Marrakech-Museum-Ben Youssef Medersa-Almoravidische Koubba

Na uiteindelijk de weg iets beter door te hebben, deden we in Marrakech een dagje Noord-Medina. Zeker de moeite waard, hier staan op enkele meters afstand van elkaar enkele bezienswaardigheden welke wel als de mooiste van Marrakech worden gezien.

Handig is dat je bij elk van de bezienswaardigheden een all-in kaartje kunt kopen voor de 3 grootste musts.

Wij begonnen bij het Marrakech Museum. Dit was eens het paleis van minister van defensie Mehdi Mnebb, later Marokko's ambassadeur in Londen. Het gebouw stamt uit de 19e eeuw en is in 1977 opengesteld als museum. Het is van binnen prachtig met veel bouwkundige details. Qua inhoud is het vrij leeg en zijn er weinig stukken te zien. Toen wii er waren was er een weinig indrukwekkende tentoonstelling van een Zuid-Afrikaanse fotograaf.

Naast het museum bevindt zich de Ben Youssef Medersa, een Koranschool uit de 14e eeuw. Het geeft een goed idee hoe 900 Koranstudenten in die tijd leefden; in kleine hokjes opgepropt bij elkaar, maar wel in een prachtig gebouw. De binnenplaats is omgeven met cederhouten muren en ornamenten met zeer gedetailleerd houtsnijwerk. Hier leerden de studenten de Koranverzen uit het hoofd, veel meer dan dat hield het Koranonderwijs toen nog niet in.

Op naar de overkant waar zich de Almoravidische Koubba bevindt. Het is het enige gebouw uit de 11 eeuwse Almoravidische periode dat bewaard is gebleven. Helaas na ons bezoek niet meer geheel intact. Al heeft de betegelde mozaiekvloer al eeuwenlang mensenvoeten gedragen, die van Michael bleken net iets te veel van het goede te zijn. Michael struikelde, wat een groot drama tot gevolg had; de tegels kwamen los.

Een mooier souvenier kun je jezelf natuurlijk niet voorstellen en daarom stopte hij onder het "alziend" oog van de bewaker gauw een tegel in zijn zak. En zo is het gekomen dat Almere nu in het bezit is van een 11e eeuwse tegel uit de Almoravidische periode.

Wordt vervolgd.

Marrakech-Jemaa el Fna

Vol optimisme gingen wij op weg naar het Marrakech museum en de Medersa ben Youssef. Na uren ronddwalen in modderige steegjes, alwaar we regelmatig werden aangehouden door moddermannetjes die ook de weg niet duidelijk konden uitleggen, zijn we uiteindelijk dorstig terecht gekomen bij Cafe l' Arabe.

Daar hoorden we dat alles nog steeds gesloten was i.v.m. de afgelopen feestdag en zijn we er dus maar gebleven. Cafe l' Arabe combineert een loungestijl met Arabische invloeden. Vanaf het dakterras heb je een prachtig uitzicht over de medina, die er in dit perspectief wel wat rommelig en afgebrokkeld uitziet. De eigenaars zijn Italiaans.

Op de terugweg was het Jemaa el Fna plein al een stuk drukker ('s middags is het er nog erg rustig). We hielden stil bij een visionaire verhalenverteller . Ofschoon er tijdschriften lagen waarin hele verhalen aan hem werden gewijd, leek hij meer prestige te ontlenen aan het feit dat wij in zijn cirkel hadden plaatgenomen en daarom kregen wij direct een ereplaats op een krukje naast de grootvisionair.
Al verstonden wij er geen woord van, het geheel deed erg Afrikaans aan.

We werden thuisgebracht door een vriendelijke Berber die, gezien zijn rijstijl, net zijn kameel leek te hebben ingeruild voor een taxi. Na het diner gingen we nog even naar de bar, waar we ons enthousiast op de bank lieten vallen. Gelukkig zagen we nog net op tijd dat we ons op de barmanager stortten, die weer eens languit lag te slapen.

Wordt vervolgd