Spring maar achterop mijn fiets in Utrecht

Het weekend bleef een Grieks karakter houden, doordat we na vier jaar eindelijk weer eens, samen met Douwe, Bij Mykonos in Utrecht gingen eten.

In die vier jaar bleek er enorm veel veranderd in het centrum van Utrecht. Automatisch reed ik naar "mijn" vaste parkeergarage bij Hoog Catharijne, maar dat bleek inmiddels een bouwput te zijn. Niet alleen de garage was weg, maar ook het hele voorterrein bij Hoog Catharijne zag eruit alsof er een bom was ontploft. Dan maar bij De Jaarbeurs parkeren, daar bleek een congres van Jehova's Getuigen aan de gang te zijn, met als thema "Beveilig je hart". Nu is beveiligen in Utrecht geen overbodige luxe, maar van het beveiligen van het hart had ik niet eerder gehoord. Ik hoopte maar dat ook mijn auto, alhoewel een atheïst, van de veiligheid daar zou kunnen profiteren.

Traditioneel laat als wij waren, stond Douwe alweer een tijdje op de afgesproken plek op ons te wachten. We besloten eerst naar het Monopolie Neude te gaan, alwaar wij nu eens zonder regen, gezellig op een van de overvolle terrassen plaatsnamen. Direct viel ons een andere nieuwe tendens in Utrecht op; jan en alleman komt er tegenwoordig dingen aan je vragen. Er trok een hele stoet voorbij, die vroegen om aanstekers, het maken van een foto, geld, etc. etc. Ook aan het eind van de avond, toen wij terugliepen naar de Jaarbeurs werden wij constant aangeklampt door zwerfsters op fietsen, mensen die sigaretten, vuur of geld wilden. Ook andere mensen bleken hier last van te hebben, we hoorden zelfs iemand aan een fietser vragen of hij een eindje achterop mee kon rijden.

Het eten was gezellig, we hadden natuurlijk ook heel wat te bespreken gezien alle verhalen over Telendos. Dit alles hebben we nog even voortgezet op wederom het Neude, dit keer op het terras van een andere Griek, Delphi's. Douwe is inmiddels goed voorbereid. Wordt vervolgd op Telendos.

Telendosreünie te Utrecht

Gisteren hadden wij weer eens een ouderwets gezellige avond met Dichter Douwe. Dit keer niet op Telendos maar in Douwe's eigen biotoop, Utrecht.

We hadden afgesproken bij het meetingpoint op Centraal station Utrecht. Dat leek eenvoudig, maar was het niet, daar dit een beeldje betrof, iets wat wij al verscheidene keren waren voorbijgelopen. Uiteindelijk kwam het met behulp van NS inlichtingen toch nog goed.

We begonnen de avond met een terrasje (onder een parasol, gezien het authentiek Nederlandse zomerweer). Daar kon ik niet wachten tot ik Douwe zijn cadeautjes van Petroula en Rita kon overhandigen. Met name die van Petroula, ik wist namelijk dat daar een mysterieuze kaart bij zat. Toen Petroula in juni hoorde dat wij Douwe in juli zouden ontmoeten was zij razend enthousiast en wilde zij perse een "special message" voor Douwe meegeven. Uren heeft ze er op zitten schrijven, in opperste concentratie. Toen Rita en ik het resultaat wilden zien rende zij ermee weg en pakte het zorgvuldig in, het was alleen voor Douwe bestemd.
Wij zagen het romantische er wel van in en ik hoorde de bruilofstklokken dan ook al luiden.
Helaas viel het een eindresultaat een beetje tegen (alhoewel natuurlijk lief bedoeld van Petroula). Er stond een algemeen verhaaltje op over het weer, over Telendos en dat ze Douwe misten. Op zich nog geen aanzoek, alhoewel dat missen misschien wel zo bedoeld is.

Na weer wat bijgekletst te hebben werden wij door Douwe uitgenodigd bij restaurant Mykonos. Dat bleek een geweldige keus, erg gezellig ingericht en fantastisch eten. Het menu was in de vorm van een Griekse krant, "Het Nieuws" (Ta Nea).
Na een zeer geslaagd etentje togen we de binnenstad van Utrecht in. We kenden Utrecht niet zo goed, maar het moet gezegd, het is een zeer gezellige stad, je zou er als Almeerder bijna jaloers op worden. We vielen midden in het evenement De Parade. Zodat we op een terrasje nog wat van de muziek konden genieten.

Tevreden gingen we huiswaarts en keken terug op een zeer geslaagde avond, zeker voor herhaling vatbaar.