Internationale FIFe kattententoonstelling van Mundikat

Gisteren kwamen wij uit onze comfortzone, uit onze biotoop en deden wij iets ontzettend out of the box: wij gingen naar een kattenshow. En ik moet zeggen, het was een vreemde gewaarwording, waar ik achteraf ook nog steeds weinig van begrijp.

Al kun je als bezoeker naar een kattenshow (en moet je daar zelfs entree voor betalen), het bleek toch niet de gewoonte te zijn. Voor zover ik kon nagaan waren wij de enige bezoekers zonder (deelnemende) kat. Er stonden wat leuke kraampjes met kattenartikelen, maar ook daar waren wij de enige klanten. Toen wij een valeriaankussentje voor Gidon wilde afrekenen, bleven de twee verkopers druk met hun telefoon bezig. Ze schrokken zich een ongeluk toen ze zagen dat er klanten stonden. In tegenstelling tot de verkopers, bleek het kussentje overmatig te werken, want na thuiskomst heeft Gidon de hele middag en avond geslapen en ook wij konden onze ogen nauwelijks openhouden.

Verder was de sporthal gevuld met kooien met daarin slapende katten. Valeriaankussentjes zag ik daar echter nergens, het is dus gissen wat de oorzaak van dit comaslapen was. Achter de kooien zaten de baasjes, vrijwel allemaal met een boek of telefoon. Al snel zagen we toch een enorme activiteit in een hoek van de sporthal, hier bleken de keurmeesters aan het werk te zijn.

Deze keuringen bleken geheel conform de spreekwoordelijke veekeuring te zijn, enige kattenliefde was niet te bespeuren. Als een hansworst werden

de katten ondersteboven gehouden, werden ongewenst intiem
aangeraakt en tot slot werd er een speeltje voor hun neus heen en weer bewogen. Dit alles moest uitmaken wie de mooiste van het land zou zijn. Tenminste van de katten die meededen, want niet om het een of ander, er waren veel Maine Coons, maar ik ken er zelf diversen die veel mooier zijn dan degenen die daar aanwezig waren (en nee, niet alleen Gidon).

Al bij al is zo'n kattenshow toch een vreemde gebeurtenis, waar geen kat echt blij van wordt. Het is duidelijk een hobby van de baasjes, die we Gidon maar al te graag besparen. Laat het Marianne Thieme maar niet ter ore komen.

Indonesische topsport met een Grieks toetje

Wij hebben in Almere tegenwoordig een groot, gloednieuw Topsportcentrum. En waar kan dit beter voor gebruikt worden dan voor een Pasar Malam. Wij besloten gisteren een en ander eens met eigen ogen te gaan aanschouwen en bezochten de Pasar Malam Bali.

Wij hebben de ervaring dat de Pasar Malams (met uitzondering van die in Den Haag) niet overdreven druk bezocht worden. Toen wij echter bij het Topsportcentrum arriveerden stond de enorme parking overvol. Aan de kentekens te zien kwamen de Pasar Malam bezoekers uit heel Europa. De belangstelling was verbazingwekkend.
Na toch nog een plekje gevonden te hebben beklommen wij de grote trap van het megacomplex. Daar vielen ons gelijk twee zaken op; de VIP balie en de enorm hoge toegangsprijs. Toen wij met ons kostbare kaartje naar binnenliepen zagen wij direct de verklaring voor alle vreemde Pasar elementen tot dan toe; wij waren bij het Dutch Open beland. De Pasar Malam bleek beneden te zijn. Sport is nooit mijn grootste hobby geweest, dus snel de kaartjes weer ingeruild en naar beneden getogen.

De Pasar viel niet tegen, ze hadden het deze keer zowaar voor elkaar gekregen een echte Indonesische sfeer (met Thaise, Chinese en zelfs Hawaiaanse invloeden) te creëren.
We voelden ons echt even op vakantie en kwamen dan ook beladen met souveniers weer terug. Ook de optredens waren beter dan we op een pasar gewend waren, zo hebben we genoten van een Haiwaiaans optreden en een workshop Balinees dansen.
We hebben ook onze wierookvoorraad weer aardig op peil kunnen brengen en de verkoper was zo dankbaar dat hij daarna zijn hele bak frustratie over de Pasar Malam in Den Haag over ons uitgooide. Die Pasar, die al 50 jaar bestaat, hebben ze namelijk van naam veranderd en heet voortaan Tong Tong Festival. Wat hem het meeste stak is dat het volgend jaar het 51e Tong Tong Festival wordt, dit terwijl dat volgens hem dus de 1e moest zijn. Met de geruststelling dat wij hem toch zouden bezoeken Tong Tong of niet, vluchtten wij snel naar de uitgang. De workshop Indonesisch koken hebben wij overgeslagen en hebben ons daarna maar ondergedompeld in de Griekse cultuur bij Pallas Athene, alwaar wij door de wierookgeur onze eigen Pasar enclave vormden.