zondag, november 19, 2017

Catfulness met HappyCat by Sylvia

Gisteren waren wij bij de workshop Catfulness van HappyCat by Sylvia. We hebben heel wat geleerd over TTouch bij katten en daarnaast was het gewoon een hele gezellige middag. De workshop werd gegeven bij Kattenpension Hilversum, wat ook heel leuk was, want nu konden we zelf eens ervaren hoe het op Gidon's vakantieadres is.

We werden ontvangen door Sylvia en enkele katten, met een heerlijk kopje thee en een stroopwafel. Daarna kregen we veel informatie over TTouch bij katten van Saskia van TTouch4animals. De Tellington TTouch methode is een positieve trainingsmethode die ervan uitgaat dat er een verband is tussen lichaamshouding en gedrag. Spanningen worden weggenomen en het dier raakt zowel fysiek als mentaal beter in balans. We leerden enkele technieken, waaronder een cirkelvormige aanraking, met de klok mee (een en een kwart cirkel), waarbij de huid meebewogen wordt. Het blijkt veel verschil uit te maken of je het met de achterkant van je hand doet of de binnenkant. Met de achterkant komt het zachter over voor het dier. Verder leerden we het strijken van de oren en zachtjes langs plukjes haar strijken. Voor de katten die dit allemaal wat te veel vinden is er nog de mogelijkheid om met veertjes en kwastjes zachtjes over de vacht en/ of bijvoorbeeld de pootjes te strijken.


Wat heel leuk was, is dat we op de katten van het pension mochten oefenen. Natuurlijk alleen op degenen die dit wilden en het leuk vonden. Gelukkig waren er genoeg katten die het heerlijk vonden en genoten van alle extra aandacht. Ik heb geoefend op Garfield en op Poes, allebei echt lieve schatten, die er wel van leken te genieten. Gaandeweg de workshop zag je dat er steeds meer katten kwamen kijken en erbij kwamen liggen.

Bij thuiskomst rook Gidon waarschijnlijk de geur aan ons van andere katten en het pension en hij ging chagrijnig in een hoekje zitten. Dus van oefenen kwam niets. Zelfs nadat wij ons omgekleed hadden, was hij behalve voor zijn diner, nergens meer voor in de stemming. Vanochtend was hij weer ons gewone, vrolijke mannetje, helaas kon TTouch hem nog steeds niet bekoren.

Sylvia is van plan om nog veel meer workshops te gaan geven. Wij hoorden over ontzettend leuke plannen, dus hou haar website en Facebook-pagina goed in de gaten.







maandag, november 06, 2017

Dag van de BHV

Het is vandaag de Dag van de BHV. Het thema is: Er zijn altijd en overal BHV'ers om je heen. En dat klopt, ook thuis hebben we onze eigen, kersverse BHV'er, bijgestaan door een BHV-hulpkat.

De Dag van de BHV is er vooral om besef, waardering en support voor de BHV' te krijgen. De BHV'er is als eerste ter plaatse als zich iets ernstigs voordoet, hij beoordeelt de situatie en gaat direct over tot handelen. De BHV'er heeft een voorpostfunctie voor de professionele hulpverlener.

Dus zet vandaag alle BHV'ers in het zonnetje, ze verdienen het!

maandag, oktober 23, 2017

Wildavond bij De Rosep

Afgelopen weekend was het weer zover, het wildarrangement bij De Rosep in Oisterwijk
Het was voortreffelijk en de borden waren stuk voor stuk plaatjes.



maandag, september 18, 2017

Mitsis Hotels

Mitsis Hotels staan in Griekenland voor gastvrijheid en gegarandeerde kwaliteit. Wij besloten de proef op de som te nemen en boekten twee nachten in Mitsis Summer Palace in Kardamena (Kos). En ik moet zeggen, er is geen superlatief te groot voor dit geweldige hotel. Alleen al het prachtige uitzicht over de Egeïsche Zee is zo mooi. Tel daar de prachtige kamer, de uitstekende service en het heerlijke eten bij op en je hebt een topvakantie.

De Mistis Hotels in Kardamena vormen eigenlijk een stad op zich. Er liggen vier Mitsis Hotels bij elkaar: Mitsis Blue Domes, Mitsis Family Village, Mitsis Norida Beach en Mitsis Summer Palace. Op een centraal plein bevinden zich een theater, een kerk, een discotheek en winkels. In de hotels zelf heb je helemaal geen idee dat het zo groot is en heb je veel privacy.

Mitsis Summer Palace ligt prachtig hoog, trapsgewijs tegen de bergen gebouwd. Hierdoor is het uitzicht spectaculair, wel is het daardoor niet geschikt voor mensen die slecht ter been zijn. Er is een groot binnen- en buitenbad, een privéstrand en daarnaast zijn er diverse kleinere zwembaden tussen de grote kamers in de tuin gebouwd, waardoor je het idee hebt een privézwembad te hebben. Wij hadden een geweldige kamer. Een zeer grote familiekamer met zeezicht. De kamers zijn van alle gemakken voorzien en echt luxe te noemen. Het eten (all inclusive) is heerlijk en ligt ver boven het niveau van de gemiddelde all inclusive. Het personeel is vriendelijk en het is overal brandschoon. Mitsis Summer Palace is een van de beste hotels waar we ooit geweest zijn, ik kan het iedereen aanraden.

Kostas Mitsis is zelf helaas al overleden, maar hij heeft een een hotelimperium nagelaten om trots op te zijn. Mitsis werd kort voor WO II geboren in het kleine dorpje Kryoneri. Hij groeide op in armoede en begon op zijn tiende te werken in een taverna. Tot zijn grote geluk werd hij toegelaten op een goede school in Athene. Hij deed avondschool, want overdag moest hij hard werken. Hij las veel, wat hem naar zijn eigen zeggen, zijn hele leven geholpen heeft. Op zijn zeventiende begon hij een kleine onderneming in de textielindustrie met een breimachine. Hij werkte dag en nacht en met succes. Kostas Mitsis was op zijn zesentwintigste een van de succesvolste zakenmannen van Griekenland. Hij breidde zijn zaken uit in de bouw en in de wijn. En uiteindelijk was daar Mitsis Hotels. Een imperium met hotels op Rhodos, Kos, Kreta, in Karmena Vourla en Athene. De keten kreeg al talrijke awards voor de goede service en voor
innovatie. Mitsis was de eerste in Griekenland die met het All inclusive concept kwam. Hij heeft zijn hele leven keihard gewerkt en is zijn afkomst nooit vergeten. Op 28 augustus 2016 overleed hij en liet zijn levenswerk na aan zijn vrouw Genny, zijn zoon Stavros en zijn dochter Christina.

Wil je ook eens naar een Mitsis hotel? Mail voor info naar:  info@globefreakstravel.nl




maandag, augustus 14, 2017

Willibrordhaeghe 3.0


In 2014 namen wij met pijn in ons hart afscheid van hotel Willibrordhaeghe. Na elf jaar een hotel met een unieke sfeer te zijn geweest, viel het doek, wij waren dan ook al tijden een van de weinige gasten. Maar tot ons grote geluk nam de Fletchergroep Willibrordhaeghe in 2017 over. En zo konden wij afgelopen weekend toch weer naar ons favoriete hotel. Maar was het nog wel zoals het ooit was?

Oorspronkelijk was Willibrordhaeghe een missiehuis, geopend in 1955. In 2004 werd het missiehuis Conferentiehotel Willibrordhaeghe. De overgebleven paters verhuisden naar een naastgelegen gebouw. Wij ontdekten het hotel een paar jaar later en na de vondst van een geheimzinnig boek, heeft het hotel ons nooit meer losgelaten. Helaas moest het hotel in 2014 sluiten en werd het een verzorgingshuis. Ook dat duurde niet lang. De volgende bewoners waren anti-krakers. En in 2017 heeft de Fletchergroep het pand overgenomen.

Eigenlijk hadden we niet veel verwacht van Fletcher Kloosterhotel Willibrordhaeghe. Het is immers onmogelijk om die bepaalde sfeer terug te halen. Het is heel knap, maar het is Fletcher zeker gelukt. Sterker nog, het hotel is enorm verbeterd. Er hangt nog precies dezelfde kloosterachtige sfeer, maar met een nieuwe inrichting. Die inrichting is prachtig en luxe, maar sluit toch volledig aan bij de oorspronkelijke bestemming. Ook de kamers zijn enorm verbeterd. Daarnaast is de service sterk verbeterd. Vroeger was het moeilijk om een personeelslid te vinden in bar en restaurant, nu is alles keurig bemand met vriendelijk personeel. Ze doen echt alles voor de gasten, de barman probeerde zelfs met een vol dienblad door de dichte terrasdeur te lopen.

Leuke bijkomstigheid was, dat wij nu ook weer naar ons favoriete restaurant, Herberghe in de Heerlyckheid, konden. Daar was niets veranderd, het eten was nog steeds voortreffelijk en sterrenwaardig. Het leek zelfs wel of het eten nog beter was geworden, maar dat is welhaast onmogelijk. Wij kozen het verwenarrangement en dat was gang voor gang subliem.

Tevreden keerden wij huiswaarts. Dit gaan wij gauw nog eens doen.






maandag, juli 31, 2017

Unhappy Consumer: De lotgevallen van Stinkende Thomas

Onze oude AEG stofzuiger was na jarenlange trouwe dienst aan vervanging toe. Toevallig zagen wij een erg enthousiast reclame-uiting van de Thomas Perfect Air Animal pure: leest u even mee?


Wow een stofzuiger die meer levensvreugde belooft en ons zelfs kan behoeden voor allerlei sluimerende allergieën. Zoiets wilden wij als echte “frisse luchtfans” natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan. Wij zetten ons even over de stevige aanschafprijs heen en besloten dit wonder der hedendaagse techniek online te bestellen via Bol. Al gauw mochten wij de heilige Thomas, die voor ons op dat moment al synoniem was voor de patroonheilige van alle frisse momenten, in ontvangst nemen. Wat ons meteen opviel was de enorme omvang + het bijbehorende gewicht. Maar goed, je kan verwachten dat levensvreugdescheppende technieken van Duitse makelij nu eenmaal wat meer wegen dan een doorsnee stofzuiger. De eerste ervaringen waren ook niet verkeerd. Het loeiende geraas voor lief nemend besloten wij het achterste van Thomas in actie te besnuffelen en hoewel de lucht eerder neutraal dan fris te noemen was…en onze levensvreugde zo een beetje op het oorspronkelijke niveau bleef, waren wij niet echt ontevreden.

Helaas was het plezier echter van korte duur. Na 2 dagen begon Thomas de geur van uitgekotste kattenbrokken en natte hond te verspreiden. Tijd om de tank even te verversen dachten wij zo. Wij hadden op Youtube al een filmpje gezien waarin deze klus met gemak werd verricht maar helaas was de realiteit toch anders. De filter, het mondstuk en de tank waren volledig verstopt met kattenharen dewelke slechts met veel moeite konden worden verwijderd omdat ze in allerlei hoeken en kanten vast zaten. Bovendien was de stank in de tank zo ondragelijk dat zelfs in volle buitenlucht ons riante terras er helemaal naar stonk. Onze levensvreugde begon al flink te tanen.

Wij hadden ons er uiteindelijk bij neergelegd dat wij voortaan 2-3 keer per week de nare klus van het reinigen van Thomas over onszelf hadden afgeroepen maar het werd nog erger.

Na een 6 tal weken begon het toestel ook na het reinigen een zeer kwalijke geur te verspreiden die het midden hield tussen versgedraaide fecaliën en rotte eieren. Omdat ik het vage vermoeden had dat wij iets fout deden, vermits dit fenomeen al helemaal niet meer strookte met de productomschrijving op Thomas Perfect air besloot ik de hulp in te roepen van de klantenservice.

Tot mijn grote schrik wist deze te melden dat het de bedoeling is dat de tank na elk gebruik moet worden geleegd, schoongemaakt en vervolgens open moet blijven staan tot alles binnenin droog is. Bovendien moet de filter regelmatig als een oude luier worden gewassen en als dat niet meer helpt, moet je hem vervangen. Het komt er dus eigenlijk op neer dat de Thomas Perfect Air Animal pure meer verzorging nodig heeft dan een pas geboren baby.

Van even snel stofzuigen is met een dergelijke vernuftige uitvinding natuurlijk geen sprake meer. Wij hebben de misselijkmakende Thomas na 6 weken gebruik bij het groot vuil buitengezet. Tot onze verbazing was hij, ondanks zijn stank, toch nog door iemand anders meegenomen vooraleer het afval werd opgehaald. Wellicht was Mozes een betere naam voor het onding geweest maar iets zegt ons dat ook de nieuwe adoptieouders hun vondst erg snel zullen betreuren.


Fletcher vakantieveilingen-omzet

Er even een nachtje tussenuit gaan is heerlijk. En het fijne is: bij deze veiling kun je zelf kiezen in welk Fletcher Hotel je verblijft. Waai uit aan zee, trek eropuit op de Veluwe of ontdek een stad die je nog niet kent. Jullie komen lekker uitgerust weer thuis.
Aldus de wervende tekst van Vakantieveilingen over de Flecher Hotels. In werkelijkheid is het pure oplichterij waar Fletcher een behoorlijk extra inkomen mee verdient.

Menigeen weet dat wij sinds jaar en dag regelmatig te vinden waren in onze favoriete hotel, Willibrordhaeghe. Door een faillissement en wat onfortuinlijke latere eigenaars, was Willibrordhaeghe lang gesloten. Tot ons grote geluk is het onlangs weer heropend en is het een Fletcher hotel geworden. Al staat dat niet zo goed bekend, dit hield ons niet tegen om weer eens een weekendje Deurne te boeken.

Nu staat Fletcher al jaren elk uur op Vakantieveilingen. Elk uur gaat er een overnachting uit. je zou denken dat alle hotels van Fletcher inmiddels de komende tien jaar vol moet zitten hierdoor. Maar nee, ook wij konden de bon krijgen. Alle weekenden staan nog vrij, met wel een enorme bijbetaling. Gek genoeg stond er op de bon dat deze niet geldig was in het weekend. Dat is vreemd, want bij bieding staan alle weekenden nog groen.
Niet getreurd, wij mailden Willibrordhaeghe zelf en wat bleek, het kon gewoon in het weekend, we hoefden alleen de boekingslijn maar te bellen. En daar bleek dat het komende weekend vol was. Boeken voor een weekend verder kon niet, we moesten elke week maar bellen.
Afgelopen weekend belden wij weer en toen werd ons gezegd dat de bon niet geldig is in het weekend. We moesten de e-mail maar doorsturen, dan zouden ze ernaar kijken. Nou, bij kijken is het gebleven, want sindsdien is het stil aan de overkant, heel stil.

Al bij al was het natuurlijk al vreemd dat Fletcher elk uur een bon aanbiedt op Vakantieveilingen. Als die allemaal geïnd zouden worden zouden Fletcher hotels altijd vol zitten. In werkelijkheid word je gelokt met alle weekenden die (weliswaar met forse bijbetaling) nog vrij zijn, heb je eenmaal betaald blijkt het niet in het weekend te kunnen (en waarschijnlijk nooit). Hierdoor worden de meeste bonnen nooit geïncasseerd en rinkelt bij Fletcher elk uur de kassa, zonder dat ze ooit een gast hoeven te ontvangen. Wij hebben nu al een heel naar gevoel over Fletcher en zijn zeer teleurgesteld, hopelijk stopt de Vakantieveilingenoplichterij van Fletcher spoedig en wordt hotel Willibrordhaeghe gewoon weer een zelfstandig hotel.


maandag, juli 17, 2017

Sun Moon Lake Taiwan

Het Sun Moon Lake is een echte must-see in Taiwan. Van Tainan nemen we daarom de HSL naar Taichung. Vandaar vertrekt de Nantou bus naar Suishe. Bij het Visitor Center kun je dan the round lake bus nemen. En daar zou op onze eindbestemming Ida Thao onze gastheer Eric ons ophalen. De aanblik van het Sun Moon Lake is oogverblindend. De mierenhoop van Chinese toeristen bij het bezoekerscentrum doet je echter de schrik om het hart slaan. Gelukkig bleek deze drukte zich alleen tot dit soort plaatsen te beperken.

 Na een busrit van een half uurtje langs het mooie meer, stond Eric ons al op te wachten. Een eindje de berg op stond ons een geweldige verrassing te wachten, onze geboekte accommodatie bleek een prachtig houten huis te zijn in een tropisch oerwoud. Eric had ook nog de heuglijke mededeling dat zijn moeder brewed koffie bij het ontbijt had, hij was hier reuze trots op. Wij waren ook blij na al het koffietekort tot nu toe. Helaas kwam de moeder 's ochtends met een glazen koffiekannetje met een zwarte, koud geworden substantie. Het feit dat we op ons balkon een prachtig vogelconcert hoorden en een formidabel uitzicht hadden, maakte dit ongemak echter meer dan goed. We waren dan ook helemaal klaar voor twee dagen Sun Moon Lake.

Wordt vervolgd.




zaterdag, juli 01, 2017

Taiwan - Tainan

Vanaf het klooster moesten we eerst weer met de bus naar Kaohsiung om met de High Speed Rail naar onze volgende bestemming in Taiwan, Tainan, te gaan. Tot onze grote vreugde stopte er een taxichauffeur bij de bushalte die onze voor een schappelijke prijs naar Tainan kon brengen. Het gevolg was dat we daar veel te vroeg bij het hotel aankwamen.


The Prince Hotel
Wij hadden The Prince Hotel gereserveerd, een leuk hotel midden in het centrum van Tainan. Bij aankomst schrok de receptioniste nogal, ze kon echter haar zorgen alleen in het Taiwanees uiten, wat wij dan weer niet begrepen. Gelukkig had ze vaker met dit soort toeristen te maken gehad en daarom pakte ze haar telefoon voor de vertaling. Hierop lazen wij in grote letters: Room not good! De receptioniste bleef ons vrolijk toelachen, dus na enige verbazing begrepen wij dat we gewoon te vroeg waren. Opgelucht toetste ze in dat de kamer om 12.00 uur wel klaar zou zijn. Met een flesje water en een kaart in de hand besloten wij dan maar vast wat van Tainan te gaan bekijken. Ze lieten ons echter niet gaan alvorens met het voltallige personeel een voor een op de foto te gaan.
Ons verdere verblijf is goed bevallen. Je krijgt in dit hotel echt value for money. Het ontbijt is bij de buren die een soort straatrestaurantje hebben. Dat is even schrikken, maar ze bleken de heerlijkste gerechten te hebben en geweldige thee (nee, ook hier geen koffie bij het ontbijt).











Tainan
Tainan ligt verder naar het zuiden in Taiwan en is totaal anders dan de steden in het noorden. Wat je in Taipei nauwelijks ziet zijn terrasjes. In Tainan zie je op elke straathoek terrasjes. Ook zijn er hier wat meer restaurants waar je binnen kunt zitten, alhoewel ook hier in elke straat lustig op straat gekookt wordt. Verder is het er wat groener en de mensen lijken er wat vrolijker en gemoedelijker. Tainan bestaat uit verschillende delen, in Anping zijn de meeste bezienswaardigheden te vinden.
Schuin tegenover The Prince Hotel zit een geweldig restaurant waar wij onze eerste Hot Pot (soort Chinese fondue) hebben gegeten en dit zeker zou niet de laatste te zijn. Zelfs thuis eten we tegenwoordig Hot Pot bij Tang Dynastie in  Almere. Ook in Tainan zijn de inwoners geen gezelligheidseters, waar wij de hele avond Hot Potten, gooien zij zo snel mogelijk al het eten in de Hot Pot, om hooguit twintig minuten later weer buiten te staan.


Confucius Tempel
Niet ver van ons hotel vonden we de Confucius tempel, dit is de belangrijkste van Taiwan en stamt uit 1665. De tempel doet heel Chinees aan, wat klopt want de bouw vond plaats onder keizer Yongli van de Ming-dynastie. Er worden nog confucianistische rituelen gehouden, die wij helaas niet zagen. Wel werden er veel wensen-briefjes opgehangen. Tegenover de tempel is een oude Chinese poort waarachter de creative good market met naast een aantal leuke kunstwinkels, een paar kleine prachtige tempels.
Na dit avontuur gingen we maar weer eens, tegen beter weten in, op zoek naar koffie. Na lang zoeken vonden we uiteindelijk een kattencafé waar koffie geserveerd werd. Zoals overal in Taiwan maakten ze er weer een heel kunstwerk van, wat wederom minstens een half uur duurde. Ondertussen konden wij naar klassieke muziek luisteren (vreemd genoeg zetten ze dat in Taiwan vrijwel altijd aan als er Europese toeristen binnenkomen). De enige kat die aanwezig was, was een vals kreng, dus daar hadden we niet veel aan.


Anping
Anping heeft vele bezienswaardigheden, waardoor het er een stuk toeristischer is. We kwamen hier zelfs de eerste en enige Nederlandse toeristen tijdens onze reis tegen. Nu heeft dit plekje ook wel wat Nederlandse geschiedenis (There Came the Netherlanders :-). Fort Zeelandia was een fort van de VOC.


Verder is het Anping Treehouse zeker een bezoek waard, naast de banyanbomen die door een huis gegroeid zijn, is hier een prachtig museum, waar je de geschiedenis van de VOC in Tainan kan zien. Na dit alles schijn je heerlijk vis te kunnen eten in Anping. Wij waren helaas vast in het verkeerde restaurant, toen we de half dode vis in een viezig bassin zagen drijven, besloten wij het maar bij een Taiwanees biertje te houden. Natuurlijk wel met de plaatselijk specialiteit: lobster crackers (overigens heerlijk).