Posts tonen met het label Leonard Cohen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Leonard Cohen. Alle posts tonen

vrijdag, juli 29, 2016

So long Marianne

Marianne Ihlen was 23 jaar toen ze op het Griekse eiland Hydra arriveerde. Samen met haar vriend Axel Jensen verhuisde ze van Oslo naar het Griekse eiland. Na een aantal jaar laat Axel haar in de steek. Marianne blijft op Hydra achter met haar zoontje van 6 maanden. Op een dag ontmoet ze Leonard Cohen bij de plaatselijke kruidenier en dat is het begin van een grote liefde.
Gisteren is Marianne overleden. En al was de relatie met Cohen al eeuwen over, de liefde is nooit gestorven. In 1992 gaf Cohen dit zelf nog aan in een interview. Het zullen  trieste dagen zijn voor Leonard.

donderdag, augustus 23, 2012

Leonard Cohen in het Olympisch Stadion

Gisteravond was Leonard Cohen in het Olympisch Stadion en ik was er helaas niet bij. Tenminste niet bij het concert. Toevalligerwijs had ik gisteravond een tentamen bij de Open Universiteit Amsterdam, en dat ligt letterlijk om de hoek van het Olympisch Stadion.

Binnen kon je niets horen van het concert, jammer genoeg, maar buiten wel. Na afloop heb ik dus nog even staan luisteren en hoorde de stem van Cohen over Amsterdam bassen en hoorde ver weg nog een glimp van de Webb Sisters. Uiteindelijk ben ik toch maar naar huis gegaan, in de hoop dat ik het tentamen heb gehaald en de mensen in het Olympisch Stadion een fantastische avond hebben gehad, maar dat laatste is wel zeker toch?


maandag, augustus 20, 2012

Hoedje af voor Leonard Cohen

Zaterdagavond was ik een van de gelukkigen die, samen met Gerda, het laatste concert van Leonard Cohen op het Sint Pietersplein in Gent bij mocht wonen. Onder een tropische sterrenhemel, in de prachtige historische omgeving van het Gentse Sint Pietersplein, doet elk superlatief eigenlijk nog onrecht aan dit sublieme concert. Niet in de laatste plaats ben ik onder de indruk van het bescheiden, vriendelijke karakter van de inmiddels 77 jarige Cohen.

Ook na 4 uitverkochte concerten bleek Cohen's unieke stem, smetteloze pak en ontwapenende glimlach nog steeds intact en huppelde hij als een jong veulen over het podium. Vanaf het openingsnummer (stipt om 20.00 uur), Dance me to the end of love, tot en met meer dan een uur toegiften (00.15 uur) hield Leonard de 8000 toeschouwers op het Sint Pietersplein compleet in zijn ban. Tussendoor hield de Canadees niet op met bedanken, het publiek, zijn band, de Belgen en de hele wereld. De keren dat hij uit respect zijn hoed afnam zijn niet te tellen. Ik heb zelden een wereldartiest gezien die zo bescheiden is gebleven. Tekenend is ook dat de Universiteit van Gent hem afgelopen week een eredoctoraat wilde aanbieden en hij, in tegenstelling tot o.a. Bob Geldof en desmond Tutu, vriendelijk bedankte voor de eer.

In de eerste helft speelde Cohen voornamelijk nummers van zijn nieuwe album Old Ideas, in de tweede helft en de toegift mochten we genieten van klassiekers als Hallelujah, So long Marianne en First we take Manhattan. Opvallend was ook zijn geweldige band met de sublieme Webb Sisters, die als een soort engelen Cohen begeleidden, en de meesterlijke violist Alexandru Bublitchi. Alle bandleden kregen tijdens het concert ruim de kans voor solo's. Na een uur toegiften sloot hij het concert af met Closing time, maar Gent wist van geen ophouden en nadat het podium enkele minuten donker bleef, verraste Leonard ons met, het op dat moment zeer toepasselijke, I tried to leave you. Zeker is in ieder geval dat dit book nog far from closed is.

donderdag, juni 04, 2009

Kaartje concert Leonard Cohen voor Ramat Gan gevraagd

Op 24 september zal Leonard Cohen zijn Europese tournee afsluiten met een concert in Tel Aviv in het Ramat Gan stadion. En echt als een iemand daar bij wil zijn ben ik het wel. Helaas is het uitverkocht. Dus mocht iemand nog een ticket hebben, laat het mij weten.

donderdag, mei 07, 2009

Leonard Cohen zeker naar Israël

De wetenschap in Engeland begint aardig aan geloofwaardigheid te verliezen, nu er wederom een groepje bemoeizuchtige anti-Israël professoren ( Haim Bresheeth, Mike Cushman, Hilary Rose en Jonathan Rosenhead) is opgestaan. Sinds wanneer bemoeit de wetenschap zich met optredens van artiesten?

Om precies te zijn sinds deze week. Een viertal "wetenschappelijke", Pro-Palestijnse Leonard Cohen fans probeert de zanger te bewegen tot een boycot van Israël. (Dit jaar treedt Cohen op in Ramat Gan). Als zij dit soort zinloze akties nu nog onder persoonlijke titel zouden doen, maar nee zij doen dit onder wetenschappelijke noemer. De argumenten die zij aandragen zijn echter verre van wetenschappelijk te noemen; de songs van Cohen zouden bij de soundtrack van hun leven horen en dus is het niet verantwoordelijk deze in Israël ten gehore te brengen (?), daarnaast beroepen zij zich op het boeddhisme (waarvan Leonard aanhanger is), optreden in Israël zou slecht karma met zich meebrengen (?) verder zou het concert vrijwel zeker ook bezocht gaan worden door Israelische militairen die bier drinken (?) en last but not least zal Israël het concert gebruiken om hun oorlogsmisdaden wit te wassen (?).

Deze vreemde argumentatie heeft het groepje pennenlikkers per brief aan Cohen gestuurd, hopelijk heeft hij net last van een tekort aan toiletpapier.