Ark van Noach gevaar voor volksgezondheid

Onze onderzoeker de heer R. Schade is een ernstige fout van God op het spoor gekomen. De Ark van Noach blijkt een gevaar voor de volksgezondheid te zijn. Enige conclusie hier kan zijn dat God met teveel dingen tegelijk bezig is geweest, en dan schiet het toezicht er wel eens bij in.

BELANGRIJKE VEILIGHEIDSWAARSCHUWING

Ark van Noach artikel nummer TR004020

Ondanks onze zorgvuldige veiligheidsprocedures hebben we geconstateerd dat de

ark van Noach welke is verkocht tussen april 2010 en maart 2011 niet voldoet aan de

gestelde veiligheidseisen.

Bij de ark zitten enkele speelfiguren die te klein zijn en verstikkingsgevaar kunnen

opleveren voor kinderen onder de 3 jaar. Ook bevat de deur van de ark magneten

die los kunnen laten en ingeslikt kunnen worden hetgeen verstikkingsgevaar en/of

inwendig letsel op kan leveren.

Wij verzoeken u dringend dit speelgoed buiten gebruik van uw kind (onder de 3

jaar) te plaatsen.

U kunt het artikel nummer vinden bij de barcode op de verpakking of het identificeren

aan de hand van de foto op deze poster.

Als u in het bezit bent van dit speelgoed vragen wij u vriendelijk dit artikel te

retourneren bij de desbetreffende winkelier die u het aankoopbedrag zal retourneren.

Hartelijk dank voor uw medewerking en onze excuses voor het

ongemak.

Met vriendelijke groeten,

Trä Present BV

info@trapresent.nl

0416- 724 968

God moet uit Amerikaanse luchtmacht

Klachten van een atheïstische organisatie hebben er toe geleid dat de Amerikaanse luchtmacht de Latijnse verwijzing naar God uit een embleem van de Air Force Rapid Capabilities Office (RCO) heeft verwijderd. Op het embleem stond in het Latijn “Doe God’s werk met andermans geld”, maar dat is nu gewijzigd naar “Doe wonderen met andermans geld”.

 Jason Torpy, voorzitter van de atheïsten, vindt dat het woord God niet in het logo mag staan, want niet alle militairen zijn immers religieus. Randy Forbes van de Congressional Prayer Caucus vindt dat God best in het logo mag blijven, de hele grondwet is namelijk ook op God gebaseerd ("In God We Trust") en religie is deel van de geschiedenis van Amerika.

Tja als we zo gaan beginnen kunnen we nog wel even bezig blijven. In ons volkslied bijvoorbeeld alleen al komt het woord God veelvuldig voor, moeten we piepjes op die plaatsen zetten? Het woord Boeddha? "In Boedha's vrees te leven heb ik altijd betracht" klinkt toch ook niet? Op alle Goden zout leggen, noemen ze dat.

Telefoon van God op Telendos

Een wat sombere veerman, waarmee de meeste toeristen geen contact hebben, voer ons over naar Kalymnos. De boot was nog maar net vertrokken uit het haventje van Telendos, toen de papas met zijn gevolg al roepend en zwaaiend op de kade verscheen. Het was duidelijk dat de veerman dit wel zag, maar absoluut niet van plan was terug te keren.

Op zich verwonderlijk, gezien het grote respect dat een papas in Griekenland over het algemeen geniet. Papas was zulk gedrag dan ook geenszins gewend. De bootman toonde zich echter een waar erfgenaam van de Stoa en bleef conform deze stroming dan ook onbewogen doorvaren. Bijna bij Kalymnos gearriveerd ging echter de telefoon; een woedende papas aan de lijn. Het leek alsof God zelf belde, want de bootman liet de telefoon van schrik bijna in het water vallen en keerde de boot direct. Op volle toeren gingen wij rechtsomkeert naar Telendos en werd de papas met zijn gevolg alsnog in de boot genomen. Met een devote glimlach voer de veerman opnieuw richting Kalymnos.

God straft verkeerde

Als God echt zou bestaan, waar zou je dan veiliger zijn dan in een kerk? In Gingelom (B) heeft een man een enorme val in een kerk overleefd, maar het kan natuurlijk ook toeval zijn.

Een schoonmaker uit Gingelom kreeg van de priester van de plaatselijke kerk opdracht de zolder eens een goede schoonmaakbeurt te geven. Iedere keer als de priester daar namelijk met een misdienaartje vertoefde zat zijn kazuifel nadien onder het stof. Tot zijn schaamte was het zelfs al eens voorgekomen dat hij tijdens de mis de spinnenwebben in zijn haar had hangen.
De schoonmaker zakte echter plotseling door de houten planken van het plafond, en viel 13 meter naar beneden. Als bij wonder viel de man op enkele kerkstoelen. Hij kon zelf nog een ambulance bellen en bleek slechts een gebroken arm en ontwrichte knie te hebben.

Moraal van dit verhaal; God straft niet onmiddellijk, straft vervolgens de verkeerde, maar maakt het altijd weer goed met zijn gelovigen.

George Carlin - Religion is bullshit

En wat had die man gelijk! Leukste kijk op religie ooit. Helaas weet George Carlin inmiddels de waarheid, alleen kan hij het niet meer vertellen.

Mr. Islam 10:04

Stephen Demetre Georgiou, vroeger bekend als Cat Stevens, en sinds eind jaren 70 bekend onder de naam Yusuf Islam, heeft weer eens van zich laten horen.

Vroeger had hij enige hits, nu niet meer. Dat is niet verbazingwekkend als je zijn saaie folkliedjes hoort die hij tegenwoordig ten gehore brengt, deze liedjes zijn voornamelijk islamitisch geinspireerd, daar Mr. Islam zich in 1978 tot de islam heeft bekeerd (was vrij gemakkelijk want de baard had hij al). Deze bekering kwam natuuurlijk niet zomaar uit de lucht vallen; in 1977 was, toen nog, Stephen in de buurt van Malibu dronken aan het zwemmen, een golf bracht hem terug aan land en hoe kun je dit anders opvatten dan als een geschenk van God (Allah in dit geval).

Daar Mr. Islam vorig jaar beledigd was door World Entertainment News Network stond de islamistische afgezant vrijdag voor de rechter te Londen, opmerkelijk genoeg had Mr. Islam zich aan de Sharia gehouden, maar ging toch zijn gelijk halen in de Engelse rechtspraak. Het nieuwsagentschap had een bericht gepubliceerd dat Cat, Stephen Islam tijdens een award uitreiking niet tot vrouwen wilde spreken die niet gesluierd waren (behalve tegen zij eigen vrouw). Natuuuurlijk was dit niet waar (?) en dus kreeg Mr. Islam een leuk bedragje uitgekeerd, wat de gelovige aan goede doelen (lees islamistische) doelen zal schenken.

God dobbelt niet, maar is wel relatief 12:14

Wetenschap en religie, een bijna onverenigbaar duo. Het zijn ongelijksoortige grootheden die geen formule dichter tot elkaar kan brengen. Ook Einstein liet het niet los, zelfs nu nog, vanuit het graf, heeft hij er zijn zegje over en gooit hij nog wat olie over het religieuze vuur.

Deze week heeft een anonieme koper op Bloomsbury Auction (Londen) een brief van Einstein aan filosoof Eric Gutkind gekocht voor $404,000.
In de brief uit 1954 beschrijft hij de Bijbel als kinderachtig en spot met de theorie dat de Joden een uitverkoren volk zouden zijn. Al was hij zelf Joods en had hij diepe affiniteit met Joden, hij vond ze een volk als alle andere, maar wel “met wat meer pech”.

De brief was niet voor publicatie bedoeld en geeft onverbloemd Einstein’s mening over religie, God en Jodendom. Dit terwijl hij voor publiek alleen in metaforen over religie sprak.
Einstein verloor zijn geloof toen hij 12 jaar was, als jong jochie kwam hij al tot de conclusie dat het geloof een leugen was. Wel bleef hij zijn hele leven religieuze gevoelens houden over de orde van het universum en de natuurkundige mysteries; “Het meest onbegrijpelijke van het universum is zijn begrijpelijkheid”, “Als er iets in mij religieus genoemd kan worden, dan is het wel mijn grenzeloze bewondering voor de structuur van de wereld voor zover de wetenschap deze aan het licht kan brengen”.
Einstein vond het idee van een persoonlijke God die gebeden verhoort, naïef en leven na de dood wishful thinking. (Terwijl er in feite weinig mensen zijn die zo voortleven na hun dood als Einstein, al dan niet bewust).

Toch kende hij wel een God, voor hem was God een metafoor voor natuurkundige wetten. Dezelfde God dus als die van Spinoza; de God die één is met de natuur.
Dit bracht hem tot zijn bekende uitspraken; “God doesn’t play dice” en “Science without religion is lame, religion without science is blind”.
Hij geloofde dus meer een in alomtegenwoordige kosmische energie en beschouwde zichzelf als agnost, i.p.v. atheïst. Atheïsme beschouwde hij als even intolerant als religieuze fanatici.
Hij vond het probleem met God te omvangrijk om met onze beperkte hersenen te kunnen begrijpen.

Einstein beschouwde het bedrijven van wetenschap als een religieuze aangelegenheid. Wetenschap en religie, toch geen onverenigbaar duo?

Als een God in Vanuatu

Het valt niet mee om met een koningin getrouwd te zijn, dat hebben we allemaal kunnen zien aan Claus. Na een leven in het kielzog van Bea, met een triest einde, kon hij zich slechts bezondigen aan een rebelse daad; het afgooien van zijn stropdas.
Toch had hij het nog lang zo slecht niet als prins Philip van Engeland. Want laten we wel wezen, je hoort en ziet hem nauwelijks, hij wordt totaal onder de voet gelopen door de dominante Elizabeth.

Zijn leven als koninklijke vloermat begon al goed toen hij in 1947 met Lizzy trouwde en Brits staatsburger moest worden; als zoon van prins Andreas van Griekenland en prinses Alice van Battenberg moest hij direct dat verleden achter zich laten en zich voortaan Mountbatten noemen (de verengelste versie van Battenberg). Zijn tot dan toe Griekse gedragingen zoals het veelvuldig roepen van Hoppa!, overmatig drinken van Ouzo, dansen op tafels en het stukgooien van borden werden hem vakkundig afgeleerd. Vooral het gooien van borden , en zijn voorkeur daarin voor Wedgwood, schijnt nogal een hardnekkige dwangneurose geweest te zijn, waarop er een geluidsdichte ruimte voor hem is getimmerd in de kelder van Sandringham, alwaar Philip zich tijdens de vakanties mag uitleven met gooien van (plastic) Wedgwood borden.

Gelukkig heeft Philip iets wat andere koninklijke voetvegen niet hebben; hij heeft op de eilanden Vanuatu (Oceanie) de status van (Griekse) God. Hij wordt er volop aanbeden en zijn verjaardag op 10 juni is een nationale feestdag. Zijn status van Godheid is ontstaan ergens in de jaren 60, toen Vanuatu nog een Frans-Engelse kolonie was.
Eeuwenlang geloofden de inwoners al in een oud verhaal over een berggeest die de zee afzocht op zoek naar een heel machtige vrouw om mee te trouwen, tevens geloofden zij dat de geest blank was. Op een of andere manier werd het verhaal, in het collectieve geheugen, gekoppeld aan Prins Philip. Hoogstwaarschijnlijk is dit gekomen doordat in alle overheidsgebouwen destijds een portret van Philip en Lizzy hing.
Dit alles werd voor de inwoners in 1974 nog eens bevestigd toen het koninklijke duo er op staatsbezoek ging. Daar stond hun goddelijke geest in een wit marine uniform, speciaal voor hen gekomen om hen zijn machtige bruid te tonen.

Wel wat ironisch aan dit alles is dat prins Philip bekend staat om zijn incorrecte uitlatingen inzake buitenlandse betrekkingen en dan met name niet-westerse volken. Zo adviseerde hij ooit Engelse studenten niet te lang naar China te gaan, omdat zij dan ook spleetogen zouden krijgen. Bij een bezoek aan Aboriginals vroeg hij hen of ze nog steeds speren naar elkaar wierpen.
Gelukkig weten ze dat niet op Vanuatu, want zij kunnen niet lezen of schrijven en hun engels is ook weggezakt; lucky Philip.