Bali: Cinnamon

Gelokt door een Legong dans optreden, besloten we bij restaurant Cinnamon te gaan dineren. Cinnamon is op het eerste gezicht een wat trendy Balinese tent, het personeel overdreven vriendelijk.

 Daar het lang geleden was besloten we de Rendang te nemen. Wil je niet bij een tandarts eindigen raad ik je aan dit niet na te volgen. Met dit vlees hadden ze hier gemakkelijk de Croma advertentie kunnen opnemen, waarin een stel op de maat van de muziek een taai biefstukje aan het snijden is. Dapper hebben wij de Rendang proef doorstaan en ons hele bord leeggegeten. Hierin bleken wij de enigen te zijn, waarna de kokkin prompt de hele avond enthousiast naar mij bleef zwaaien vanuit het keukenluik.

Na lang wachten begon de Legong show dan toch. Twee kinderen die amper de luiers ontgroeid waren, kwamen op en deden verlegen een dansje. Op de achtergrond stond hun moeder die wel wat weg had van een akela van de padvinders. Bij de akela stonden ook nog 3 andere dochters klaar voor een optreden, die werden echter ontvoerd door de restaurantmanager om voor het restaurant als lokeenden te gaan spelen. Dit had een averechts effect, want in plaats dat er nieuwe gasten bijkwamen, begonnen de reeds aanwezige gasten weg te lopen. Wij hebben de avond uitgezeten en werden daarvoor beloond met nog een piepklein optreden van alle akela dochters tezamen. Kortom Cinnamon is niet de moeite waard. Mocht je de (gratis) show toch graag willen zien beperk je dan tot het nuttigen van een drankje.

Bali Sanur

Is Sanur normaal gezien behoorlijk toeristisch, in januari valt dat erg mee. Al was ook het strand zeer rustig, wij hadden ons een ander doel gesteld; het museum La Mayeur.

Sanur is erg uitgestrekt en vanzelfsprekend was ik de handige kaart die wij hebben vergeten mee te nemen. Het  museum was ook weer niet zo befaamd als gezegd, want geen enkele inwoner van Sanur die wij tegenkwamen had er ooit van gehoord. We hebben ongeveer 6 uur rondgelopen in Sanur maar hebben het museum helaas niet kunnen vinden.

Gelukkig waren er ook veel andere dingen de moeite van het bekijken waard. Zo vind je om de meter wel een tempeltje, waar doorlopend geofferd wordt. De offers worden in kleine vierkante bakjes neergezet en je struikelt echt letterlijk over die offers, want ze worden ook vaak gewoon midden op het voetpad neergezet. Ik ben er nog niet precies achter wat het doel daarvan is. Als het bijvoorbeeld om overleden voorouders zou gaan, dan is er op zo'n beetje op elke plek in Sanur wel eentje dood neergevallen. Het gevolg van het vele offeren is dat een groot deel van de bevolking de hele  dag bezig is met het vouwen, vlechten, koken, samenstellen en neerzetten van de offertjes. We hebben dan ook meermalen in restaurants meegemaakt dat  de goden voor onze drankjes gingen.

Grote trekpleister in Sanur is Bistro Amsterdam, de naam sprak voor ons voor zich, dus meden wij deze plaats. Toch schijnt een naam bedrieglijk te zijn, we hebben daarna gehoord (van Nederlanders, maar ook vele niet-Nederlanders) dat ze er de beste koffie van Bali hebben en geweldig lekker Indonesisch eten. Misschien toch nog maar eens proberen? 's Avonds hebben we contact gehad met iemand die onze gids gaat zijn, dus het echte bezichtigingswerk kan spoedig beginnen.

Aankomst Bali

Bij aankomst in Denpasar vond Michael het in 12 jaar nog niets veranderd; klein, druk en chaotisch.  De rijen bij de visa waren erg lang, en ja hoor de eerste omkoopambtenaar kwam al op ons af, om ons een expresvisum aan te bieden. Kranig zijn wij niet aan de druk bezweken en hebben de rij uitgestaan. Vervolgens klampte een opdringerige bagagedrager Michael nog letterlijk aan, maar deze hield zijn koffer stevig vast met de bagagedrager aan zijn andere arm met zich meeslepend. Eenmaal van alles verlost en met ons visum in ons paspoort , kwamen we in de regen terecht, maar gingen toch met een zonnig humeur naar ons hotel.

Aangekomen bij ons hotel Puri Maharani wachtte ons een warm onthaal.  Lieve mensen, een prachtige kamer en een mooie tuin met veel tempeltjes en beelden. 's Avonds wordt er een heel warm buffet gekookt voor alle beelden (goden) en krijgt elk beeld eten en wierook, zelfs krijgt elke god nog zijn eigen saus erbij. Het hotel is een voormalig paleis van een koning. De koning en zijn gezin woont nog op het terrein, maar meer dan een fotogalerij hebben wij nog niet van hen gezien.

Inmiddels zijn wij opgestaan en is de regen verdwenen. Vandaag wordt een stralende dag, die we begonnen zijn met een nasiontbijt. Nu eerst maar eens Sanur gaan ontdekken.