Voetballen in de Pompekliniek

Elke keer als ik naar de Radboud Universiteit rij kom ik langs een soort voetbalstadion. Het is een vreemd stadion want alles is hermetisch afgesloten met grote hekken. Toch dacht ik altijd dat het zoiets moest zijn want op de parkeerplaats staat een groot bord met "uit" en "thuis" met daaronder dan getallen van de wedstrijden die dus, dacht ik, uit danwel thuis gespeeld zullen worden. Ook al ziet alles er zo dicht uit, het moet een enorm actieve club zijn want per week worden er over de honderd wedstrijden thuis gespeeld en 1 tot 25 uit.

Nu ben ik altijd erg in gedachten in de auto dus zie ik altijd wel het bord maar heb nooit goed naar het naambord van het stadion gekeken: De Pompestichting.
Een medestudente (uit Nijmegen) maakte mij eens attent op het bord; ze zei mij "heb je enig idee waarom het bord nu bij "uit"al weken 1 aangeeft? "Dit is omdat er laatst een TBS'er ontsnapt is (de 1 die uit was dus) en alle andere verloven zijn ingetrokken (de meer dan 110 thuis). Het bleek dus om de Pompekliniek te gaan een TBS instelling! Waar ze vast wel voetballen maar waarschijnlijk eerder met elkaars hoofd dan met een bal.
Sinds ik dat weet kijk ik toch met andere ogen naar dit "stadion". Zeker 's avonds laat, want ook al was de ontsnapte nog niet terecht, ik zag de kant van het bord met "uit" vorige week toch alweer met het getal 25 oplichten. Gelukkkig is de doelstelling van de stichting "bijdragen aan de veiligheid van de maatschappij".

Gelukkig is gistermiddag de ontsnapte TBS'er A. Cornelissen, die twee weken geleden verdween tijdens een begeleid uitstapje, in Breda opgepakt. De 43-jarige man, die in de Pompekliniek in Nijmegen zat, werd rond 17.00 uur in Breda herkend door een vrouwelijke kennis. Zij waarschuwde de politie, wat op zich niet zo'n heldhaftige daad is gezien het beloningsgeld van 20.000 euro dat zij in ontvangst zal nemen. Je kan het zien als een nieuw soort postcodeloterij; vermoordt of verkracht de TBS'er iemand in jouw buurt dan maak je kans op de hoofdprijs.

La Vie est Belle

In het kader van de wekelijkse overnachting in Nijmegen ben ik deze keer in Groesbeek beland bij Bed and breakfast La Vie. En helaas voor diegenen die wel wat leedvermaak kunnen gebuiken; het was de beste ervaring tot nu toe.

De prijs is zeer redelijk, dus had ik er niet veel van verwacht. Des te groter was de verassing toen het om een complete woning bleek te gaan.
Zit- slaapkamer, badkamer, gang, zeer complete keuken, TV, DVD speler, niets ontbrak. Het ontbijt stond klaar in de keuken en dit betekende een volle koelkast, tevens waren er nootjes, fruit, Senseo met pads, etc. etc. dit alles inclusief.


De ontvangst was aller vriendelijkst, het was er zeer schoon en nog rustig ook. Kortom eigenlijk perfect. De hotels waar ik tot nu toe geweest ben moeten zich eigenlijk schamen gezien de prijs-kwaliteit verhouding bij La Vie, waar zij geen van allen aan kunnen tippen.
Nu maar hopen dat er vaker een plaatsje voor mij zal zijn.

Niet het Beloofde Land

Het nieuwe collegejaar is weer begonnen en daarmee ook het vervelende heen en weer reizen naar Nijmegen. Dit jaar ga ik het anders aanpakken en blijf ik gewoon 2 dagen per week in Nijmegen, zodat ik de extra tijd kan gebruiken voor de studie. Eerst zal ik elke week iets anders proberen tot ik iets goeds, betrouwbaars en betaalbaars heb gevonden. De aftrap was bij hotel Sionshof in Heilig Landstichting.

Voordeel is dat het bijna om de hoek van de universiteit ligt. Dat was, op de gunstige prijs na, dan ook wel het enige voordeel. Aan de buitenkant ziet het er nog wel aardig uit ook de receptioniste was aardig, al was het wel vreemd dat je al moet betalen voor je de sleutel krijgt en dus de schompige kamer hebt kunnen zien. De kamer is een soort donker (hol) zolderkamertje. De badkamer lijkt voor de Eerste Wereldoorlog het laatst gerenoveerd en de meubels op de kamer zien er uit alsof ze uit een erfenis stammen van een verre, zeer armlastige, voorouder.
Als vrouw alleen kijk je natuurlijk direct onder het bed en tot mijn verbazing trof ik er geen enge mannen aan, maar een halve vuilnisbak met daartussen stofvlokken die zo hoog waren als de golven in een oceaan in orkaanmodus.

De sleutel van de kamer is tevens de sleutel van de voordeur van het hotel en dat bleek uiterst nuttig (en gevaarlijk, want dat betekent toch dat alle kamers dus dezelfde sleutel hebben, of niet?); toen ik om 21.30 uur van de colleges terug keerde was het hotel in grote duisternis gehuld, de deur op slot en geen hond of andere levende ziel meer te bekennen. Er zat dus niets anders op als wat water te drinken uit de legionellakraan op de kamer.
Het ontbijt kan ik niets over zeggen, uit een angstig voorgevoel heb ik dat maar op de universiteit gegeten.
Kortom geen aanrader, maar mocht er een keer niets anders meer vrij zijn zien ze mij er misschien nog wel eens terug.

"Beste" binnenstad van 2007

Op 6 september is het zover, dan wordt de uitslag voor de titel Beste binnenstad van 2007 bekend gemaakt.

De genomineerde middelgrote gemeenten zijn: • Bergen op Zoom
• Elburg • Hoorn • Meppel • Oosterhout • Woerden.
De gemeente Terneuzen heeft zich teruggetrokken uit de strijd (hadden geen schijn van kans).

De genomineerde grote gemeenten zijn: • Arnhem • Eindhoven • Haarlem • Helmond

• Leeuwarden • Nijmegen • Zoetermeer

Wederom een enorme telerstelling voor Almere. En volkomen onterecht mijns inziens. Kijk met Bergen op Zoom, Hoorn en Nijmegen als genomineerden kan ik nog wel meevoelen, maar bijvoorbeeld Eindhoven is een van de lelijkste binnensteden van Nederland, als het niet van heel Europa is. Het hele evenement zal wel door Philips gesponsord worden neem ik aan?

Bij de beoordeling worden de binnensteden "in de volle breedte bekeken", hoe breed kan een Elburg nou helemaal zijn vraag ik mij dan af.

Ach Almere hoeft er ook niet rouwig om te zijn, iedere genomineerde gemeente krijgt als gratis advies een zogeheten binnenstadsthermometer, een overzicht van goede en sterke punten en zeg nu zelf dat heeft Almere toch niet nodig?

Ik zie ik zie....

Nog niet heel erg bekend, maar daarom niet minder spectaculair is het MuZIEum in Nijmegen. Hier kun je alles zien of niet-zien over de wereld van het zien en het niet-zien.

Het leukste, of juist minst-leuke, is dat je hier kunt ervaren hoe het is om blind te zijn. De ontdekkingstocht "Dialoog in het donker" is een zeer bijzondere ervaring voor de ziende bezoeker. Hierbij valt absoluut niets te zien, maar wel te ruiken, voelen, proeven en horen. Met behulp van de andere zintuigen beleef je tijdens de wandeling in totale donkerte alledaagse situaties. De gids is zelf echt blind en vertelt onderweg over zijn leven als niet-ziende. Gelukkig krijg je een blindenstok om je weg te vinden. Wel even reserveren voor deze bijzondere ervaring.

Vreemde avond

Terwijl Verdonk gisteravond nog op de schopstoel zat, hoorde ik op de collegestoel te zitten, maar zat in werkelijkheid op de autostoel. Er was een vrachtwagen gekanteld waardoor Nijmegen onbereikbaar scheen, tenminste, na 3 uur file nog maar tot Arnhem te zijn gekomen ben ik maar rechtsomkeert naar huis gegaan, daar wachtten mij niet anders dan vreemde telefoontjes.

Eerst al het telefoontje van iemand met een cattery die door hoor vriend verlaten is na 21 jaar; 's ochtends hadden ze, volgens haar, nog een prima relatie en hadden ze het over toekomstplannen, tussen de midag komt die man thuis lunchen en zegt plotseling niet meer van haar te houden en gaat er dan ook gelijk vandoor om bij zijn ouders op een zolderkamertje te gaan zitten. Michael's reactie: "ze had hem zeker te oud brood gegeven".

Een vriend belde dat op de school waar hij werkt iemand thuis is voor behandeling aan een hersentumor. Het schijnt al in een heel erg stadium te zijn, toch had niemand iets gemerkt. Die man is geen dag thuis geweest en stond iedere dag nog gewoon voor de klas.

Last but not least belde mijn moeder. Wij dachten alleen dat niemand van Kings Lynn gehoord had waar wij eind van het jaar naar toegaan, maar sterker nog mijn moeder's correspondentievriendin woont bijna bij onze vrienden in de straat en de schoonzoon van die vrouw werkt samen met Louise op het politiebureau.
Tevens heeft een kennis van mijn ouders uit Bergen op Zoom een aantal jaar geleden een paar maanden in Kings Lynn gewoond en gewerkt.

Conclusie: de wereld kan gruwelijk zijn maar is ook erg klein. Pluk de dag is nog niet zo gek, ik ga er gelijk mee beginnen vandaag, al moet ik werken.

Tibettentoonstelling Essen

Gisteren ben ik samen met een aantal mensen uit Nijmegen naar de Tibettentoonstelling in Essen geweest. Al was het een hele reis, het is beslist de moeite waard erheen te gaan, er zijn met name objecten uit tot nu toe gesloten collecties te zien. Als je nog wilt gaan moet je wel opschieten, want de tentoonstelling is nog maar tot morgen 21.00 uur geopend, waarna alles weer terug naar Tibet zal gaan.

Alleen al de locatie, Villa Hügel, is prachtig. De naam Villa geeft het te weinig eer, wat betreft entourage en grootte zou de naam paleis beter passen. Villa Hügel in Essen-Bredeney is het voormalige woonhuis van de familie Krupp. Sinds 1953 vinden er geregeld tentoonstellingen plaats.

Deze keer was er de unieke Tibettentoonstelling met stukken uit Tibetaanse kloosters, welke het land veelal nog niet eerder verlaten hebben. Er waren echt prachtige beelden te zien van Bodhisattva's, Boeddha's, monniken en patriarchen met daarnaast een groot aantal rituele objecten. Ik heb echt nog nooit zulke prachtige Boeddha's en Avalokiteshvara's gezien.
Helemaal geweldig was dat Paul van der Velde, docent Hindoeïsme/Boeddhisme, meeging voor uitleg. Paul weet niet alleen ongelooflijk veel over deze onderwerpen, maar weet het ook nog met humor en enthousiasme te brengen.
Ik heb ongelooflijk veel geleerd en genoten van de tentoonstelling, maar het doet mij tegelijkertijd beseffen hoe weinig ik eigenlijk nog weet.

Enige minpuntje is dat er niets te eten en drinken is te krijgen in Villa Hügel, wat bij de familie Krupp wel anders is geweest. Ook mag je niets mee naar binnen nemen, dus zit er niets anders op dan tijdens een bezoek als een ascetische monnik te vasten. Mocht je daarvoor niet gevast hebben; er is gelukkig wel een toilet.

Start collegejaar

Gisteren ben ik voor het eerst naar college geweest voor mijn studie religiestudies.
Iedereen wil maar een ding weten: hoe waren de andere studenten? Mensen hebben echt een vreemd beeld van mensen die religiestudies doen, nu klopt dat wel in mijn geval, maar ik heb zo vaak gehoord dat daar echt hele rare mensen zouden zitten, dat ik dit zelf ook helemaal ging verwachten. Dat viel dus erg mee. Eigenlijk zijn de mensen die er zitten heel erg divers, zowel qua type mensen (voorzover dat na 1 dag is te duiden) als qua leeftijd, er zitten studenten van 18 tot 72 jaar. Ben ik gelukkig een aardig gemiddelde.