Mij leek de uitspraak van Erica Terpstra, die zij aan het begin van elk van haar reisprogramma's maakt; "Op de markt leer je een land kennen", nogal overdreven, mij leer je in ieder geval niet kennen door een Nederlandse markt te bezoeken. Op
Bali ontkom je niet aan het fenomeen markt, simpelweg omdat er zoveel zijn. Nu leer je ook hier zeker het eiland niet kennen door de markt, maar feit is wel dat er veel dingen te vinden zijn die de bevolking hier dagelijks gebruikt.
Opvallend is de grote hoeveelheid materialen die je op de markt kunt krijgen voor het maken van offertjes. Er zijn zelfs kant en klare offertjes te koop voor mensen die het te druk hebben om deze zelf te maken. Verder natuurlijk een enorme hoeveelheid groente en fruit, dat hier weelderig groeit door de warmte en de grote hoeveelheid vocht (helaas vaak in de vorm van regen).
Een nogal zielige, vieze attractie op Bali is de Civet kat, die eigenlijk van Java afkomstig is. Ik heb er al eerder over geschreven, je weet wel de leveranciers van Luwak koffie. Deze kat, die eigenlijk geen kat is, eet de bessen van de koffieplant en poept daarna de onverteerde koffiebonen weer uit. Per kat wordt maximaal 400 gram koffie geproduceerd, wat de prijs natuurlijk enorm opschroeft, dus alleen voor de echte liefhebber. Ik vind het maar een vies idee en hou het gewoon bij DE koffie. Zeker als je de vieze oranje smurrie ziet die er verder uit de anus van dit overigens verder onschuldige diertje komt.
Laat Marianne Thieme het ook maar niet zien, want de Civet katten die wij hebben gezien zagen er in en in zielig en angstig uit. Ze zaten in een hok opgesloten, en al zijn het nachtdieren konden ze nergens schuilen voor het flitslicht dat de camera's van de vele toeristen produceren. Dit alles voor een minieme hoeveelheid koffie. Ik had ze graag vrijgelaten, helaas was het slot van hun hok evenredig groot aan de prijs van de Luwak koffie.
Opvallend is de grote hoeveelheid materialen die je op de markt kunt krijgen voor het maken van offertjes. Er zijn zelfs kant en klare offertjes te koop voor mensen die het te druk hebben om deze zelf te maken. Verder natuurlijk een enorme hoeveelheid groente en fruit, dat hier weelderig groeit door de warmte en de grote hoeveelheid vocht (helaas vaak in de vorm van regen).
En alweer een aardbeving; op het eiland Java met een kracht van 7.1 op de Schaal van Richter. 
Jan Springael, koffiebrander en Belg, heeft een primeur in Vlaanderen. Hij verkoopt sinds kort Kopi Luwak, een koffiesoort uit Java die gemaakt is op basis van keutels van de civetkat. Het is de kaviaar onder de koffiesoorten en de duurste koffiesoort ter wereld. (met een prijs variërend van ongeveer € 200 per kg tot € 750 per kg). Deze hoge prijs wordt niet veroorzaakt doordat de gebruikte koffiebessen zelf zo zeldzaam zijn, maar door het zeer speciale productieproces.
De koffiebonen die voor deze koffie worden gebruikt, worden uit de keutels van de luwak, een civetkat gehaald, die voorkomt op het Indonesische eiland Java. Dit marterachtig dier eet de bessen van de koffieplant en poept achteraf de onverteerde koffiebonen weer uit. In Indonesië is er een gemeenschap van Kayuma's die zich bezig houdt met het opsporen van keutels van luwaks en hier de koffiebonen uithaalt. Een zeer arbeidsintensief en vies werkje (ik weet niet of je wel eens een kattebak hebt schoongemaakt?), per jaar kunnen ze maximum 230 kilogram luwak-koffie verzamelen. Vandaar ook het hoge prijskaartje.
Dit alles verklaart ook het zure mondje van Camilla Parker Bowles, zij en Charles kregen namelijk als huwelijksgeschenk een zakje met deze koffiebonen van de Engelse schrijver, komiek en acteur Stephen Fry.
