Wat Columbus in 1492 al deed, hebben wij de afgelopen twee weken gedaan; het ontdekken van Hispaniola (Dominicaanse Republiek en Haïti).
Het begon allemaal met het feit dat Michael 40 werd, hij mocht kiezen waar hij dat wilde vieren. Toen hij 18 was is hij naar de Dominicaanse Republiek geweest en dus leek dit hem een mooie gelegenheid om nog eens te gaan. 22 Jaar is een lange tijd, het hotel van destijds heeft het niet gehaald, dus maar een ander hotel genomen (Casa Marina Reef) wel in dezelfde plaats; Sosua.
Mij leek het leuk eens wat Voodoo rituelen in het echt te zien, je kunt daarvoor naar West Afrika, maar doordat de slaven het hebben meegenomen uit Afrika wordt er, met name in Haïti, ook veel aan gedaan.
In niets lijken de landen van Hispaniola op elkaar. Is de DR groen, Haïti is kaal en ontbost. Is de DR al arm, Haïti is vele en vele malen armer. In de DR wonen voornamelijk Mulatten, in Haïti is de bevolking bijna geheel Afrikaans gebleven. En zo zijn er nog tientallen enorme verschillen tussen de landen.
Wij hebben naast veel gezien ook lekker geluierd, cocktails gedronken, gelezen en al wat nog bij vakantie vieren hoort. De komende tijd zullen alle verhalen op het blog te lezen zijn.
Ondanks de leuke Martinair entertainmentset en het lege vliegtuig, met per persoon 3 stoelen (op nieuwjaarsdag vliegen schijnt niet populair te zijn), leek er aan de vlucht nooit een einde te komen. Maar op het moment dat we het niet meer verwachtten landde het vliegtuig dan toch in Puerto Plata, dachten we. In werkelijkheid bleek het Punta Cana te zijn en volgde er na nog een uurtje wachten een binnenlandse vlucht. Uiteindelijk kwamen we dan toch nog in Puerto Plata aan.
Daar ging alles vlot, eerst nog even een stoet vervelende kruiers proberen te vermijden, waarvoor wij reeds gewaarschuwd waren. Desondanks zeggen ze zo stellig de naam van jouw reisorganisatie dat je er bijna toch nog in zou trappen. En net die seconde aarzelen is voldoende voor hen om direct naar je koffer te grijpen. Nu zijn het allemaal kleine mannetjes, dus een ruk aan de andere kant van de koffer is voldoende om de kruier met lege handen over de vloer te laten rollen, en Spaans spreken we gelukkig niet.
Na allemaal een flesje rioolwater in onze handen geduwd te hebben gekregen kon het busje vertrekken richting Sosua. In ons hotel bleken nog zo'n 20 Nederlanders uit te stappen. Daar ik weer eens naar het toilet moest kwamen wij achteraan in de rij te staan. Helaas bleek er maar 1 kruier in het hotel te zijn en het terrein enorm, dus dat werd wederom wachten. 
De kamer bleek wat verouderd maar verder prima en brandschoon. Het was inmiddels nacht, maar gelukkig lopen ze in de DR 5 uur achter, dus konden wij toch nog van een heerlijk diner genieten.
Wordt vervolgd
