Schoenenstad Schoonhoven

In verband met de inkoop van boeken komen wij tegenwoordig op de gekste plaatsen. hierbij blijkt helaas soms dat mijn topografische kennis wat tekort schiet; zo moesten wij afgelopen zaterdag naar Schoonhoven, wat ik in Groningen gesitueerd had, maar dit bleek verhuisd te zijn naar omgeving Utrecht.

Ook TomTom had het er moeilijk mee want die liet ons over een kilometers lange dijk rijden waar twee auto's elkaar nauwelijks konden passeren, waardoor de Ka meerdere keren bijna de dijk af tuimelde richting ondergelopen uiterwaarden. De storm deed er ook niet veel goed aan.
Toch hebben we veilig en wel de zilverstad weten te bereiken. Eenmaal het zakelijke gedeelte vlot afgehandeld te hebben verzekerde de verkoopser ons dat er geen mooier plaatsje dan Schoonhoven in Nederland bestaat en dat wij er dus beslist moesten gaan kijken en ons laten verbazen en verrassen.
Verbaasd en verrast waren wij al snel, maar dit toch anders dan de bedoeling; er was 1,5 winkelstraat, weinig te zien en nog minder te doen.
Enige zilver was te zien bij enkele juweliers waarvan er een al een ingegooid raam had.

Gelukkig zagen wij, als laatste strohalm, nog een grote schoenenwinkel met fantastische schoenen in de etalage; Annet & Rob Schoenmode. Bij het naar binnengaan kwamen er al vluchtende klanten de winkel uit gerend, die ons vertelden niet naar binnen te gaan omdat de eigenaresse vreselijk onbeschoft was. Wij besloten het er toch op te wagen. Al snel bleek waarom eigenaresse Annet zo humeurig was; het was uitverkoop en de peperdure merkschoenen gingen voor half geld de deur uit, wat haar blijkbaar zeer aan het hart ging. We hoorden haar direct al tegen een meisje met een bungelende laars aan haar voet pissig zeggen; "als je een passende laars wilt, moet je voortaan maar aan het begin van het seizoen komen!".
Michael had inmiddels geweldige schoenen gezien en zo zaten wij geduldig op Annet te wachten. Toen ze Michael ging helpen snauwde ze hem alleen toe "Maat?". Tot haar grote ergernis had ze de juiste maat en zo moest ze deze schoenen weer met pijn in haar hart voor half geld laten gaan.

In ieder geval is Schoonhoven, als je het chagrijn wilt doorstaan, een geweldige schoenenstad. Voor alle andere zaken zou ik hard doorrijden.

Hulp nodig met je tekst?
Ik maak teksten die kloppen en gelezen worden

Bergse juwelier overvallen; Live verslag

In de Bergse juwelierszaak Christianne, juweliers & diamantairs is, op klaarlichte dag, gisterochtend rond elf uur een overval gepleegd, dit voor het oog van de volle terassen.
De dader sloeg de ruit van een vitrinekast in en nam diverse voorwerpen mee.
De man, gekleed in een wit overhemd, een zwarte broek en met op zijn hoofd een zwarte langharige pruik, reed na de overval met zijn auto de Grote Markt af. De auto werd later op de dag teruggevonden aan het Benedenbaantje. De wagen bleek in België gestolen te zijn.
Over de waarde van de buit is niets bekend, bij het juweliersbedrijf zwijgen ze in alle talen, zelfs in het Belgisch.

En onze eigen correspondenten Teun en Marieke Markies uit Bergen op Zoom waren erbij! Hierbij hun "live-verslag":

Gisteren hebben we weer van alles beleefd, toen we een kopje koffie zaten te drinken op een terrasje in de binnenstad. We streken tegen koffietijd neer op het terras van De Bourgondiër, een bijzonder gezellig terras waar altijd wel wat te zien is, omdat je er zo’n mooi uitzicht hebt over de Grote Markt en lekker op het zuiden zit. Het is met recht het zenuwcentrum van de binnenstad. Gisteren kon je vooral de nadruk leggen op zenuw!
Het begon allemaal even voor elf uur. We namen plaats aan een tafeltje helemaal achteraan op het terras, zodat we alles eens goed konden bekijken. We zaten nog maar net en ja hoor, wie verscheen daar bij de ingang naar het terras? Jullie raden het al: Het dametje met de rebbelende tong, die het altijd over Madeira heeft en altijd je privacy komt verstoren.

Ze posteerde zich naast een tafeltje en speurde in het rond waar ze zich nu weer eens zou installeren en wij telden in afwachtende spanning en met de blik op oneindig het aantal tafeltjes dat ze van ons verwijderd was. Vier,drie, twee, een en ja hoor,daar tetterde haar stem ons in de oren: ‘’Vindt u het goed dat ik bij jullie kom zitten?‘’. Opeens werd ik voor mijn doen verbazend assertief en hoorde mezelf zeggen: “Nou, als u het niet erg vindt zitten we liever alleen‘’. Ze keek me woedend aan en ging toen demonstratief twee tafeltjes tegenover ons zitten met haar gezicht naar ons toe. Er waren zeker nog tientallen tafeltjes vrij,maar nee hoor ze wilde ons schijnbaar graag zien en zat ons constant met een dun streepmondje en venijnige oogjes aan te staren. Hierdoor heeft ze een spannend voorval gemist!

Iets na elf uur kwam er een vrouw luid roepend langs het terras gerend. Ze riep:”Onmiddellijk de politie bellen,want er is een overval bij de juwelier daar!” Ze wees overzenuwd richting Juweliers en Diamantairs Christianne, dat zo ongeveer vijfentwintig meter van ons terrasje verwijderd ligt. Toen wij onthutst die richting uitkeken zagen wij dat er allemaal voorbijgangers achteruit deinsden en met de hand voor de mond van ontzetting bleven staan.

Even later, ongeveer een minuut, rende er een man met lang zwart haar en in zijn hand een witte plastic zak richting stoeprand, waar een donkerrode auto geparkeerd stond. Hij sprong met een verbazende snelheid in de auto en scheurde met loeiende motor en gillende banden diagonaal over De Grote Markt weg en verdween in een van de zijstraten. We hadden nog net gezien dat de wagen een Belgisch kenteken had, helaas reed hij in een vaart waar menig autocoureur jaloers op zou zijn voorbij en zodoende konden we zijn kenteken niet opnemen.

Niet lang daarna kwam er een politieauto aan en toen die na enkele minuten weer weg was kwamen er twee agenten op de fiets (!?) aan,wat mij even deed denken aan de oude televisieserie: “Daar komt Swiebertje.”
Vrouwtje “Madeira” zat ons nog steeds woedend aan te staren en ik vermoed dat alles langs haar heen gegaan is. Nu had ze eens iets anders kunnen hebben om over te praten en nu heeft ze het warempel nog gemist ook!
Misschien zat ze in gedachten wel een paar spelden in een voedoe-poppetje te steken(ze heeft vage oosterse trekken) dus ik zal uit moeten kijken of ons niet iets vreselijks zal overkomen de eerstkomende tijd.

Zo zien jullie maar weer dat zelfs in een provinciestadje als het onze nog volop te beleven valt!

Audoe,Teun en Marieke M