Mitsis Hotels

Mitsis Hotels staan in Griekenland voor gastvrijheid en gegarandeerde kwaliteit. Wij besloten de proef op de som te nemen en boekten twee nachten in Mitsis Summer Palace in Kardamena (Kos). En ik moet zeggen, er is geen superlatief te groot voor dit geweldige hotel. Alleen al het prachtige uitzicht over de Egeïsche Zee is zo mooi. Tel daar de prachtige kamer, de uitstekende service en het heerlijke eten bij op en je hebt een topvakantie.

De Mistis Hotels in Kardamena vormen eigenlijk een stad op zich. Er liggen vier Mitsis Hotels bij elkaar: Mitsis Blue Domes, Mitsis Family Village, Mitsis Norida Beach en Mitsis Summer Palace. Op een centraal plein bevinden zich een theater, een kerk, een discotheek en winkels. In de hotels zelf heb je helemaal geen idee dat het zo groot is en heb je veel privacy.

Mitsis Summer Palace ligt prachtig hoog, trapsgewijs tegen de bergen gebouwd. Hierdoor is het uitzicht spectaculair, wel is het daardoor niet geschikt voor mensen die slecht ter been zijn. Er is een groot binnen- en buitenbad, een privéstrand en daarnaast zijn er diverse kleinere zwembaden tussen de grote kamers in de tuin gebouwd, waardoor je het idee hebt een privézwembad te hebben. Wij hadden een geweldige kamer. Een zeer grote familiekamer met zeezicht. De kamers zijn van alle gemakken voorzien en echt luxe te noemen. Het eten (all inclusive) is heerlijk en ligt ver boven het niveau van de gemiddelde all inclusive. Het personeel is vriendelijk en het is overal brandschoon. Mitsis Summer Palace is een van de beste hotels waar we ooit geweest zijn, ik kan het iedereen aanraden.

Kostas Mitsis is zelf helaas al overleden, maar hij heeft een een hotelimperium nagelaten om trots op te zijn. Mitsis werd kort voor WO II geboren in het kleine dorpje Kryoneri. Hij groeide op in armoede en begon op zijn tiende te werken in een taverna. Tot zijn grote geluk werd hij toegelaten op een goede school in Athene. Hij deed avondschool, want overdag moest hij hard werken. Hij las veel, wat hem naar zijn eigen zeggen, zijn hele leven geholpen heeft. Op zijn zeventiende begon hij een kleine onderneming in de textielindustrie met een breimachine. Hij werkte dag en nacht en met succes. Kostas Mitsis was op zijn zesentwintigste een van de succesvolste zakenmannen van Griekenland. Hij breidde zijn zaken uit in de bouw en in de wijn. En uiteindelijk was daar Mitsis Hotels. Een imperium met hotels op Rhodos, Kos, Kreta, in Karmena Vourla en Athene. De keten kreeg al talrijke awards voor de goede service en voor
innovatie. Mitsis was de eerste in Griekenland die met het All inclusive concept kwam. Hij heeft zijn hele leven keihard gewerkt en is zijn afkomst nooit vergeten. Op 28 augustus 2016 overleed hij en liet zijn levenswerk na aan zijn vrouw Genny, zijn zoon Stavros en zijn dochter Christina.

Lees ook: Als de doden blijven praten: AI, rouw en het digitale hiernamaals

Athene: The New Acropolis Museum

Nog net voor de crisis is het allemaal rond gekomen, waardoor er in 2009 een imposant gebouw is verrezen aan de Dionysiou Aeropagitoustraat in Athene: het nieuwe Akropolismuseum (het oude is in 2007 gesloten). Aan de voet van de Akropolis zijn hier de archeologische vondsten van op en rond de berg te bewonderen. Enige smet op het mooie avant-gardistische gebouw is de twist rond de verdwenen scuplturen.

Het museum is chronologisch opgezet met vijf afdelingen. Alles is heel open en ruimtelijk opgezet, het moet als het ware lijken alsof je door de oorspronkelijke tempels loopt. Een deel van de vloer is van glas, waardoor je de onderliggende opgravingen kunt bewonderen. Het ontwerp is de van de New Yorks- Zwitserse architect Bernard Tschumi, in samenwerking met de Atheense archtitect Michael Photiadis, die samen een knap staaltje werk hebben geleverd.

Helaas staat een groot deel van de Parthenon sculpturen in het British Museum in Londen. Wat de Grieken daarbij het meest lijkt te ergeren is dat ze slechts vijf van de zes kariatiden uit de hal van het Erechtheion in bezit hebben. Sir Elgin krijgt hier nog steeds de schuld van, die zou de sculpturen hebben gestolen en  meegenomen naar Engeland rond 1800. Athene was destijds onderdeel van het Ottomaanse Rijk en Elgin ambassadeur in Constantinopel, waar hij kennelijk zoveel goede dingen deed dat hij de sculpturen cadeau kreeg. Eens gegeven blijft gegeven toch? Als dat niet zo is dan voorzie ik nog wel een conflict tussen Europa en Griekenland in de toekomst.

Met het nieuwe Akropolismuseum wil Griekenland, volgens de Griekse minister van cultuur, Antonis Samaras, aan de wereld tonen dat Griekenland best zelf in staat is de schatten uit het Parthenon te huisvesten. Het past in de politiek, destijds door Melina Mercouri in gang gezet, om alle sculpturen terug te krijgen. Dat blijft een twistappel met de Britten. Feit is wel dat het museum, met maar liefst 4000 tentoongestelde voorwerpen, een knap staaltje architectuur en museumkunde is. Ik vind in ieder geval dat het een prachtig museum is geworden dat zeker een bezoek (en ook wel meerdere) waard is.

Lees ook: Waarom Griekenland een Fuel Pass heeft en Nederland dure benzine.

De crisis heeft toegeslagen

De crisis heeft een vreemde cultuur teweeggebracht in Griekenland. In Nederland is iedereen enorm bang veel geld aan de Grieken kwijt te zijn. Hoe vaak wij voor vertrek geen grappen hebben gehoord over ontwikkelingshulp, het nog meer geld naar Griekenland brengen, etc. Je zou dus verwachten dat iedereen boven op de toeristen zit om ze nog wat verder uit te persen, niets blijkt echter minder waar.

Dat de Grieken een enorm trots volk zijn is nooit beter tot uiting gekomen dan nu. Ze willen namelijk helemaal geen hulp en geen medelijden en alleen helemaal geen geld van ons. Sterker nog, het is enorm moeilijk op het moment geld uit te geven. Het is overal enorm leeg, niet alleen blijven de Grieken zelf vaker thuis, ook de toeristen laten ze behoorlijk in de steek. Overal waar je komt ben je de enige gast en je zou denken dat ze dus blij zijn dat jij wel geld gaat uitgeven, maar nee, dan overstelpen ze je met gratis drank. Zo kon het bijvoorbeeld gebeuren dat we de enige gast waren in een bar en de eigenaar ons gratis drankjes aanbood (ondanks onze nadrukkelijke weigering), omdat we dit nogal genant begonnen te vinden besloten we maar weg te gaan naar een wat grotere discotheek. Ook daar was het behoorlijk leeg, maar al snel kwam er een groepje binnen. Het was de eigenaar van de vorige bar met zijn personeel, die na ons zijn zaak had gesloten en ons achterna kwam om ons, bij zijn concurrent, toch nog gratis drankjes aan te kunnen bieden.

Ondertussen houdt iedereen zijn hart vast voor woensdag, dan zijn namelijk de grootste stakingen (en rellen) ooit aangekondigd in Athene, want al willen ze ons geld niet, bezuinigen willen ze ook niet.