Posts tonen met het label Poldertaliban. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Poldertaliban. Alle posts tonen

dinsdag, januari 08, 2008

Partneralimentatie; moderne slavernij

Op het gebied van wetgeving is Nederland helemaal niet zo modern als zij zich altijd voordoet. Er zijn nog steeds wetgevingen die zorgen dat groepen mensen gedupeerd worden en onze huidige regering zal hier niets aan veranderen omdat deze zelf al vol zit met ouderwetse ideeën, al helemaal met betrekking tot huwelijk en gezin, het is niet voor niets dat zij vaak de “poldertaliban” worden genoemd.
Mij kwam deze week het verhaal van Gerry Mariman onder ogen, dit is echt een illustratie van wetgeving die in deze tijd niet meer thuishoort. En het komt veel vaker voor dan je denkt en kan ook jou treffen! (mits gehuwd natuurlijk).

Over de rechtvaardigheid van kinderalimentatie is iedereen het wel eens, weinig is er bekend over het leed dat partneralimentatie kan toebrengen. Als een huwelijk langer dan 5 jaar heeft geduurd dat heeft de minst of niets verdienende partner recht op 12 jaar partneralimentatie. In Duitsland is dat bijvoorbeeld maar 3 jaar. In Nederland kan een mislukt huwelijk zorgen dat je daarna nog jaren van een minimum moet leven, de man (het is nu eenmaal nog steeds zo dat de man meestal het hoogste inkomen heeft) geen nieuw leven op kan bouwen en de vrouw op haar luie kont een riant leven kan leiden. Ik begrijp eigenlijk niet dat die vrouwen dat willen, maar op internet is te zien dat dit dus maar al te vaak voorkomt.

Gerry Mariman is een van die mannen die het water aan de lippen staat en daarom is hij een handtekeningenactie begonnen om de politiek hopelijk wakker te schudden.
Gerry scheidde in 1998 en het jaar daarvoor had hij uitstekend verdiend, onder andere door veel overwerk. Juist de jaaropgaaf van dat jaar werd gebruikt om de partneralimentatie te bepalen. Na dat jaar was er echter geen overwerk meer en gingen zijn verdiensten aanzienlijk omlaag. Terwijl hij vanaf toen amper rond kon komen door de torenhoge alimentatie, leeft zijn ex nu riant in hun oude huis en heeft een parttime baantje. Meer gaat zij vanzelfsprekend niet doen want zij is liever lui dan moe en het geld komt toch wel binnen. Inmiddels heeft Gerry een extra baan moeten nemen en is ook zijn nieuwe partner nu de dupe, die moet nu ook meebetalen aan zijn ex.

Een onderwerp als dit heeft absoluut geen prioriteit in de politiek, omdat er hiermee niet gescoord kan worden. Toch is het een ouderwetse en onrechtvaardige situatie. Gerry is daarom een handtekeningenactie begonnen en hoopt dat hij zoveel handtekeningen kan verzamelen dat er door burgerinitiatief een wetswijziging kan plaatsvinden. Ben jij het ook niet eens met deze moderne slavernij kijk dan even op de site van Gerry en teken de lijst. Voor Gerry is de slaventijd bijna voorbij, maar je helpt er duizenden andere mannen mee.

zaterdag, december 01, 2007

Autochtone fundamentalisten in Staphorst

Gisteren stond Staphorst op zijn grondvesten te schudden toen de documentaire "Staphorst in Tegenlicht" in premiere ging. Maker van de documentare emeritus hoogleraar rechtsantropologie Emile van Rouveroy van Nieuwaal heeft 4,5 jaar onderzoek gedaan voor het project en hoopt met de film een nationale discussie op gang te brengen over bestuur en geloof.

Hebben wij in Nederland al jaren een scheiding van kerk en staat, Staphorst is nog een van de weinige gemeenten waar nog een theocratische staatsvorm bestaat. (waar God onmiddellijk gezagsdrager is.) Dit is vaak problematisch omdat God nu eenmaal niet fysiek aanwezig is tijdens raadsvergaderingen, etc. Daarom neemt de kerk zijn belangen waar, waardoor de verstrengeling tussen kerk en bestuur compleet is,
De burgemeester in Staphorst is een pion van de kerk aldaar en waar deze weigert die functie te vervullen komt hij in moeilijk vaarwater. Oud-burgemeester Plomp kwam destijds in botsing met de kerk toen hij in 1996 tijdens de jaarwisseling een groot tentfeest voor de jongeren toestond. "Jarenlang waren er rellen rond de jaarwisseling in de gemeente. Sinds die feesten is dat gestopt."
Verder toont de documentaire onder meer de worsteling die de gemeenteraad heeft met een optreden van Normaal in Staphorst. Ook wordt vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen openlijk in de kerk en daarbuiten door de kerkleiders aan de inwoners een appèl gedaan op de juiste, christelijke partij te stemmen.

Emile van Rouveroy van Nieuwaal stuitte gedurende de 4,5 jaar dat hij in Staphorst werkte op veel gesloten deuren en kreeg veel tegenwerking. Van Rouveroy ging 3,5 jaar iedere week naar de kerk in Staphorst, maar bleef zich een buitenstaander voelen. Hij werd soms letterlijk als pottenkijker gezien die de zaken verstoorde. "Over geloof wordt in Staphorst niet gediscussieerd", vertelde men hem.
In de kerk mocht de documentairemaker nooit filmen, wel kwam hij aan geluidsopnamen van predicaties. Een ervan gaat over vloeken, vlak voordat Staphorst het vloekverbod in de gemeente instelde. "Jongens en meisjes vloeken wel eens, wordt er gezegd. 'Je hoeft je hand niet op te steken, maar de Here kent je naam'. Er heerst een verregaande indoctrinatie". In de documentaire komen jongeren voor die de kerk zijn uitgestapt omdat ze door de grote hoeveelheid verdoemenis de schrik in de benen hadden. "Ze konden er niet van slapen" (of was dat net als in Spakenburg van de Speed?).

De emeritus hoogleraar hoopt dat na het zien van de film gediscussieerd wordt over de scheiding van staat en kerk. "Het is geen bezwaar dat iemand gelooft en in het bestuur zit, maar wel als hij daarbij de bijbel als enige richtsnoer gebruikt".
De hoogleraar deed jaren onderzoek in West-Afrika naar geloof en het ongeschreven recht in de landen daar. Hij kon daar de moskeeën in- en uitlopen, het is dan op zijn minst opmerkelijk te noemen dat dat in eigen land zoveel problemen gaf. Als Staphorst in West-Afrika had gelegen dan had men er nu al een internationale troepenmacht nodig geacht.

Fundamendalisten van welke origine ook zijn kennelijk allemaal hetzelfde. Vijandig tegenover andersdenkenden, andersgelovenden en andersgeaarden. Het is maar goed dat er maar zo'n 15.800 inwoners in de gemeente Staphorst wonen, ik denk dat wij anders te maken zouden hebben met fundamentalistisch geweld uit heel andere hoek. Schrijnend is wel dat het er niet veel zijn, maar hun vriendjes toch al de nationale politiek zijn binnengedrongen. De ChristenUnie is in samenwerking met de SGP eveneens vertegenwoordigd in het Europees Parlement (van elke partij één lid), wat maakt dat de Nederlandse Poldertaliban toch door 2 pilarenbijters wordt vertegenwoordigd in het Europees Parlement.