Sikhs de straat op voor Vaisakhi in Almere

Persbericht ontvangen van Gurdwara Sikh Sangat Sahib

Op zondag 15 Mei 2011 van 11.00 tot 16.00 uur trekt er een oranje vredes-processie door de straten van Almere-Haven. Het zijn de Sikhs die met een Nagar Kirtan, Vaisakhi vieren.

Aan het hoofd van de stoet zullen 5 mensen lopen in traditionele oranje kledij. Zij symboliseren de eerste vijf sikhs die gedoopt zijn. De zwaarden die ze met zich meedragen symboliseren Gods macht. Daarna volgt een praalwagen waarop zich het heilige sikh geschrift bevind. Dit wordt gezien als de eeuwige levende goeroe voor de sikhs. De hele sikh gemeenschap sluit zich daarbij aan.

De route is: Brongouw 57 (sikh tempel) - Keiwierde - Oldewierde - Zandwierde - Strandweg - Sluiskade - Sluis - Schoolstraat - Stadswerf - Parkwerf - Markenlaan - Brugmark - Noordmark - De Paal - Overgouw - Brongouw 57 (Gurdwara Sikh Sangag Sahib)

Onderweg worden frisdrank, etenswaar en informatie uitgedeeld. Halverwege (strandweg) wordt gepauzeerd voor het nuttigen van de lunch (Indiase hapjes).

Sikhs zijn volgelingen van het Sikhisme, een monotheïstisch geloof dat is ontstaan in het begin van de 15e eeuw in noord India. Mannelijke sikhs zijn veelal herkenbaar door hun baard en kleurrijke tulband.

Dit geloof benadrukt gelijkheid, rechtvaardigheid, vrijheid en liefde en respect voor elkaar. Volgens de sikhs zijn alle mensen voor God gelijk. Ze discrimineren daarom niet naar afkomst, geloof, ras, status of geslacht. Ook kent het Sikhisme geen priesters of andere intermediairs, de gewone sikh man en vrouw zijn ambassadeurs van hun geloof. Sikhs hebben veel respect voor andere geloven. Het is belangrijker om als goed mens te leven of dit nu als hindoe, moslim, christen, jood of sikh is, dat maakt niet uit.

Hoewel het Sikhisme een uiterst vredelievend en tolerant geloof is heeft het zich door de eeuwen heen vaak moeten verdedigen tegen vervolging, onderdrukking en discriminatie. Tot op de dag van vandaag is trekt hun tulband vaak negatieve aandacht.

Nagar Kirtan, letterlijk: stads gezang, is een processie die wordt voorgegaan door de Sri Goeroe Granth Sahib (het sikh heilige geschrift) en wordt gevolgd door de gemeenschap waarbij iedereen die dat wil zich kan aansluiten.

Vaisakhi herdenkt de totstandkoming van de sikh doop ceremonie in 1699. Het was hier dat de 10e sikh goeroe, Gobind Singh, de eerste vijf sikhs doopte en vervolgens zichzelf door hun liet dopen.

Godsdienstvrijheid II: Verbod op Kirpan

Hebben de sikhs jaren gestreden voor het mogen dragen van een tulband, in Engeland ligt nu hun Kirpan (dolk) zwaar onder vuur. Al is er een wet die hen het dragen van de dolk, om geloofsredenen, toestaat.
Sinds enige tijd worden de sikhs overal de toegang geweigerd uit veiligheidsredenen. Gekke is dat als ze bezwaar maken en naar de rechter stappen, ze gewoon met dolk en al de rechtzaal in mogen, want ja daar is wet nog steeds wet.

Een sikh moet vijf symbolen dragen op voorschrift van Gobind Singh (overleden in 1708), de tiende goeroe van het sikhisme. (kesh =ongeknipt haar samengebonden in tulband, kangha = een houtenkam onder de tulband, kaccha = een katoenen wijde onderbroek tot op de knieen, kara =een stalen armband om de rechterpols, kirpan = een op het lichaam gedragen dolk).
Al deze symbolen hebben een bepaalde diepere, spirituele betekenis, maar daarnaast dient het als duidelijke markering van de wij- groep en de zij-groep. Dit laatste was in het 17e en 18e eeuwse India van groot belang en de niet-sikhs betroffen toen voornamelijk moslims en hindoes.

Het is nu maar de vraag of dit alles in het huidige Engeland (en de rest van Europa) nog steeds moet gelden. Er hoeft maar 1 slechte bij te zitten, die eens een keer iemand aan zijn dolk rijgt(en ja slechte mensen heb je overal) en het gaat mis. Om nog maar te zwijgen over terroristen die zich als sikh kunnen gaan voordoen.
In dit geval dus, sorry sikhs, nee tegen de godsdienstvrijheid (wat betreft het dragen van de symbolen dan). Nou ja, de katoenen lange onderbroek kan nog net.

Sikhisme vervolg

Nogmaals een aanvulling/verbetering op de post over het sikhisme, met dank aan Manpreet Kaur, die mij deze informatie stuurde.

Ten eerste over de Sri Guru Granth Sahib. Het is NIET zo dat het geschreven werd door de 5 laatste Guru's. SGGS is een compilatieboek en bevat geschriften van 6 (of 7, ik twijfel even)van de Guru's, maar ook van gebeden uit het Hindoeisme (uit de Bhakti beweging) en ook uit de Islam (uit de Sufibeweging). De vijfde Guru, Guru Arjun Dev Ji maakte de eerste "editie" en het boek werd voltooid door de laatste Guru, Guru Gobind Singh Ji. Zijn eigen gebeden en gezangen staan niet in SGGS, maar in een apart boek Dasam Granth. Om verdere info te bekomen, is het goed op www.sikhnet.com eens te kijken.

Een ander aspect is de bana (uiterlijk ) van de ge-initieerde sikh (amrithari sikh). Het kenmerkt zich door 5 symbolen die elk met de letter K beginnen, men spreekt van de 5K'S. Deze symbolen gelden voor mannen én vrouwen aangezien zij in het sikhisme gelijkwaardig zijn.
- Kes: ongeschoren haar, geen haar mag beroerd worden, dus daarom een baard bij de mannen (en soms ook bij de dames). Geen benen shaven, geen okselhaar verwijderen enz... Wat je krijgt van God, aanvaard je.
- Kanga: een klein houten kammetje om die haren netjes te houden. Men draagt immers zorg voor dat geschenk van God.
- Kara: een stalen armband, symbool van je verbondenheid met God (een beetje zoals een trouwring) en van Zijn liefde.
- kachera. een soort soldatenonderbroek ten teken van zuiverheid en kuisheid.
-kirpan: een klein dolk die alleen dient om te verdedigen en hulp te bieden aan wie zich in nood bevindt.

Maar Bani, het innerlijke is zeker, zo niet nog belangrijker:
- Gedenk God altijd
- verdien je brood met eerlijke arbeid
-deel met de anderen