Eurovisie sjoemelfestival

Het was jaren geleden dat wij het songfestival hadden gezien. Toch is het best leuk, als je er tenminste, als vanouds een gezellig familiefeestje van maakt.

De avond begon met een zeer bourgondische kaasschotel. Na het heerlijke eten maakten we er een gezellige songfestival avond van. Vanzelfsprekend werd in België begonnen met het grote succes van weleer: Sandra Kim. Destijds  13 en inmiddels 43. Na de overwinning werd Sandra een ijsje beloofd, daar leek ze het nu niet meer voor te doen.

Helaas kon België dat succes niet evenaren deze keer en Nederland nog minder. Zoals iedereen heeft kunnen zien was het ook dit keer weer een walgelijk politieke stemming. Gelukkig mocht dat bij ons de pret niet drukken en werd het nog een lange, gezellige avond.

Doornroosje als kunst

Over wat kunst is, wordt al eeuwen gediscussieerd. Doornroosje hoorde daar tot voor kort niet bij. Een van de theorieën is dat "kunst het mooier maken door mensen is", natuurlijk is ook het begrip mooi subjectief. De Oekraïense-Canadese kunstenaar Taras Polataiko heeft geprobeerd het sprookje van Doornroosje mooier te maken, en vooral ook voor iedereen bereikbaar. Vijf meisjes die in het National Art Museum in Kiev liggen te slapen, zijn contractueel verplicht te trouwen als zij hun ogen openen na een kus van een bezoeker.

De vijf meisjes worden 3 dagen te slapen gelegd in het museum. Bezoekers mogen de meisjes proberen wakker te kussen. Als een van hen ook echt de ogen opent moet ze met de kussende kunstliefhebber trouwen. Alle bezoekers moeten een contract tekenen dat zij ook daadwerkelijk met het meisje zullen trouwen als zij haar ogen opent als zij gekust wordt. Men is natuurlijk niet verplicht een kus te geven. Polataiko hoopt met zijn art performance veel mensen te trekken.