maandag, juli 17, 2017

Sun Moon Lake Taiwan

Het Sun Moon Lake is een echte must-see in Taiwan. Van Tainan nemen we daarom de HSL naar Taichung. Vandaar vertrekt de Nantou bus naar Suishe. Bij het Visitor Center kun je dan the round lake bus nemen. En daar zou op onze eindbestemming Ida Thao onze gastheer Eric ons ophalen. De aanblik van het Sun Moon Lake is oogverblindend. De mierenhoop van Chinese toeristen bij het bezoekerscentrum doet je echter de schrik om het hart slaan. Gelukkig bleek deze drukte zich alleen tot dit soort plaatsen te beperken.

 Na een busrit van een half uurtje langs het mooie meer, stond Eric ons al op te wachten. Een eindje de berg op stond ons een geweldige verrassing te wachten, onze geboekte accommodatie bleek een prachtig houten huis te zijn in een tropisch oerwoud. Eric had ook nog de heuglijke mededeling dat zijn moeder brewed koffie bij het ontbijt had, hij was hier reuze trots op. Wij waren ook blij na al het koffietekort tot nu toe. Helaas kwam de moeder 's ochtends met een glazen koffiekannetje met een zwarte, koud geworden substantie. Het feit dat we op ons balkon een prachtig vogelconcert hoorden en een formidabel uitzicht hadden, maakte dit ongemak echter meer dan goed. We waren dan ook helemaal klaar voor twee dagen Sun Moon Lake.

Wordt vervolgd.




zaterdag, juli 01, 2017

Taiwan - Tainan

Vanaf het klooster moesten we eerst weer met de bus naar Kaohsiung om met de High Speed Rail naar onze volgende bestemming in Taiwan, Tainan, te gaan. Tot onze grote vreugde stopte er een taxichauffeur bij de bushalte die onze voor een schappelijke prijs naar Tainan kon brengen. Het gevolg was dat we daar veel te vroeg bij het hotel aankwamen.


The Prince Hotel
Wij hadden The Prince Hotel gereserveerd, een leuk hotel midden in het centrum van Tainan. Bij aankomst schrok de receptioniste nogal, ze kon echter haar zorgen alleen in het Taiwanees uiten, wat wij dan weer niet begrepen. Gelukkig had ze vaker met dit soort toeristen te maken gehad en daarom pakte ze haar telefoon voor de vertaling. Hierop lazen wij in grote letters: Room not good! De receptioniste bleef ons vrolijk toelachen, dus na enige verbazing begrepen wij dat we gewoon te vroeg waren. Opgelucht toetste ze in dat de kamer om 12.00 uur wel klaar zou zijn. Met een flesje water en een kaart in de hand besloten wij dan maar vast wat van Tainan te gaan bekijken. Ze lieten ons echter niet gaan alvorens met het voltallige personeel een voor een op de foto te gaan.
Ons verdere verblijf is goed bevallen. Je krijgt in dit hotel echt value for money. Het ontbijt is bij de buren die een soort straatrestaurantje hebben. Dat is even schrikken, maar ze bleken de heerlijkste gerechten te hebben en geweldige thee (nee, ook hier geen koffie bij het ontbijt).











Tainan
Tainan ligt verder naar het zuiden in Taiwan en is totaal anders dan de steden in het noorden. Wat je in Taipei nauwelijks ziet zijn terrasjes. In Tainan zie je op elke straathoek terrasjes. Ook zijn er hier wat meer restaurants waar je binnen kunt zitten, alhoewel ook hier in elke straat lustig op straat gekookt wordt. Verder is het er wat groener en de mensen lijken er wat vrolijker en gemoedelijker. Tainan bestaat uit verschillende delen, in Anping zijn de meeste bezienswaardigheden te vinden.
Schuin tegenover The Prince Hotel zit een geweldig restaurant waar wij onze eerste Hot Pot (soort Chinese fondue) hebben gegeten en dit zeker zou niet de laatste te zijn. Zelfs thuis eten we tegenwoordig Hot Pot bij Tang Dynastie in  Almere. Ook in Tainan zijn de inwoners geen gezelligheidseters, waar wij de hele avond Hot Potten, gooien zij zo snel mogelijk al het eten in de Hot Pot, om hooguit twintig minuten later weer buiten te staan.


Confucius Tempel
Niet ver van ons hotel vonden we de Confucius tempel, dit is de belangrijkste van Taiwan en stamt uit 1665. De tempel doet heel Chinees aan, wat klopt want de bouw vond plaats onder keizer Yongli van de Ming-dynastie. Er worden nog confucianistische rituelen gehouden, die wij helaas niet zagen. Wel werden er veel wensen-briefjes opgehangen. Tegenover de tempel is een oude Chinese poort waarachter de creative good market met naast een aantal leuke kunstwinkels, een paar kleine prachtige tempels.
Na dit avontuur gingen we maar weer eens, tegen beter weten in, op zoek naar koffie. Na lang zoeken vonden we uiteindelijk een kattencafé waar koffie geserveerd werd. Zoals overal in Taiwan maakten ze er weer een heel kunstwerk van, wat wederom minstens een half uur duurde. Ondertussen konden wij naar klassieke muziek luisteren (vreemd genoeg zetten ze dat in Taiwan vrijwel altijd aan als er Europese toeristen binnenkomen). De enige kat die aanwezig was, was een vals kreng, dus daar hadden we niet veel aan.


Anping
Anping heeft vele bezienswaardigheden, waardoor het er een stuk toeristischer is. We kwamen hier zelfs de eerste en enige Nederlandse toeristen tijdens onze reis tegen. Nu heeft dit plekje ook wel wat Nederlandse geschiedenis (There Came the Netherlanders :-). Fort Zeelandia was een fort van de VOC.


Verder is het Anping Treehouse zeker een bezoek waard, naast de banyanbomen die door een huis gegroeid zijn, is hier een prachtig museum, waar je de geschiedenis van de VOC in Tainan kan zien. Na dit alles schijn je heerlijk vis te kunnen eten in Anping. Wij waren helaas vast in het verkeerde restaurant, toen we de half dode vis in een viezig bassin zagen drijven, besloten wij het maar bij een Taiwanees biertje te houden. Natuurlijk wel met de plaatselijk specialiteit: lobster crackers (overigens heerlijk).






maandag, juni 12, 2017

Internationale FIFe kattententoonstelling van Mundikat

Gisteren kwamen wij uit onze comfortzone, uit onze biotoop en deden wij iets ontzettend out of the box: wij gingen naar een kattenshow. En ik moet zeggen, het was een vreemde gewaarwording, waar ik achteraf ook nog steeds weinig van begrijp.

Al kun je als bezoeker naar een kattenshow (en moet je daar zelfs entree voor betalen), het bleek toch niet de gewoonte te zijn. Voor zover ik kon nagaan waren wij de enige bezoekers zonder (deelnemende) kat. Er stonden wat leuke kraampjes met kattenartikelen, maar ook daar waren wij de enige klanten. Toen wij een valeriaankussentje voor Gidon wilde afrekenen, bleven de twee verkopers druk met hun telefoon bezig. Ze schrokken zich een ongeluk toen ze zagen dat er klanten stonden. In tegenstelling tot de verkopers, bleek het kussentje overmatig te werken, want na thuiskomst heeft Gidon de hele middag en avond geslapen en ook wij konden onze ogen nauwelijks openhouden.

Verder was de sporthal gevuld met kooien met daarin slapende katten. Valeriaankussentjes zag ik daar echter nergens, het is dus gissen wat de oorzaak van dit comaslapen was. Achter de kooien zaten de baasjes, vrijwel allemaal met een boek of telefoon. Al snel zagen we toch een enorme activiteit in een hoek van de sporthal, hier bleken de keurmeesters aan het werk te zijn.

Deze keuringen bleken geheel conform de spreekwoordelijke veekeuring te zijn, enige kattenliefde was niet te bespeuren. Als een hansworst werden
de katten ondersteboven gehouden, werden ongewenst intiem
aangeraakt en tot slot werd er een speeltje voor hun neus heen en weer bewogen. Dit alles moest uitmaken wie de mooiste van het land zou zijn. Tenminste van de katten die meededen, want niet om het een of ander, er waren veel Maine Coons, maar ik ken er zelf diversen die veel mooier zijn dan degenen die daar aanwezig waren (en nee, niet alleen Gidon).

Al bij al is zo'n kattenshow toch een vreemde gebeurtenis, waar geen kat echt blij van wordt. Het is duidelijk een hobby van de baasjes, die we Gidon maar al te graag besparen. Laat het Marianne Thieme maar niet ter ore komen.



zaterdag, juni 10, 2017

Taiwan - Fo Guang Shan Buddha Museum

Bij het Fo Guang Shan klooster in Taiwan is een Boeddha museum. Groot, groter, groots, echt gigantisch en prachtig opgezet. Het leven van de Boeddha wordt belicht, er zijn honderden Boeddhabeelden, pagodes en overal staat personeel dat heel erg enthousiast is in het uitleggen van alle facetten van het boeddhisme. Tevens bevinden zich in het museum enkele heel bijzondere stukken: de Jade Boeddha met de tandreliek en de gouden Boeddha.


Het museum is een Mahayana boeddhistisch centrum. Het museum is in 2011 voor het publiek geopend. Toen wij er waren was het er ontzettend rustig. De parkeerplaats ervoor die ruimte heeft voor tientallen bussen en honderden auto's was nagenoeg verlaten. Vreemd want het museum is een bezoek meer dan waard.


De tandreliek is geschonken aan Master Hsing Yun door Rinpoche Kunga Dorje tijdens zijn bezoek aan Bodh Gaya in 1998. De Boeddharelieken zijn niet bedoeld om te aanbidden, ze moeten de mens inspiratie geven om goede gedachten te hebben, de geest te zuiveren en de lessen van de Boeddha in het dagelijks leven toe te passen. De Boeddha heeft geen memorial nodig, maar de mens wel.


Op het enorme plein voor het museum staan acht pagodes. Ze vertegenwoordigen allemaal een wijze les. Je kunt de pagodes binnengaan, er zijn allerlei centra in gehuisvest, zo is er in een pagode bijvoorbeeld een trouwzaal. Verder staan er achttien Arhats, Tien ervan vertegenwoordigen discipelen van de Boeddha, drie komen voor in de Amithaba Sutra en drie komen uit de Chinese folklore.
Boven alles uit torent een enorme gouden Boeddha van veertig meter hoog.


Heel speciaal en ook een tikje mysterieus is een kastje met wat witte stukjes, dit schijnen nieuwe tanden van de Boeddha te zijn, die hier groeien. Hier had men niet echt een uitleg voor, men vond het heel bijzonder, maar verder is het een boeddhistisch mysterie. Zoals een religie betaamt had men hier verder weinig vraagtekens bij.
In het museum kregen we een mooi boek van Master Hsing Yun en vele folders. In elke zaal werden offers uitgereikt die je aan de Boeddha kon offeren en water wat je kon laten wijden.

Het Fo Guang Shan Buddha Museum is zeker een van de meest indrukwekkendste musea die ik ooit gezien heb.






woensdag, mei 24, 2017

Twin Peaks - It is Happening Again

Na 27 jaar wachten konden we gisteravond eindelijk het vervolg zien van Twin Peaks. De eerste twee afleveringen en ik kan nu alweer niet wachten op de volgende aflevering. In tegenstelling tot vele negatieve recensies, heeft de serie voor mij nog niets ingeboet aan kracht. Het is allemaal nog even mysterieus en zelfs nog spannender geworden. Ook de sfeer is er nog helemaal, welke nog wordt verhoogd door de mysterieuze muziek van de Chromatics.

Cooper zit vast in de Red Room, terwijl zijn boosaardige doppelganger buiten het kwaad vertegenwoordigt. Ondertussen staat in New York een eigenaardige glazen box, deze is van een anonieme miljonair die wil vastleggen wat zich daarin afspeelt. Een student verwisselt de kaartjes van de camera's elk uur. In South Dakota wordt een lijk gevonden met het hoofd van een vrouw en de romp van een man. Het plaatselijke schoolhoofd wordt verdacht van deze moord.

Elke scene heeft zoveel in zich, je moet eigenlijk meerdere keren kijken, wil je er alles uithalen. De dialogen zijn absurdistisch, maar later blijkt vaak dat alles wat gezegd wordt toch een functie heeft. Voordat je daar achter bent geven ze genoeg stof tot nadenken. Het begon alweer gelijk in deel 1: "My log has a message for you"en "The stars turn and a time presents itself", aldus de Log Lady. Prachtig, maar wat wordt er precies mee bedoelt?
Verder zijn er nog wel meer vragen die al dan niet beantwoord moeten worden in de 16 afleveringen die ons nog staan te wachten:
Wie was de donkere figuur in de gevangenis, die plotseling verdween?
Wat is de connectie tussen de Lodge en de Box?
Krijgt iedereen die de Red Room binnengaat een doppelganger?

Het is zo goed dat het vanaf nu weer mogelijk is om af en toe te verhuizen naar de magische Twin Peaks wereld. Eindelijk een serie die onvoorspelbaar is en altijd weer nieuwe gedachtekronkels toelaat. Misschien hebben alle zure recensenten er gewoon wel helemaal niets van begrepen.


Shadow
Take Me Down
Shadow
Take Me Down With You
For The Last Time
You’re In The Water
I’m Standing On The Shore
Still Thinking That I Hear Your Voice
Can You Hear Me?
For The Last Time
At Night I’m Driving In Your Car
Pretending That We’ll Leave This Town
We’re Watching All The Street Lights Fade
& Now You’re Just A Stranger’s Dream
I Took Your Picture From The Frame
& Though You’re Nothing Like You Seem
Your Shadow Fell Like Last Night’s Rain
For The Last Time

woensdag, mei 10, 2017

Nagar Kirtan in Almere-Haven

Binnengekomen persbericht

Sikhs de straat op voor Vaisakhi

Op Zondag 14 Mei 2017 van 11.00 tot 16.00 uur trekt er een oranje vredes-processie door de straten van Almere-Haven. Het zijn de Sikhs die met een Nagar Kirtan, Vaisakhi vieren.

Aan het hoofd van de stoet lopen 5 mensen in traditionele oranje kledij. Zij symboliseren de eerste vijf Sikhs die gedoopt zijn. De zwaarden die ze met zich meedragen symboliseren Gods macht. Daarna volgt een praalwagen waarop zich het heilige Sikh geschrift bevindt. Dit wordt gezien als de eeuwige levende Goeroe van de Sikhs. De hele Sikh gemeenschap sluit zich daarbij aan.

De route is: Brongouw 57,Sikh Gurdwara (Gebedshuis) - Keiwierde - Oldewierde - Zandwierde - Strandweg - Sluiskade - Sluis - Schoolstraat - Stadswerf - Parkwerf - Markenlaan - Brugmark - Noordmark - De Paal - Overgouw - Brongouw 57 (Gurdwara Sikh Sangat Sahib)

Onderweg worden frisdrank, etenswaar en informatie uitgedeeld. Halverwege (strandweg) wordt gepauzeerd voor het nuttigen van de lunch (Indiase hapjes).

Sikhs zijn volgelingen van het Sikhisme, een monotheïstisch geloof dat is ontstaan in het begin van de 15e eeuw in noord India. Mannelijke Sikhs zijn veelal herkenbaar door hun baard en kleurrijke tulband.
Dit geloof benadrukt gelijkheid, rechtvaardigheid, vrijheid en liefde en respect voor elkaar. Volgens de Sikhs zijn alle mensen voor God gelijk. Ze discrimineren daarom niet naar afkomst, geloof, ras, status of geslacht. Ook kent het Sikhisme geen priesters of andere intermediairs, de gewone Sikh man en vrouw zijn ambassadeurs van hun geloof. Sikhs hebben veel respect voor andere geloven. Het is belangrijker om als een goed mens te leven, of dit nu als Hindoe, Moslim, Christen, Jood of Sikh is, dat maakt niet uit.
Hoewel het Sikhisme een uiterst vredelievend en tolerant geloof is heeft het zich door de eeuwen heen vaak moeten verdedigen tegen vervolging, onderdrukking en discriminatie. Tot op de dag van vandaag is trekt hun tulband vaak negatieve aandacht.

Nagar Kirtan, letterlijk: stads gezang, is een processie die wordt voorgegaan door de Sri Goeroe Granth Sahib (het Sikh heilige geschrift) en wordt gevolgd door de gemeenschap waarbij iedereen die dat wil zich kan aansluiten.

Vaisakhi herdenkt de totstandkoming van de eerste Sikh doop ceremonie op 14 April 1699. Het was hier dat de 10e sikh goeroe, Goeroe Gobind Singh, de eerste vijf Sikhs doopte en vervolgens zichzelf door hun liet dopen.

Iedereen is van hartelijk welkom om mee te lopen, foto’s te maken en een hapje te eten en ook het Gurdwara te bezoeken. 

zondag, mei 07, 2017

Eendjes

Al sinds jaar en dag komt er elk jaar een eend haar eieren leggen bij ons op het terras, in een van onze bamboe's. Als de eieren uitkomen kunnen de eendjes echter met geen mogelijkheid uit de pot springen en dus al helemaal niet in het water komen. Daarom helpen wij de kinderen van moeder eend altijd een handje.



Moeders vertrouwt er inmiddels volkomen op dat wij de jongen goed overzetten en gaat rustig in het water liggen wachten tot al haar kinderen bij haar zijn. Vanochtend was het weer zover. Wij hoorden een hoop gekwaak en gepiep en zagen een pot vol kleine eendenkuikens. Andere jaren hadden wij er altijd een paar bij die direct zonken, maar nu was het een uitzonderlijk goede leg, want alle tien de jongen hebben het gered en zwemmen nu met moeder eend vrolijk rond. Gidon stond voor het raam te kijken en vond het allemaal maar vreemd.






zaterdag, mei 06, 2017

Picnic en de dood van Albert Klapkrat

Na onze avonturen met Albert klapkrat waren wij zo getraumatiseerd door de Albert Heijn bezorgservice dat wij negen jaar geen boodschappen aan huis meer hebben durven laten bezorgen. Nu wij zoveel goede berichten hoorden over Picnic hebben wij toch maar de stoute schoenen aangetrokken en onze boodschappen weer online besteld.

En ik moet zeggen, dit was echt een verademing. Met de handige app bestelden we gemakkelijk de boodschappen, die al vanaf 25 euro geheel gratis thuis werden bezorgd. Je hoeft er ook niet lang voor thuis te blijven, want je kunt op de app precies zien waar het leuke Picnic wagentje zich bevindt. Als ze voor de deur staan hoor je een grappige claxon en staat de naam van de bezorger er met 'staat voor de deur". En wat voor een bezorger, wij hebben nu twee keer bij Picnic besteld en twee keer een keurige, aardige bezorger gehad. De boodschappen zitten in handige plastic zakjes (gratis!) gegroepeerd per soort boodschappen. De zakjes kun je de volgende keer weer meegeven en dan worden ze hergebruikt. Lege flessen worden ingenomen en het bedrag daarvan krijg je op je rekening gestort. Echt waar, Picnic is ideaal. Enige nadeel dat er nog is betreft het assortiment, dat is nog niet heel uitgebreid. Picnic is hier mee bezig en via de app kun je al je wensen kenbaar maken. Ik denk dat deze gouden concurrent weleens de doodslag voor Albert klapkrat kan betekenen. Wij zullen er in ieder geval niet om rouwen.

vrijdag, april 28, 2017

Best Regardz

Onlangs had ik een vergaderdag bij een van de locaties van Regardz. Wat mij opviel waren de kleine, originele details. Zo lag er bij de stiften een handgeschreven briefje dat deze al geprobeerd waren en ze het deden. Waar ik vooral helemaal weg van was waren de notitieboekjes die er lagen. Deze hebben aan de zijkant spreuken met een foto van bekende mensen, zoals bijvoorbeeld Moeder Teresa, de Dalai Lama en Albert Einstein. Ze zien er gewoon heel apart uit en hebben ook nog eens een handig formaat.

Be kind whenever possible. It is always possible.
Dalai Lama

Op mijn bureau lag dat leuke notitieboekje mij daarna steeds aan te staren. Toen besloot ik Regardz te e-mailen om te vragen of ik er een paar kon kopen. En tot mijn grote verbazing en vreugde kreeg ik er gewoon twintig gratis opgestuurd, omdat ik zo'n groot fan ben van de notitieboekjes van Regardz. Dat is toch wel ontzettend aardig. We moeten er snel weer eens vergaderen, want er werd mij verklapt dat er een nieuwe versie van de boekjes in de maak is.

woensdag, april 19, 2017

Selamat makan bij het Indisch Veerhuys in Almere

Het was lang geleden dat wij nog eens Indisch gegeten hadden. Vroeger was de Indische keuken nog erg populair in Nederland. En was er geen Indisch restaurant voorhanden, dan was er altijd wel een Pasar Malam in de buurt waar je vaak ook heerlijk kon eten. Tegenwoordig lijken alle Indische restaurants wel gesloten en ook Pasar Malams worden een zeldzaamheid. En als je dan iets gevonden hebt blijkt het vaak niet aan onze (nostalgische) verwachtingen te voldoen. Zelfs op Bali moesten wij dagenlang zoeken naar een authentieke maaltijd. Wij waren dan ook erg blij te horen dat er in Almere een nieuw Indisch restaurant kwam.


En dus togen wij onlangs, nog een beetje met lage verwachtingen, naar het Indisch Veerhuys in Almere Haven. De buitenkant doet het ergste vermoeden, maar al direct bij het binnenstappen werden we blij verrast door een aardige serveerster en een warme inrichting, die een beetje het midden houdt tussen authentiek en modern. Vooral van de houten vloer was ik weg. Nu waren we niet van plan direct van de vloer te gaan eten, dus zijn we toch maar aan een tafeltje gaan zitten. Hier vandaan hadden we een leuk uitzicht op het water. Er is ook een terras, dus bij mooi weer lijkt mij dat ook een goede optie. De serveersters hebben een Indonesisch pakje aan, maar komen uit alle windstreken. Een kniesoor die daar op let als je verheerlijkt naar de kaart aan het kijken bent. Kiezen is gewoon onmogelijk, dus dan maar de rijsttafel met 19 gerechtjes.


De rijsttafel arriveerde na een aanvaardbare tijd op een soort vergroot high tea bouwsel. Bovenop stonden de koude gerechten en onderop de warme. Vreemd was wel dat er geen warmhoudplaatje bij was, maar de serveerster verzekerde ons dat als er ook maar iets een beetje af zou koelen, wij gewoon nieuw konden bestellen. Dit gold ook voor gerechten die op waren. En het moet gezegd, de bediening kwam regelmatig vragen of er nog iets vervangen of aangevuld moest worden. En met dat afkoelen viel het overigens erg mee, wij hebben niets laten vervangen (of eten wij zo snel?) en ook niets bij gevraagd, want het is meer dan genoeg.

Dan het eten zelf. Daar kan ik alleen maar lyrisch over zijn. Eindelijk weer echt lekkere Rendang, Gado Gado, vers gemaakte Atjar, Sajur Lodeh, Rempah balletjes en nog veel meer. Alles had een heel authentieke smaak en was heerlijk klaargemaakt. Het vlees, precies goed, de vis precies goed. Echt waar, ik kan over niets ook maar iets negatiefs zeggen. Wij dronken Bintang en wijn, maar wat ik ook top vind is dat je hier nog gewoon een gratis karaf water kan krijgen. Als ik toch een klein negatief puntje moet noemen, het was jammer dat ik mijzelf zo volgegeten had dat ik mijn favoriet Cendol niet eens meer op kon en we dus zonder nagerecht zijn vertrokken. Dit is zeker voor herhaling vatbaar! (Wanneer gaan we weer?)





zondag, april 16, 2017

Grieks Pasen: verbranden van Judas


De Grieks-Orthodoxe kerk is in Griekenland zo verweven met de cultuur, dit brengt mooie rituelen met zich mee. Bijna al deze markeringen van de tijd worden gezien als godsdienstig, terwijl het toch ook juist een vermenging van de cultuur met de religie is. Zo is het voor Pasen de gewoonte om een groot vreugdevuur te maken bij de kerk, om Judas te verbranden, de verrader van Christus. 

Hoog boven het vuur bungelt een levensgrote pop. De pop is meestal door kinderen gemaakt. Als de pop af is, wordt aan iedereen geld gevraagd en in de pop gestopt. De pop wordt voor Pasen met brandstof overgoten. Als de pop eenmaal brandt, vallen de muntjes eruit. Degenen die een muntje te pakken hebben, mogen het houden. 


Voordat de pop in brand wordt gestoken, wordt het "testament" van Judas voorgelezen, hierin worden allerlei buurtbewoners op de hak genomen. Dan beginnen de vrouwen te gillen, om het onheil af te wenden. Kinderen slaan de pop en er wordt vuurwerk naar Judas gegooid. Terwijl Judas brandt, luiden de kerkklokken.

Het klinkt logisch natuurlijk om de verrader van Christus te verbranden voor Pasen. Toch heeft het aansteken van een paasvuur een voorchristelijke oorsprong. Het wordt in verband gebracht met Ostara, de godin van de dageraad en de lente. Het paasvuur zou voor vruchtbaarheid zorgen. Pas later zou deze traditie gekerstend zijn en werd in het vuur Judas Iskariot symbolisch verbrand. Maar waar het gebruik ook vandaan komt, dit zijn toch prachtige rituelen?


maandag, april 10, 2017

Abdij Koningshoeven en Landgoed De Rosep

Met een leuk weekend in Landgoed De Rosep in het vooruitzicht daalden wij af naar het zonovergoten Brabant. Op de heenweg besloten wij Abdij Koningshoeven te bezoeken. Altijd geïnteresseerd in religie, dacht ik het prachtige klooster te bezoeken en de rust en stilte van de monniken te kunnen ervaren. Dit bleek niet helemaal mogelijk, de ingang voor de bezoekers leidde tot een apart gedeelte, regelrecht naar het Proeflokaal en de brouwerij. Het klooster was slechts op gepaste afstand te bewonderen, achter een hermetisch afgesloten kloostertuin.


Er zat niets anders op dan de stilte dan maar te gaan proeven in het Proeflokaal. Proeven kon je er uitstekend, de stilte was echter ver te zoeken. Het Proeflokaal blijkt een zeer geliefde attractie te zijn. Naast de diverse soorten La Trappe Trappist, bleek je er prima te kunnen lunchen. Wij hebben er heerlijk gegeten. Daarna was het tijd voor de rondleiding in de brouwerij. Hier konden we toch nog een glimp opvangen van het monnikenleven. Onder het genot van een La Trappe Trappist mochten we kijken en luisteren naar de humoristische Toon en een mooie film over het klooster en de productie van de monniken.



Daarna gingen we met Toon de brouwerij in. Op zich is het wel aardig, de meerwaarde zit hem echter in de dynamische uitleg van gids Toon. Samen met een blonde medereizigster mocht ik als demo dienen voor het verschil tussen een blonde en een donkere Trappist. We weten nu dan ook alles over Trappist. De moraal van het verhaal en het allerbelangrijkste was volgens Toon het feit dat Trappist op fles nog twee jaar doorrijpt en dat de lekkerste Trappist dus eigenlijk de Trappist is die over datum is.
Er zijn slechts twaalf Trappistbrouwerijen op de wereld. Om een bier Trappist te mogen noemen moet het aan drie voorwaarden voldoen:

  • Productie vindt plaats binnen de muren van een trappistenabdij.
  • Onder toezicht van monniken.
  • Een deel van de opbrengst gaat naar goede doelen.
In de kloosterwinkel kun je alle monnikenproducten kopen en die noeste werkers zitten zeker niet stil; er zijn zelfs La Trappe bitterballen te koop.



Hierna was het tijd om naar Oisterwijk te vertrekken voor het Asperge Diner Dansant. Zoals gewoonlijk was dit weer geweldig. Onder de gezellige klanken van Mistral genoten wij van een heerlijk vijfgangendiner. Na heerlijk geslapen te hebben, reden wij voldaan terug naar Almere.