Weekendje Dordrecht

Michael was het afgelopen weekend jarig en waar kan dat beter gevierd worden dan in Dordrecht. Overdag dag zouden we gaan winkelen voor de jarige en eventueel nog naar wat musea, 's avonds stond er een etentje op het programma met vriend Remco. Het weer zat in ieder geval al mee, zo was het in Nederland zo'n beetje Michael's warmste verjaardag ooit.

Vanzelfsprekend logeerden we weer in Hotel Dordrecht, met de handige ligging en nog handiger parkeerplaats. Inmiddels was er een verbouwing geweest en was het er helemaal opgepimpt. We kregen dit keer een nog grotere kamer met een hele huiskamer erbij, nieuw badkamer en nieuwe tv. Niets te klagen dus. Nou ja een heel klein puntje dan; toen we na het etentje samen met Remco nog wat in de hotelbar gingen drinken en het uur van Michael's verjaardag aanbrak, was de bar plotseling gesloten en kon er echt niet nog een drankje vanaf, dit terwijl we de enige gasten in het hele hotel waren.

Al is Dordrecht vrij compact, ook deze keer is het ons nog niet gelukt alles te bekijken.  Het winkelaanbod is enorm gevarieerd, naast alle standaardwinkels hebben ze er diverse leuke, aparte winkeltjes. Michael had echter zijn zinnen op een broek bij Rituals gezet, een winkel die we ook gewoon in Almere hebben. Vreemd genoeg bleken ze daar alleen kleding voor een soort slangenmensen te hebben; met een heel mager figuur en benen van 2 meter. Volgens de verkoopster lag dit alles niet aan hun kleding, maar aan het feit dat Michael zo klein is (?). Daar slaagden we niet dus, maar gelukkig heeft Michael elders nog diverse cadeautjes uit kunnen zoeken.

Na al het gewinkel was het tijd voor de verjaardagslunch, toevallig kwamen we terecht bij een gezellig restaurantje met de wat vreemde naam Crimpert Salm. Het blijkt dat de naam afkomstig is van het "crimp slaan" van zalm, die sloeg men achter de oren zodat de zalm een mooie roze kleur kreeg. Gelukkig sloeg men nu niemand meer achter de oren, maar waren de visschotels wel geweldig goed. Onder toeziend oog van mijnheer Reimpie (die ook nu weer zo'n vreemde geruite broek aan had), genoot Michael van zijn verjaardagslunch. De tijd vloog en om 5 minuten voor sluitingstijd konden we nog net het Dordrechts Museum binnenrennen om een tijdschrift te kopen wat ik wilde hebben. Voor het bezichtigen van de musea zullen we zeker nog eens een bezoekje aan Dordrecht brengen.

We waren nog net op tijd terug om Remco in de hotelbar te kunnen begroeten, waarna we naar de Grote Griek togen. Daar was het erg rustig, maar dat lag zeker niet aan het eten. Deze Griek heeft eindelijk eens wat andere gerechten dan het standaard aanbod van de meeste Griekse restaurants. We hebben dan ook heerlijk gegeten. Bij de toiletten bleek er nog een wereld op zich te bestaan, met een prachtige kinderkamer en een rokersruimte. Het was een gezellige avond, die we zoals eerder gezegd, afsloten in de hotelbar.

De andere dag besloten we in Almere nog even bij het roemruchte Primark te gaan kijken, dat moet je tenslotte eens gezien hebben. In  tegenstelling tot alle verhalen, kon je er een kanonskogel afschieten, het bleek dan ook dat we een uur te vroeg waren. Toen we later terugkwamen was het er een stuk drukker, met aan de accenten te horen, voornamelijk bezoekers uit het oosten van het land. Op zich valt het er niet tegen, op wat oud-engelse truttige kleding na, is het er goed winkelen. En de prijzen zijn ongelooflijk, het is dan ook vreemd dat er zoveel bewaking is, als je 6 paar sokken voor 3 euro kunt kopen is het toch vreemd dat er nog mensen rondlopen die niet willen betalen?

Weekendje Zwijndrecht - Dordrecht

Dit weekend gingen we eindelijk eens op bezoek bij onze vriend Remco die tegenwoordig in Zwijndrecht woont. We kwamen zijn nieuwe huis bekijken, dat inmiddels al lang niet nieuw meer is. Iedere keer kwam het er niet van en, nu het eindelijk zover was, had ik er veel zin in om Remco weer te zien, maar eigenlijk helemaal niet om naar Zwijndrecht en Dordrecht te gaan. Ik dacht dat het er niets was en had vooral ook vooroordelen tegen de mensen die die gebieden bewonen en in elk woord kwistig met de letter t strooien. 

Na ingecheckt te hebben bij Hotel Dordrecht, togen we naar Zwijndrecht, alwaar we nog net op tijd Remco's huis vonden. Het vreemde was dat hij niet open deed, het is niets voor Remco om zich niet aan afspraken te houden, dus belden we nog maar een keer of 4 aan. Inmiddels heb ik nog even nagekeken of het wel het juiste huisnummer was, dat was het geval. Toch zag ik ineens iets vreemds; uit het naambordje bleek dat hier ene heer Kotelet woonde, en zijn buurman was de heer Zalm. Hierop Remco toch maar eens via de mobiel gebeld; het bleek dat we bij de verkeerde flat stonden. Dit deed mij weer beseffen dat ik eigenlijk nergens meer zonder leesbril heen moet gaan, de naam van de  flat stond namelijk levensgroot boven de huisnummers. 

We hadden een gezellige namiddag met Remco in zijn overigens prachtige woning. Een leuke bijkomstigheid is dat Remco op de 13e verdieping woont, hier kun je dus heel Zwijndrecht zien, en (ongezien) in de gaten houden. Zo zagen wij dat de mensen in Zwijndrecht, alhoewel voor een groot deel behoorlijk christelijk, hun tuinen ophogen met gestolen gemeentezand. Helaas hebben we de meest markante persoonlijkheid van Zwijndrecht niet gezien, De Ridder van Zwijndrecht leek van de aardbodem verdwenen.

Ook op culinair gebied kun je in Zwijndrecht prima terecht, dat bleek wel toen we  naar het Dok restaurant gingen. Het eten is er geweldig, de sfeer goed en, wat tegenwoordig een zeldzaamheid is, de bediening uitstekend. Een paar jonge jongens rennen zich er het vuur uit de sloffen. Daarnaast hebben ze een goede productkennis en zijn ze aardig en geïnteresseerd op een ongedwongen, oprechte manier. 

Aan alles komt een einde, dus ook aan deze leuke avond. We waren nog net op tijd terug bij Hotel Dordrecht om achter de, nog net niet gesloten poort te parkeren. Daar wachtte een allervriendelijkste vrouwelijke nachtportier ons op, waar we nog een tijd gezellig mee gekletst hebben onder het genot van een biertje (de vermaarde 75 Whisky soorten hebben we maar aan ons voorbij laten gaan). Voldaan gingen we naar onze royale historische kamer, die eigenlijk net te mooi historisch is om gedateerd te noemen. Ook bij het ontbijt en vertrek was alles uitstekend geregeld en iedereen uiterst vriendelijk.

Nee echt, een weekendje Zwijndrecht - Dordrecht is een aanrader. Al mijn voordelen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen, en vooral de mensen daar hebben mij positief verrast. Van zoveel vriendelijkheid kunnen ze in Almere nog heel wat leren, dan neem je die extra t's gewoon voor lief. Dordrecht is trouwens een prachtige stad, met enorm veel bezienswaardigheden, reden om er snel nog eens terug te keren.