Zusters Birgittinessen Uden

Op 27 maart1711 verkoopt de prior van de kruisheren te Uden het klooster Vorstenburg voor zestienhonderd gulden aan Theodoria Alexia de Haen, priorin van het birgittijnse klooster Marienwater bij Rosmalen. De abdij kreeg een nieuwe naam: Maria-Toevlucht of Maria Refugie. Vanaf 1974 vestigt zich het Museum voor Religieuze Kunst in een van de bijgebouwen. Het museum is in de loop der jaren aanzienlijk uitgebreid, maar er wonen nog altijd zusters birgittinessen in de abdij.

De ingang van het museum bestaat uit een bronzen deur met zes voorstellingen van het leven van Birgitta Birgersdotter, rond 1302 werd zij in Zweden in een invloedrijke familie geboren. Het verhaal gaat dat zij al voor haar geboorte onder bescherming stond van God. Zowel haar moeder als grootmoeder kregen een visioen, dat de komst van een bijzondere nakomeling aankondigde.Toen Birgitta tien jaar was zag zij een verschijning van de gekruisigde Christus. Dit veranderde haar leven: ze ging zich verdiepen in het lijden van Christus en wilde het klooster in. Helaas werd zij door haar vader uitgehuwelijkt, waarop ze ook nog eens zes kinderen kreeg. Haar man was ook heel vroom, dus samen zetten zij zich in voor de armen.

Na de dood van haar echtgenoot kreeg Birgitta een visioen om een nieuwe kloosterorde te stichten. En zo begon in dat jaar nog de bouw van het eerste birgittijnse klooster. In de visioenen kreeg zij, toen al, herhaaldelijk gegevens door over missstanden in de Rooms-Katholieke Kerk, samen met haar dochter zette zij zich in tegen verloedering van de kerk. De stichting van haar eigen orde maakte zij niet meer mee. Haar dochter Katarina ontving goedkeuring voor de birgittijnse orde in 1378.

De birgittijnse zusters zijn te herkennen aan hun grijze habijt, zwarte sluier en de birgittijnse kroon; die bestaat uit twee gekruiste witte linnen banden in een ring, op de raakvlakken bevinden zich vijf rode stippen die symbool staan voor de vijf wonden van Christus.

Vanzelfsprekend wilde ik de zusters heel graag ontmoeten. Een uitgelezen kans was de dagelijkse opening van de kapel om 15.00 uur. Bij binnenkomst hoorden wij prachtige gezangen van de zusters. Helaas waren de zusters onzichtbaar, achterop een balkon geposteerd. Het museum is geheel afgezonderd van de abdij, dus helaas heb ik geen zuster in levende lijve gezien en moest ik het met wat foto's in het museum doen.

To do or not to do

In 2009 startte de Zweedse Navid Modiri het blog 365 Things you can do. Op het blog stond elke dag iets nieuws om te doen en het was een daverend succes. Heel Zweden leerde breien, boomhutten bouwen, gedichten schrijven en de daklozen kwamen op een gegeven moment om in de koffie. Na het Zweedse blog verspreidde het zich over andere landen. Wat is dat toch met dit soort lijstjes en boeken dat mensen zo aantrekt? Heeft iedereen het nog niet druk genoeg tegenwoordig? Toch moet ik zeggen dat het ook mij aantrekt, gewoon elke dag iets heel anders te doen dan je ooit hebt gedaan. Uiteindelijk komt het er nooit van en belanden de boeken over dit soort onderwerpen nauwelijks gelezen onderin de boekenkast, ik heb namelijk niet eens tijd om de dingen te doen die ik nu al wil doen op een dag.

Opvallend aan het blog van Navid Modiri is dat op 22 december 2010 de Zweedse sekte The River al wordt genoemd. Pastoor Leo heeft een huis van iemand geconfisqueerd en het blog roept op hem massaal protestkaarten te sturen.  Deze gevaarlijke sekte is nu weer in het nieuws doordat ouders er een meisje van veertien hebben mishandeld onder de noemer exorcisme. Het kind werd in brand gestoken om haar te verlossen van boze geesten. Deze mishandelingen begonnen al in 2004 en worden gelinkt aan de controversiële praktijken van de congregatie The River in het Zweedse Boras. Zoals wel vaker met to do lijstjes, hebben de protestkaarten weinig effect gehad en bloeit de sekte als nooit tevoren. Hopelijk heeft het sturen van de kaarten het leven van andere mensen wel veranderd. Moraal van dit verhaal; wat je ook gaat doen, sluit je in ieder geval nooit aan bij een sekte.

Islam, alleen als ie ijs- en ijskoud is

Het Ice Hotel in het Zweedse Jukkasjärvi wordt elk jaar helemaal uit ijs gebouwd. Naast een ijskerk die ze altijd al hadden, is het hotel nu ook van plan een ijsmoskee te bouwen.

De ijskerk is al jaren een groot succes. De Lutherse kerk houdt er elk jaar de nachtmis en gemiddeld 150 stellen per jaar geven er elkaar het jawoord. Ingve Bergqvist, CEO van het ijshotel, hoopt met de bouw van een ijsmoskee de twee godsdiensten dichter bij elkaar te brengen. Volgens Imam Mahmoud Aldebe, hoofd van de Zweedse Moslim Associatie, ziet ook zijn organisatie de bouw van een ijsmoskee positief in. Adebe hoopt de toeristen informatie te kunnen geven over de islam.

Het Ice Hotel, ligt dicht bij de poolcirkel en krijgt elk jaar bezoekers van zo'n 80 verschillende nationaliteiten tussen de ijslakens, waaronder ook veel moslims uit Saoedi-Arabië. Het hotel is open van 3 december tot eind april, waarna het geheel wegsmelt. Straks zullen daar dus de religies samensmelten, het zou daarom een goed idee zijn om er ook op zijn minst nog een synagoge en een Hindoeïstische tempel bij te bouwen.

Bronnen

Ice Hotel

The Huffington Post

De Telegraaf

Miswijn tegen Mexicaanse griep

In Zweden gaan een aantal kerken sterkere miswijn schenken tijdens de communie. Bedoeling is zo de verspreiding van de Mexicaanse griep tegen te gaan.

De kerkgemeenschap van Karlskoga heeft de knoop al doorgehakt. In de parochies in het noordelijke Piteà wordt nog gedebatteerd over de vraag om de lichte of acoholvrije wijn in de communiebeker te vervangen door een sterkere soort. Hoe meer alcohol de wijn bevat, hoe meer microben er gedood worden wanneer de kelk van mond tot mond wordt doorgegeven. Dat is althans het achterliggende idee.
Wellicht zal het, in een land waar alcochol behoorlijk duur is, ook wat meer kerkgangers trekken.

En we noemen hem Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116 9:51

Een Zweeds stel heeft een boete gekregen omdat zij hun kind een illegale naam hebben gegeven, de boete heeft wat lang op zich laten wachten want het kind is inmiddels 7 jaar oud. De arme 7 jarige heeft de naam Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116, de uitspraak is nog gekker: "al bin" (een kruising tussen Al Bundy en Bin Laden). De ouders hebben aangeboden de naam te veranderen in "A", maar ook dat is afgekeurd.

De ouders, Elizabeth Hallin en een onbekende vader, lukte het in eerste instantie al niet om aangifte te doen voor de jongen zijn 5e verjaardag, waarop ze al een boete kregen. Daarna hebben zij in mei 1996 snel de naam met 43 karakters ingeleverd, met de mededeling dat dit een expressionistische, artistieke creatie is. Ze stelden dat de naam in de geest van de 'patafysica* gezien moet worden.

* 'Patafysica = de leer van de ingebeelde oplossingen. Het heeft een nauwe band met de filosofie en de (beeldende) kunsten. Volgens geen enkele algemeen geldende wetenschappelijke definitie kan de 'patafysica als een wetenschap aangemerkt worden. Dit is niet in strijd met het feit dat de 'patafysica zichzelf een wetenschap noemt: die definitie is niet wetenschappelijk, aangezien de 'patafysica zichzelf eveneens als niet-wetenschappelijk definieert. (het accentje hoort overigens voor het woord te worden geschreven).

Dill-sillen bij Ikea

Van onze correspondenten Teun en Marieke Markies uit Bergen op Zoom

Vandaag zijn Teun en ik weer eens een kijkje gaan nemen bij Ikea. Dat doen we wel vaker, omdat je er altijd zulke leuke ideeën op kunt doen en ze weten hoe je een paar vierkante meter toch leuk in kan richten. Zo togen we deze morgen dus vol goede moed weer Ikeawaarts.

"Het zal er wel niet druk zijn op een doordeweekse dag", zei Teun optimistisch, dan hebben we lekker de ruimte. Nou, vergeet het maar! Toen we met de roltrap naar boven gingen konden we een blik in het restaurant werpen en het zag zwart van de mensen die er zaten te ontbijten. Je kunt er namelijk voor 1 euro drie kleine broodjes een ei, boter, jam een plakje ham en kaas en koffie of thee nuttigen en laten we eerlijk zijn sinds de euro en het kabinet Balkenende moet je wel veren laten om nog iets te kunnen doen met de kinderen. Ook de AOW’ers waren rijk vertegenwoordigd en ik kan ze geen ongelijk geven, want het is er best gezellig.

''We kopen alleen maar een onderlegger voor op het bureau hoor Teun", zei ik, denkend aan de andere keren dat we afgeladen huiswaarts keerden met spullen waar we de hele straat mee konden meubileren. Maar vergeet het maar weer, want Ikea heeft een zeer zakelijke wandelroute door de winkel aangelegd: Je kunt namelijk alleen bij de uitgang komen als je alle etages bent doorgeworsteld (alleen het restaurant en de toiletten zijn als tussenstop aan te doen). Dus jullie begrijpen wel wat er gebeurde: We begonnen met een gele tas te vullen en aan het eind van de route liepen we met twee volle uitpuilende gele Ikeatassen te zeulen. Er puilden ook twee merkwaardige witte rollen uit. Het waren gecomprimeerde rolkussens en dat leek ons wel wat. Nu we weten nu wat comprimeren is, want toen we ze later thuis uit het plastic haalden gebeurde er een groot wonder! De kussens namen namelijk een gigantische proportie aan en ik denk dat als we er op gaan liggen we de andere dag wakker worden met een nek als een ooievaar.

We hadden ook twee blikjes Zweedse appelcider meegenomen uit de foodmarket en een potje gemarineerde Zweedse haring genaamd: Dill Sill. Lekker om voor het slapen gaan nog even te nuttigen. Dat smaakte ons allemaal best, maar toen ik net even de Ikea-site op de computer bekeek verging me het lachen wel. Er stond namelijk dat de potjes gemarineerde haring (waaronder ook de Dill Sill ) teruggebracht moesten worden en vooral niet opgegeten, want er waren klanten geweest die er grote stukken glas in hadden aangetroffen. Nou, na vannacht zullen we dus met nekken als ooievaars rondlopen speurend in het toilet of er ook sporen van de Dill Sill zijn te bekennen.

Echt Zweeds, Dill Sill met Grötebröt oftewel: Ikea = Ik eet alles!

Audoe Teun en Marieke Markies.

In het noorden nog een enkele bui (© 7:26)

In Zweden laat men geen kans voorbij gaan om aan sexuele voorlichting te doen. De mensen zijn daar minder warmbloedig dan in meer zuidelijke landen en daarom schijnt het nu zelfs geen overbodige luxe te zijn om harde porno te laten zien tijdens het late journaal.

De publieke zender SVT vertoonde tijdens een journaaluitzending minutenlang expliciete beelden van de Tsjechische harde pornofilm Sex Trails. Men deed of het onderwerp de laatste krachtsverhoudingen in het politieke veld was, maar ondertussen waren de kijkers gefixeerd op de schermen achter de nieuwslezer die beelden vol groepsseks en anale uitspattingen te zien gaven.

Een van de schermen stond per ongeluk nog afgesteld op de betaalzender Canal Plus, waarop de pornofilm te zien was. Het personeel had eerder de avond naar Canal Plus gekeken, maar vergeten de zender uit te zetten.

Ik denk dat onze nieuwslezers al met rode oortjes in beeld zouden verschijnen mochten ze eerder op de avond al naar Canal Plus hebben gekeken. Laat staan de weerman die daarna in beeld moet verschijnen, ik zie Peter Timofeeff al vol verwachting naar de depressies kijken en terwijl hij er een aan wil wijzen ziet hij daar net een anale penetratie, je snor zou er voor minder afvallen.