Van Griekse dansen tot kabbalah en pinkstergemeente

Gisteravond weer eeen avond doorgebracht bij onze bijna buren, Pallas Athene. Er was een optreden van Duo Attika dus een volle bak. Dan ontmoet je de meest uiteenlopende mensen, en geloof mij in Almere zijn die echt heel uiteenlopend. Zoals hier op de foto Andre en zijn vrouw Margot. Door hun enthousiaste verhalen over Suriname wilde ik wel bijna onze vakantie naar Telendos omboeken naar Suriname, maar gelukkig kon dat niet direct geregeld worden en moet dat dus nog maar een paar maandjes wachten. Feesten konden ze in ieder geval, met zijn 66 jaar (wil hij niet weten) danste Andre nog de sterren van de hemel. Na de nodige Samos kwam het gelukkig nog tot een gesprek over mijn favoriete onderwerp: religie. Michael over Kaballah, Andre over Christendom en Winti, Margot over de Pinkstergemeente en ik vooral geinteresseerd luisterend, werd het toch nog een leerzame avond. Helaas is geloof en verschillende overtuigingen niet overal zo'n gezellig gespreksonderwerp, getuige de trieste moord op minister Kadirgamar op Sri Lanka. Dat is natuurlijk niet alleen een geloofskwestie, maar ik denk dat het wel de basis van het probleem daar is, zoals op veel plaatsen.
Hier een foto van Maria, samen met Wallie haar man eigenaresse van Pallas Athene, nog 7 weken en de volgende generatie komt er aan. Door een al te loslippige arts is al bekend dat het een telg van het mannelijke geslacht gaat worden. Als hij net zo vrolijk en optimistisch als zijn moeder wordt zal het wel goedkomen met hem.

Ivan Rebrov bij Palas Athene

Gisteravond hebben we weer eens een als vanouds gezellige avond gehad met Edwin en Elena bij Pallas Athene.

Zo kom je ook nog eens achter andere kanten van mensen. Niet bij ons vieren, maar bij de over het algemeen vrij uitsloverige, zanger van het optredende duo aldaar. Altijd kan en weet hij alles als de beste. Maar nu bleek dat hij in ieder geval over een ding niet opschept; hij kan vloeiend Russsisch. Als een ware Ivan Rebrov bracht hij zijn gehele Russische repertoire ten gehore.
We zijn benieuwd wat hij de volgende keer uit zijn hoge hoed zal toveren, als we met onze Koreaanse vrienden komen eten.

Indonesische topsport met een Grieks toetje

Wij hebben in Almere tegenwoordig een groot, gloednieuw Topsportcentrum. En waar kan dit beter voor gebruikt worden dan voor een Pasar Malam. Wij besloten gisteren een en ander eens met eigen ogen te gaan aanschouwen en bezochten de Pasar Malam Bali.

Wij hebben de ervaring dat de Pasar Malams (met uitzondering van die in Den Haag) niet overdreven druk bezocht worden. Toen wij echter bij het Topsportcentrum arriveerden stond de enorme parking overvol. Aan de kentekens te zien kwamen de Pasar Malam bezoekers uit heel Europa. De belangstelling was verbazingwekkend.
Na toch nog een plekje gevonden te hebben beklommen wij de grote trap van het megacomplex. Daar vielen ons gelijk twee zaken op; de VIP balie en de enorm hoge toegangsprijs. Toen wij met ons kostbare kaartje naar binnenliepen zagen wij direct de verklaring voor alle vreemde Pasar elementen tot dan toe; wij waren bij het Dutch Open beland. De Pasar Malam bleek beneden te zijn. Sport is nooit mijn grootste hobby geweest, dus snel de kaartjes weer ingeruild en naar beneden getogen.

De Pasar viel niet tegen, ze hadden het deze keer zowaar voor elkaar gekregen een echte Indonesische sfeer (met Thaise, Chinese en zelfs Hawaiaanse invloeden) te creëren.
We voelden ons echt even op vakantie en kwamen dan ook beladen met souveniers weer terug. Ook de optredens waren beter dan we op een pasar gewend waren, zo hebben we genoten van een Haiwaiaans optreden en een workshop Balinees dansen.
We hebben ook onze wierookvoorraad weer aardig op peil kunnen brengen en de verkoper was zo dankbaar dat hij daarna zijn hele bak frustratie over de Pasar Malam in Den Haag over ons uitgooide. Die Pasar, die al 50 jaar bestaat, hebben ze namelijk van naam veranderd en heet voortaan Tong Tong Festival. Wat hem het meeste stak is dat het volgend jaar het 51e Tong Tong Festival wordt, dit terwijl dat volgens hem dus de 1e moest zijn. Met de geruststelling dat wij hem toch zouden bezoeken Tong Tong of niet, vluchtten wij snel naar de uitgang. De workshop Indonesisch koken hebben wij overgeslagen en hebben ons daarna maar ondergedompeld in de Griekse cultuur bij Pallas Athene, alwaar wij door de wierookgeur onze eigen Pasar enclave vormden.

Toyota trubbels en gezelligheid

Het weekend begon wat ongelukkig, toen er vrijdag op de snelweg een mij onbekend lampje in de Toyota begon te branden. Ik was al vlakbij Almere dus besloot met angst in de pedalen toch maar verder te rijden.

Na eerst bij Michael geinformeerd te hebben, bleek het om het uitlaatgascontrole-lampje te gaan. Na wat rondvragen zou dit van alles kunnen betekenen en moest de foutmelding worden uitgelezen en dat kan dus alleen bij een Toyota garage. Helaas staan deze garage in Almere en ik niet op goede voet. Dus maar verder gebeld met diverse andere hulptroepen; Ger, Koyota, maar die was op vakantie, Richard en Michael met Jord. Al was iedereen heel erg behulpzaam (bedankt allemaal!) er was toch geen andere oplossing dan naar een Toyota garage te gaan.

Zo kwam ik terecht bij Toyota garage Bakker & Van Duren in Emmeloord. Daar zou monteur Arie nog dezelfde avond de foutcodes uit kunnen lezen. Aangekomen bleek het hier om een heel ander soort Toyota garage te gaan dan ik gewend ben. Ik werd namelijk heel vriendelijk ontvangen en zeer snel geholpen. En nog opmerkelijker; ze waren hier wel vrouwvriendelijk, ik werd als vrouw gewoon volwaardig behandeld (wat natuurlijk overal vanzelfsprekend zou moeten zijn, maar vaak niet is). Arie had het euvel snel opgespoord en gelukkig bleek het slechts om een lage accuspanning te gaan. Van betalen wilden zij niets weten en ik werd vriendelijk uitgezwaaid. Zo zien wij het graag bij een garage!

De rest van het weekend verliep gelukkig prima. Michael's ouders kwamen en traditiegetrouw betekende dit ook een bezoek aan Pallas Athene, het werd nog laat en gezellig.

Griekse verjaardag

Wallie van onze geliefde Griek Pallas Athene, werd gisteravond 30 jaar. Erg jong nog dus, zeg ik nu, toen het bij mijzelf, lang geleden, zo ver was had ik er slapeloze nachten van.
Nu ook want Wallie en Maria konden natuurlijk pas weg nadat het restaurant gesloten was. Het feest werd in Anno Almere gevierd. Niet onze eerste keuze, maar dat komt meer doordat de gemiddelde leeftijd van de bezoekers twee jubileum-overgangen van ons weg ligt. Dat laatste viel overigens mee, er waren wel mensen die nog dubbel zo oud waren als wij en toch nog plezier hadden. Dat kwam niet in de laatste plaats door de muziek, die meer uit onze jeugd was.

Maria had voor de surprise party een hoekje van Anno gehuurd op een soort verhoging. Zo'n hoekje is inclusief breedgeschouderde security die iedereen die het hoekje bestijgt een knalgroen all-inclusive bandje geeft. De verhoging was van metaal en helemaal open, zodat dit ten opzichte van de overige Anno bezoekers een soort eerste klas gevoel geeft.
Dat dit hoekje open was en verhoogd bracht met zich mee dat je gemakkelijk herkend werd. Dit had direct tot gevolg dat de, niet op de verjaardag uitgenodigde, Grieken van concurrerend restaurant Yamas ons zagen (en die concurrentie strijd tussen Grieken is enorm in Almere). Al keken de concurrent Grieken ons wat vreemd aan, ze lieten zich niet kennen en kwamen heel sportief toch naar ons toe, om ons door de barricades heen te kussen en handen te geven. Wel moesten wij uitkijken niet uit de zaak gezet te worden, daar in Anno een samenscholingsverbod geldt.

Al bij al was het een leuke afsluiting van de avond/ nacht. Anno valt eigenlijk best wel mee. Uitgaan in Almere is echt leuk geworden en dankzij het strenge deurbeleid en de overal zichtbaar aanwezige politie, is de Grote Markt ook nog eens een heel veilig gebied geworden om uit te gaan.

Sint en Speed

Deze tijd van het jaar geeft veel mensen nieuwe zakelijke ideeën. Zo is het erg populair om zichzelf te verhuren als Sint en Piet. Argeloze ouders bellen op een advertentie in de krant en houden hun hart vast wat voor Sint zich zal aandienen.

Bij Pallas Athene verscheen gisteren een wel zeer illuster trio. Een Sint waarvan het leek alsof hij zich net tegoed had gedaan aan een hoeveelheid Speed of het moest ADHD zijn , met in zijn kielzog 2 Pieten die samen 4 x zo groot waren als de Sint zelf en meer op aangeklede bodybuilders leken.
Het trio had, voor Spanjaarden, een opmerkelijk plat-Amsterdams accent.

Maria had veel geregeld, kleurplaten, snoep, cadeautjes, etc. maar het Sintentrio wist er helaas niets van te maken. De Sint ging op zijn stoel zitten, stond op, ging zitten stond op, etc. De Pieten gaven wat aanwijzingen bij het kleuren van de kleurplaat, helaas waren er geen kinderen uit de Jordaan bij, dus die verstonden hen niet.
Het hoogtepunt van dit geweldige optreden was wel toen de kinderen achter ADHD Sint aan begonnen te lopen, en hij probeerde te ontsnappen, de goedheiligman toen zeer geïrriteerd uitriep: "ga toch weg joh!".

Toen ik nog klein en gelovig was viel de Bergen op Zoomse Sinten regelmatig dronken van hun paard. Mijn moeder loste dat altijd op door te zeggen dat dat maar een hulpsint was.
Ja er zijn Sinten en Sinten, helaas heb ik de echte nog nooit gezien.

Georgios

In oktober vorig jaar heb ik hier verteld over de geboorte van Georgios, het zoontje van Wallie en Maria van Pallas Athene . Hier kun je zien hoe ongelooflijk snel zo'n baby groeit. Georgios inspecteert nu al de tafelschikking, nog even en hij zal ook in de bediening mee gaan helpen.

Hier is ie dan

Op 21 oktober heb ik jullie verteld over de geboorte van Jorgeos, de zoon van Wallie en Maria van Pallas Athene en hier is ie dan!

Een geboorte

Wallie en Maria van Pallas Athene zijn de gelukkige ouders geworden van Jorgeos. Jorgeos is 3.680 kg en 55 cm.

Tur bon ku tin!

Natuurlijk ben ik al vaak gestopt met roken en even zo vaak weer begonnen. Maar hier zie je dan toch echt de laatste :-). Ik heb nergens last van (nog niet) en elke sigaret smaakt mij prima. Het enige is dat ik er van baal ergens van afhankelijk te zijn. Ik zou uren rijden (zoals alle verslaafden) om 's avonds laat toch nog aan een pakje te komen. En daar heb ik dus geen zin meer in. Helaas lijkt alles veel gezelliger met een sigaret erbij. Maar dat moeten wel gedachten van mijn verslaafde geest zijn, want ik ken zat heel gezellige mensen die heel vrolijk zijn zonder sigaretten. Vol goede moed stoppen dus! En nee, ik ben (nog) niet chagrijnig! Om deze daad kracht bij te zetten het volgende: iedereen die nu nog een foto van mij neemt met een sigaret in mijn mond krijgt van mij 50,00 euro.! Uitgezonderd hiervan zijn: personeel Den Enghel, personeel Pallas Athene, personeel M'n Ex, mensen die mij mogelijk nog eens op vakantie tegen komen.