Zoals Nederland "trots" is op
Marianne Thieme, zo was India trots op
Ingrid Newkirk. En Ingrid heeft nog iets wat Marianne niet kan zeggen: haar moeder was vrijwilligster voor moeder Teresa. Ingrid ging haar moeder achterna, maar dan voor dieren. Ze hoort weliswaar niet echt bij India; ze is er niet geboren, woont er niet, maar is er wel opgegroeid. En daar heeft India nu enorme spijt van, zo erg zelfs dat Ingrid Teresa onlangs is gearresteerd wegens inbreuk op de openbare vrede en het beledigen van religieuze gevoelens, dit alles vond plaats tijdens Jallikattu.
Jallikattu is een soort stierengevechtfestival dat jaarlijks in Tamil Nadu plaatsvindt. Het festival wordt kort voor de oogst gehouden tijdens een traditioneel feest, de Pongal. Het is net zo iets als in Pamplona; de stierenvechters jagen de stieren door de straten, maar het doel is niet de stier te doden maar om hem te domineren en temmen. Jalikattu is een belangrijk ritueel om een goede oogst te krijgen.
Nu vallen er altijd tientallen gewonden en zelfs doden en ook voor de stieren is het geen pretje. Maar de protesten van Ingrid daar tegen waar niet alleen uiterst ondoeltreffend maar ook nog eens dom en beledigend; ze blinddoekte een beeld van Ghandi en hing een spandoek op. Maar ja wat kan je anders verwachten van een vrouw die een boek over haar leven heeft uitgegeven met de titel "I am an Animal".
Je zou bijna trots worden op onze eigen Marianne, weliswaar geen connectie met moeder Teresa, maar je hebt er tenminste ook geen last van.
Het is in India niet ongewooon dat mensen op het platteland gewoon aan de kant van de weg gaan zitten als ze naar het toilet moeten. De bestuurders van Tamil Nadu (zuid India) waren dit helemaal zat en besloten mensen te gaan betalen voor gebruik van een openbaar toilet.
