Gisteren was het zover; na een lange lijdensweg kon ik mijn nieuwe paspoort ophalen bij de gemeente Almere. Let vooral op dat laatste, dat impliceert namelijk dat er wel weer een noviteit, gekkigheid of oponthoud verzonnen is, want het kan in Almere.Inderdaad, er was wederom een noviteit. Dit keer betrof het er een die voor lastenverlichting (met betrekking tot de tijd) van de burger moet (gaan) zorgen. Je hoeft namelijk niet meer naar de veehal met balies, reisdocumenten kunnen nu snel en efficient (dat geloof je zeker toch al niet?) bij de receptie in de centrale hal worden afgehaald.
Verheugd over zoveel voordeel sloot ik mij aan bij de kleine (echt waar!) rij. Toen ik aan de beurt was zat er een vriendelijke (het wordt steeds ongeloofwaardiger he?!) dame die enthousiast enkele gegevens vroeg, die intypte en daarna wees op een groot apparaat waar het paspoort uit zou moeten komen. Trots vertelde zij dat dit pas geinstalleerd was en het perfect zou moeten gaan werken, in de toekomst (daar zit dus het addertje). Vooralsnog moest het nog wat beter ingesteld worden, het apparaat gooit namelijk het paspoort niet in het aan het apparaat gehechte bakje maar schiet het weg, en dus was het altijd maar afwachten waar het document precies terecht zou komen.
Vol spanning keken wij beiden naar het apparaat, wat enigszins lijkt op zo'n slurf waar bij de bank kokers met geld uitkomen. Na enige minuten schoot het paspoort met de snelheid van een Space Shuttle uit de slurf, meters door de lucht, dwars door de hal . Daarop stond de vriendelijke dame strompelend op (nee zij was niet geraakt, zij bleek ernstige rugklachten te hebben) en ging op zoek naar het paspoort. Dit bleek zich te bevinden onder een kast, ver weg achter een balie. Ik zag de vrouw met de slechte rug pogingen doen om te bukken, wat niet lukte, waarop haar collega het paspoort uiteindelijk met een bezem onder de kast vandaan moest hengelen.
Maar ik heb mijn paspoort, missie geslaagd, met de juiste foto en daar ging het uiteindelijk toch allemaal om.
