Alleen Chinezen kunnen nog reincarneren

China wil heer en meester zijn en blijven in Tibet, dit is de reden dat ze zich het liefst ook met spirituele zaken willen bemoeien. Ze hebben weer wat gevonden; levende Boeddha's mogen niet meer reincarneren zonder toestemming van het Chinese ministerie van religieuze zaken.
De nieuwe wetgeving bepaalt dat enkel de Tibetaans boeddhistische tempels die door de communistische autoriteiten zijn geaccrediteerd, het recht krijgen om een erkenning van een reïncarnatie aan te vragen. Dit alles zal 1 september 2007 in werking treden.

China kiest ook al de Dalai Lama en de Panchen Lama. Toen de Dalai Lama in 1995 aankondigde dat de 11e reincarantie van de Panchen Lama in Tibet gevonden was, verdween de uitverkoren jongen plotseling en dat had geen spirituele reden. Tegelijk met hem verdween ook degene die de reincarnatie had helpen uitzoeken.

De zoektocht naar een rencarnatie is een lang en ingewikkeld mystiek proces. De huidige Dalai Lama, de veertiende in lijn, werd geidentificeerd door monikken in 1937. Vaak worden testen gebruikt om te zien of een kind personen en objecten van zijn vorige leven kan herkennen en worden hem vragen over zijn vorige leven gesteld. In veel gevallen laat de tulku (een gereincarneerde lama) rond de tijd van zijn overlijden aanwijzingen na en soms ook een voorspellingsbrief.

We zullen nu dus alleen nog maar Chinese lama's krijgen dat kan niet anders. Totaal onzinnig want deze worden buiten elke spiritualiteit gekozen en worden dus vast niet erkend door het universum.

Waar of niet waar?

Ik heb altijd nogal sceptisch tegen het begrip reincarnatie aangekeken. Het zou, in mijn ogen, pas wat plausibeler worden als een leven van nu vergeleken zou worden met iemand die kort daarvoor geleefd heeft, zodat er wat meer bewijzen zouden zijn.

Ian Stevenson (Canada) heeft nu precies zulk onderzoek verricht, hij is één van de belangrijkste, zoniet de belangrijkste, onderzoekers ivm reïncarnatie in de hedendaagse tijd.
In 1960 startte hij zijn onderzoek naar reïncarnatie. Gedurende 40 jaar heeft hij zo’n 2500 gevallen van vermoedelijke reïncarnatie onderzocht en een hele reeks boeken en publicaties
Geschreven over dat onderzoek.
Zijn ‘gevallen’ waren vrijwel allemaal jonge kinderen die zich een (het) vorige leven herinnerden.
Zijn onderzoek bestond erin de gegevens die de kinderen verstrekten over hun vorige leven te vergelijken met getuigenissen van familie, kennissen, buren enz, maar ook met gemeente-archieven, geboorteregisters, politieverslagen, medische rapporten uit ziekenhuizen,enz.
Deze vergelijkende studie is zeer indrukwekkend en geeft overvloedige en overtuigende bewijzen voor het bestaan van reïncarnatie.
Stevenson deed tevens specifiek onderzoek naar o.m. xenoglossy (niet aangeleerde kennis van vreemde talen) en naar lidtekens en moedervlekken die verband houden met verwondingen in een vorig leven.

Juggi Lal Agarwal werd geboren op 13 augustus 1955 in de plaats Sirsaganj in de provincie U.P., Noord Indië.Zijn vader, Bihari Lal, was graanhandelaar.
Toen hij oud genoeg was om zich voldoende uit te drukken begon Juggi over een leven te vertellen dat zich had afgespeeld in Bhongaon, een dorp op 65 km van Sirsaganj.
Hij vertelde dat hij Puttu Lal geheten had en vrouw en kinderen had gehad. Hij was boer geweest en had zijn graanoogst verkocht aan Juggi Lal’s vader, die hem steeds een goede prijs had betaald. Dit in tegenstelling tot vele andere graanhandelaren.Om die reden had hij Juggi Lal’s vader steeds gewaardeerd.
Dit reïncarnatieverhaal deed al vlug de ronde tot in de omliggende dorpen. Ook de vader van de (overleden) Puttu Lal hoorde ervan. Hij vroeg aan de familie van Juggi Lal om het kind te mogen zien die daarmee instemde.
Toen hij het kind zag zocht hij onmiddellijk op diens hoofd naar een geboorteplek boven het rechter oor. Er was inderdaad een geboortevlek.
Deze geboortevlek bevond zich op de plaats waar Puttu Lal dodelijk werd verwond tijdens een conflict over een stuk land met een andere boer. Deze had hem daar met een knuppel verwond en Puttu Lal was later aan deze verwonding overleden. Hij had wel nog medische verzorging gekregen in een hospitaal maar dit had niet geholpen.
Stevenson en zijn medewerkers vonden inderdaad bevestiging van dit verhaal in het betreffende ziekenhuis.
Juggi Lal kon bovendien nog een aantal details vertellen over Puttu Lal aan diens familie die hen er van overtuigde dat Juggi Lal inderdaad hun gereïncarneerde zoon en broer Puttu was.

En dit is maar een van de vele verhalen. Stevenson heeft zoveel van deze voorbeelden, ook kinderen die verhalen vertelden over veel verdere plaatsen, die ook bleken te kloppen.
Toeval? dat kan nog steeds maar toch wel erg opmerkelijk toeval.
Ik begin tenminste toch te twijfelen aan mijn ongeloof.