Afgelopen week was er geen relaas over een accomodatie in Nijmegen, omdat een en ander ditmaal plaats vond in Griekenland. Natuurlijk weer
Telendos, maar voor het zover was waren er eerst nog wat andere avonturen.
Vanwege de late vlucht was het onmogelijk om nog een boot naar Kalymnos te krijgen en dus nog onmogelijker om op Telendos te komen. Niet getreurd, op internet is een overnachting snel geboekt en zo was de keuze op
hotel Poseidon in Kos Stad gevallen. Vooral omdat het dichtbij de haven ligt, maar ook een beetje omdat het er wel aardig en schoon uitzag. Vooral het laatste aspect leek ons wel belangrijk na eens verhalen van Telendos gangers gehoord te hebben over een kamer (en daarna natuurlijk ook koffer) vol vlooien.
Bij aankomst stond de Australische eigenaar ons al te verwelkomen zwaaiend met de kamersleutel in de vorm van een kaartje. Na een rondleiding zagen wij al snel wat Photoshop voor een hotel kan doen op internet; dit was zeker een make-over van zo'n 20 jaar.
Gelukkig bleek de kamer schoon en rustig en daar was het tenslotte om te doen. Tevreden togen wij naar beneden om nog wat te gaan drinken, alwaar wij er achter kwamen dat we op het verkeerde eiland zaten. Geschrokken constateerden wij dat we na een vlucht van 3,5 uur toch nog in Engeland waren beland. De lobby bestond uit een Engelse Pub van het meest very britische soort. De andere gasten waren ook allemaal Engels en het hoogtepunt van hun week bestond dan ook uit een barbecue karaoke avond.
Na genoeg Cliff Richard gehoord te hebben (en dat is al snel) besloten we maar te gaan slapen. Een kaartsysteem als deur- en electriciteitssleutel lijkt niet zo oud, maar moet het wel zijn want bij het openen van de deur bleek het kaartje zo vergaan te zijn dan het afbrak en in het (nog gesloten) slot bleef zitten. Dit bleek een bekend probleem te zijn en men pakte dan ook gelijk een sleutel om onze deur te openen.
De volgende ochtend genoten wij van een (niet Engels) ontbijt in de Engelse Pub met uitzicht op het zwembad type ingebouwde badkuip met ligstoelen in kont aan kont opstelling. Daar zagen wij een typisch, maar efficient, stoelreserveringssysteem: vanaf het balkon gooide men gewoon de handdoek op de stoel naar keuze, waarna men weer rustig kon gaan slapen.
Na een verontrustend bericht dat er al 3 dagen geen boten naar Kalymnos waren gegaan vanwege ' the bad weather' (het was 35 graden, zonnig, met een lichte zomerbries) spoedden wij ons naar de haven om toch een boot te gaan zoeken die deze storm van maar liefst windkracht 4 zou willen trotseren. Inderdaad ging er geen enkele boot, maar bij de haven kwam ons een telefoongesprek ter ore van een man die belde met de haven van Mastichari en toevallig hoorden wij zo hoe daar een half uur later toch een boot zou vertrekken. Wij keken die mensen aan, zij ons, en vervolgens renden we alle vier in Peking Express modus naar de taxi standplaats. Daar vielen wij neer in de eerste de beste taxi, ondertussen "go!,go!,go!" roepend.
En zo haalden wij nog net de boot en zijn wij nog diezelfde dag op Telendos terecht gekomen.
De Chinese economie is booming. Dit brengt ook rijke Chinese zakenmensen met zich mee. Nu hebben wij daar in nederland genoeg goede hotels voor zou je denken, maar dit blijkt tegen te vallen. De Chinezen zijn helemaal niet te spreken over Nederlandse hotels. Te weinig luxe, kleine kamers en slecht eten. Een rijke ondernemer uit Sjanghai zag daar een markt in. Hij is in 2005 begonnen met de bouw van een Chinees hotel langs de A13 bij Delft (ontwerp is van Nederlandse architecten). Aan alle Chinese wensen wordt voldaan. Zelfs geïsoleerde karaoke-kamers ontbreken niet.
