Nieuwe Nederlander

Gisteren was het landelijke naturalisatiedag en waren wij uitgenodigd voor de naturalisatieceremonie op het stadhuis van Almere. Dit was natuurlijk niet zomaar, Michael werd Nederlander. Samen met Remco als fotograaf togen wij daarom naar deze feestelijke middag. En het moet gezegd, kosten noch moeite waren gespaard om deze ceremonie tot een gedenkwaardige gelegenheid te maken.

In de burgerzaal, die feestelijk Nederlands was versierd, stond de koffie met het
gebak al te wachten. Burgemeester Frank Weerwind was nog in Veenendaal, dus liet nog even op zich wachten, maar niet getreurd, de dames van het stadhuis zorgden dat het ons aan niets ontbrak. Een dame trakteerde ons zelfs op een heel songfestival.

Na enige tijd kwam dan toch Frank Weerwind en die hield, echt waar, een zeer boeiende en hartverwarmende toespraak. Dit zorgde ervoor dat (bijna) iedereen zich al trots ging voelen Almeerder te zijn. Natuurlijk was het belangrijkste dat dertig mensen daarna Nederlander gingen worden, waaronder dus zoals gezegd, onze eigen Michael.

Een voor een werden de mensen naar voren geroepen en moesten nadat Frank Weerwind de verklaring voor had gelezen, beloven (Dat verklaar en beloof ik) of een enkeling zweren (Zo waarlijk helpe mij God almachtig) dat zij aan alle plichten van het staatsburgerschap zouden voldoen. Niet iedereen was het Nederlands al machtig, dus op sommige persoonlijke vragen van de burgemeester werden soms hilarische antwoorden gegeven: "Waar kom je vandaan?" "Dat beloof ik".
Bij Michael ging dit vanzelfsprekend prima en zo kreeg hij het certificaat voor Nederlanderschap, een bos bloemen en een leuk kookboek van 15 culturen uitgereikt.

Nadat iedereen Nederlander was of was geworden, moesten we het volkslied zingen (gelukkig lag de tekst op de stoel) en werden we nog getrakteerd op de klompendans. Nadat de nieuwe Nederlanders op de foto waren gezet, werd de middag afgesloten met een Hollands hapje (bitterballen en haring) en een drankje. Ik moet zeggen, de middag was enorm goed georganiseerd en zo was het echt voor iedereen een leuke herinnering.

Thuisgekomen had Remco nog een leuke verrassing voor Michael om aanvallen van heimwee het hoofd te kunnen bieden.
De dag werd afgesloten met Oud-Hollands gourmetten.

Internationale FIFe kattententoonstelling van Mundikat

Gisteren kwamen wij uit onze comfortzone, uit onze biotoop en deden wij iets ontzettend out of the box: wij gingen naar een kattenshow. En ik moet zeggen, het was een vreemde gewaarwording, waar ik achteraf ook nog steeds weinig van begrijp.

Al kun je als bezoeker naar een kattenshow (en moet je daar zelfs entree voor betalen), het bleek toch niet de gewoonte te zijn. Voor zover ik kon nagaan waren wij de enige bezoekers zonder (deelnemende) kat. Er stonden wat leuke kraampjes met kattenartikelen, maar ook daar waren wij de enige klanten. Toen wij een valeriaankussentje voor Gidon wilde afrekenen, bleven de twee verkopers druk met hun telefoon bezig. Ze schrokken zich een ongeluk toen ze zagen dat er klanten stonden. In tegenstelling tot de verkopers, bleek het kussentje overmatig te werken, want na thuiskomst heeft Gidon de hele middag en avond geslapen en ook wij konden onze ogen nauwelijks openhouden.

Verder was de sporthal gevuld met kooien met daarin slapende katten. Valeriaankussentjes zag ik daar echter nergens, het is dus gissen wat de oorzaak van dit comaslapen was. Achter de kooien zaten de baasjes, vrijwel allemaal met een boek of telefoon. Al snel zagen we toch een enorme activiteit in een hoek van de sporthal, hier bleken de keurmeesters aan het werk te zijn.

Deze keuringen bleken geheel conform de spreekwoordelijke veekeuring te zijn, enige kattenliefde was niet te bespeuren. Als een hansworst werden

de katten ondersteboven gehouden, werden ongewenst intiem
aangeraakt en tot slot werd er een speeltje voor hun neus heen en weer bewogen. Dit alles moest uitmaken wie de mooiste van het land zou zijn. Tenminste van de katten die meededen, want niet om het een of ander, er waren veel Maine Coons, maar ik ken er zelf diversen die veel mooier zijn dan degenen die daar aanwezig waren (en nee, niet alleen Gidon).

Al bij al is zo'n kattenshow toch een vreemde gebeurtenis, waar geen kat echt blij van wordt. Het is duidelijk een hobby van de baasjes, die we Gidon maar al te graag besparen. Laat het Marianne Thieme maar niet ter ore komen.

Selamat makan bij het Indisch Veerhuys in Almere

Het was lang geleden dat wij nog eens Indisch gegeten hadden. Vroeger was de Indische keuken nog erg populair in Nederland. En was er geen Indisch restaurant voorhanden, dan was er altijd wel een Pasar Malam in de buurt waar je vaak ook heerlijk kon eten. Tegenwoordig lijken alle Indische restaurants wel gesloten en ook Pasar Malams worden een zeldzaamheid. En als je dan iets gevonden hebt blijkt het vaak niet aan onze (nostalgische) verwachtingen te voldoen. Zelfs op Bali moesten wij dagenlang zoeken naar een authentieke maaltijd. Wij waren dan ook erg blij te horen dat er in Almere een nieuw Indisch restaurant kwam.

En dus togen wij onlangs, nog een beetje met lage verwachtingen, naar het Indisch Veerhuys in Almere Haven. De buitenkant doet het ergste vermoeden, maar al direct bij het binnenstappen werden we blij verrast door een aardige serveerster en een warme inrichting, die een beetje het midden houdt tussen authentiek en modern. Vooral van de houten vloer was ik weg. Nu waren we niet van plan direct van de vloer te gaan eten, dus zijn we toch maar aan een tafeltje gaan zitten. Hier vandaan hadden we een leuk uitzicht op het water. Er is ook een terras, dus bij mooi weer lijkt mij dat ook een goede optie. De serveersters hebben een Indonesisch pakje aan, maar komen uit alle windstreken. Een kniesoor die daar op let als je verheerlijkt naar de kaart aan het kijken bent. Kiezen is gewoon onmogelijk, dus dan maar de rijsttafel met 19 gerechtjes.

De rijsttafel arriveerde na een aanvaardbare tijd op een soort vergroot high tea bouwsel. Bovenop stonden de koude gerechten en onderop de warme. Vreemd was wel dat er geen warmhoudplaatje bij was, maar de serveerster verzekerde ons dat als er ook maar iets een beetje af zou koelen, wij gewoon nieuw konden bestellen. Dit gold ook voor gerechten die op waren. En het moet gezegd, de bediening kwam regelmatig vragen of er nog iets vervangen of aangevuld moest worden. En met dat afkoelen viel het overigens erg mee, wij hebben niets laten vervangen (of eten wij zo snel?) en ook niets bij gevraagd, want het is meer dan genoeg.

Dan het eten zelf. Daar kan ik alleen maar lyrisch over zijn. Eindelijk weer echt lekkere Rendang, Gado Gado, vers gemaakte Atjar, Sajur Lodeh, Rempah balletjes en nog veel meer. Alles had een heel authentieke smaak en was heerlijk klaargemaakt. Het vlees, precies goed, de vis precies goed. Echt waar, ik kan over niets ook maar iets negatiefs zeggen. Wij dronken Bintang en wijn, maar wat ik ook top vind is dat je hier nog gewoon een gratis karaf water kan krijgen. Als ik toch een klein negatief puntje moet noemen, het was jammer dat ik mijzelf zo volgegeten had dat ik mijn favoriet Cendol niet eens meer op kon en we dus zonder nagerecht zijn vertrokken. Dit is zeker voor herhaling vatbaar! (Wanneer gaan we weer?)

Van Hanh Pagode

En dan ga je op een gewone dinsdagochtend naar de tandarts in Almere-Buiten en dan blijkt de tandarts nieuwe buren te hebben. Prachtig toch?

Het is de Van Hanh Pagode van de Stichting Vietnamese Boeddhistische Samenwerking in Nederland (VBSN). De stichting VBSN is onderdeel van de Vietnamese Unified Buddhist Church (UBC) waarin alle in Vietnam aanwezige boeddhistische stromingen zijn verenigd. In de Van Hanh Pagode staan de deuren altijd open voor alle boeddhisten van alle stromingen en andere belangstellenden. Ook worden er in de Pagode naast de 3 jaarlijkse grote feesten elke zondag bijeenkomsten georganiseerd voor de leden, huwelijken voltrokken, herdenkingsdiensten en begrafenissen/crematies gehouden.

Helaas, helaas, ik stond aan de Sumatraweg 350 voor een dicht hek. Hopelijk kan ik er snel eens binnenkijken, het ziet er interessant uit. Gelukkig was bij de tandarts alles goed, misschien doordat de spirituele werking van de pagode al een beetje uitstraalde?

Brand in Almere Tussen de Vaarten

Het is verbijsterend hoe weinig we eigenlijk over ze eigen buurt weten. Zonder dat wij er ook maar iets van gemerkt hebben, speelde er zich vannacht, 2 straten van ons vandaan een vreselijk drama af.  Er was een afschuwelijke brand waarbij 1 bewoonster omkwam en 4 anderen gewond raakten.

Ik ken niemand in die straat, maar kennelijk liet de vrouw elke dag haar hond uit op een veld waar wij op uitkijken. Zonder iemand te kennen, kun je die persoon dus toch elke dag zien. Ik pieker me suf om te bedenken wie er daar elke dag met een zwarte hond liep, dat zijn er namelijk nogal wat. Hetzelfde is ons enkele jaren geleden ook overkomen, toen heeft iemand die daar elke dag zijn hond uitliet zelfmoord gepleegd.
De hoogste tijd dus om wat meer betrokken te worden bij de wijk. En dat kan blijkbaar heel gemakkelijk; we zijn inmiddels lid geworden van de Facebookgroep van onze wijk en de Whats-app.

In ieder geval wens ik de overlevenden en nabestaanden heel veel sterkte.

Donderdag regeldag

Zelfs in het digitale tijdperk is het soms noodzakelijk om nog bij instanties langs te gaan. Het handigste is om dit dan allemaal maar op een dag te doen, vooral om alle ergernis te beperken tot slechts enkele uren. Het digitale tijdperk blijkt zelfs geheel nieuwe, extra werkzaamheden op te leveren, het is dan ook een wonder dat de werkloosheid nog steeds zo hoog is in Nederland.

Eerst maar eens naar de Nieuwe Bibliotheek, omdat je op bibliotheek.nl e-books kan lenen, moest ik toch maar weer lid worden van de bibliotheek. Nadat ik online een pas had aangevraagd, omdat ik ook alleen online wil lenen, bleek dat de pas toch persoonlijk moest worden afgehaald in Almere. Tot mijn grote verbazing haalde de medewerkster een grote ordner tevoorschijn, met allemaal met de hand ingevulde formulieren. Kun je het je voorstellen? Ik heb dus online een formulier ingevuld, en dit komt handgeschreven uit een ordner. Dit betekent dus dat er een medewerkster bestaat die de hele dag online formulieren met de pen overschrijft. Ik zal je verder besparen hoe traag en omslachtig de procedure verder verliep, maar uiteindelijk verliet ik toch het filiaal met een fysieke bibliotheekpas. Een pas waarvan ik alleen het nummer maar nodig had om in te kunnen loggen op bibliotheek.nl. Achteraf blijkt dat er op de site slechts enkele e-books staan die geschikt zijn om op een e-reader te lezen en vanzelfsprekend zijn dat nu juist de boeken die ik niet wil lezen (streekromans, etc.). Alle overige e-books kun je alleen op een gewone computer lezen, lekker handig om mee te nemen. Nu heb ik wel een e-reader waarmee je online kunt, maar de site van bibliotheek.nl blijkt zo gemaakt te zijn dat deze niet geschikt is voor dit soort schermen; het inlogveld valt er dan namelijk af, zodat ik dan dus niet het nummer van mijn bloed-zweet-en tranen-pas kan invullen.

Op naar het gemeentehuis, daar zou het vast allemaal veel efficiënter gaan. Ik had immers online een afspraak gemaakt en deze was precies om 14.52 uur, de afspraken zijn dus allemaal tot op de minuut geregeld. Een SMS-je had mij nog gewaarschuwd om beslist op tijd te komen. Tot mijn  grote verrassing bleek kosten noch moeite gespaard om het de Almeerse burger naar de zin te maken. Een splinternieuwe afdeling burgerzaken fonkelde mij tegemoet. Licht, ruim, modern en als apotheose een groot vierkant met allemaal balies, waarin in het midden de teamleider stond opgesteld als een dirigent in een orkestbak. Ik kende de man nog van onze ondertrouw, die hij bijna verpest had door Michael als een soort illegaal af te schilderen (een soort overcompensatie van de man, die zelf in het verleden het illegaliteitsschap maar met moeite van zich af heeft kunnen schudden) . Inmiddels was het al 14.52 geweest, en (vanzelfsprekend) mijn  nummer nog niet verschenen op het display. Dus nam ik maar plaats op een van de moderne loungebanken, waar je zo in wegzakt dat ik bijna bij mijn  buurvrouw op schoot zat. Daar ontdekte ik nog een andere onhebbelijkheid van de nieuwe entourage; de burgers zitten niet meer op stoeltjes voor de balie, maar moeten nu staan. De loungebanken zijn laag + de balies hoog = uitzicht op de achterwerken van je medeburgers, en ik kan je zeggen dat er maar weinig mensen bestaan waarbij dit een prettig uitzicht is. Uiteindelijk was ik dan toch aan de beurt en jawel ook hier werd mijn digitale aanvraag met een traagheid en inefficiëntie behandeld, die je zelfs bij een ambtenaar nog versteld doet staan. De pasfoto werd met pritt-stift op een papiertje geplakt, waarna de medewerkster teksten met een knalroze arceerstift begon te arceren, dit alles met een tempo waarvoor het woord slow-motion nog een eufemisme is.

Vele euro's armer en uren verder kon ik dan eindelijk zelf weer aan het werk, om alle verloren uren in te halen. Lang leve het digitale tijdperk.

Trouwen in Almere en zo

Ja, dat kan in Almere. En al denken de meeste mensen dat dat niets is, ik kan je nu zeggen dat het heel leuk is om in Almere te trouwen. We zouden in stilte trouwen, en daarom is het extra hartverwarmend dat we toch zoveel felicitaties en cadeaus hebben gehad, bedankt iedereen! Het is een onvergetelijke dag geworden. Helaas zijn alle leuke feesten altijd weer veel te snel voorbij.

We hadden gekozen om ook geen toespraken te doen, geen ringen, eigenlijk dus alleen het trouwen. Daarom dachten we dat we binnen 2 minuten wel weer buiten zouden staan. De ambtenaar van de burgerlijke stand en de bode bleken echter zulke leuke mensen te zijn, dat ze er met gemak een half uur van hebben gemaakt. Helaas weten we hun namen niet meer, maar echt grandioos hoe zij het allebei deden. De vrouw vertelde ook nog een en andere over de trouwzaal en de architect Cees Dam. Zo weten we nu waarom de ramen van het gemeentehuis rond zijn; dit is twee keer de letter C van de naam van de ontwerper. Alles aan de inrichting van de trouwzaal heeft een betekenis. Zo is er zoveel rood omdat het de kleur van de liefde is en zijn de stoelen goudkleurig voor voorspoed. Aan het eind van de ceremonie kregen we nog een leuke verrassing (ik zal niet zeggen wat, om de verrassing voor andere bruidsparen nog leuk te houden).

Eenmaal getrouwd zijn we afgereisd naar ons geliefde Kasteeltje Hattem. Ook daar kregen wij nog een aantal leuke verrassingen. Na een overnachting in de bruidssuite trokken we verder naar Deurne om mijn verjaardag te gaan vieren in Willibrordhaeghe.
En dan is nu zomaar weer alles voorbij, trouwen, verjaardag en kerst. Het is weer moeilijk wennen aan het gewone leven. Gelukkig is het bijna weer oud en nieuw en Michael´s verjaardag.

Een fijn jaarwisseling alvast en veel geluk en gezondheid in het nieuwe jaar!

Blauwalg

Sinds gisteren heeft het water waaraan wij wonen plotseling een vreemde kleur; Blauwalg. Nadat mensen jarenlang gewaarschuwd zijn, om de eendjes niet te voeren, en dit toch deden, is dit het gevolg. Elke dag verdwijnen er zakken vol met brood in het water, je zou er al snel een middelgrote Afrikaanse stad mee kunnen voeden.

Gelukkig onderneemt de gemeente Almere direct adequaat actie; zo stond er vanochtend reeds een ambtenaar met een stok in het water te prikken. Of hij de blauwalgen stuk voor stuk dood moest slaan weet ik niet, in ieder geval heeft de actie nog geen resultaat gehad.

Naast het gooien van brood, is ook de hoge temperatuur een oorzaak van het ontstaan van de Blauwalg of Cyanobacterie. Het kan voor zowel mens en dier gevaarlijk zijn, als je het water inslikt. Het beste is dus om niet te zwemmen in besmet water. Verder kan het zorgen voor sterfte van grote aantallen vissen.

Heerlijk 10 daagse bij Bakboord

Het is weer Heerlijk 10 daagse, daarom besloten wij hier vrijdagavond gebruik van te maken bij Brasserie Bakboord in Almere Haven. We waren er een tijdje niet geweest, maar het viel zeker niet tegen. Het eten was echt heerlijk en de bediening nog net als vroeger, vriendelijk en vrij informeel.

De groenten die Bakboord gebruikt zijn allemaal vers, en dat proef je. Sinds kort heeft Bakboord een eigen tuin in een kas in Buitenvaart en dus is alles 100 % biologisch en zelf gekweekt. Bij Onze Volkstuinen onder glas kan iedereen trouwens een volkstuin beginnen, een leuk initiatief van 3 enthousiaste tuinders. En, het duurt nog even, maar eigenlijk is dit ook leuk voor straks, als we hier de Floriade hebben in 2022.

Een van de wijnen die geschonken wordt bij Bakboord heeft de grappige naam Gestolen Fiets. Op het eitket is een stripverhaal van Willem Holtrop te zien over een gestolen fiets. De Douro wijn Gestolen Fiets wordt gemaakt door Dirk van Niepoort, wiens betovergrootvader in 1842 naar Portugal emigreerde en een een, nog steeds bestaand, porthuis begon.

Wij komen zeker snel nog eens terug bij Bakboord. Ook meedoen aan de Heerlijk 10 daagse? Dat kan nog t/m 16 mei.

Eat till you drop bij Tang Dynastie in Almere

Op een of andere manier is "All you can eat" in Almere razend populair. De restaurants met dit concept schieten als paddenstoelen uit de Almeerse grond. We hadden dan ook al weken van tevoren gereserveerd bij Tang Dynastie om een fel begeerd plaatsje op de zaterdagavond te kunnen bemachtigen. Voor ons was het eten-tot-je-erbij-neervalt principe de eerste keer, dus we waren benieuwd.

Toen we aankwamen wachtte ons een grote teleurstelling; onze reservering was nergens meer te vinden (slordig!). Gelukkig kregen we uiteindelijk toch nog een fantastische tafel toegewezen. Er zouden 5 rondes komen en je mocht steeds per ronde maximaal 5 gerechten van de kaart kiezen. Mocht je iets niet opeten dan moest je een boete per overgebleven gerecht betalen. Het is daarom aanbevelenswaardig om met meerdere mensen te gaan, er is dan immers altijd wel iemand die nog een plekje over heeft.

De keuze en verscheidenheid waren enorm; kangoeroe, eend, hert, haai, het kon niet op, alles was mogelijk. Daarbij was het nog allemaal erg smakelijk ook. Uiteindelijk hebben we per ronde nooit het maximale besteld, maar zaten op een gegeven moment zo vol dat we de laatste ronde maar hebben overgeslagen. Dat was maar goed ook, want als nagerecht (dat komt buiten de rondes om) kwamen er nog mega grote Dames Blanches. Volgegeten moesten we naar de auto worden gerold. In  ieder geval was het een succes, jammer dat we geen van allen Willem, Alexander of Maxima heten.

Zwanennest

Ondanks de kou zitten de eerste zwanen alweer op het nest.

Donald Duck in Almere

Het was even schrikken voor Annemarie Jorritsma toen zij zichzelf in de nieuwste Donald Duck als boze burgemeester zag. Vanaf vandaag ligt de Almere-Duck in de winkels en kunnen we hem allemaal bewonderen. Als het aan Mark Rutte ligt zal het waarschijnlijk een collectersitem worden, want hij ziet Flevoland nu eenmaal graag verdwijnen.

De nieuwe Donald Duck staat volledig in het teken van Flevoland. Nu het blad 60 jaar bestaat, staat er elke maand een andere provincie centraal. In de Flevoland-editie haalt Jorritsma Donald naar Almere en geeft hem een belangrijke opdracht. Het verhaal loopt slecht af en Donald komt in grote problemen, waarna Jorritsma ontploft.

Crisisbestendige beroepen: Stadsarcheoloog Almere

Welk beroep lijkt er nu meer overbodig dan dat van stadsarcheoloog in Almere? In een gebied dat altijd onder water heeft gestaan zijn de enige schedels meestal afkomstig van misdrijven, dus heb je dan meer aan een forensisch onderzoeker. Dat blijkt dus niet helemaal waar te zijn, er is in het gebied toch meer land en bewoning geweest dan altijd gedacht.

Een 12 jarige jongen vond afgelopen zomer een schedel en stapte ermee naar de politie. De forensisch onderzoeker (die hebben we dus ook in Almere), zag al snel dat het wel om een heel oude schedel ging. Dus mocht stadsarcheoloog Willem Jan Hogestijn uit de catacomben van het stadhuis klimmen en er zijn archeologenoog op laten vallen. Zo bleek dat de schedel uit de eerste of tweede eeuw  na Christus stamt. Waarschijnlijk is de schedel afkomstig van een Fries, niet omdat het hoofd een bepaalde robuuste vorm zou hebben, maar omdat het gebied waar nu Almere ligt het vrije Germanie was en niet bezet door de toen heersende Romeinen. De onfortuinlijke man is waarschijnlijk verdronken nadat hij zich tegoed had gedaan aan te veel voorlopers van de Beerenburg, waarna zijn schedel in de grond terechtkwam.

De schedel zorgt ervoor dat nog veel meer mensen even uit de verborgen werkloosheid mogen stappen. Zo mocht wethouder Ed Anker de schedel afgelopen woensdag onthullen in de Nieuwe Bibliotheek in Almere-Stad, een plaats waar het aantal bezoekers verre van evenredig is met de investeringen die erin zijn gepompt. Ga dus allen kijken naar de schedel van Almere, dan is dat gebouw er tenminste ook niet voor niets neergezet.

Wie is trouwens degene die van de foto van de stadsarcheloog is afgeknipt?

Eendenleed

Het is ongelooflijk, maar elk jaar weer moet hier de dierenambulance uitrukken, doordat er pasgeboren eendjes in de waterput van het gemaal vallen. Oorzaak: de gemeente Almere verzuimt om de putten aan de zijkanten goed dicht te maken.

Het is vandaag weer raak, drie jonge eendjes, luid piepend in de put en een zenuwachtige eendenmoeder ervoor. De gemeente had het nu nog bonter gemaakt; de deksel van de put was met grote sloten dichtgemaakt, waardoor de medewerkers van de dierenambulance de brandweer moesten bellen. Die grote mannen hebben een klein hartje, wat met zijn vijven zijn ze nu al meer dan een uur aan het proberen de eendjes te redden. Hopelijk breekt er nergens brand uit.

Kennelijk is dit toch groot nieuws in Almere, want zelfs de bekende Almeerse fotograaf Bob Friedlander, die toch al jaren met pensioen is, is ervoor uitgerukt.

Laatste update: de helden van Almere hebben alle drie de eendjes kunnen redden, ze zijn weer gelukkig herenigd met hun moeder.

If it can´t be fixed with duct tape

Sinds gisteren leek de zondvloed hier begonnen. Nu eens niet van buitenaf, maar in de keuken. Na enig speurwerk bleek het gebeuren alleen plaats te vinden op momenten dat de afwasmachine aanstond. Zelfs een leek als ik kon zien dat de afvoerslang helemaal poreus was geworden, reparatie zou ik dus vast zelf wel kunnen.


Optimistisch ging ik naar de Handyman, alwaar ze ook altijd erg optimistisch zijn over allerlei klussen, dus nog optimistischer ging ik er weer buiten met een nieuwe afvoerslang. Thuis deed zich direct het eerste klusobstakel al voor: ik kreeg de afwasmachine met geen mogelijkheid naar voren geschoven. Gelukkig had Michael dat vandaag in een oogwenk voor elkaar, dus het was een fluitje van een cent. Al snel bleek er een veel groter obstakel te zijn; de slang zit muurvast in de afwasmachine verankerd. Moedeloos heb ik toen maar wat klusbedrijven gebeld, maar er blijkt veel stuk te zijn  in Almere, voor maandagavond was er niemand bereid te komen.

Het zou misschien ook wat kortzichtig zijn om de oplossing alleen in Almere te zoeken. Deze bleek uiteindelijk dan ook uit Amerika te komen; duct tape. Ze gebruiken het daar echt voor alles; kleding, apparaten en zelfs voor autoreparaties. Gelukkig was dit wondermiddel gewoon bij de Praxis te koop, en zo hebben we om de lekkende slang gewoon een nieuwe slang van duct tape geplakt, en is alles weer in orde. We gaan in ieder geval een grote voorraad duct tape kopen, al is het maar om iemand mee achter het behang te plakken.

Almere zegt hallo

Het is crisis en daarom mag het allemaal niets kosten. Annemarie Jorritsma zou Annemarie niet zijn als ze desondanks niet haar steentje bij zou dragen aan de veiligheid in Almere. Ze lag al weken slapeloos te woelen in haar bed, wat kon ze zonder geld nog doen in Almere? Gisteravond kwam ze, op de discussieavond "Jongeren Veilig Stadshart Almere",  met het resultaat van haar slapeloze nachten: "Zeg hallo tegen de wat oudere persoon".

Een simpel "hallo"van bijvoorbeeld hangjongeren tegen de voorbij lopende oudere met hond, zou gevoelens van onveiligheid wegnemen. Het hallo-offensief als vervanging voor meer blauw op straat. Eerst een vriendelijk 'hallo" en daarna een mes tussen je ribben en beroofd worden van je portemonnee. Beleefde criminaliteit als hype van de crisistoekomst, het kan in Almere.

Happy e(e)nd

Na jarenlang de dierenambulance geteisterd te hebben met leguanen, kon ik ze afgelopen zondag eens bellen over een doodgewoon, pasgeboren, eendenkuiken.

De dierenambulance doet op zich prima werk. En ja toen ik een leguaan had die een hartaanval kreeg, was ik blij dat ze kwamen (al was het te laat). Minder waren de keren dat ze kwamen omdat andere mensen, niet op de hoogte van reptielengedrag en -soorten, ze belden zonder mijn medeweten. Ik had destijds een leguaan, Simcha, die hield van buiten zonnen. Nu zijn leguanen vreselijk eigenzinnig, dus soms als ik weg wilde en hem riep dat hij binnen moest komen, luisterde hij niet, dus deed de deur dan maar gewoon op slot. (natuurlijk liet ik hem niet buiten als ik wist dat het te koud voor hem zou worden). Simcha maakte dan wel eens een ommetje door de stad, maar kwam altijd weer terug thuis. Tenzij, en daar ging het altijd mis, mensen de dierenambulance belden die hem oppakten en ergens onder brachten.

Elk voorjaar/ zomer broeden er diverse eenden in de potten met bamboe, op ons terras, hun eieren uit en dat gaat altijd goed. Nu kwamen we thuis en was een eendenmoeder een kuiken vergeten. Uren hebben we gewacht, maar ze kwam niet terug. Om het kuiken zelf in het water te zetten heeft geen zin, dat zou hij niet overleven. De dierenambulance kwam en wilden hem net inladen om naar de vogelopvang te brengen, toen plots de moeder met 5 kuikens voorbij kwam zwemmen, Met een groot schepnet werd "ons" kuiken te water gelaten. Ik heb echt nog nooit iemand zo gelukkig gezien, als een magneet zwom hij naar zijn moeder en werd door zijn broertjes en zusjes liefdevol opgenomen. Moeders liet het allemaal koud die zwom gewoon door.

De Dierenambulance Almere draait geheel op vrijwilligers. Het zou dus leuk zijn om ze een handje te helpen; dit kan door een eenmalige gift over te maken of donateur te worden. Tevens zoeken ze nog vrijwilligers voor de ambulance en de meldkamer.

Sikhs de straat op voor Vaisakhi in Almere

Persbericht ontvangen van Gurdwara Sikh Sangat Sahib

Op zondag 15 Mei 2011 van 11.00 tot 16.00 uur trekt er een oranje vredes-processie door de straten van Almere-Haven. Het zijn de Sikhs die met een Nagar Kirtan, Vaisakhi vieren.

Aan het hoofd van de stoet zullen 5 mensen lopen in traditionele oranje kledij. Zij symboliseren de eerste vijf sikhs die gedoopt zijn. De zwaarden die ze met zich meedragen symboliseren Gods macht. Daarna volgt een praalwagen waarop zich het heilige sikh geschrift bevind. Dit wordt gezien als de eeuwige levende goeroe voor de sikhs. De hele sikh gemeenschap sluit zich daarbij aan.

De route is: Brongouw 57 (sikh tempel) - Keiwierde - Oldewierde - Zandwierde - Strandweg - Sluiskade - Sluis - Schoolstraat - Stadswerf - Parkwerf - Markenlaan - Brugmark - Noordmark - De Paal - Overgouw - Brongouw 57 (Gurdwara Sikh Sangag Sahib)

Onderweg worden frisdrank, etenswaar en informatie uitgedeeld. Halverwege (strandweg) wordt gepauzeerd voor het nuttigen van de lunch (Indiase hapjes).

Sikhs zijn volgelingen van het Sikhisme, een monotheïstisch geloof dat is ontstaan in het begin van de 15e eeuw in noord India. Mannelijke sikhs zijn veelal herkenbaar door hun baard en kleurrijke tulband.

Dit geloof benadrukt gelijkheid, rechtvaardigheid, vrijheid en liefde en respect voor elkaar. Volgens de sikhs zijn alle mensen voor God gelijk. Ze discrimineren daarom niet naar afkomst, geloof, ras, status of geslacht. Ook kent het Sikhisme geen priesters of andere intermediairs, de gewone sikh man en vrouw zijn ambassadeurs van hun geloof. Sikhs hebben veel respect voor andere geloven. Het is belangrijker om als goed mens te leven of dit nu als hindoe, moslim, christen, jood of sikh is, dat maakt niet uit.

Hoewel het Sikhisme een uiterst vredelievend en tolerant geloof is heeft het zich door de eeuwen heen vaak moeten verdedigen tegen vervolging, onderdrukking en discriminatie. Tot op de dag van vandaag is trekt hun tulband vaak negatieve aandacht.

Nagar Kirtan, letterlijk: stads gezang, is een processie die wordt voorgegaan door de Sri Goeroe Granth Sahib (het sikh heilige geschrift) en wordt gevolgd door de gemeenschap waarbij iedereen die dat wil zich kan aansluiten.

Vaisakhi herdenkt de totstandkoming van de sikh doop ceremonie in 1699. Het was hier dat de 10e sikh goeroe, Gobind Singh, de eerste vijf sikhs doopte en vervolgens zichzelf door hun liet dopen.

Almeerse milieupolitie rolt Actys sluikstortbende op

Na blauwe maandag (het scheiden van plastic afval en daardoor een opeenstapeling van vuilnis bij ons in het gebouw), werd het gisteren nog blauwer. Plotseling ging de bel, zodanig lang en hard dat niet open doen eigenlijk geen optie meer was. Geërgerd deed ik open en zag een lange agent van het type stadspot en een wat kortere stille jonge, die zich het liefst achter het stadspot model wilde verstoppen. "Mileupolitie!!!!" brulde zij vanachter haar grote zonnebril.

Direct begon mij te dagen dat het vuilnismaandag was (eens in de twee weken), en dus onze conciërge het opgestapelde vuilnis van twee weken naar buiten had gesjouwd. De paar bakken worden dan aan de weg gezet en al het losse vuilnis gooit hij ernaast in het plantsoen. Dit laatste is een enorme berg, die de vuilnisdiensten zo los dan ook nooit meenemen. Dit blijft steevast een paar dagen in het plantsoen liggen tot er door de gemeente twee zielige ex-asielzoekers worden gestuurd die (echt waar ik heb het zelf gezien) het afval met hun handen uit het plantsoen moeten schrapen en op een gammel loopkarretje moeten leggen. Dit alles is natuurlijk belachelijk en daarom heb ik hierover ook al meerdere keren bij Actys geklaagd. Helaas nemen zij, ondanks de steeds hoger wordende servicekosten die wij moeten betalen, niet eens de moeite hierop te reageren.

Eigenlijk, bedacht ik mijzelf, was het dus wel goed dat ik nu eindelijk mijn beklag bij de milieupolitie kon doen. Enthousiast begon ik dan ook mijn klachten te spuien, maar werd al snel door de "vrouwelijke" agente de mond gesnoerd. Ze zwaaide wild met haar bonnenboek, ze kwamen namelijk voor mij! En wel om mij persoonlijk een vette bekeuring te geven! Ze hadden namelijk een van de vele vuilniszakken in het plantsoen geopend en daar kwamen ze mijn gegevens in tegen! Nu werd ik natuurlijk behoorlijk boos, niet ik had daar het milieu vervuild, maar de conciërge en dus eigenlijk indirect Actys. Het was toch niet mijn schuld dat wij nergens het vuilnis kwijt kunnen, bovendien lagen er zo'n 100 zakken in het plantsoen en vond ik dat die mensen dan ook allemaal bekeurd zouden moeten worden. Daar werd zij stil van, zo stil dat zij haar zonnebril afzette en mij nadenkend aan keek. Ze vond, wonder boven wonder, dat ik gelijk had en dus zou zij direct Actys gaan bellen en de bekeuring aan hen geven. Al bedankend voor deze duidelijkheid zetten de twee milieuagenten hun groene tocht voort. Wel riep ze nog even dat ik uiteindelijk wel zelf verantwoordelijk ben voor mijn vuil, dus voortaan beter geen naamdragers in mijn vuilniszakken kan gooien. Daar heeft ze gelijk in, bedankt voor de tip!

Nu ook in Almere; brommers op de rijbaan

Er gebeuren in Almere ontzettend veel ongelukken met brommers, vandaar dat vanaf 24 augustus de brommers verhuizen van het fietspad naar de rijbaan. Een regel die in de rest van het land al eerder is ingegaan.

Overal zijn er dan ook plotseling een soort verhuisdozen neergezet met de tekst "De brommer verhuist naar de rijbaan". Volgens mij hadden dit beter doodskisten kunnen zijn, want er is toch niets gevaarlijkers dan (al dan niet opgevoerde) brommertjes die overal tussen de auto's doorschieten? Bovendien zijn het ook nog eens heel kwetsbare weggebruikers. Waarschijnlijk zijn de dozen dan ook bestemd voor de brommerwrakken die straks overal zullen liggen.

Gelukkig geldt de maatregel niet buiten de bebouwde kom (zie je het al voor je dat je op de snelweg met 120 km door een opgevoerde brommer wordt ingehaald) en ook niet op wegen waar 80 km/u mag worden gereden, zoals in de Almere de Ringen en Waterlandse weg, daar blijven de brommers op de fietspaden.

Mocht je zelf nog geen brommer hebben om je leven te gaan wagen en je bent dat leven eigenlijk toch al beu, dan is er op de actiesite nog een leuke SMS & win-actie, je kunt dan in stijl een ongeluk krijgen met de Retro Scooter Palermo.