Posts tonen met het label Kathmandu. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kathmandu. Alle posts tonen

donderdag, augustus 16, 2007

Afvallige godin

In Nepal kun je al op jonge leeftijd de status van levende godin (een incarnatie van de godin Kali), Kumari, bereiken. Rond hun tweede jaar ondergaan de genomineerde meisjes diverse, zware tests zoals het bijwonen van een rituele slachting van 108 runderen en heel lang in het donker kunnen zijn zonder dat dit hen angst aanjaagt. Tevens moet ze de juiste voorwerpen kiezen (die van de vorige Kumari) uit een groot aantal artikelen. Wil je genomineerd worden dan moet je onder andere perfect haar hebben, een perfecte gezondheid, een perfecte huid zonder littekens, perfect haar en perfecte ogen. Daarnaast moet het meisje afkomstig zijn uit de Shakya kaste (net als de Boeddha), een kaste van zilver- en goudsmeden.

Kumari's worden zowel door Boeddhisten (behalve de Tibetaanse Boeddhisten) als Hindoes aanbeden. De Kumari's leiden een geïsoleerd leven: ze worden uit hun gezin gehaald en mogen slechts drie tot vier maal per jaar hun paleis ( de Kumari Ghar in Kathmandu) verlaten, alleen bij ceremoniele gelegenheden. Ze moeten 32 attributen bij zich hebben en hun voeten mogen nooit de grond raken, tenzij er een rood tapijt ligt. Verder moeten ze er de hele dag uitzien als een godin in een rode jurk, haar opgestoken en speciale make-up met symbolen en zich als een godin gedragen.
Het is hun taak om aanhangers te zegenen. Ze worden gezien als een bron van voorspoed en vrede. Aanbidders van de godin raken haar voeten aan, ze draagt dan ook nooit schoenen. Het alleen al opvangen van een glimp van de godin schijnt al voorspoed te brengen.

Wanneer de Kumari's voor het eerst menstrueren, verliezen ze echter hun goddelijke krachten en zijn ze abrupt godin af. Ze krijgen dan nog wel een pensioen van 6000 rupees per maand ($80,-). Voor de meeste voormalige Kumari's is het erg moeilijk weer in het gewone leven te passen. Ze trouwen bijvoorbeeld moeilijk omdat er een gerucht gaat dat een man die een Kumari trouwt binnen 6 maanden overlijdt.

De tienjarige Sajani Shakya werd al enkele jaren aanbeden als een levende godin in Nepal. Een bezoek aan de VS bracht echter een bruusk einde aan haar goddelijke status. Sajani Shakya vertrok naar de VS om er een documentaire over Kumari's te promoten. Daarmee verbrak ze de traditie die Kumari's oplegt om hun land niet te verlaten. Als straf voor deze 'onreine' daad degradeerde ze tot een gewoon sterfelijk wezen.
Daar Sajani wordt gezien als een van de drie belangrijkste Kumari's ooit was er veel protest en wilde men de afvallige godin toch terug. Gelukkig is het zowel het boeddhisme als het hindoeisme erg vindingrijk en is besloten dat Sajani gewoon weer Kumari mag zijn en heeft zij daartoe enige weken geleden een speciaal reinigingsritueel ondergaan.

vrijdag, november 11, 2005

Geen griep

Door de huidige levensstijl is er sprake van minder weerstand. Roken, stress, minder gezond eten en te weinig rust en beweging verlagen onze weerstand en maken de kans op infectie groter. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat preventief vaccineren in alle gevallen helpt bij de opbouw van de natuurlijke weerstand van het lichaam tegen infecties.

Gezien wij aan alle bovenstaande vereisten voldoen, hebben wij dit jaar voor het eerst besloten ook eens een griepprik te gaan halen. Nu is dat niet eenvoudig als je niet tot de doelgroepen behoort. In Almere hebben de anti-griepdokters hun handen al vol aan de mensen die echt een griepprik nodig hebben.
Dus op het internet op zoek naar geengriep-dokters gegaan. En ja hoor, in Utrecht is een reisdokter die zich ook heeft bekwaamd in de geengriepprikken.
De reisdokter heeft zitting in Kathmandu, een winkel met reisbenodigdheden.
Er is daar werkelijk niets wat ze niet hebben. Zo zijn er ook slaapzakwassers, sportbegeleiders en podologen. Zoals je zult begrijpen heb ik die laatste 2 niet nodig, sporten en lopen zijn geen activiteiten die ik vaak beoefen, slapen trouwens ook niet.

Gisteravond zijn wij naar Utrecht getogen, gezien de situatie in de binnenstad aldaar de auto maar in een parkeergarage geparkeerd. Toen zag ik gelijk waarom ze bij Kathmandu podologen in dienst hebben, wat was dat ver lopen!
Kinderachtig dat wij zijn waren wij toch wat huiverig voor de prik, totaal onnodig bleek want de dokter was een alleraardigst meisje en de prik stelde niets voor.
Zo zijn wij nu beschermd en kunnen wij evengoed nog griep krijgen, ach ja zekerheid heb je nooit in een mensenleven.