Athene: The New Acropolis Museum

Nog net voor de crisis is het allemaal rond gekomen, waardoor er in 2009 een imposant gebouw is verrezen aan de Dionysiou Aeropagitoustraat in Athene: het nieuwe Akropolismuseum (het oude is in 2007 gesloten). Aan de voet van de Akropolis zijn hier de archeologische vondsten van op en rond de berg te bewonderen. Enige smet op het mooie avant-gardistische gebouw is de twist rond de verdwenen scuplturen.

Het museum is chronologisch opgezet met vijf afdelingen. Alles is heel open en ruimtelijk opgezet, het moet als het ware lijken alsof je door de oorspronkelijke tempels loopt. Een deel van de vloer is van glas, waardoor je de onderliggende opgravingen kunt bewonderen. Het ontwerp is de van de New Yorks- Zwitserse architect Bernard Tschumi, in samenwerking met de Atheense archtitect Michael Photiadis, die samen een knap staaltje werk hebben geleverd.

Helaas staat een groot deel van de Parthenon sculpturen in het British Museum in Londen. Wat de Grieken daarbij het meest lijkt te ergeren is dat ze slechts vijf van de zes kariatiden uit de hal van het Erechtheion in bezit hebben. Sir Elgin krijgt hier nog steeds de schuld van, die zou de sculpturen hebben gestolen en  meegenomen naar Engeland rond 1800. Athene was destijds onderdeel van het Ottomaanse Rijk en Elgin ambassadeur in Constantinopel, waar hij kennelijk zoveel goede dingen deed dat hij de sculpturen cadeau kreeg. Eens gegeven blijft gegeven toch? Als dat niet zo is dan voorzie ik nog wel een conflict tussen Europa en Griekenland in de toekomst.

Met het nieuwe Akropolismuseum wil Griekenland, volgens de Griekse minister van cultuur, Antonis Samaras, aan de wereld tonen dat Griekenland best zelf in staat is de schatten uit het Parthenon te huisvesten. Het past in de politiek, destijds door Melina Mercouri in gang gezet, om alle sculpturen terug te krijgen. Dat blijft een twistappel met de Britten. Feit is wel dat het museum, met maar liefst 4000 tentoongestelde voorwerpen, een knap staaltje architectuur en museumkunde is. Ik vind in ieder geval dat het een prachtig museum is geworden dat zeker een bezoek (en ook wel meerdere) waard is.

Lees ook: Waarom Griekenland een Fuel Pass heeft en Nederland dure benzine.

En we leefden nog lang en gelukkig

Claude Guéant en de White Man's Burden

Soms lijkt het erop dat de beschaving geen stap verder komt. Sterker nog, als we naar alle ellende op wereld kijken lijkt er zelfs een achteruitgang in beschaving te zien. Rudyard Kipling schreef in 1899 het gedicht White Man's Burden, waarin hij zijn imperialistische ideeën ventileert dat het westen minderbeschaafde volkeren zou moeten helpen door hen te overheersen en op te voeden. Nu in de 21e eeuw is daar Claude Guéant, de Franse minister van Binnenlandse Zaken, die ook vindt dat niet alle beschavingen gelijkwaardig zijn. Helaas is zijn een idee nog een stapje erger, in plaats van andere, vermeende lagere culturen, te helpen vindt deze Guéant dat we onze eigen beschaving moeten beschermen.

Claude Guéant deed zijn uitspraken gisteren op een bijeenkomst die was georganiseerd door een extreem rechtse studentenvereniging. "Degenen die vrijheid, gelijkheid en broederschap verdedigen lijken voor ons superieur te zijn aan degenen die de tirannie, de onderdrukking en sociale en etnische haat accepteren'', zei de bewindsman, die ook het onderwerp immigratie in zijn portefeuille heeft. Wie hij precies bedoelt met "onze beschaving" is uiterst vaag, de mensen te zijn die onderdrukking, sociale en etnische haat accepteren? Dus als ik het goed begrijp heeft hij het dan onder andere over Frankrijk? Dat land accepteert hem blijkbaar ook. In ieder geval is het moreel verval duidelijk te zien in Europa, ik moet er niet aan denken waartoe dit nog meer kan leiden. Het is blijkbaar op veel plaatsen in Europa niet alleen buiten -20, brrrr.

Greece the Musical

Zwijnerij in Dendermonde door vertrapte Mohammed

Net voor Pinksteren wisten ze in Dendermonde (B) nog een groot religieus schandaal te creëren. Een driehonderd jaar oude preekstoel in Dendermonde heeft een enorme rel veroorzaakt in Turkije.

De preekstoel in de Onze-Lieve-Vrouwekerk toont versierde engelen die Mohammed en de Koran vertrappen.
Foto's van de preekstoel zijn recent geplaatst op de site van The Brussels Journal en dat heeft het anders zo rustige Dendermonde tot wereldnieuws gebracht. ,,Stop deze zwijnerij!'', kopte de Turkse krant Nieuwe Dageraad groot op de voorpagina. ,,Het gebruik van deze beelden is even erg als de Deense cartoons of de Wilders-film in Nederland.''

De gemoedelijk burgemeester van Dendermonde, Piet Buyse, probeert de rust te herstellen door te benadrukken dat de vertrappelde man een ongelovige moet voorstellen en niets te maken heeft met het beledigen van de islam, maar gewoon de strijd tegen de ongelovigen moet uitbeelden. Wel opvallend is dat het toch duidelijk niet om een willekeurige ongelovige gaat, want de vertrapte man draagt een tulband. (hoe ziet een ongelovige er eigenlijk uit?)

Turkije heeft kennelijk de moed helemaal opgegeven voor wat betreft het toetreden tot Europa, en als ik zo naar het door hen aangepaste Europese embleem kijk, naast de foto in de Turkse krant, moeten we daar misschien maar blij om zijn.

Gesplitst volk van Alaaf (© 7:27)

Ooit was alles pais en vree in het land van alaaf, tot in 1839 Limburg rigoreus gesplitst werd in een Nederlands en een Belgisch deel. Nadat het leger van de Nederlandse vorst Willem I zijn voormalige landgenoten een flink pak voor hun broek had gegeven, beslisten Frakrijk en Engeland, de grote mogendheden toen, dat de gebieden ten oosten van de Maas Nederlands grondgebied moesten worden.

Om alle oude wonden weer open te reten, brachten gisteren acteurs in het provinciaal domein van Bokrijk de woelige beginjaren van het jonge koninkrijk België en de gemengde gevoelens bij de splitsing in scène. Zo trokken dorpsjongens naar de legerskazernes in het Nederlands Limburgse Venlo, maakten smokkelaars dankbaar gebruik van het feit dat Maastricht wél deel uitmaakte van Nederland en voerden de dorpsnotabelen verhitte discussies over de voor- en nadelen van de nakende scheiding. Ondertoon van het hele evenement was dat de scheiding van beide Limburgen een onnatuurlijk proces was, dat tegen de wil van de bevolking doorgedrukt werd.

Initiator van dit alles is Sylvain Sleypen, de (Belgisch) Limburgse gedeputeerde voor Toerisme én voorzitter van Bokrijk. Hij is wellicht een van de enige politici die nog altijd hopen op een hereniging. Zo vond Sleypen vorig jaar dat Limburg niet moest meedoen aan de viering van 175 jaar België. De gedeputeerde hamert er al jaren op dat de geschiedenis van Limburg beter tot zijn recht moet komen in de geschiedenisboeken.

Een hereniging? En bij welk land gaan de 2 Limburgen dan horen? Eigenlijk horen ze nu ook al niet echt bij een land, ze hebben een eigen cultuur en een eigen taal, maar als wij dit politiek gaan bevestigen dan krijgen we daarna natuurlijk een onafhankelijksheidsoorlog van de alafen en is één Europa wederom een utopie.