Taiwan - Fo Guang Shan klooster

Vol verwachting naar ons kloosterverblijf, kwamen we aan in Kaohsiung. Voor het station bleek er een bus rechtstreeks naar het Fo Guang Shan klooster te gaan, dus na ongeveer drie kwartier konden we eindelijk onze nieuwsgierigheid bevredigen. Wat we zagen was indrukwekkend, qua omvang is het een gigantisch complex. Bijna nog meer indruk wekte de sfeer die er heerst op het terrein. Vriendelijk, sereen, idyllisch, mysterieus en dat zijn nog maar een paar van de indrukken die streden om voorrang.

Je meldt je eerst bij de receptie, alwaar je wordt opgevangen door een vriendelijke non. Wij zouden in de Bamboo Garden Lodge logeren, maar daar bleek groot onderhoud aan de gang te zijn, dus werden we verwezen naar de Pilgrim's Lodge. Ook daar werden we weer verwelkomd door een vriendelijke non. Voor we naar onze kamer gingen mochten we lunchen in het restaurant. Daar was drie keer per dag een buffet met heerlijk (vegetarisch) eten. Het eten is gratis. Er staat een donatiebox voor vrijwillige bijdragen. Iedereen wacht voor het buffet, tot er shantmuziek wordt opgezet en dan mag je toetasten. Er zijn alleen stokjes en dat geeft bij mij altijd nogal wat problemen. Gek genoeg lukte het mij hier plotseling prima en kon het meegenomen bestek de rest van de reis in de tas blijven. Bij het buffet kon je thee en water drinken. alcohol is verboden in het klooster, net als roken, make-up en parfum.

Na de heerlijke lunch togen we naar onze kloostercel. Dit viel heel erg mee, het woord cel is niet van toepassing op de luxe kamer die wij kregen. Deze was van alle gemakken voorzien, had een mooie badkamer, ruime bedden en je kon zelfs thee zetten.
De eerste middag besloten wij het terrein wat rond te wandelen, om dan de volgende dag het reusachtige Boeddha Museum te gaan bezoeken. Dat wat rondwandelen bleek een understatement. Uiteindelijk hebben we uren gewandeld en hadden we nog niet alles gezien. Er is een historisch museum, diverse pagodes, prachtige tuinen, honderden Boeddhabeelden, een universiteit, tientallen gebouwen, geweldige uitzichten vanaf de hoger gelegen delen en er is zelfs een kleine dierentuin.

Met zere voeten en een hoofd vol indrukken, besloten we op tijd te gaan slapen, de andere ochtend stond immers het shanten om 5.45 uur weer op het programma. Dat slapen was niet moeilijk, want het terrein is een oase van rust. Toen wij er waren was het ook erg rustig met gasten, we kwamen in de lodge nauwelijks mensen tegen.

Wordt vervolgd.

Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl

Van Hanh Pagode

En dan ga je op een gewone dinsdagochtend naar de tandarts in Almere-Buiten en dan blijkt de tandarts nieuwe buren te hebben. Prachtig toch?

Het is de Van Hanh Pagode van de Stichting Vietnamese Boeddhistische Samenwerking in Nederland (VBSN). De stichting VBSN is onderdeel van de Vietnamese Unified Buddhist Church (UBC) waarin alle in Vietnam aanwezige boeddhistische stromingen zijn verenigd. In de Van Hanh Pagode staan de deuren altijd open voor alle boeddhisten van alle stromingen en andere belangstellenden. Ook worden er in de Pagode naast de 3 jaarlijkse grote feesten elke zondag bijeenkomsten georganiseerd voor de leden, huwelijken voltrokken, herdenkingsdiensten en begrafenissen/crematies gehouden.

Helaas, helaas, ik stond aan de Sumatraweg 350 voor een dicht hek. Hopelijk kan ik er snel eens binnenkijken, het ziet er interessant uit. Gelukkig was bij de tandarts alles goed, misschien doordat de spirituele werking van de pagode al een beetje uitstraalde?

Boeddha mag niet op toilet

Thailand was in rep en roer afgelopen week, en dit alles om een Limburgs toilet van het verhuurbedrijf Boels.  Op het toilet stond namelijk een afbeelding van de Boeddha, dit om het stadsgezicht waar de toiletten geplaatst worden wat te verfraaien.

De Nederlandse ambassade moest er zelfs aan te pas komen om het bedrijf Boels op de hoogte te brengen van de enorme ophef die het Boeddha toilet in Thailand maakte. Boels heeft zich vervolgens verontschuldigd tegenover alle Thaise en boeddhistische gemeenschappen. Daarnaast heeft het bedrijf beloofd alle Boeddha toiletten te zullen vernietigen. En daarmee was de kous af. Mogen ze nog blij zijn dat ze geen Mohammed toilet hadden, ik denk dat je dan toch niet rustig op zo'n toilet had gezeten.

Boeddhistisch hoofdkwartier kiest voor India

Afgelopen woensdag koos het nieuwe boeddhistische hoofdkwartier officieel voor India, en liet China, het land met de meeste boeddhisten, links liggen.

Peking zou veel te bemoeizuchtig zijn en daarnaast is er al jaren een conflict tussen China en de Dalai Lama over Tibet. Volgens China misbruikt de Dalai Lama godsdienst als dekmantel voor politiek separatisme. India is blij met de keuze, het is tenslotte het land waar de Boeddha verlichting kreeg.

Het boeddhistische hoofdkwartier in China moet een platform voor boeddhisten van over de hele wereld worden. Het wil een krachtig geluid uitdragen en boeddhistische tradities gebruiken en stimuleren. Daarnaast wil de organisatie oplossingen gaan bedenken voor wereldproblematiek als geweld, conflicten en milieuvervuiling.

De organisatie zal officieel International Buddhist Confederation gaan heten.

Thailand gaat Boeddha tattoos verbieden

Boeddha tatoeages schijnen enorm populair te zijn bij toeristen in Thailand. De voor het merendeel boeddhistische bevolking van Thailand is het zat dat niet-boeddhisten te pas en te onpas met religieuze afbeeldingen op hun lichaam lopen.

Toeristen zien religieuze afbeeldingen slechts als versiering, mode, het ontbreekt hen volgens de Thai aan respect voor hun religie. De minister van cultuur Niphit Intharasombat heeft daarom alle tattooshops in zijn land opgeroepen geen boeddha tattoos meer te zetten bij niet-boeddhisten.

Een wet hierover is er voorlopig nog niet, het is dus ook voor niet-boeddhisten nog steeds volkomen legaal om een religieuze tatoeage te laten plaatsen in Thailand.

Bron

News24

China roept op tot strijd tegen Dalai Lama

Jia Qinglin, een lid van het politburo van de Chinese Communistische Partij heeft opgeroepen de strijd tegen de Dalai Lama opnieuw aan te gaan. Reden is de grote invloed in Tibet die de Dalai Lama nog steeds heeft.

Tot 1950, toen het Volkbevrijdingsleger Tibet binnenviel, was Tibet een onafhankelijk land, met een theocratische regering. Voor 1950 was de belangrijkste religieus en politiek leider de veertiende Dalai Lama Tenzin Gyatso. In 1959 vluchtte hij naar India, waar hij tot de democratische hervormingen van 2000 de regering in ballingschap leidde.

Jia maakte zijn opmerking op een tweedaags congres waar de ontwikkelingen in Tibet werden besproken. De macht op afstand van de Dalai Lama was daar een doorn in het oog. Wel besloot men het Tibetaans Boeddhisme verder voorzichtig aan te pakken, om opstanden te voorkomen.

Bronnen
BBC
Wiki

Boeddhistische termieten in Cambodja

De Cambodjanen hadden in oktober te maken met een wonder of een flauwe grap. In ieder geval scharen zich inmiddels honderden vrome inwoners rond dit merkwaardige fenomeen; een termietennest in de vorm van een zittende Boeddha.

Het nest is plotseling ontstaan in de buurt van Phnom Penh in het huis van een weduwe, vlak voor een herdenkingsdienst voor haar gestorven man afgelopen oktober. De weduwe voelt zich vereerd dat zij is uitverkoren voor dit wonder.
In het begin had de weduwe het nog niet zo in de gaten, elke nacht bouwden de termieten verder, terwijl zij er iedere ochtend trouw de bezem overhaalde. Tot ze zag welke vorm het nest had. Het duurde dan ook niet lang voor de bedevaartgangers in grote getalen naar haar huis begonnen te stromen.
Inmiddels zijn er zo al 5 Boeddha's ontstaan. Het schijnt dat door het offeren ze nog groeien ook. Dat is op zich niet vreemd want termieten lusten ook wel een hapje. Desondanks geloven de bedevaartgangers dat dit toch een boodschap van God moet zijn, maar de Boeddha wilde helemaal geen God zijn. In ieder geval maakt het de mensen daar blij en wat er dan ook is, hij of zij heeft daar in ieder geval een goede daad mee verricht en gunstig karma mee opgebouwd.

The Lawnmower monnik 12:50

Een boeddhistische monnik uit Japan is onlangs omgekomen door een op hol geslagen grasmaaier. Seiji Handa zat op zijn grasmaaier om het gras rond de Peace Pagoda in het Engelse Milton Keyes te maaien, diep verzonken in gebed, hierin was hij waarschijnlijk zo verzonken dat hij niet in de gaten had dat de grasmaaier steeds harder ging. Het apparaat liep dan ook helemaal vast. Seiji stapte af om een en ander te inspecteren. Net toen hij met zijn hoofd boven de vlijmscherpe bladen hing, ging de grasmaaier door zijn handrem, waardoor Seiji eronder kwam en direct naar zijn volgende incarnatie kon. Het trieste gebeuren vond al in augustus plaats maar voor het naar buiten werd gebracht is er eerst nog onderzoek naar zijn dood gedaan.
Verlichting zal hij door het hele voorval niet bereikt hebben, maar zou hij nu wel als tuinman gereincarneerd zijn, of misschien als stratenmaker, hij zal wel geen gras meer kunnen zien.

Handa kwam in 1978 in Engeland om de Pagode te bouwen. Hij was van de Nipponzan Myohoji orde, die over de hele wereld dat soort torens hebben gebouwd. De orde is in 1917 gesticht door Nichidatsu Fujii en is een afsplitsing van de Japans boeddhistische Nichiren groepering. De hoofdbezigheid van de monniken en nonnen van deze orde is rond de torens te lopen met een trommeltje en chanten. Dit alles om vrede te brengen op aarde. Seiji had daarnaast dus nog de belangrijke taak het gras gemillimeterd te houden.

Afvallige godin

In Nepal kun je al op jonge leeftijd de status van levende godin (een incarnatie van de godin Kali), Kumari, bereiken. Rond hun tweede jaar ondergaan de genomineerde meisjes diverse, zware tests zoals het bijwonen van een rituele slachting van 108 runderen en heel lang in het donker kunnen zijn zonder dat dit hen angst aanjaagt. Tevens moet ze de juiste voorwerpen kiezen (die van de vorige Kumari) uit een groot aantal artikelen. Wil je genomineerd worden dan moet je onder andere perfect haar hebben, een perfecte gezondheid, een perfecte huid zonder littekens, perfect haar en perfecte ogen. Daarnaast moet het meisje afkomstig zijn uit de Shakya kaste (net als de Boeddha), een kaste van zilver- en goudsmeden.

Kumari's worden zowel door Boeddhisten (behalve de Tibetaanse Boeddhisten) als Hindoes aanbeden. De Kumari's leiden een geïsoleerd leven: ze worden uit hun gezin gehaald en mogen slechts drie tot vier maal per jaar hun paleis ( de Kumari Ghar in Kathmandu) verlaten, alleen bij ceremoniele gelegenheden. Ze moeten 32 attributen bij zich hebben en hun voeten mogen nooit de grond raken, tenzij er een rood tapijt ligt. Verder moeten ze er de hele dag uitzien als een godin in een rode jurk, haar opgestoken en speciale make-up met symbolen en zich als een godin gedragen.
Het is hun taak om aanhangers te zegenen. Ze worden gezien als een bron van voorspoed en vrede. Aanbidders van de godin raken haar voeten aan, ze draagt dan ook nooit schoenen. Het alleen al opvangen van een glimp van de godin schijnt al voorspoed te brengen.

Wanneer de Kumari's voor het eerst menstrueren, verliezen ze echter hun goddelijke krachten en zijn ze abrupt godin af. Ze krijgen dan nog wel een pensioen van 6000 rupees per maand ($80,-). Voor de meeste voormalige Kumari's is het erg moeilijk weer in het gewone leven te passen. Ze trouwen bijvoorbeeld moeilijk omdat er een gerucht gaat dat een man die een Kumari trouwt binnen 6 maanden overlijdt.

De tienjarige Sajani Shakya werd al enkele jaren aanbeden als een levende godin in Nepal. Een bezoek aan de VS bracht echter een bruusk einde aan haar goddelijke status. Sajani Shakya vertrok naar de VS om er een documentaire over Kumari's te promoten. Daarmee verbrak ze de traditie die Kumari's oplegt om hun land niet te verlaten. Als straf voor deze 'onreine' daad degradeerde ze tot een gewoon sterfelijk wezen.
Daar Sajani wordt gezien als een van de drie belangrijkste Kumari's ooit was er veel protest en wilde men de afvallige godin toch terug. Gelukkig is het zowel het boeddhisme als het hindoeisme erg vindingrijk en is besloten dat Sajani gewoon weer Kumari mag zijn en heeft zij daartoe enige weken geleden een speciaal reinigingsritueel ondergaan.

Tempel gaat, moskee komt

Kongo Gumi, het oudste bedrijf ter wereld, is failliet. Het in 578 na Christus opgerichte Japanse tempelbouwbedrijf uit Osaka is ten onder gegaan aan een tempelhoge schuldenlast. In het boeddhisme gaat het tempelbezoek en met name de tempelgifte met sprongen achteruit. Uiteindelijk is dit de oorzaak geweest dat de schuldenlast zo hoog is opgelopen dat het bedrijf failliet is verklaard.

In de 1.428 jaar van zijn bestaan is Kongo Gumi altijd bestuurd door een nazaat van de oprichter. Het leiderschap ging daarbij niet altijd automatisch over op de oudste zoon, maar werd toevertrouwd aan degene met het meeste talent, waaronder (vanzelfsprekend) veel dochters. Af en toe was dat zelfs een schoonzoon van de familie, die dan, geheel volgens de Japanse traditie, de naam Kongo aannam. De laatste president-directeur was Masakazu Kongō, die het sluiten van de deur en doven van het licht op zijn naam heeft staan.

Dit in een tijd dat de moskeebouw bloeit als nooit tevoren. Misschien hadden ze beter daarmee verder kunnen gaan, alleen hadden die dan plotseling wel allemaal een vreemd dak gekregen.

Tibettentoonstelling Essen

Gisteren ben ik samen met een aantal mensen uit Nijmegen naar de Tibettentoonstelling in Essen geweest. Al was het een hele reis, het is beslist de moeite waard erheen te gaan, er zijn met name objecten uit tot nu toe gesloten collecties te zien. Als je nog wilt gaan moet je wel opschieten, want de tentoonstelling is nog maar tot morgen 21.00 uur geopend, waarna alles weer terug naar Tibet zal gaan.

Alleen al de locatie, Villa Hügel, is prachtig. De naam Villa geeft het te weinig eer, wat betreft entourage en grootte zou de naam paleis beter passen. Villa Hügel in Essen-Bredeney is het voormalige woonhuis van de familie Krupp. Sinds 1953 vinden er geregeld tentoonstellingen plaats.

Deze keer was er de unieke Tibettentoonstelling met stukken uit Tibetaanse kloosters, welke het land veelal nog niet eerder verlaten hebben. Er waren echt prachtige beelden te zien van Bodhisattva's, Boeddha's, monniken en patriarchen met daarnaast een groot aantal rituele objecten. Ik heb echt nog nooit zulke prachtige Boeddha's en Avalokiteshvara's gezien.
Helemaal geweldig was dat Paul van der Velde, docent Hindoeïsme/Boeddhisme, meeging voor uitleg. Paul weet niet alleen ongelooflijk veel over deze onderwerpen, maar weet het ook nog met humor en enthousiasme te brengen.
Ik heb ongelooflijk veel geleerd en genoten van de tentoonstelling, maar het doet mij tegelijkertijd beseffen hoe weinig ik eigenlijk nog weet.

Enige minpuntje is dat er niets te eten en drinken is te krijgen in Villa Hügel, wat bij de familie Krupp wel anders is geweest. Ook mag je niets mee naar binnen nemen, dus zit er niets anders op dan tijdens een bezoek als een ascetische monnik te vasten. Mocht je daarvoor niet gevast hebben; er is gelukkig wel een toilet.

Symposium

Vandaag ben ik naar een symposium geweest. Het was echt super, het onderwerp was religie en moraal: op gespannen voet.
Dat lijkt niet iets om vrolijk van te worden maar dat valt reuze mee, op de uitwassen van religies na is het allemaal niet zo somber.

Er waren sprekers en discussies, oplossingen werden niet aangedragen, maar dat was de bedoeling niet van deze dag. Met name Dr. Rico Sneller, docent Ethiek en Filosofie in Leiden, was een superspreker. Daar kan ik nou echt jaloers op worden, hij is briljant. Zijn onderwerp, de moraal van zelfmoord-terreur, is natuurlijk ook wel een zeer actueel onderwerp.

Saillant detail; ook in de 17e eeuw (en eerder) waren er al bekeerlingen tot de islam, waaronder Jan Jansz uit Haarlem, waarna hij zijn naam veranderde in Murat Reis en op rooftocht ging met de moslims tot IJsland aan toe.
Veder valt het enorm mee met het aantal bekeerlingen tot de islam, het zijn er "maar" 85.000 per jaar en niet meer als bijvoorbeeld bekeerlingen tot het boeddhisme. In Nederland komt dit neer op zo'n 0,5 tot 1,25 % per jaar. Alleen in Spanje en Zwitserland zijn dit er meer. Van de bekeerlingen tot de islam is 60 % vrouw.

Al met al een leerzaam dagje, al doet het mij tegelijkertijd beseffen hoe weinig ik eigenlijk nog weet. In ieder geval een goede motivatie om dit te veranderen en verbeteren.
Leuk was dat er ook deelnemers aan het symposium waren van zeker een jaar of 90, die nog steeds zeer gemotiveerd zijn en met zulke dingen bezig en begaan.
Dat is mijn droom om wetenschapster te worden en daar nog tot op hoge leeftijd mee bezig te zijn. Wat zou ik graag onderzoek gaan doen. Maar ja, eerst nog een massa boeken doorwerken voor het ooit zover kan komen en gelukkig is dat al leuk.

Tot slot 2 prachtige citaten (die m.i. de waarheid niet beter hadden kunnen verwoorden):
Waar heiligheid begint, eindigt de rede (Simon Peres).
Er bestaat geen strijd tussen goed en kwaad (Amos Oz).