Wijze levensles van 109 jarige Holocaust overlevende

Antisemiet blijkt joods te zijn

Het zal je maar gebeuren: je haat mensen van een bepaalde etnische groep en dan blijk je er zelf toe te behoren. Dit overkwam de extreemrechtse Hongaarse Europarlementariër Csanad Szegedi.

Csanad Szgededi staat bekend om zijn antisemitische uitspraken en harde afwijzing van de Roma, tot hij er onlangs achter kwam dat hij zelf joods is. In een interview bleek hij veranderd in een echte draaikont; plotseling vond deze antisemiet het niet belangrijk meer wie van het "zuivere Hongaarse ras" waren, maar alleen nog hoe men zich gedraagt als "goede Hongaar". Dit laatste definieerde hij als iemand die verantwoordelijk is voor zijn land.

Szgededi gaf aan verbaasd te zijn, dat is zeer vreemd, daar zijn oma een bekende jodin blijkt te zijn die de Holocaust heeft overleefd. Het is nu alleen nog zoeken naar een familielid van de antisemiet die tot de Roma blijkt te behoren, dan zou het plaatje compleet zijn en kunnen we officieel de diagnose zelfhaat stellen. Voer voor psychologen?

Restanten van Adolph Eichmann tentoongesteld

Vanaf gisteren is er in het Israëlische Holocaust-museum (Yad Vashem) in Jeruzalem een wat lugubere tentoonstelling. Je kunt er objecten van Adolph Eichmann bekijken. Later zal deze tentoonstelling ook elders in het land te zien zijn.

Adolph Eichmann staat bekend als de "architect van de Holocaust", vanwege zijn prominente rol bij het organiseren van de genocide op Joden. Na de Tweede Wereldoorlog vluchtte hij uit Duitsland naar Argentinië, waar hij de naam Ricardo Klement aannam. In 1961 werd hij opgepakt door agenten van de Israëlische geheime dienst. Het proces toonde voor het eerst ten volle de gruwelijkheden die Joden zijn aangedaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Eichmann werd op 1 juni 1962, enige minuten na middernacht, op 56-jarige leeftijd opgehangen. Zijn lichaam werd gecremeerd in een speciaal gebouwde oven, waarna de as buiten Israëlische wateren werd uitgestrooid in de Middellandse Zee.

Benjamin Netanyahu opende de tentoonstelling en wees op de gerechtigheid, al is deze niet in verhouding tot de gepleegde misdaden, die symbool staat voor het feit dat degenen die miljoenen hebben vermoord uiteindelijk altijd de prijs zullen betalen. Op de tentoonstelling is onder andere de camera te zien die door de Mossad is gebuikt om Eichman te traceren, de sleutels van Eichman's appartement in Buenos Aires en vele foto's. Verder zijn de spullen te zien die Eichmann bij zich droeg toen hij werd opgepakt; een kam, een zakmes en een plastic sigarettenkoker.

Bijzondere ontmoeting; bizarre verbondenheid

Twee doodsbange, uitgemergelde tieners staan naast elkaar in de rij, wachtend tot ook bij hen een serienummer in hun arm gebrand zal worden. Het werden de nummers B-14594 en B-14595.
Vijfenzestig jaar later zullen ze, als door een wonder, vanavond weer naast elkaar staan, Menachem Sholowicz en Anshel Sieradzki, tijdens de Israelische Holocaust herdenking.

In Auschwitz hebben ze elkaar na dat ene moment nooit meer gezien of gesproken. Beide overleefden de hel, emigreerden naar Israel, trouwden en werden grootvaders. Niet dat alles vergeten was natuurlijk, de pijn, dat zwerende litteken was altijd aanwezig. Dit had veel invloed op hun omgeving. Zo kwam het dat Sholowicz's dochter ook veel met de Holocaust bezig was, en op een dag een website tegenkwam met exact hetzelfde verhaal als haar vader. Helaas zijn er veel van dit soort verhalen, maar dit was opmerkelijk omdat alle plaatsen, jaartallen, etc. exact overeenkwamen. Het was het verhaal van Sieradzki.

Ook later in Israel bleek het verhaal nog helemaal overeen te komen; de jaren van het stichten van een gezin, beiden vochten in de onafhankelijkheidsoorlog van 1948, en beiden kregen een carriere in het Israelische leger. Toen zij dit alles aan haar vader liet zien was deze verbijsterd, vooral toen hij het serienummer zag dat slechts 1 getal verschilde.

Het is opmerkelijk dat de mannen nooit eerder contact hadden. Nu zijn de twee, op 81-jarige leeftijd, onafscheidelijk. Eindelijk hebben ze nu beide iemand die hen begrijpt. Het is alsof er een cirkel gesloten is.

Van Bommel persona non grata bij Auschwitz herdenking

In het Amsterdamse Wertheimpark bij het 'Nooit Meer Auschwitz' monument wordt zondag om 11.30 uur voor de 53e keer de jaarlijkse Auschwitz-herdenking gehouden. De bijeenkomst zal niet alleen worden bijgewoond door leden van de joodse gemeenschap, maar ook door vertegenwoordigers van diverse Marokkaanse moslimorganisaties.

Minister Eberhard van der Laan van Integratie riep donderdag vooral Marokkaanse Nederlanders op de Holocaustherdenking te bezoeken. De deelname van Marokkanen zou tot meer begrip tussen joden en moslims moeten leiden. Dit heeft mijns inziens weinig zin als alleen Marokkanen dit begrip tonen, zij vertegenwoordigen toch niet alleen de moslims?

De herdenking van de bevrijding van het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau op 27 januari 1945 is onder druk komen te staan door de Israëlische inval in de Gazastrook. Er werden demonstraties tegen Israël georganiseerd en diverse antisemitische incidenten gemeld. Het is onbekend of er extra veiligheidsmaatregelen zijn genomen om de herdenking in goede banen te leiden.

SP-Kamerlid Harry van Bommel (die met zijn testosteron haargrens) besloot onlangs na overleg met het Nederlands Auschwitz Comite de herdenking te laten schieten. Hij deed dit omdat hij had meegelopen in een protestdemonstratie waarin onder meer 'Hamas, Hamas, Joden aan het gas' gezongen werd. Buiten het feit dus dat hij nyfomaan is heeft hij dus nog meer problemen. Harry zou bovendien de vrouwelijke (en misschien ook wel mannelijke) Auschwitz overlevenden nog niet met rust kunnen laten