maandag, augustus 14, 2017

Willibrordhaeghe 3.0


In 2014 namen wij met pijn in ons hart afscheid van hotel Willibrordhaeghe. Na elf jaar een hotel met een unieke sfeer te zijn geweest, viel het doek, wij waren dan ook al tijden een van de weinige gasten. Maar tot ons grote geluk nam de Fletchergroep Willibrordhaeghe in 2017 over. En zo konden wij afgelopen weekend toch weer naar ons favoriete hotel. Maar was het nog wel zoals het ooit was?

Oorspronkelijk was Willibrordhaeghe een missiehuis, geopend in 1955. In 2004 werd het missiehuis Conferentiehotel Willibrordhaeghe. De overgebleven paters verhuisden naar een naastgelegen gebouw. Wij ontdekten het hotel een paar jaar later en na de vondst van een geheimzinnig boek, heeft het hotel ons nooit meer losgelaten. Helaas moest het hotel in 2014 sluiten en werd het een verzorgingshuis. Ook dat duurde niet lang. De volgende bewoners waren anti-krakers. En in 2017 heeft de Fletchergroep het pand overgenomen.

Eigenlijk hadden we niet veel verwacht van Fletcher Kloosterhotel Willibrordhaeghe. Het is immers onmogelijk om die bepaalde sfeer terug te halen. Het is heel knap, maar het is Fletcher zeker gelukt. Sterker nog, het hotel is enorm verbeterd. Er hangt nog precies dezelfde kloosterachtige sfeer, maar met een nieuwe inrichting. Die inrichting is prachtig en luxe, maar sluit toch volledig aan bij de oorspronkelijke bestemming. Ook de kamers zijn enorm verbeterd. Daarnaast is de service sterk verbeterd. Vroeger was het moeilijk om een personeelslid te vinden in bar en restaurant, nu is alles keurig bemand met vriendelijk personeel. Ze doen echt alles voor de gasten, de barman probeerde zelfs met een vol dienblad door de dichte terrasdeur te lopen.

Leuke bijkomstigheid was, dat wij nu ook weer naar ons favoriete restaurant, Herberghe in de Heerlyckheid, konden. Daar was niets veranderd, het eten was nog steeds voortreffelijk en sterrenwaardig. Het leek zelfs wel of het eten nog beter was geworden, maar dat is welhaast onmogelijk. Wij kozen het verwenarrangement en dat was gang voor gang subliem.

Tevreden keerden wij huiswaarts. Dit gaan wij gauw nog eens doen.






vrijdag, augustus 11, 2017

Xs4all gek op XXXs lettertjes

Al zowat 20 jaar betalen wij in verhouding veel te veel aan Xs4all voor internet dat het meestal gewoon doet. Xs4all wordt alom de hemel in geprezen  want ja zo gaat dat tegenwoordig in Nederland: Als je een dienst aanbiedt die doet wat het moet doen dan behoor al je gauw tot de top.
Onlangs in mei kregen wij weer eens een brief met nieuwtjes van Xs4all.
Zoals gebruikelijk had dit weinig om het lijf;
Akbar TV werd vervangen door  Sharia Channel, Canal Anal door Blowing Boobies.
Het Indoestanenpakket werd uitgebreid met Blingbling Bastards en een aantal andere zenders waar wij nog nooit van hadden gehoord, laat staan naar gekeken, maar waar wij wel voor betalen, veranderden van kanaal.

Als je niet tot een luidruchtige minderheid met een nare fetish behoort heeft de Xs4all berichtgeving over het algemeen weinig om het lijf.
Tot mijn verwondering werd de brief deze keer wel afgesloten met goed nieuws. In juli zouden wij voor het eerst in 20 jaar eindelijk eens een cadeautje van Xs4all krijgen. In juli namelijk ( 2 maanden verder) konden wij een GRATIS!! Wifiversterker aanvragen.
Hoe precies stond er verder niet bij vermeld maar ok, je gaat er vanuit dat je dat later dan wel verneemt.
In juli hebben wij niets meer van deze actie vernomen maar ik dacht, laat ik het ff geduldig afwachten, tot ik op 9 augustus nattigheid begon te voelen en via een contactformulier vroeg waar het ooit beloofde kleinood bleef.
Helaas wordt geduld zelden beloond, zie hieronder het antwoord van de “beste internetprovider van Nederland”.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bedankt voor uw bericht.

Uit uw e-mail begrijp ik dat u graag van die WiFi-versterker actie gebruik wilt maken.

De WiFi-versterker actie is 4 augustus afgelopen. Het is momenteel niet meer mogelijk om een gratis WiFi versterker te bestellen. Het spijt mij u hier niet anders over te kunnen berichten.

De actievoorwaarden kunt u online inzien via onze website:
https://cdn.xs4all.nl/actievoorwaarden_wifiversterker_bestaande_klanten.pdf

Voor €65,- is de versterker nog wel beschikbaar via de Webshop van XS4ALL. U bereikt de Webshop via 
https://webshop.xs4all.nl/

Het verschilt overigens sterk per woning in hoeverre een versterker van toegevoegde waarde is. Voor mogelijke verbetering van de Wifi door een verandering in opstelling of kanaal kunt u ons telefonisch bereiken via: 
020 398 76 66 (optie 3).

Ik wens u verder een prettige dag.

Met vriendelijke groet,

xxxxx xxxxx
Klantenservice

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

plotseling bleken er na afloop van de actie ook actievoorwaarden van toepassing te zijn. Actievoorwaarden waarvan wij nooit in kennis zijn gesteld, niet in de brief van mei en ook niet tijdens het begin van de actie.
Uiteindelijk gaat het niet om de gratis wifiversterker die ik nu voor € 65,- in de webshop kon aanschaffen want ons wifinetwerk doet het uiteindelijk perfect omdat ik zelf het gekunstel van de xs4all monteur had rechtgezet.
Deze had de Fritzbox ( die er sowieso al niet veel van bakt) in de meterkast gemonteerd zodat ik een wifibereik had van ongeveer 1 meter. Op onze vraag of de Fritzbox ook in de huiskamer kon worden gemonteerd werd bevestigend geantwoord…maar de kabel zou gewoon los op de vloer liggen en de meerprijs zou € 200 bedragen.

Het spreekt voor zich dat ik dan uiteindelijk zelf alles heb doorgetrokken. Bovendien heb ik ook nog 2 extra accespoints moeten aanleggen om de boel helemaal optimaal te krijgen. De gratis versterker van € 65,- hebben wij dus helemaal niet nodig, het gaat hem om het gebaar.
Een paar jaar terug hadden wij ook al een akkefietje met de hipsterprovider toen bleek dat wij al meer dan een jaar teveel betaalden door een foute berekening van Xs4all. Ook toen hield de financiële bobo van dienst voet bij stuk en weigerde het teveel betaalde te crediteren. Dan hadden wij maar beter moeten opletten was zijn lezing.

Zo gaat de ten onrechte de hemel in geprezen internetprovider dus met zijn klanten om.
Ondanks dat het weer een heel gedoe is, overwegen wij na deze spreekwoordelijk druppel toch over te gaan stappen op een andere provider. Deze is dan misschien niet beter maar wellicht wordt hetzelfde elders aangeboden voor een normale prijs. Uiteindelijk betalen wij nu extra voor een hoop bladibla.
Wij zijn de kleine lettertjes van Xs4all in ieder geval zat.



maandag, juli 31, 2017

Unhappy Consumer: De lotgevallen van Stinkende Thomas

Onze oude AEG stofzuiger was na jarenlange trouwe dienst aan vervanging toe. Toevallig zagen wij een erg enthousiast reclame-uiting van de Thomas Perfect Air Animal pure: leest u even mee?


Wow een stofzuiger die meer levensvreugde belooft en ons zelfs kan behoeden voor allerlei sluimerende allergieën. Zoiets wilden wij als echte “frisse luchtfans” natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan. Wij zetten ons even over de stevige aanschafprijs heen en besloten dit wonder der hedendaagse techniek online te bestellen via Bol. Al gauw mochten wij de heilige Thomas, die voor ons op dat moment al synoniem was voor de patroonheilige van alle frisse momenten, in ontvangst nemen. Wat ons meteen opviel was de enorme omvang + het bijbehorende gewicht. Maar goed, je kan verwachten dat levensvreugdescheppende technieken van Duitse makelij nu eenmaal wat meer wegen dan een doorsnee stofzuiger. De eerste ervaringen waren ook niet verkeerd. Het loeiende geraas voor lief nemend besloten wij het achterste van Thomas in actie te besnuffelen en hoewel de lucht eerder neutraal dan fris te noemen was…en onze levensvreugde zo een beetje op het oorspronkelijke niveau bleef, waren wij niet echt ontevreden.

Helaas was het plezier echter van korte duur. Na 2 dagen begon Thomas de geur van uitgekotste kattenbrokken en natte hond te verspreiden. Tijd om de tank even te verversen dachten wij zo. Wij hadden op Youtube al een filmpje gezien waarin deze klus met gemak werd verricht maar helaas was de realiteit toch anders. De filter, het mondstuk en de tank waren volledig verstopt met kattenharen dewelke slechts met veel moeite konden worden verwijderd omdat ze in allerlei hoeken en kanten vast zaten. Bovendien was de stank in de tank zo ondragelijk dat zelfs in volle buitenlucht ons riante terras er helemaal naar stonk. Onze levensvreugde begon al flink te tanen.

Wij hadden ons er uiteindelijk bij neergelegd dat wij voortaan 2-3 keer per week de nare klus van het reinigen van Thomas over onszelf hadden afgeroepen maar het werd nog erger.

Na een 6 tal weken begon het toestel ook na het reinigen een zeer kwalijke geur te verspreiden die het midden hield tussen versgedraaide fecaliën en rotte eieren. Omdat ik het vage vermoeden had dat wij iets fout deden, vermits dit fenomeen al helemaal niet meer strookte met de productomschrijving op Thomas Perfect air besloot ik de hulp in te roepen van de klantenservice.

Tot mijn grote schrik wist deze te melden dat het de bedoeling is dat de tank na elk gebruik moet worden geleegd, schoongemaakt en vervolgens open moet blijven staan tot alles binnenin droog is. Bovendien moet de filter regelmatig als een oude luier worden gewassen en als dat niet meer helpt, moet je hem vervangen. Het komt er dus eigenlijk op neer dat de Thomas Perfect Air Animal pure meer verzorging nodig heeft dan een pas geboren baby.

Van even snel stofzuigen is met een dergelijke vernuftige uitvinding natuurlijk geen sprake meer. Wij hebben de misselijkmakende Thomas na 6 weken gebruik bij het groot vuil buitengezet. Tot onze verbazing was hij, ondanks zijn stank, toch nog door iemand anders meegenomen vooraleer het afval werd opgehaald. Wellicht was Mozes een betere naam voor het onding geweest maar iets zegt ons dat ook de nieuwe adoptieouders hun vondst erg snel zullen betreuren.


Fletcher vakantieveilingen-omzet

Er even een nachtje tussenuit gaan is heerlijk. En het fijne is: bij deze veiling kun je zelf kiezen in welk Fletcher Hotel je verblijft. Waai uit aan zee, trek eropuit op de Veluwe of ontdek een stad die je nog niet kent. Jullie komen lekker uitgerust weer thuis.
Aldus de wervende tekst van Vakantieveilingen over de Flecher Hotels. In werkelijkheid is het pure oplichterij waar Fletcher een behoorlijk extra inkomen mee verdient.

Menigeen weet dat wij sinds jaar en dag regelmatig te vinden waren in onze favoriete hotel, Willibrordhaeghe. Door een faillissement en wat onfortuinlijke latere eigenaars, was Willibrordhaeghe lang gesloten. Tot ons grote geluk is het onlangs weer heropend en is het een Fletcher hotel geworden. Al staat dat niet zo goed bekend, dit hield ons niet tegen om weer eens een weekendje Deurne te boeken.

Nu staat Fletcher al jaren elk uur op Vakantieveilingen. Elk uur gaat er een overnachting uit. je zou denken dat alle hotels van Fletcher inmiddels de komende tien jaar vol moet zitten hierdoor. Maar nee, ook wij konden de bon krijgen. Alle weekenden staan nog vrij, met wel een enorme bijbetaling. Gek genoeg stond er op de bon dat deze niet geldig was in het weekend. Dat is vreemd, want bij bieding staan alle weekenden nog groen.
Niet getreurd, wij mailden Willibrordhaeghe zelf en wat bleek, het kon gewoon in het weekend, we hoefden alleen de boekingslijn maar te bellen. En daar bleek dat het komende weekend vol was. Boeken voor een weekend verder kon niet, we moesten elke week maar bellen.
Afgelopen weekend belden wij weer en toen werd ons gezegd dat de bon niet geldig is in het weekend. We moesten de e-mail maar doorsturen, dan zouden ze ernaar kijken. Nou, bij kijken is het gebleven, want sindsdien is het stil aan de overkant, heel stil.

Al bij al was het natuurlijk al vreemd dat Fletcher elk uur een bon aanbiedt op Vakantieveilingen. Als die allemaal geïnd zouden worden zouden Fletcher hotels altijd vol zitten. In werkelijkheid word je gelokt met alle weekenden die (weliswaar met forse bijbetaling) nog vrij zijn, heb je eenmaal betaald blijkt het niet in het weekend te kunnen (en waarschijnlijk nooit). Hierdoor worden de meeste bonnen nooit geïncasseerd en rinkelt bij Fletcher elk uur de kassa, zonder dat ze ooit een gast hoeven te ontvangen. Wij hebben nu al een heel naar gevoel over Fletcher en zijn zeer teleurgesteld, hopelijk stopt de Vakantieveilingenoplichterij van Fletcher spoedig en wordt hotel Willibrordhaeghe gewoon weer een zelfstandig hotel.


maandag, juli 17, 2017

Sun Moon Lake Taiwan

Het Sun Moon Lake is een echte must-see in Taiwan. Van Tainan nemen we daarom de HSL naar Taichung. Vandaar vertrekt de Nantou bus naar Suishe. Bij het Visitor Center kun je dan the round lake bus nemen. En daar zou op onze eindbestemming Ida Thao onze gastheer Eric ons ophalen. De aanblik van het Sun Moon Lake is oogverblindend. De mierenhoop van Chinese toeristen bij het bezoekerscentrum doet je echter de schrik om het hart slaan. Gelukkig bleek deze drukte zich alleen tot dit soort plaatsen te beperken.

 Na een busrit van een half uurtje langs het mooie meer, stond Eric ons al op te wachten. Een eindje de berg op stond ons een geweldige verrassing te wachten, onze geboekte accommodatie bleek een prachtig houten huis te zijn in een tropisch oerwoud. Eric had ook nog de heuglijke mededeling dat zijn moeder brewed koffie bij het ontbijt had, hij was hier reuze trots op. Wij waren ook blij na al het koffietekort tot nu toe. Helaas kwam de moeder 's ochtends met een glazen koffiekannetje met een zwarte, koud geworden substantie. Het feit dat we op ons balkon een prachtig vogelconcert hoorden en een formidabel uitzicht hadden, maakte dit ongemak echter meer dan goed. We waren dan ook helemaal klaar voor twee dagen Sun Moon Lake.

Wordt vervolgd.




zaterdag, juli 01, 2017

Taiwan - Tainan

Vanaf het klooster moesten we eerst weer met de bus naar Kaohsiung om met de High Speed Rail naar onze volgende bestemming in Taiwan, Tainan, te gaan. Tot onze grote vreugde stopte er een taxichauffeur bij de bushalte die onze voor een schappelijke prijs naar Tainan kon brengen. Het gevolg was dat we daar veel te vroeg bij het hotel aankwamen.


The Prince Hotel
Wij hadden The Prince Hotel gereserveerd, een leuk hotel midden in het centrum van Tainan. Bij aankomst schrok de receptioniste nogal, ze kon echter haar zorgen alleen in het Taiwanees uiten, wat wij dan weer niet begrepen. Gelukkig had ze vaker met dit soort toeristen te maken gehad en daarom pakte ze haar telefoon voor de vertaling. Hierop lazen wij in grote letters: Room not good! De receptioniste bleef ons vrolijk toelachen, dus na enige verbazing begrepen wij dat we gewoon te vroeg waren. Opgelucht toetste ze in dat de kamer om 12.00 uur wel klaar zou zijn. Met een flesje water en een kaart in de hand besloten wij dan maar vast wat van Tainan te gaan bekijken. Ze lieten ons echter niet gaan alvorens met het voltallige personeel een voor een op de foto te gaan.
Ons verdere verblijf is goed bevallen. Je krijgt in dit hotel echt value for money. Het ontbijt is bij de buren die een soort straatrestaurantje hebben. Dat is even schrikken, maar ze bleken de heerlijkste gerechten te hebben en geweldige thee (nee, ook hier geen koffie bij het ontbijt).











Tainan
Tainan ligt verder naar het zuiden in Taiwan en is totaal anders dan de steden in het noorden. Wat je in Taipei nauwelijks ziet zijn terrasjes. In Tainan zie je op elke straathoek terrasjes. Ook zijn er hier wat meer restaurants waar je binnen kunt zitten, alhoewel ook hier in elke straat lustig op straat gekookt wordt. Verder is het er wat groener en de mensen lijken er wat vrolijker en gemoedelijker. Tainan bestaat uit verschillende delen, in Anping zijn de meeste bezienswaardigheden te vinden.
Schuin tegenover The Prince Hotel zit een geweldig restaurant waar wij onze eerste Hot Pot (soort Chinese fondue) hebben gegeten en dit zeker zou niet de laatste te zijn. Zelfs thuis eten we tegenwoordig Hot Pot bij Tang Dynastie in  Almere. Ook in Tainan zijn de inwoners geen gezelligheidseters, waar wij de hele avond Hot Potten, gooien zij zo snel mogelijk al het eten in de Hot Pot, om hooguit twintig minuten later weer buiten te staan.


Confucius Tempel
Niet ver van ons hotel vonden we de Confucius tempel, dit is de belangrijkste van Taiwan en stamt uit 1665. De tempel doet heel Chinees aan, wat klopt want de bouw vond plaats onder keizer Yongli van de Ming-dynastie. Er worden nog confucianistische rituelen gehouden, die wij helaas niet zagen. Wel werden er veel wensen-briefjes opgehangen. Tegenover de tempel is een oude Chinese poort waarachter de creative good market met naast een aantal leuke kunstwinkels, een paar kleine prachtige tempels.
Na dit avontuur gingen we maar weer eens, tegen beter weten in, op zoek naar koffie. Na lang zoeken vonden we uiteindelijk een kattencafé waar koffie geserveerd werd. Zoals overal in Taiwan maakten ze er weer een heel kunstwerk van, wat wederom minstens een half uur duurde. Ondertussen konden wij naar klassieke muziek luisteren (vreemd genoeg zetten ze dat in Taiwan vrijwel altijd aan als er Europese toeristen binnenkomen). De enige kat die aanwezig was, was een vals kreng, dus daar hadden we niet veel aan.


Anping
Anping heeft vele bezienswaardigheden, waardoor het er een stuk toeristischer is. We kwamen hier zelfs de eerste en enige Nederlandse toeristen tijdens onze reis tegen. Nu heeft dit plekje ook wel wat Nederlandse geschiedenis (There Came the Netherlanders :-). Fort Zeelandia was een fort van de VOC.


Verder is het Anping Treehouse zeker een bezoek waard, naast de banyanbomen die door een huis gegroeid zijn, is hier een prachtig museum, waar je de geschiedenis van de VOC in Tainan kan zien. Na dit alles schijn je heerlijk vis te kunnen eten in Anping. Wij waren helaas vast in het verkeerde restaurant, toen we de half dode vis in een viezig bassin zagen drijven, besloten wij het maar bij een Taiwanees biertje te houden. Natuurlijk wel met de plaatselijk specialiteit: lobster crackers (overigens heerlijk).






maandag, juni 12, 2017

Internationale FIFe kattententoonstelling van Mundikat

Gisteren kwamen wij uit onze comfortzone, uit onze biotoop en deden wij iets ontzettend out of the box: wij gingen naar een kattenshow. En ik moet zeggen, het was een vreemde gewaarwording, waar ik achteraf ook nog steeds weinig van begrijp.

Al kun je als bezoeker naar een kattenshow (en moet je daar zelfs entree voor betalen), het bleek toch niet de gewoonte te zijn. Voor zover ik kon nagaan waren wij de enige bezoekers zonder (deelnemende) kat. Er stonden wat leuke kraampjes met kattenartikelen, maar ook daar waren wij de enige klanten. Toen wij een valeriaankussentje voor Gidon wilde afrekenen, bleven de twee verkopers druk met hun telefoon bezig. Ze schrokken zich een ongeluk toen ze zagen dat er klanten stonden. In tegenstelling tot de verkopers, bleek het kussentje overmatig te werken, want na thuiskomst heeft Gidon de hele middag en avond geslapen en ook wij konden onze ogen nauwelijks openhouden.

Verder was de sporthal gevuld met kooien met daarin slapende katten. Valeriaankussentjes zag ik daar echter nergens, het is dus gissen wat de oorzaak van dit comaslapen was. Achter de kooien zaten de baasjes, vrijwel allemaal met een boek of telefoon. Al snel zagen we toch een enorme activiteit in een hoek van de sporthal, hier bleken de keurmeesters aan het werk te zijn.

Deze keuringen bleken geheel conform de spreekwoordelijke veekeuring te zijn, enige kattenliefde was niet te bespeuren. Als een hansworst werden
de katten ondersteboven gehouden, werden ongewenst intiem
aangeraakt en tot slot werd er een speeltje voor hun neus heen en weer bewogen. Dit alles moest uitmaken wie de mooiste van het land zou zijn. Tenminste van de katten die meededen, want niet om het een of ander, er waren veel Maine Coons, maar ik ken er zelf diversen die veel mooier zijn dan degenen die daar aanwezig waren (en nee, niet alleen Gidon).

Al bij al is zo'n kattenshow toch een vreemde gebeurtenis, waar geen kat echt blij van wordt. Het is duidelijk een hobby van de baasjes, die we Gidon maar al te graag besparen. Laat het Marianne Thieme maar niet ter ore komen.



zaterdag, juni 10, 2017

Taiwan - Fo Guang Shan Buddha Museum

Bij het Fo Guang Shan klooster in Taiwan is een Boeddha museum. Groot, groter, groots, echt gigantisch en prachtig opgezet. Het leven van de Boeddha wordt belicht, er zijn honderden Boeddhabeelden, pagodes en overal staat personeel dat heel erg enthousiast is in het uitleggen van alle facetten van het boeddhisme. Tevens bevinden zich in het museum enkele heel bijzondere stukken: de Jade Boeddha met de tandreliek en de gouden Boeddha.


Het museum is een Mahayana boeddhistisch centrum. Het museum is in 2011 voor het publiek geopend. Toen wij er waren was het er ontzettend rustig. De parkeerplaats ervoor die ruimte heeft voor tientallen bussen en honderden auto's was nagenoeg verlaten. Vreemd want het museum is een bezoek meer dan waard.


De tandreliek is geschonken aan Master Hsing Yun door Rinpoche Kunga Dorje tijdens zijn bezoek aan Bodh Gaya in 1998. De Boeddharelieken zijn niet bedoeld om te aanbidden, ze moeten de mens inspiratie geven om goede gedachten te hebben, de geest te zuiveren en de lessen van de Boeddha in het dagelijks leven toe te passen. De Boeddha heeft geen memorial nodig, maar de mens wel.


Op het enorme plein voor het museum staan acht pagodes. Ze vertegenwoordigen allemaal een wijze les. Je kunt de pagodes binnengaan, er zijn allerlei centra in gehuisvest, zo is er in een pagode bijvoorbeeld een trouwzaal. Verder staan er achttien Arhats, Tien ervan vertegenwoordigen discipelen van de Boeddha, drie komen voor in de Amithaba Sutra en drie komen uit de Chinese folklore.
Boven alles uit torent een enorme gouden Boeddha van veertig meter hoog.


Heel speciaal en ook een tikje mysterieus is een kastje met wat witte stukjes, dit schijnen nieuwe tanden van de Boeddha te zijn, die hier groeien. Hier had men niet echt een uitleg voor, men vond het heel bijzonder, maar verder is het een boeddhistisch mysterie. Zoals een religie betaamt had men hier verder weinig vraagtekens bij.
In het museum kregen we een mooi boek van Master Hsing Yun en vele folders. In elke zaal werden offers uitgereikt die je aan de Boeddha kon offeren en water wat je kon laten wijden.

Het Fo Guang Shan Buddha Museum is zeker een van de meest indrukwekkendste musea die ik ooit gezien heb.