Taiwan - Tainan

Vanaf het klooster moesten we eerst weer met de bus naar Kaohsiung om met de High Speed Rail naar onze volgende bestemming in Taiwan, Tainan, te gaan. Tot onze grote vreugde stopte er een taxichauffeur bij de bushalte die onze voor een schappelijke prijs naar Tainan kon brengen. Het gevolg was dat we daar veel te vroeg bij het hotel aankwamen.

The Prince Hotel
Wij hadden The Prince Hotel gereserveerd, een leuk hotel midden in het centrum van Tainan. Bij aankomst schrok de receptioniste nogal, ze kon echter haar zorgen alleen in het Taiwanees uiten, wat wij dan weer niet begrepen. Gelukkig had ze vaker met dit soort toeristen te maken gehad en daarom pakte ze haar telefoon voor de vertaling. Hierop lazen wij in grote letters: Room not good! De receptioniste bleef ons vrolijk toelachen, dus na enige verbazing begrepen wij dat we gewoon te vroeg waren. Opgelucht toetste ze in dat de kamer om 12.00 uur wel klaar zou zijn. Met een flesje water en een kaart in de hand besloten wij dan maar vast wat van Tainan te gaan bekijken. Ze lieten ons echter niet gaan alvorens met het voltallige personeel een voor een op de foto te gaan.
Ons verdere verblijf is goed bevallen. Je krijgt in dit hotel echt value for money. Het ontbijt is bij de buren die een soort straatrestaurantje hebben. Dat is even schrikken, maar ze bleken de heerlijkste gerechten te hebben en geweldige thee (nee, ook hier geen koffie bij het ontbijt).











Tainan
Tainan ligt verder naar het zuiden in Taiwan en is totaal anders dan de steden in het noorden. Wat je in Taipei nauwelijks ziet zijn terrasjes. In Tainan zie je op elke straathoek terrasjes. Ook zijn er hier wat meer restaurants waar je binnen kunt zitten, alhoewel ook hier in elke straat lustig op straat gekookt wordt. Verder is het er wat groener en de mensen lijken er wat vrolijker en gemoedelijker. Tainan bestaat uit verschillende delen, in Anping zijn de meeste bezienswaardigheden te vinden.
Schuin tegenover The Prince Hotel zit een geweldig restaurant waar wij onze eerste Hot Pot (soort Chinese fondue) hebben gegeten en dit zeker zou niet de laatste te zijn. Zelfs thuis eten we tegenwoordig Hot Pot bij Tang Dynastie in  Almere. Ook in Tainan zijn de inwoners geen gezelligheidseters, waar wij de hele avond Hot Potten, gooien zij zo snel mogelijk al het eten in de Hot Pot, om hooguit twintig minuten later weer buiten te staan.

Confucius Tempel
Niet ver van ons hotel vonden we de Confucius tempel, dit is de belangrijkste van Taiwan en stamt uit 1665. De tempel doet heel Chinees aan, wat klopt want de bouw vond plaats onder keizer Yongli van de Ming-dynastie. Er worden nog confucianistische rituelen gehouden, die wij helaas niet zagen. Wel werden er veel wensen-briefjes opgehangen. Tegenover de tempel is een oude Chinese poort waarachter de creative good market met naast een aantal leuke kunstwinkels, een paar kleine prachtige tempels.
Na dit avontuur gingen we maar weer eens, tegen beter weten in, op zoek naar koffie. Na lang zoeken vonden we uiteindelijk een kattencafé waar koffie geserveerd werd. Zoals overal in Taiwan maakten ze er weer een heel kunstwerk van, wat wederom minstens een half uur duurde. Ondertussen konden wij naar klassieke muziek luisteren (vreemd genoeg zetten ze dat in Taiwan vrijwel altijd aan als er Europese toeristen binnenkomen). De enige kat die aanwezig was, was een vals kreng, dus daar hadden we niet veel aan.

Anping

Anping heeft vele bezienswaardigheden, waardoor het er een stuk toeristischer is. We kwamen hier zelfs de eerste en enige Nederlandse toeristen tijdens onze reis tegen. Nu heeft dit plekje ook wel wat Nederlandse geschiedenis (There Came the Netherlanders :-). Fort Zeelandia was een fort van de VOC.

Verder is het Anping Treehouse zeker een bezoek waard, naast de banyanbomen die door een huis gegroeid zijn, is hier een prachtig museum, waar je de geschiedenis van de VOC in Tainan kan zien. Na dit alles schijn je heerlijk vis te kunnen eten in Anping. Wij waren helaas vast in het verkeerde restaurant, toen we de half dode vis in een viezig bassin zagen drijven, besloten wij het maar bij een Taiwanees biertje te houden. Natuurlijk wel met de plaatselijk specialiteit: lobster crackers (overigens heerlijk).

Cork: The Butter Exchange

The Butter Exchange in Cork is een drukbezocht museum, daar kan menig museumdirecteur jaloers op zijn. Toch wordt er alleen een film vertoond, en zie je er wat oude foto's en pakjes boter. Het is dan ook onduidelijk wat de oorzaak van het grote bezoekersaantal is, misschien de allervriendelijkste Ier aan de kassa? Het botermuseum is in ieder geval geen topattractie, maar het is leuk om even langs te gaan als je toch in Cork bent.

Cork was ooit wereldberoemd om z'n boter. De Ierse boter werd zelfs naar Nederland geëxporteerd. Helaas was Nederland ook het land wat deze bloeiende handel grotendeels om zeep hielp, door de uitvinding van margarine. Gelukkig was er van enige wrok nu niets meer te merken. We verkopen in Nederland natuurlijk nog wel de Kerry Gold, wie kent hem niet? Kerry Gold is op het moment trouwens de best verkochte boter in Duitsland.

Zoals zo vaak werd het meeste werk bij het boter maken verricht door vrouwen. Het Engelse woord dairy komt dan ook van het Oud-Engelse woord daege, dat vrouwelijke bediende betekent. Je denkt misschien dat het boter maken uit wat roeren bestond, maar dat valt tegen; het was echt een heidens karwei. Om de kwaliteit te handhaven werd The Committee of Butter Merchants opgericht, natuurlijk waren dat dan weer wel allemaal mannen.

Het scheppingsmuseum weet het zeker

In een wereld zo vol met verschillende religies en standpunten, en vooral ook wetenschap, is het ondenkbaar dat er een museum bestaat dat de standpunten van Genesis 1-11 promoot en sterker nog, zegt deze wetenschappelijk te kunnen bewijzen. Het kan in Petersburg, Kentucky.

Het Scheppingsmuseum presenteert zichzelf als een natuurhistorisch museum. Maar dan wel van een wereld waarin God de aarde schiep in 6 dagen. Alle andere verschijnselen die daaraan voorafgingen worden simpelweg afgedaan als veroorzaakt door de zondvloed, die Noah en zijn familie op sprookjesachtige wijze hebben overleefd.

In een fundamentalistische kerk kun je zulke dingen verwachten, maar in een museum? Het wekt dan ook geen verbazing dat het museum is opgericht door de Australische christenfundamentalist Ken Ham. Helaas schijnt het museum desondanks bestaansrecht te hebben, het bestaat al 5 jaar en er zijn inmiddels al meer dan een miljoen bezoekers geweest. Helaas zijn dit voornamelijk schoolklassen, van het soort scholen waar arme kinderen worden gehersenspoeld en elke vorm van eigen denkactiviteit de kop in wordt gedrukt.

Restanten van Adolph Eichmann tentoongesteld

Vanaf gisteren is er in het Israëlische Holocaust-museum (Yad Vashem) in Jeruzalem een wat lugubere tentoonstelling. Je kunt er objecten van Adolph Eichmann bekijken. Later zal deze tentoonstelling ook elders in het land te zien zijn.

Adolph Eichmann staat bekend als de "architect van de Holocaust", vanwege zijn prominente rol bij het organiseren van de genocide op Joden. Na de Tweede Wereldoorlog vluchtte hij uit Duitsland naar Argentinië, waar hij de naam Ricardo Klement aannam. In 1961 werd hij opgepakt door agenten van de Israëlische geheime dienst. Het proces toonde voor het eerst ten volle de gruwelijkheden die Joden zijn aangedaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Eichmann werd op 1 juni 1962, enige minuten na middernacht, op 56-jarige leeftijd opgehangen. Zijn lichaam werd gecremeerd in een speciaal gebouwde oven, waarna de as buiten Israëlische wateren werd uitgestrooid in de Middellandse Zee.

Benjamin Netanyahu opende de tentoonstelling en wees op de gerechtigheid, al is deze niet in verhouding tot de gepleegde misdaden, die symbool staat voor het feit dat degenen die miljoenen hebben vermoord uiteindelijk altijd de prijs zullen betalen. Op de tentoonstelling is onder andere de camera te zien die door de Mossad is gebuikt om Eichman te traceren, de sleutels van Eichman's appartement in Buenos Aires en vele foto's. Verder zijn de spullen te zien die Eichmann bij zich droeg toen hij werd opgepakt; een kam, een zakmes en een plastic sigarettenkoker.