Lunchdinner prijsvraag

Op Lunchdinner Facebook hebben we de winnaar van de Griekse frappe mixer getrokken: Kristel Gloudemans. De mixer is inmiddels naar haar onderweg. Tevens is er direct een nieuwe actie gestart: Like ons op Facebook en win deze maand de DVD "Haar naam was Sarah". De DVD zal verloot worden onder zowel de mensen die ons nu al liken als onder de nieuwe likes. De trekking zal op 14 mei 2012 plaatsvinden. De winnaar zal op Facebook bekend gemaakt worden. 

De tienjarige Sarah wordt in de nacht van 16 juli 1942 samen met haar ouders opgepakt en naar het Vélodrome d'Hiver in Parijs gebracht, waar duizenden joden worden verzameld voor deportatie. Niemand heeft echter gezien dat Sarah haar kleine broertje Michel in een kast opsloot, net voordat de politie het appartement binnendrong. Zestig jaar later krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht een artikel te schrijven over deze razzia, een inktzwarte bladzijde in de Franse geschiedenis. Ze gaat op zoek in archieven, en via het dossier van Sarah ontdekt ze een goed verborgen geheim van haar eigen schoonfamilie.Haar naam was Sarah is de ontroerende verfilming van de bestseller van Tatiana de Rosnay over het grote drama dat zich in Parijs voltrok.

Filmrecensie Ratatouille

Door Michael Koukos


Regie: Brad Bird
Genre: animatie, komedie, familie
Tijdsduur: 110 minuten
Jaar: 2007
Acteurs: Engelse stemmencast: Patton Oswalt, Ian Holm, Lou Romano, Brian Dennehy, Peter Sohn, Peter O'Toole, Brad Garrett, Janeane Garofalo, Will Arnett, Julius Callahan, James Remar, John Ratzenberger, Teddy Newton, Tony Fucile, Jake Steinfeld
Nederlandse stemmencast: Ewout Genemans, Michiel Huisman, Terence Scheurs, Tom Jansen, Jeroen van Koningsbrugge, Herman den Blijker

Remy is een culinair ontwikkelde rat wiens ambitie het is om in de voetsporen van een net overleden, wereldbereomde, chefkok te treden.
Als hij op een dag uit het riool ontsnapt ontdekt hij tot zijn grote geluk dat hij zonder het te weten onder Parijs leeft, sterker nog, hij bevindt zich vlak in de buurt van het vroegere restaurant van zijn kookheld alwaar het team zonder bezielende leiding probeert om de eettent toch nog op hetzelfde peil te houden.
Ratten zijn over het algemeen geen welkome gasten in een keuken en dat beseft Remy maar al te goed. Om zijn hobby toch te kunnen uitoefenen gooit hij het op een deal met keukenhulpje Linguini die door de aanwijzingen van Remy al snel als culinaire revelatie wordt aanzien.

Wij zijn natuurlijk al gewend dat Pixar visueel prachtige animatiefilms produceert, maar Ratatouille steekt weer eens met kop en schouders boven zijn voorgangers uit. Een wilde achtervolging in de riool is verbluffend levensecht neergezet en het panoramische uitzicht over het nachtelijk Parijs is schitterend. Met opzet heeft men er voor gekozen om de mensen in het verhaal er als cartoonfiguren te laten uitzien en dat contrast maakt de film extra vermakelijk.

Verder is alles gewoon perfect, de personnages, de dialogen de stemmen.....het is allemaal zo perfect dat hier echt niets op aan te merken valt.....nou ja...een enkele zuurpruim zou wel eens kunnen beweren dat dit alles een beetje te gelikt aandoet maar ach...
Een zeer leuke film voor jong en oud.

Filmrecensie All about my mother

Door Michael Koukos

Todo Sobre mi Madre

Regie: Pedro Almodóvar
Genre: drama
Tijdsduur: 97 minuten
Jaar: 1999
Acteurs: Cecilia Roth, Marisa Paredes, Penélope Cruz, Candela Peña, Antonia San Juan, Rosa María Sardà, Fernando Fernán Gómez, Fernando Guillén, Toni Cantó, Eloy Azorín, Carlos Lozano, Manuel Morón, José Luis Torrijo, Juan José Otegui, Carmen Balagué

Deze film was de winnaar van de Golden Globe Award voor de beste buitenlandstalige film van 1999 en winnaar in Cannes in de categorie beste regisseur van 1999. Dan mag je toch wel een en ander verwachten zou je denken.
De film begint al meteen erg dramatisch; de jomne Esteban sterft in het bijzijn van zijn moeder door een autoongeluk wanneer hij de handtekening van zijn favoriete actrice najaagt.
Zijn moeder, Manuela, is een actrice die artsen voorbereidt op orgaandonatiegesprekken. Heel schrijnend is dan ook de scene waarin zij nu zelf een dergelijk gesprek moet ondergaan.

Manuela besluit daarna op zoek te gaan naar de vader van Esteban, die als de (halve?) transseksueel Lola door het leven gaat. Op deze zoektocht ontmoet zij nog andere erg in het oog springende figuren zoals de eveneens transseksuele ex collega Agrado, die in de prostitutie is blijven hangen. Verder is ook de zwangere, seropositieve non een erg leuke Almadovar creatie.
De grote hartendieven in deze prent zijn toch wel Lola en Rosa (Manuela`s zus) maar ook alle andere personages worden mooi uitgewerkt en worden, hoewel vaak extreem, toch steeds realistisch neergezet. Dit geldt vooral voor Lola die als macho met gigantische tieten zowat alle vrouwen die zijn weg kruisen zwanger lijkt te maken.

Hoewel zowat alles wat in het verhaal gebeurt uitermate dramatisch is, zorgen deze kleurrijke figuren er toch voor dat alles behoorlijk luchtig blijft. Af en toe ben je als kijker de draad wel even kwijt en het tempo is vrij laag maar toch is dit rariteitenkabinet zeker het bekijken waard.

Filmrecensie Mini`s first time

Door Michael Koukos

Regie: Nick Guthe
Genre: drama, komedie, misdaad
Tijdsduur: 88 minuten
Jaar: 2006
Acteurs : Alec Baldwin, Nikki Reed, Carrie-Anne Moss, Jeff Goldblum, Luke Wilson, Svetlana Metkina, Sprague Grayden, Artie Baxter, Rick Fox, Michael Laskin, Joe Egender, Orlando Seale, Jerry Giles, Jean St. James, David Shatraw

Mimi is een immorele verwende studente die een rothekel heeft aan haar steeds bezopen en hysterische moeder. Doordat het verwende nest zich verveeld, gaat zij op zoek naar nieuwe kicks en belandt zo in de prostitutie waar zij bij toeval haar stiefvader als eerste klant krijgt.
Hieruit ontstaat een relatie en al gauw ontstaat het plan om de hinderlijke moeder uit de weg te ruimen door haar voor gek te laten verklaren. Het hele plan loopt echter helemaal uit de hand als moeder bij dit opzet komt te overlijden.
Aanvankelijk lijken de naieve stiefvader en de valse Mini er mee weg te komen tot een gewiekste FBI agent hen het vuur aan de schenen legt.

In het begin is de film best grappig. Daar dit vooral de verdienste is van de dronken tor die al veel te vroeg overlijdt is het daarna gauw over met de pret. Mimi is een zichtzelfbeklagend verwend nest dat totaal geen sympathie opwekt. Alec Baldwin zet een dermate sullige zakenman neer dat je deze ook niet echt serieus neemt.
Bovendien heeft de film zoveel stijlen gemixt dat het eigenlijk van alles wat en van niets iets is.
Ondanks dat alles is het toch nog een redelijk entertainende film maar zeker geen hoogvlieger.

Filmrecensie The Wyvern Mystery

Door Michael Koukos

Regie: Alex Pillai
Jaar: 2000
Land: Engeland
Genre: Thriller, drama
Cast: Naomi Watts , Derek Jacobi , James Doherty , Iain Glen , Jack Davenport , Aisling O'Sullivan , Elaine Collins , Ellie Haddington e.a.
Duur: 120 minuten

Charles is de zoon van een steenrijke landheer die er met Alice, de gade van van zijn vader, vandoor gaat. Pa is natuurlijk erg boos, om maar eens een understatement te gebruiken, en besluit om het jonge stel op te jagen.
Charles brengt Alice naar Carwell house waar hij denkt veilig te zijn voor de furie van boze pa.
Alice krijgt daar `s nachts last van enge bezoekers waarvan zij zich af vraagt of dit alles nu al dan niet in haar dromen gebeurd.
Vervolgens wordt in een snel tempo het ene nare geheim na het andere geopenbaard.

De film weet duidelijk niet goed de weg te vinden tussen een klassiek kostuumdrama en een thriller. Dat maakt de film het ene moment erg traag en ingetogen om vervolgens weer in sneltreinvaart door te denderen met special effects die naar verhouding overdone zijn..
Dit alles maakt de film om een of andere reden overall toch meeslepend.
Het plot is dan weer uitermate zwak te noemen.
Een aparte, zeer wisselvallige productie dus die misschien alleen daarom al het bekijken waard is.

Filmrecensie Babel

Door Michael Koukos

Regie: Alejandro González Iñárritu
Cast: Brad Pitt (Richard), Cate Blanchett (Susan), Rinko Kikuchi (Chieko), Adriana Barraza (Amelia), Boubker Ait El Caid (Yussef), Gael García Bernal (Santiago) e.a.
Speelduur: 142 minuten

Deze alom geprezen film van de Mexicaanse regisseur Alejandro González Iñárritu zou een laatste gedeelte uit een drieluik zijn. De 2 vorige delen kan ik niet beoordelen want die heb ik nog niet bekeken.
Dit verhaal begint in ieder geval in de Marrokaanse woestijn waar een geweer wordt verkocht aan een herdersfamilie om de kudde te kunnen beschermen. De twee zoontjes des huizes krijgen het gevaarlijke schiettuig mee en dat daar narigheid van komt, daar kun je op wachten. Al schietend en masturberend trekken zij door de woestijn tot er per ongeluk een Amerikaanse toeriste door een kogel wordt geraakt. De vrouw dreigt dood te bloeden in the middle of nowhere. Geen ambulance in de buurt, de Marrokanen willen geen helikopter laten opstijgen en er is verder alleen een veearts om de kogelwonde dicht te naaien.

Dan maken wij een sprong richting het zuiden van de US waar wij de kinderen van het beschoten stel terugvinden met hun Mexicaanse oppas. De Mexicaanse mevrouw loopt overal met de kinderen te leuren omdat zij vrij wil krijgen om naar een bruiloft te gaan. Als dit niet lukt besluit zij toch te gaan en dan maar de kinderen mee de Mexicaanse grens over te smokkelen.
Verder zien wij ook nog een doofstomme Japanse tiener met nymfomane neigingen die al gorgelend door iedere man betast wenst te worden.

Het thema is duidelijk, de titel zegt het zelf, communicatie...en vooral het gebrek daaraan. Aanvankelijk wordt de kijker de hele wereld overgeslingerd zonder te weten wat het verband tussen de verschillende settings precies is. Dit duurt een hele tijd en uiteindelijk blijkt de connectie met de Japanse setting ook wel erg ver gezocht.
De Mexicaanse regisseur steekt zijn afkeer aan Amerikanen niet onder stoelen of banken (wacht maar tot zij bij zijn volgende project de geldkraan dichtdraaien) maar schuwt het ook niet om zijn eigen landgenote, de oppas Amelia, neer te zetten als een van de domste creaturen uit de hedendaagse filmgeschiedenis.

Ondanks het flinterdunne, nogal gekunstelde verhaal blijft dit een erg indrukwekkende film. De acteerprestaties van zowel de sterren als de mindere goden zijn erg indrukwekkend. Vooral wat Cate Blanchett doet is tenenkrullend goed.
De onderliggende boodschappen zijn subtiel doch ook weer overduidelijk als je de titel in het achterhoofd houdt.

Dit is film waar iedereen plezier aan zal beleven maar zeker de moeite voor wie in is voor het wat alternatievere werk.