Gozo; Azure Window

Langs prachtige, maar vrij droge, landschappen reden wij naar het veel minder mooie Marsalforn Bay. Ook erg toeristisch is de Azure Window, maar dat is wel de moeit waard om even te gaan bekijken.

Marsalforn Bay is op zich niet eens zo lelijk, maar wel de place to be als je van Engels toeristenvermaak houdt. Wij hebben het er niet lang volgehouden en besloten een andere attractie te gaan bekijken, de Azure Window.

Het Azure Window is een soort vierkant gat in de kliffen van Dwejra Bay. De rotsen bestaan uit kalksteen waaruit door de eeuwen heen een groot gat is gesleten. Je kunt kunt er komen door over wat rotsen te klimmen. Als je de voeten droog wilt houden kun je ook een bootje huren.

Gozo; Ta' Pinu

Met hooggespannen verwachtingen, en bedekte armen en benen, ging ik op weg naar het bedevaartsoord Ta' Pinu op Gozo. Volgens de overlevering zou zich op deze plaats diverse malen een mirakel hebben afgespeeld. Dit trok zoveel bedevaartgangers dat men in 1920, naast de oude kapel, begon aan de bouw van een grote basiliek in Romaanse stijl. In mijn fantasie zag ik honderden mensen allerlei interessante religieuze dankbaarheidsrituelen uitvoeren, in werkelijkheid bleek de dankbaarheid toch niet zo groot en was de plaats vrijwel verlaten.

Op 22 juni 1883 bezocht de 40 jarige Karmela Grima de kapel. Volgens de overlevering hoorde zij daar een stem. Nuchtere Karmela was dan wel gelovig, maar schrok zich toch bijna een ongeluk en rende hard weg. Daarop riep de stem haar terug naar de kapel. Dit deed ze en er gebeurde verder niets, tot zij kort daarna erg ziek werd. Na ongeveer een jaar was zij weer beter.

Een beetje het omgekeerde bedevaartsverhaal dus, normaal kom je toch niet ziek terug van een kapel.

Karmela vertelde het verhaal tegen haar goede vriend Francesco Portelli, die bleek iets soortgelijks te hebben meegemaakt, al was het bij hem wel in de juiste volgorde. Een stem had Francesco geroepen gebeden op te gaan zeggen in de kapel, kort daarop genas zijn moeder van een ernstige ziekte. Toen dit alles bekend werd onder de bevolking van Gozo werd Ta' Pinu een bedevaartsoord. Om de feestvreugde nog te vergroten verklaarde bisschop Pietru Pace dat de stem echt uit de hemel afkomstig moet zijn geweest.

Misschien waren wij er op het verkeerde moment, want in de ruimtes achterin de basiliek zijn diverse kamers die van onder tot boven volhangen met bedankjes voor Maria. Je ziet er echt de gekste dingen, zelfs diverse houten en gipsen benen. Bij sommige bedankjes staat ook het verhaal geschreven, zo zijn er bijvoorbeeld mensen die bedanken dat ze 9/11 hebben overleefd.

Naast de kerk is een tuintje dat er dan weer niet erg dankbaar uitziet. Er staat onder andere een standbeeld in van Karmela Grima met haar voeten in een verzameling dode, verdorde planten. De rest van de tuin ziet er al niet veel beter uit.

Ta' Pinu gaat in ieder geval wel met de tijd mee. Zo is het tegenwoordig op hun website ook mogelijk om Maria online te bedanken. Je moet daarna wel het Onze Vader bidden, drie Weesgegroetjes en het volgende gebed opzeggen: In gratitude for heaving heard my prayers, o gracious Lord, i now bind my will to Yours: not my will but Yours be done. Ik heb het maar bij de aankoop van een Maria boekenlegger gelaten, je weet nooit waar het goed voor is. In ieder geval hebben wij de vlucht met Transavia toch maar weer mooi overleefd.

Gozo; Calypso Caves

Ze zijn niet erg opvallend, slechts zichtbaar als een spleet tussen de rotsen, toch zijn de Calypso grotten historisch van belang.

De Calypso grotten liggen bij Xaghra en er wordt algemeen aangenomen dat dit de grotten zijn waarnaar wordt verwezen in de Odyssee van Homerus. Hier zou Odyssee zeven jaar gevangen zijn gehouden door de nymf Calypso als een gevangene van de liefde.

Mooier aan deze plaats is het uitzicht op Ramla Bay. Iets lager op de heuvel zie je de ruïnes van een fort dat door de ridders van Malta is gebouwd, midden 18e eeuw.

Gozo; Ggantija Tempels

Toeristische plaatsen vinden wij verschrikkelijk en proberen we zoveel mogelijk te vermijden. Nu blijkt er, tegen alle adviezen en informatie in, op Malta wel enorm veel te zien. Echt veel te veel voor een week. Op Gozo (op Malta kan het ook) is er een hop on hop off bus.

Een van de wensen op mijn verlanglijstje waren de Ggantija tempels op Gozo. Ook hier kwam de voorheen vermaledijde bus langs. En het viel zeker niet tegen. Ik moet zeggen dat Malta heritage geweldig werk doet ten behoeve van conservatie en presentatie van historisch zeer speciale plaatsen.

De Ggantija tempels zijn uit het megalitische tijdperk. Ondenkbaar oud dus. Je loopt er tussen en beseft dat dit door mensen is gemaakt die gewoon 5000 jaar voor jou hier leefden.

Het complex bestaat uit twee tempel units naast elkaar, ingesloten in een stenen omheining. Er schijnen veel rituelen te zijn uitgevoerd, hier is helaas weinig bewijs van en al helemaal niets van zichtbaar. Toch is het tempelcomplex bijzonder, het is een weerspiegeling van het leven van een volk dat ooit hier was, maar waarvan niemand nauwelijks iets weet. Het meest opvallend is dat ongeveer 1000 jaar v. Chr. dit volk hier helemaal en op mysterieuze wijze verdwenen lijkt te zijn. Pas honderden jaren later was er op Gozo weer bewoning. Men denkt dat dit zo is omdat restanten van latere volkeren geen enkele overeenkomst met het volk uit het megalitische tijdperk vertoonde.

Wordt vervolgd.

Gozo; hemels dineren

Zoals de meesten wel weten gaat de liefde bij ons vooral door de maag. Derhalve gingen we ook op zoek naar de culinaire toplocatie van Gozo, omdat tot nu toe de recensies van Lonely Planet uiterst onbetrouwbaar bleken, hebben we ons vooral gericht op Trip Advisor en onze eigen intuïtie (dat vooral).

Bij Ta Pawlu aangekomen waren we eerst een beetje teleurgesteld omwille van de erg koele ontvangst, doch wat er vervolgens aan wijnen en eten werd geserveerd tartte elke verwachting. De maagd Maria keek vanaf de berg goedkeurend toe hoe we deze hemelse spijzen met plezier verorberden.

Wij hadden ons culinaire honk op Gozo ontdekt. Na ons tweede bezoek bleek de eigenaar en personeel ook totaal ontdooid. Echter toen wij nogmaals wilden reserveren bleken zij katholieker dan wij dachten, want zij waren op zondag gesloten. Op zich kunnen we dat wel waarderen dus gaan we op zoek naar een culinair alternatief voor dit culinaire walhalla.

Gozo; aankomst

Na een lange nacht zijn we aangekomen op Malta. Vanaf dat we voet aan land zetten is alles eigenlijk perfect geregeld en is alles beige.

Beige omdat alle stenen hier uit de rotsen worden gehouwen en die hebben nu eenmaal die kleur. Goed geregeld omdat echt alles perfect aansloot op elkaar, bus- boot - auto. We konden niet gelijk op de kamer, maar hebben wel een geweldige upgrade gehad en dat was het wachten dan wel weer waard.

Het hotel is heel mooi maar wel kruip door sluip door, omdat ze allerlei nieuwe gedeelten er aan vast hebben geplakt. De lift is echt doodeng, dus Michael ging met de lift het zwembad verkennen en ik met de trap. Dat heb ik geweten, ik ben gewoon verdwaald. Er kwam geen einde aan de trappen en sommige gedeelten bereikte ik nooit. Bezweet en hijgend werd ik gered door een vriendelijke schoonmaakster. Bij het zwembad aangekomen...bleek Michael er al niet meer te zijn. Na lang wachten was die maar weer naar beneden gegaan. In ieder geval weet ik nu de weg per trap en de sluiproutes, altijd handig.´

Vanmiddag hebben we het haventje verkend en heerlijk gegeten bij Marina pizza. Zo meteen willen we het wereldberoemde restaurant Ta Pawlu bezoeken.