Amersfoort 750 jaar: Geen geit, geen feest

De grootste attractie van Amersfoort is toch altijd, zonder twijfel, de Geit van Amersfoort geweest. Ook afgelopen vrijdag konden wij niet om deze beroemdheid heen, al bleek zijn woning van haspel en tuin deze keer een stukje naar achteren verplaatst.

Vol verwachting liepen wij zijn nieuwe woning binnen en zagen zijn haspel al staan. Helaas wachtte ons een onaangename verrassing; de haspel was leeg en ook in de rest van het tuintje was onze geit niet meer te bespeuren. Wel liepen er wat nieuwe bewoonsters rond, wij vragen ons af of dat een antikraakwacht is.

Teleurgesteld liepen wij verder en al snel zagen wij een enorme geitenshredder staan, op dat moment wisten wij dat wij onze geit nooit meer terug zouden zien.

Nog geen paar meter verder stond een metalen draak, bij nadere inspectie bleek dit kunstwerk "Sofia en de draak" te heten en daar geplaatst te zijn vanwege het feest Amersfoort 750 jaar. Onbegrijpelijk, want voor ons kon er van enig feest geen sprake meer zijn. Op de draak waren diverse briefjes geplakt met geschreven boodschappen. Bij nadere inspectie was daar een wel heel mysterieuze bij, waar wij het ten volle mee eens zijn: Geen geit geen feest! Waar is onze haspelgeit? Schande! Foei!!!!
Helaas worden prominente attracties in Amersfoort blijkbaar snel vervangen. In de gracht dreef een grote namaak-taart, het zag er leuk uit maar levenloos. Voor ons blijft Amersfoort immer verbonden met De Geit, en die komt helaas niet meer terug. Tijd om te verhuizen Remco!

foto's: met dank aan R. Schade

Saffranen verjaardag in Amersfoort

Gisteren werd onze grote vriend Remco 44 jarig en werden wij door hem uitgenodigd voor een surprise menu. En dat was inderdaad een geweldige surprise.

Wij verzamelden bij Remco thuis in Amersfoort en na het feliciteren van de jarige konden wij eindelijk ook kennis maken met Cora. Michael zou met de trein komen en, moeite als ik altijd heb met het vinden van de weg, was is mijzelf al uitgebreid aan het voorbereiden voor de moeilijke taak om het station te vinden. Tijdens deze navigatiecursus ging de bel en bleek Michael al voor de deur te staan.

Heeft de keuze van het restaurant normaal heel wat voeten in aarde, vooral bij mij, deze keer wachtten wij het af, de keuze was geheel aan de jarige, die al kon verklappen dat het een boot zou betreffen.

Toen wij naar het restaurant liepen viel ons de enorme rust op in Remco's appartementencomplex, dit bleek veroorzaakt door het verhuizen van zijn vervelende buurkind, ook wel bekend onder de naam Chucky.

Na enkele minuten lopen arriveerden wij bij het restaurant; een 100 jaar oude klipper in de Eemhaven. De keuze was gevallen op Restaurant De Saffraan. De inrichting sprak ons gelijk al aan; sfeervol, gezellig, niet bekakt en toch beschaafd. Wij werden gastvrij verwelkomd door gastvrouw Monique Korteschiel en haar collega.

Niet alleen de keuze van het restaurant was verrassend, ook het menu,want wij werden getrakteerd op het surprise menu. Spannend!
De amuse was direct al leuk: twee reageerbuisjes met een soepje van kerrie en doperwtjes. De kok heeft het ook eens geprobeerd met bietensap maar dat scheen nogal shockerend te werken.
Het soepje smaakte prima en daarna werden wij verrast met surprise na surprise. Niet alleen waren alle gerechten uitstekend bereid, ze waren stuk voor stuk ook een staaltje van creativiteit en een lust voor het oog. De kok Kars van Wechem (werkte voorheen in De Librije) kookt in de kombuis echt de sterren van de hemel.

Ook Michael verraste ons door als afsluiting thee te kiezen. Dit verbazingwekkende feit werd veroorzaakt doordat er een zeer bijzondere zwarte Chinese rookthee op de kaart stond. De specialiteit kwam in een apart theepotje, welke niet gemakkelijk schonk, en dus goot Michael een deel naast zijn kopje, waardoor de hele zaak al snel een geur kreeg die het midden hield tussen een Finse sauna en een geimpregneerd hekje.

Remco's keuze bleek dus een groot succes. Restaurant De Saffraan is een grote verrassing. Zowel qua eten als entourage. En wat je niet vaak meer ziet; een perfecte service; als je even wegloopt vouwen ze je servet weer netjes op, alle drankjes worden door de vriendelijke gastvrouwen snel en geruisloos bijgeschonken en de gerechten exact op tijd gebracht. Na een kleine rookpauze buiten had Michael mijn jas aan de kapstok gehangen bij de toiletten, maar op wonderbaarlijke wijze stonden de gastvrouwen bij het weggaan met de juiste jas bij de deur (helemaal aan de andere kant van de zaak).

En natuurlijk zou een bezoek aan Amerfoort niet compleet zijn zonder een bezoek aan de De Amersfoortse geit. Deze bleek een paar honderd meter verhuisd te zijn, en had nu een heel afgezet tuintje, waar zelfs zijn haspel nog een plaatsje had gekregen. De geit bleek nog wakker en zo werden wij, net als de vorige keer, goedenacht toegeknikt door de Geit van Amersfoort.
Remco bedankt voor de fantastische avond!

Twister II; barbeque in Almere

Al vanaf juni hadden wij Remco een barbequefestijn beloofd. Gezien het wisselvallige weer kon dit steeds geen doorgang vinden. Vorige week zag het weer er voor dit weekend plotseling veelbelovend uit en ondanks dat de voorspellingen alweer richting mineur gingen, besloten we het er gisteravond toch maar op te wagen.

Remco arriveerde met een bijzonder streekproduct uit Amersfoort, nee niet de geit, maar Drie Ringenbier, een zuiver ambachtelijk Amersfoorts product. Zo speciaal dat wij binnenkort de brouwerij maar eens gaan bezoeken. Een highlight die wij vorige keer zijn vergeten.
Na het uitpakken van het bier en een rondleiding langs de Hartman slachtofferberg installeerden wij ons aan de tuintafel. Waarna de eerste donkere wolken zich al samenpakten boven onze regio. Bij het braden van de eerste stukjes vlees was er een ware wolkbreuk en sloeg het onweer langs alle kanten langs ons heen. Al was het wat donker, de parasol hield ons nog redelijk droog. Onze gast bleek een ware expert in het positief denken, steeds verzekerde hij ons dat het de laatste klap was waarna het ongetwijfeld weer zonnig zou worden. Ook het uitzicht op het spookhuis aan de overkant (waar de afgelopen maanden zich 3 mensen verhangen hebben) kon Remco's humeur niet bederven.

Het weer werd echter van kwaad tot erger waardoor wij samen met de tuintafel en barbeque toch naar binnen moesten verhuizen. Op zich ging dat prima, opmerkelijk was alleen dat er plotseling vlees begon te verdwijnen. Natuurlijk kreeg ik, als liefhebber van bijna nog rauw vlees, direct de schuld. Het verloren stukje bleek echter onder mijn stoel te liggen op het tapijt. Misschien toch het werk van de spoken aan de overkant?
Enige tijd later was het weer een beetje beter (in vergelijking met daarvoor tenminste) en dus werd alles weer naar buiten verhuisd.
Toen de parasol het uiteindelijk ook begaf en de lucht al zwart en oranje kleurde voor een nieuwe onweersaanval zijn wij dan toch maar definitief naar binnen verhuisd.
Het was een gezellige avond, al was de enige zon die wij te zien kregen die op de vakantiefoto's van Remco. Ook dat bleek voor ons een gemiste highlight, zodat binnenkort ook Lissabon op ons programma staat.

De highlights van Amersfoort

Gisteravond zijn wij na lange tijd weer eens bij onze vriend Remco geweest. Na Rotterdam en Zaandam had hij wederom ergens anders zijn geluk beproefd en dus gingen wij zijn nieuwe huis bewonderen in Amersfoort.

Een en ander begon met een dispuut over het door Remco gereserveerde restaurant, Blok's restaurant. Ondanks de lovende woorden die eenieder over dit restaurant spreekt kon het onze goedkeuring niet wegdragen en dus heeft Remco de reservering geannuleerd. Voelden wij ons daar aanvankelijk enigszins schuldig over, dat bleek niet nodig want onze twijfels over het restaurant bleken geheel gegrond, de eigenaar bleek geen bord voor zijn kop de hebben, qua klantvriendelijkheid, maar zoals de naam al aangeeft een heel blok. Het antwoord op Remco's annuleringstelefoontje was namelijk een boos neersmijten van de hoorn.

In de pizza's die zich in de vriezer bevonden had niemand trek en de afhaal-Italiaan in Amersfoort had alleen zeer vreemde delicatessen, zoals pizza Hollanda met aardappel en bloemkool, dus besloten wij op de bonnefooi dan maar een ander restaurant te gaan zoeken. Amersfoort bleek een alleraardigst stadje te zijn, nog voor wij de prachtige oude stadpoort binnengingen werden wij al welkom geheten door de Geit van Amersfoort. Het dier keek trots vanaf zijn haspel op ons neer en het was dat het een stenen beeld betrof, want anders hadden wij ons er aan vergrepen, wij kregen onmiddellijk zin in gestoofd geitenvlees. Dit voelde hij vast aan, want daarop knikte het "beeld" ons vriendelijk toe; dit was dan weer zo aandoenlijk dat wij hem toch maar in leven lieten.

De Horeca bleek goed vertegenwoordigd in Amersfoort, de stad heeft zo'n 100.000 inwoners en het lijkt alsof er voor elke 4 inwoners een restaurant is. Ook de keuze is enorm; er is geen enkele keuken op de wereld niet vertegenwoordigd. Aanvankelijk maakte dit de keuze enorm lastig, maar toen wij er dan uiteindelijk een stuk of 8 hadden uitgekozen bleken alle restaurants vol te zijn en was er zelfs bij de 3 Vrienden geen plaats meer voor nog 3 vrienden.

Gelukkig kwam er ook nog een Indiaas restaurant op ons pad; Taste of India, en daar werden wij allerhartelijkst ontvangen. Onder het genot van authentieke Indiaase muziek werkten wij de heerlijkste gerechten naarbinnen: malagatawnysoep, Tandoori mexed grill, Chicken Marco Polo, Lamb Bhoona en Kulfi ijs met koffie toe. En na dit hele festijn kregen wij ook nog eens een zeer vriendelijk geprijsde rekening, waarna wij glimlachend en vol naarbuiten tuimelden.
Na nog even gezwaaid te hebben naar de eigenaar van Blok's liepen wij voldaan naar huis en werden wij, net buiten de stadpoort, goedenacht toegeknikt door de Geit van Amersfoort.