Taiwan top 5

Taiwan is een geweldig land met tal van bezienswaardigheden die de moeite waard zijn. Mijn persoonlijke top vijf is als volgt:

1. Fo Guang Shan klooster: wij hebben twee overnachtingen gedaan in dit boeddhistische klooster. Wij sliepen in de Pelgrim's Lodge met comfortabele kamers. Je mag drie keer per dag mee-eten van het vegetarische buffet. Het eten is erg lekker, maar wel heel authentiek en vanzelfsprekend moet je hier met stokjes eten. Leuk is om een keer mee te doen met het shanten, wat elke morgen om 5.45 uur plaatsvindt. Het complex is gigantisch groot, je kunt hier makkelijk twee dagen rondlopen. Het bijbehorende Boeddhamuseum is prachtig.

2. Xinbeitou in Taipei: dit bronnengebied is een oase van rust in het drukke Taipei. Het is gemakkelijk te bereiken met de metro (de MRT rode lijn richting Tamsui en in Beitou overstappen op de rose lijn). De sulfur bronnen ontspringen in een vulkanisch gebied, je kunt hier in een openbare bron baden (erg druk), maar de meeste hotels hebben ook een verbinding met de bronnen en zo kun je lekker in je eigen badkuip in het bronwater zitten. De geur van dit water is erg vies, maar het schijnt heel heilzaam te zijn. Ook leuk zijn het Hot Spring Museum en de Japanse Puji tempel.

3. De mensen: de Taiwanezen hebben wij ervaren als vriendelijk en erg behulpzaam. Er zijn nog maar weinig mensen die Engels spreken in Taiwan, maar er is vaak wel iemand in de buurt die wil helpen met vertalen, de weg vinden, uitleg geven, etc. In het openbaar zijn de mensen rustig en tonen geen emoties. Overal gaat men keurig in de rij staan en niemand dringt voor. Er wordt weinig alcohol gedronken, maar wij hebben wel ervaren dat als ze eenmaal een biertje op hebben, ze plotseling heel extravert en druk worden en dan zelfs openhartig over de politieke problemen met buurland China praten. Verder zijn de mensen ontzettend schoon en hygiënisch, overal staan ontsmettingspompjes en veel mensen dragen een mondkapje in het openbaar.

4. Tempels: de belangrijkste religie in Taiwan is een mix van boeddhisme, confucianisme en taoïsme. Dit komt tot uiting in de vele tempels die het land rijk is. De meeste tempels hebben voornamelijk Chinese kenmerken. Heel mooi zijn de Puji tempel en Longshan tempel in Taipei, de Confucius tempel in Tainan en de Wen Wu tempel aan het Sun Moon Lake. Op zich is het gebruikelijk om je schoenen uit te doen bij het betreden van een tempel, maar bij de grotere tempels deed eigenlijk niemand dat. In alle tempels wordt dezelfde soort wierook gebrand, zodat de geur (vanzelfsprekend heb ik wierook gekocht) mij nu steeds aan die tempels doet denken.

5. Anping: Anping is een wijk in Tainan waar een aantal mooie bezienswaardigheden staan. Tevens is het een echte weekendbestemming voor Taiwanezen met diverse restaurantjes en kermisattracties. De specialiteit hier zijn Lobster Crackers, een soort kroepoek. Het Anping boomhuis is heel mooi om te zien, er is een leuk museum bij en toen wij er kwamen was er zelfs livemuziek. Het Anping Fort (Fort Zeelandia) laat een stukje Nederlandse geschiedenis in Taiwan zien.

Wil je ook naar Taiwan? Vraag vrijblijvend een offerte aan bij Globefreaks Travel: info@globefreakstravel.nl

Leros

Leros ligt op nog geen half uur varen van Telendos (dan moet je wel met de snelle boot Telendos Star van Yiannis Galouzis gaan), toch waren wij er nog nooit geweest. Deze keer besloten we toch eens te gaan kijken.

Eigenlijk staat Leros in heel Griekenland bekend om de psychiatrische inrichting die er is, maar liefst een derde van de inwoners werkt er in de psychiatrie. Daar merk je natuurlijk helemaal niets van als je er bent. Bovendien zijn er zoveel mooie dingen te zien, dat het Leros enorm tekort doet, om het eiland slechts te reduceren tot de inrichting.

Gezien mijn angst voor het rijden in de bergen, had iedereen ons verzekerd dat de wegen recht en plat waren. Gelukkig waren Michael's ouders er ook, zodat Michael's vader in de vooraf gehuurde auto kon rijden, want Leros is alles behalve plat. Het is er wel vrij rustig en het eiland heeft een heel eigen, vriendelijk karakter. Groot is het niet: Leros heeft een oppervlakte van 53 km2 en heeft 8130 inwoners. De hoofdstad is Agia Marina. dat samengevoegd is met de twee dorpen Platanos en Pandeli

Een van de bezienswaardigheden op Leros is het kasteel met het Panagia Kera klooster uit 1300. Er is een kerkelijk museum bij met prachtige iconen en een oud Grieks byzantijnse collectie. Als je de berg op komt word je gelijk begroet door een allervriendelijkste vrouw, die graag wil dat je het kerkje bezoekt. Het is zeker een aanrader om dat even te doen; naast dat het kerkje schitterend is ingericht, vind je er het graf van Gabriela Papayannis (1897-1992), een bijzondere vrouw, die de laatste jaren van haar leven op Leros woonde.

Gabriela heeft een bewogen leven achter de rug, waarin zij veel reisde om de allerarmsten te helpen, onder andere in India. Zij was ook non, maar had slechts enkele medezusters om zich heen. Door haar uitspraken, eigen manier van geloven en eenvoudige manier van leven, heeft zij wel een grote, wereldwijde, spirituele gemeenschap om zich heen gecreëerd. Gabriela heeft wel enkele wonderen op haar naam staan (zo genas ze zelf spontaan van non-Hodgkin), toch vond zijzelf dat de liefde voor het geloof het allerbelangrijkste in haar leven was. Ze heeft nooit een klooster gesticht, maar heeft wel duizenden mensen in haar leven geraakt.

Wordt vervolgd.

Veganonnen

De zusters Clarissen van het klooster Sint-Josephberg in Megen zijn vegetariër geworden. Jezus maakt het weinig uit wat zijn bruiden eten, de worstentraditie lijkt nu echter voorgoed verleden tijd geworden.

Al sinds mensenheugenis brengen stelletjes worsten naar het klooster, nee niet om een vruchtbaar huwelijksleven te krijgen, maar om mooi weer te hebben op hun trouwdag. Samen met de worst bidden de stelletjes tot de heilige Clara, en voila een zonnige huwelijksdag was het gevolg. De worsten verdwenen daarna in de pannen van de zusters.

Chiara Bots, de keukennon, kookt al jaren met veel liefde biologische maaltijden. Daar hoorde voorheen ook nog wel scharrelvlees bij. Tegenwoordig denken de zusters in Megen daar anders over, ze zijn vegetariër geworden. In de keuken is geen (dierlijk) vlees meer te vinden. Dit past beter bij de sobere levenswijze van de zusters en ze geven daarmee uiting aan hun zorg voor dier en milieu.

Stelletjes kunnen gerust nog tot Clara komen bidden, maar schenken dan beter fruit, kaas of eieren. Zou de heilige Clara nu ook vegetariër zijn geworden? Dat kunnen we binnenkort zien aan het weer dat toekomstige bruidsparen op hun trouwdag zullen hebben.

Bronnen
De Telegraaf
Simplify Life
RKK Zomerportret Chiara Bots
Clarissen.nl

Geloven in Valentijn

Valentijnsdag en kloosters gaan over het algemeen niet goed samen. Dit ligt anders voor een klooster dat hotel is geworden en als motto heeft "Geloven in kwaliteit". Wij besloten dit eens nader te onderzoeken en zo reisden wij af naar Willibrordhaeghe in Deurne.

Het klooster-hotel bleek enorm groot en de Valentijnsstellen zagen wij dan ook uit alle hoeken en gaten komen. Later kwamen wij erachter dat er ook nog 21 feest- en conferentiezalen waren, dus er kwamen ook nog mensen met andere doelen. Groot of niet, de ontvangst was echter allerhartelijkst en de kamer groot en mooi met een leuke Valentijnsverrassingstafel.
Al is alles modern en comfortabel ingericht, je ziet aan alles dat het een voormalig klooster is, wat een heel aparte sfeer geeft. Over het eten, een 6 gangen amusediner, hadden wij wat sober-klooster-gevoelens, daarom hadden wij in Deurne zelf vast een leuke Griek uitgezocht voor na het diner. Dit bleek een grote vergissing, het Valentijnsmenu bleek een geweldig diner te zijn en avond- en maagvullend. Wordt vervolgd.

Kasteel van de Assumptionistische spekpaters

Voor ons vergelijkend religieuze warenonderzoek hebben wij onlangs ook de katholieken aangedaan. Een en ander vond plaats bij Kasteel Stapelen in Boxtel. Kasteel Stapelen is al bijna een eeuw lang in gebruik als klooster van de Assumptionisten. Er wonen nog slechts 14 paters, maar desondanks is dit prachtige kasteel toch gesloten voor publiek. Wat wij wel zagen is dat het echte spekpaters zijn, want in een groot gebouw in de tuin verhuren zij aan honderden mensen woningen.
Dit was dan ook te zien op het kerkhof in de kloostertuin, dit was namelijk overvol met graven van vrij recente data; allemaal gestorven aan welvaartsziekten.

Aan de achterkant van de tuin, afgesloten van de paters (je mag tenslotte de spekpater niet op de kat binden), bevindt zich het nonnenhuis, in vrij gewoon woonhuis. Na veelvuldig om het huis te hebben gelopen en geen levend wezen aan te treffen (toch stiekem op bezoek bij de paters?), besloten wij door de deur met daarop vemeld "kapel" te sluipen. Daar troffen we een vrij modern kerkje met alweer geen levende ziel te bekennen. Als Griek orthodox wilde Michael nu juist zo'n dienst eens meemaken en besloot daarop maar zelf de mis te verzorgen. Wederom was er voor deze uiting van geloof geen enkele waardering; bij het weggaan zagen wij door de halfdichte vitrage dat de witte kappen gewoon zaten te schransen. Een enkele kap draaide zich nog misnoegd naar ons om.
Een ding moge duidelijk zijn; bij de katholieken voelden wij ons niet erg welkom.