Valentijn bij de Moonies in Mooirivier

Het klinkt welhaast Zuid-Afrikaans, Mooirivier, maar het ligt gewoon in ons eigen land vlakbij Dalfsen. Dit, inderdaad zeer mooi aan de rivier gelegen, hotel vonden wij dan ook de ideale plaats voor ons Valentijnsweekend. Een weekend dat koud en zonnig begon en eindigde alsof we op Antarctica waren beland.

Alvorens in te checken bij Mooirivier besloten we de bezienswaardigheden van Dalfsen te gaan bekijken. Bij binnenkomst van het dorp zagen we al een molen, dus dat zag er veelbelovend uit. Helaas moesten we daarna al snel concluderen dat er verder geen bezienswaardigheden in Dalfsen waren die de moeite waard waren, sorry trotse inwoners. De kou werd ook steeds erger, dus besloten we ons te gaan warmen in de plaatselijke lunchroom. Of er nu weinig mensen lunchen, of dat er gewoon niemand naar Dalfsen gaat is mij niet bekend, maar wij werden ontvangen als de eerste toeristen in de binnenlanden van Afrika. De dame van de lunchroom vroeg blij verheugd: " zijn jullie TOERISTEN?". Op ons ja, werd de waarheid van het tekort aan bezienswaardigheden direct bevestigd, want blij concludeerde ze dat we dan wel erg van wandelen moesten houden.

Aangekomen in Mooirivier viel het hotel niet tegen. Het hotel is modern ingericht en doet toch warm aan. De kamer had een prachtig uitzicht op de rivier. Weinig te klagen dus. Nou ja, als we dan toch iets moeten noemen is het de booby trap in de badkamer. Om bij het toilet te komen stuiter je eerst tegen de glazen douchewand en daarna moet je door een smalle spelonk. Maar echt waar, verder niets dan goeds; brandschoon, mooi ingericht, een flesje Cava en een Valentijnsboodschap, koffie en thee, werkelijk niets ontbrak.

In de avond togen we naar het restaurant voor ons diner dat " Shared Dining"  zou zijn, romantisch eten van 1 bord. Het eten was werkelijk fantastisch, alle 7 gangen lang. Waar het hotel echter niet op gerekend had was het feit dat niet iedereen van de Moon sekte was, dit terwijl het Valentijnsdiner wel geheel voor Moonies was ingericht. De tafeltjes stonden namelijk zo dicht bij elkaar dat de buren zich soms vergisten in het shared dining bord en zo mee konden eten. Ander minpuntje was dat, toen wij nog 3 gangen moesten krijgen er een uur niets uit de keuken kwam. Wat bleek: in de keuken hadden ze zo hard gewerkt dat ze nu bier aan het drinken waren. Kennelijk vrij gewoon in die contreien, want de serveerster vertelde dit zonder blikken of blozen.

Toch is Mooirivier voor herhaling vatbaar, in de zomer zien ze ons zeker terug. Hopelijk kunnen we dan met zijn tweeën dineren.

Happy Valentine in Sudan

Valentijnsdag is niet voor iedereen weggelegd. In Soedan wordt deelname aan dit “verderfelijke” fenomeen door moslimgeleerden ten sterkste afgeraden.

De geleerden vinden het een westerse institutie die koppels gemakkelijk op het slechte pad kan brengen. (maar van welke westerse institutie vinden zij dat eigenlijk niet?). Wat is er nu zo gevaarlijk aan Valentijntje? De grootste angst blijkt te zitten in romantische samenkomsten in parken, en ja gezegd moet worden dat wij daar in het westen,bij deze temperaturen, geen last van hebben. Tevens vinden de moslimgeleerden al de cadeautjes en kaarten zonde van het geld, zij zien liever dat de stelletjes dit geld sparen voor hun huwelijk.
Degenen die de romantische dag toch willen vieren zullen niet gestenigd worden, wel moeten ze in parken en restaurants op gepaste (zo ver mogelijke) afstand van elkaar blijven, kussen en handjes vast houden is ten strengste verboden.

Met de valentrein naar Bad Bentheim

Omdat het Valentijn is geweest en omdat Michael van zijn ouders voor zijn verjaardag een Bongo weekend gehad had, waren wij afgelopen weekend in Bad Bentheim.

Deze keer verbleven wij niet bij de Grossies, maar in hotel Bentheimer Hof. Ook waren wij voor het eerst eens met de trein. De trein was, vooral voor mij, een geheel nieuwe ervaring. Michael had ooit eens gratis eerste klas kaartjes gehad, dus reisden wij 1e klas. Dat is echt ideaal en snel, in 2,5 uur waren wij er al. De plaatsen bleken in de 1e klas zespersoons cabines te zijn die je vooraf had moeten reserveren, dit resulteerde er aanvankelijk in dat wij elke cabine weer uitgezet werden, maar uiteindelijk vonden wij toch nog 2 niet-gereserveerde, comfortabele stoelen. Enige nadeel wat ik van de trein kan noemen is dat er een paar cabines verder een man zat met een gitaar, die louter muzikale momenten kende, waardoor wij noodgedwongen naar zeer vals jaren 60 gebral moesten luisteren.

Toen wij uitgerust op onze bestemming aankwamen zagen wij het hotel direct liggen, de trein stopte zowat in de lobby, alleen was het niet zo gemakkelijk te bereiken daar er onder de sporen een soort circuit van trappen en tunnels was aangelegd. Meest opvallend was dat het hotel in ieder geval geen Van der Valk is, en de afgelopen jaren ook zeker niet was, maar toch de Toekan er hoog bovenuit steekt, een vreemd fenomeen en ook niemand kon ons vertellen wat de reden ervan was. Misschien dat de Valkenfamilie nu ook al de Toekan plant op plaatsen waar ooit een familielid is geweest, zoiets als dat ontdekkingsreizigers een vlag planten.
Wij werden uiterst vriendelijk onthaald in het hotel (dan weet je dat het geen Van der Valk kan zijn) en ook onze kamer met uitzicht op het bos, was perfect.
Kortom geen vuiltje aan de lucht, ware het niet dat door ons toedoen, een ongelukje in het restaurant, het hotel dat er reeds sinds de 18e eeuw staat bijna zijn laatste dag had geteld.

Wordt vervolgd.

Blind date in de Blinde Koe 15:09

Je staat op het punt een totale duisternis binnen te gaan, in deze duisternis kun je niets zien. Laat alles wat licht geeft achter in de kluisjes bij de deur, dit geldt ook voor mobiele telefoons, lichtgevende horloges, etc. We vragen je niet op te staan, niet rond te wandelen, als je naar het toilet moet kun je dat vragen en zul je begeleid worden.

Zo word je verwelkomd in het nieuwe Israelische Blackout restaurant te Jaffa. In het restaurant werken alleen blinde obers en serveersters. Het restaurant is kosher en compleet verduisterd. Het is een onderdeel van het Na Lagaat (alsjeblieft raak aan) project dat bij de Jaffa poort is gevestigd. Gasten zitten er in complete duisternis.
Heb je na het eten nog niet genoeg van de handicap dan kun je nog wat gaan drinken in het ernaast gelegen café waar alleen dove barmannen werken.

Het eten schijnt door het (ziende) keukenpersoneel evengoed zeer attractief op de borden te worden gelegd, al zal niemand dit verder kunnen zien.
Er zijn al meer van dit soort restaurants in de wereld, de eerste was Blindekuh in Genève wat al sinds 1999 bestaat.
Misschien nog een leuke tip voor Valentijn, je bent in ieder geval gegarandeerd van een blind date.
Of ze in deze restaurants ook de hoorn erop smijten bij annuleringen is niet bekend.