Triest prikkeldraad

Je hebt souvenirs en souvenirs, al zie je zelden dat een stuk prikkeldraad als zodanig wordt gezien. Toch hield de Poolse politie afgelopen weekend een man aan die een stuk prikkeldraad had meegenomen.

De Italiaan had een goede reden voor zijn souvenir; hij had het meegenomen uit het concentratiekamp Auschwitz, omdat zijn vader daar omgekomen is. De politie heeft de man dan ook verder met rust gelaten.Een triest souvenir dus. Het lijkt mij juist vreselijk om zo'n nare herinnering in je huis te hebben.

Bijzondere ontmoeting; bizarre verbondenheid

Twee doodsbange, uitgemergelde tieners staan naast elkaar in de rij, wachtend tot ook bij hen een serienummer in hun arm gebrand zal worden. Het werden de nummers B-14594 en B-14595.
Vijfenzestig jaar later zullen ze, als door een wonder, vanavond weer naast elkaar staan, Menachem Sholowicz en Anshel Sieradzki, tijdens de Israelische Holocaust herdenking.

In Auschwitz hebben ze elkaar na dat ene moment nooit meer gezien of gesproken. Beide overleefden de hel, emigreerden naar Israel, trouwden en werden grootvaders. Niet dat alles vergeten was natuurlijk, de pijn, dat zwerende litteken was altijd aanwezig. Dit had veel invloed op hun omgeving. Zo kwam het dat Sholowicz's dochter ook veel met de Holocaust bezig was, en op een dag een website tegenkwam met exact hetzelfde verhaal als haar vader. Helaas zijn er veel van dit soort verhalen, maar dit was opmerkelijk omdat alle plaatsen, jaartallen, etc. exact overeenkwamen. Het was het verhaal van Sieradzki.

Ook later in Israel bleek het verhaal nog helemaal overeen te komen; de jaren van het stichten van een gezin, beiden vochten in de onafhankelijkheidsoorlog van 1948, en beiden kregen een carriere in het Israelische leger. Toen zij dit alles aan haar vader liet zien was deze verbijsterd, vooral toen hij het serienummer zag dat slechts 1 getal verschilde.

Het is opmerkelijk dat de mannen nooit eerder contact hadden. Nu zijn de twee, op 81-jarige leeftijd, onafscheidelijk. Eindelijk hebben ze nu beide iemand die hen begrijpt. Het is alsof er een cirkel gesloten is.

Auschwitz kun je in de pub kopen

De invloed van Williamson in Engeland blijkt groter dan verwacht; een nieuw onderzoek toont namelijk aan dat veel Engelse schoolkinderen niet weten wat Auschwitz was.

Er zijn 1000 kinderen tussen de 11 en 16 jaar ondervraagd , waarvan 10 % helemaal geen idee had wat Auschwitz was, terwijl maar liefst 2 % van de kinderen ervan overtuigd was dat het hier om een merk bier ging. Daarnaast was er nog eens 20 % die dacht dat het om gespreksrondes ging ter beeindiging van de TweedeWereldoorlog.

Een teleurstellend resultaat, alhoewel alarmerend, van de geschiedenis zouden we moeten leren, maar als niemand deze in de toekomst meer kent, zullen mensen zich steeds weer aan dezelfde steen stoten.