Lunchen in Split met Thomas Cook/ Neckermann

Eergisteren was ik de hele dag een van de gelukkigen die met Neckermann, Small Planet en het Kroatisch Nationaal Bureau voor Toerisme mocht gaan lunchen in Split, Kroatië . Klinkt lekker decadent, "even" lunchen in Split. Het is echter helemaal niet zo ver, in slechts twee uur vliegen ben je er al. En zo vertrokken we dus met een vliegtuig vol reisagenten naar het zonovergoten Split. En ik kan zeggen dat het een geweldige dag was, dus bedankt allemaal!

Direct na de landing werd het Small Planet vliegtuig natgespoten door de brandweer, gelukkig was er van brand geen sprake, het betrof de ceremoniële doop waarmee nieuwe lijnen/ luchtvaartmaatschappijen worden ontvangen.  Toch heel speciaal om dat eens mee te maken.

Hierna gingen we met vier bussen op weg naar Split, wat op ongeveer 45 minuten van de luchthaven ligt. In Split wachtte ons een warm welkom in het beroemde Bajamonti restaurant. Dit unieke restaurant is gevestigd in een oud theater dat in 1859 gebouwd is door burgemeester Bajamonti. Heel bepalend voor de sfeer was het kwartet dat prachtige meerstemmige Kroatische liederen ten gehore bracht. Het schijnt dat dit soort zang zonder instrumenten tot het Werelderfgoed van UNESCO behoort. Na een heerlijke lunch kregen we een rondleiding door de oude, autovrije binnenstad van Split.

Het oude centrum van Split wordt gevormd door het paleis van Diocletianus. Deze Romeinse keizer liet het paleis begin 4e eeuw bouwen. Later is er op de resten van alles bijgebouwd, waardoor er nu diverse bouwstijlen te bewonderen zijn. Tegenwoordig zijn er strenge eisen aan renovaties, de hele binnenstad staat als Werelderfgoed geregistreerd. Diocletianus was niet snel tevreden en liet de materialen voor zijn paleis overal vandaan aanrukken. Zo ligt er op de muur voor de prachtige Sint Domnius Kathedraal een heuse Egyptische Sphinx. Naast alle bezienswaardigheden zijn er gezellige terrasjes en leuke winkeltjes in de kleine steegjes. Gelukkig hadden wij geweldig weer, maar let op bij regen; de straatjes in de oude binnenstad zijn van kalksteen en dat wordt spekglad met regen. Je kunt dan ook rustig schoenmaker worden in Split, er wordt geen paar schoenen gekocht waar niet direct antislipzolen worden ondergezet.


Ik kan een vakantie naar Kroatië iedereen aanraden, niet in de laatste plaats door de ontzettend aardige mensen. Verder is het land veilig en is het overal heel schoon. Zorg wel dat je kuna's bij je hebt, want de euro wordt vrijwel nergens geaccepteerd. In de haven van Split (direct naast de oude binnenstad) vertrekken ferry's naar diverse eilanden, onder andere naar het populaire Brac. De vlucht met Small Planet is mij ook niet tegengevallen. Het is vergelijkbaar met Transavia, zij het dat het interieur wat frisser oogt en de stewards en stewardessen wat vlotter zijn.

Wil je ook naar Split/ Kroatië?
Voor meer informatie over Kroatië klik hier.
Voor info en en boekingen klik hier of mail naar: info@globefreakstravel.nl

Bali; Jatiluwih rijstterrassen

Gelukkig hebben we aan Nyoman Mudara een goede gids. Inmiddels hebben we al heel wat gezien. Zo ook de Yatiluwih rijstterrassen.

De Yatiluwih rijstterrassen staan op de nominatie om op de Werelderfgoedlijst van Unesco te komen. Als het criterium schoonheid zou zijn, is dit zeker terecht. Helaas worden ze ook wel een beetje bedreigd, simpelweg omdat geen mens er meer wil werken. Het is echt enorm tijdrovend werk en ook nog eens slecht betaald, terwijl je tot je  knieën in de modder staat. Elke twee maanden kun je oogsten en elk rijstplantje moet met de hand worden geplant. Gezien de grote hoogteverschillen moet ook het gelijkmaken van de grond en dergelijke titanenkarweien met de handen en voeten worden gedaan.

Rijst is het hoofdbestanddeel van alle maaltijden op Bali en de Balinezen geloven dat rijst een gift van de goden is. De goden hebben er helaas niet bijverteld dat er zoveel werk verzet moet worden om dit cadeau uit te kunnen pakken. Als het zuurverdiende papier er dan eindelijk af is, moet de eerste oogst aan de goden worden gegeven. Dat kan ook nog eens niet door hen simpel een bordje rijst op een altaar te presenteren, het moet vergezeld gaan van uitgebreide ceremonies. Een geloof hebben is alleszins niet gemakkelijk. 

Leuven: Groot en Klein Begijnhof

In Leuven zijn maar liefst twee begijnhoven, waarvan het Groot Begijnhof zijn naam eer aan doet, het is een heel dorp in de stad.Op 31 maart 2000 werd het Groot Begijnhof erkend als werelderfgoed van de Unesco.

Begijnen woonden aan de rand van de stad en legden slechts tijdelijke geloften van kuisheid en gehoorzaamheid af. In tegenstelling tot kloosterlingen waren zij niet gehouden aan de regel van armoede en konden zij persoonlijke goederen en inkomsten bezitten. Voor de rest voorzagen zij in hun levensonderhoud via schenkingen die aan het begijnhof gedaan werden. Ze haalden ook inkomsten uit onderwijs, ziekenzorg, handenarbeid zoals borduren, naaien, wassen en spinnen.

Het Groot Begijnhof werd begin 13de eeuw gesticht, buiten de toenmalige stadsmuren. De oudste huizen dateren uit de 16de eeuw, toen de oorspronkelijke lemen woningen in steen herbouwd werden. Sommige van de 72 huizen werden genoemd naar een heilige of naar een gebeurtenis uit het testament. De Sint-Jan-de-Doperkerk is vroeggotisch: een gedenksteen in de rechtersteunbeer vermeldt 1305 als bouwjaar. Bij de afschaffing van het begijnhof in 1795 leefden er 198 begijnen. De welgestelden onder hen beschikten over een particuliere woning. Armere begijnen leefden samen in 'conventen', gemeenschapshuizen. Voor de zieke en arme oude begijnen was er een infirmerie.

Het Groot Begijnhof is een aaneenschakeling van straatjes, pleintjes, tuinen en parkjes, met tientallen huizen en conventen in traditionele bak- en zandsteenstijl. Dit stadje werd tussen 1964 en 1989 gerestaureerd door de K.U.Leuven, die de site in 1962 had gekocht van de toenmalige Commissie van Openbare Onderstand. Tegenwoordig wonen er studenten en universiteitsmedewerkers. De kerk werd in erfpacht gegeven aan de K.U.Leuven. De oude infirmerie wordt ingenomen door de Faculty Club, een ontmoetingscentrum voor het personeel van de K.U.Leuven.

Aan de andere kant van Leuven is het Klein Begijnhof te vinden. Dit stamt uit 1275. Het stond onder het geestelijk gezag van de abt van Sint-Geertrui. Zoals de andere begijnhoven kende het zijn grootste bloei in de 17de eeuw en woonden er tot 90 begijnen. Het Klein Begijnhof was een volwaardig begijnhof, hoe klein het ook geweest moge zijn, ternauwernood één straatje en een plein.

1954 werd door de oprukkende brouwerij 'Stella Artois' de infirmerie afgebroken. Toen 10 jaar later ook het begijnhofplein door deze brouwerij werd ingepalmd, verloor het begijnhof een groot deel van zijn eigenheid. In 1974 werd het 'Klein Begijnhof' beschermd als monument, waarop het OCMW een grondige restauratie opstartte. Ongeveer de helft van de huizen werd verkocht en is nu in particuliere handen. Helaas biedt de brouwerij met zijn oude fabrieksgebouwen geen fraaie achtergrond, het oude stinkende urinoir aan het begin nog minder.

Unesco en de klompendans

Unesco beschermt honderden materiële erfgoederen in de hele wereld. In 2003 aanvaardde de Algemene Vergadering van Unesco een conventie voor de bescherming van het immateriële erfgoed. Dit betekent dat ook bepaalde gebruiken en rituelen beschermd gaan worden. Elke deelnemende staat dient zijn eigen immateriële erfgoed te inventariseren, er een gericht beleid voor te ontwikkelen en de bevolking te waarschuwen voor de voornaamste bedreigingen van dat cultuurgoed.

Onder immaterieel cultureel erfgoed wordt in het kader van de Conventie verstaan: de gebruiken, de voorstellingen, de expressie, de kennis en vaardigheden – inclusief de bijbehorende instrumenten, voorwerpen, artefacten en ruimtes – die gemeenschappen, groepen en, soms, individuen erkennen als onderdeel van hun cultureel erfgoed.
Voor bescherming komen alleen uitingen en gebruiken in aanmerking die niet in strijd zijn met de universele rechten van de mens. Zij moeten bovendien getuigen van wederzijds respect tussen gemeenschappen.

Gevaar is dat bepaalde rituelen nu meer bedreigd gaan worden. Bepaalde plaatsen en rituelen kunnen nu overspoeld gaan worden door toeristen. Tevens is het gevaar dat rituelen koste wat kost instand gehouden gaan worden, dus dat betekent dat rituelen bijvoorbeeld door acteurs uitgevoerd gaan worden. Wij zitten niet op fake rituelen, ceremonies, etc. te wachten toch?

Wat hebben wij in Nederland?
Voetballiefde kan al niet want dat getuigt over het algemeen van weinig wederzijds respect tussen gemeenschappen.
Sinterklaas dan? Zaklopen? Klootschieten? Klompendansen?
Hebben wij wel iets wat de moeite waard zal zijn?
Of zou schijnheiligheid ook een goede inzending zijn? Daar is Nederland heel goed in, Nederland is bijvoorbeeld erg tolerant, maar tolerante mensen zijn er niet veel.