Posts tonen met het label religie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label religie. Alle posts tonen

zondag, april 16, 2017

Grieks Pasen: verbranden van Judas


De Grieks-Orthodoxe kerk is in Griekenland zo verweven met de cultuur, dit brengt mooie rituelen met zich mee. Bijna al deze markeringen van de tijd worden gezien als godsdienstig, terwijl het toch ook juist een vermenging van de cultuur met de religie is. Zo is het voor Pasen de gewoonte om een groot vreugdevuur te maken bij de kerk, om Judas te verbranden, de verrader van Christus. 

Hoog boven het vuur bungelt een levensgrote pop. De pop is meestal door kinderen gemaakt. Als de pop af is, wordt aan iedereen geld gevraagd en in de pop gestopt. De pop wordt voor Pasen met brandstof overgoten. Als de pop eenmaal brandt, vallen de muntjes eruit. Degenen die een muntje te pakken hebben, mogen het houden. 


Voordat de pop in brand wordt gestoken, wordt het "testament" van Judas voorgelezen, hierin worden allerlei buurtbewoners op de hak genomen. Dan beginnen de vrouwen te gillen, om het onheil af te wenden. Kinderen slaan de pop en er wordt vuurwerk naar Judas gegooid. Terwijl Judas brandt, luiden de kerkklokken.

Het klinkt logisch natuurlijk om de verrader van Christus te verbranden voor Pasen. Toch heeft het aansteken van een paasvuur een voorchristelijke oorsprong. Het wordt in verband gebracht met Ostara, de godin van de dageraad en de lente. Het paasvuur zou voor vruchtbaarheid zorgen. Pas later zou deze traditie gekerstend zijn en werd in het vuur Judas Iskariot symbolisch verbrand. Maar waar het gebruik ook vandaan komt, dit zijn toch prachtige rituelen?


zaterdag, november 23, 2013

Jeruzalem

Al ben ik al redelijk vaak in Jeruzalem geweest, de christelijke plaatsen ben ik nooit gaan bekijken. Dit was dus de kans om daar verandering in te brengen. Helaas was de sfeer er in oost-Jeruzalem niet beter op geworden.





Het christelijke deel begint vanzelfsprekend met de Via Dolorosa (letterlijk lijdensweg), die loopt van de Leeuwen- of St. Stefanspoort naar de Heilig Grafkerk. Volgens christenen werd Jezus, na zijn veroordeling door Pontius Pilatus langs de Via Dolorosa naar de executieplaats Golgotha geleid. Er zijn veertien kruiswegstaties*, allen gemarkeerd met een gedenksteen. Aangezien het stratenplan in Jeruzalem in de afgelopen 2000 jaar nogal is veranderd, is het niet aannemelijk dat de toenmalige weg dezelfde is als de huidige. Het is allemaal dan ook meer symbolisch, ten behoeve van pelgrims, dan historisch verantwoord.

Met enorm veel mensen persten wij ons door de kleine straatjes. Hoe verder je komt, hoe Arabischer het er begint uit te zien. Helaas werd de sfeer ook steeds grimmiger. Naarmate de spanning toenam, nam ook het zweet op het voorhoofd van onze gids Yaron toe. Ik was absoluut van plan mij van dit alles niets aan te trekken, tot een man die op een muurtje aan de zijkant zat, wel heel erg boos naar mij keek. Bruusk stond hij op en begon heel hard "Sharia" te roepen. Je ziet dat je in de mensenmassa geen kant op kunt, en toch...maakte mij dat zo boos! Gelukkig kon ik mijn woede inhouden, waarna ik en mijn belager ieder een andere kant opliepen. Waarom moeten mensen zo doen? En waarom moeten religies haat nog meer aanwakkeren? **.

De kruiswegstaties leiden naar de Heilig Grafkerk, welke stamt uit 326. Ze werd gebouwd in opdracht van Keizerin Helena, moeder van Constantijn. Zij beweerde dat zij het Heilige Graf had gevonden. Ze noemde de kerk Anastatis, de verrijzenis. Vanaf deze tijd werd de kerk, en het omliggende gebied, een belangrijke pelgrimsplaats voor christenen. Godsdiensttwisten en oorlogen zijn van alle tijden, de kerk is dan ook diverse malen verwoest. De huidige kerk stamt uit 1048. De Ottomanen stelden regels op omtrent het bestaat van de kerk. Zo kregen twee islamistische families de sleutel in bewaring om ruzies tussen de verschillende christelijke groepen (Grieks-orthodoxen, Rooms-Katholieken, Armeens-orthodoxen, de Koptische kerk en de Ethiopische kerk) te voorkomen. Deze regeling is tot de dag van vandaag van kracht.

In de kerk is het vanzelfsprekend erg druk met een mengeling van toeristen en echte pelgrims. Vooral die laatste groep is interessant om te bestuderen. De pelgrims komen uit de hele wereld en velen zijn tot tranen toe geroerd. Ze vallen op hun knieën, blijven oneindig kruisen slaan en kussen elke steen waar zij maar bij kunnen komen. Je moet waarschijnlijk wel heel gelovig zijn wil je daar geen mond- en klauwzeer van oplopen, wij hebben dit soort activiteiten dan ook maar aan de gelovigen  gelaten.

Wordt vervolgd.

* Kruiswegstaties:
1. Jezus wordt ter dood veroordeeld.
2. Jezus neemt het kruis op zijn schouders.
3. Jezus valt de eerste keer.
4. Jezus ontmoet zijn moeder.
5. Simon van Cyrene helpt het kruis te dragen.
6. Veronica droogt het gezicht van Jezus af.
7. Jezus valt voor de tweede keer.
8. Jezus troost wenende vrouw.
9. Jezus valt voor de derde keer.
10. Jezus wordt van zijn kleding beroofd.
11. Jezus wordt aan het kruis genageld.
12. Jezus sterft aan het kruis.
13. Jezus wordt van het kruis genomen.
14. Jezus wordt in het graf gelegd.

**Het Vaticaan blijft keer op keer haar standpunt verkondigen dat oost-Jeruzalem geen Israëlisch grondgebied is, maar bezet gebied.




zondag, april 28, 2013

Museumpark Orientalis

Het scheelde niet veel of Museumpark Orientalis (voorheen Heilig Land Stichting) had voorgoed de deuren moeten sluiten. Dankzij een handtekeningenactie van bezoekers heeft het museum toch subsidie gehad en kan het, voorlopig overleven.

De uitdaging dit jaar is voldoende bezoekers te krijgen om de financiële basis te verstevigen. Ik zou zeggen ga eens naar Museum park Orientalis, het is een uniek museum met een heel eigen sfeer. Naast de interessante dingen die er te zien zijn, is het ook een prachtige omgeving, zo midden in het bos. Vanaf de zomer zal de Hidden Garden te zien zijn, een geschenk van de staat Israël.

Verder is het museum een oriëntatiepunt op spiritualiteit en zingeving, wat nog verder uitgebouwd zal worden. Het heeft een rol in het bieden van informatie over de achtergronden van maatschappelijke problemen die samen hangen met religie, iets wat toenemend belangrijk wordt. Kortom een museum met een beetje meer, zeker waard om eens een bezoekje te brengen.

donderdag, december 13, 2012

Bijna een normaal mens

Het is natuurlijk de grootste onzin van de wereld, maar ik kon het toch niet laten: de Religiestresstest.
En dat viel tegen; ik ben slechts bijna normaal. Nu dacht ik natuurlijk dat ik heel tolerant was en daarom ook geen religiestress zou kennen. Maar wat is normaal? Is normaal in Nederland niet ontzettend intolerant zijn en daar dus enorm veel stress van hebben?

Van harte gefeliciteerd. Het is je gelukt de Religiestressmeter te overleven! Je scoorde  42 punten. Je krijgt van ons de titel: Gemiddeld Stresskonijn
Je bent bijna een normaal mens. Je vloekt wel eens ( al was het maar in gedachten) en je hebt gevoel voor recht en krom. Je bent bereid om te luisteren naar anderen maar soms slaat de stress toe wanneer jouw overtuiging toch botst met die van je buurman. Geen nood. Als je gewezen wordt op wat onredelijk is en wat niet, laat je feedback tot je doordringen. Je doet er iets mee in positieve zin al kan het soms wel even duren voor je ook daadwerkelijk toegeeft dat een ander ook een beetje gelijk kan hebben.

zondag, augustus 29, 2010

Religie-advies

Al ben ik niet religieus opgevoed, toch begon mijn interesse voor religies al op zeer jonge leeftijd. Met name was en ben ik geïnteresseerd in hoe de religies zich in verschillende culturen manifesteren. Cultuur en religie zijn vaak onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Mijn voornaamste doelstelling is de interreligieuze dialoog en interculturele dialoog op gang te brengen. Vaak is meer kennis over de religie en de cultuur van de ander al voldoende om veel problemen op te lossen. Ondanks de voortschrijdende globalisering geldt het gezegde onbekend maakt onbemind als nooit tevoren.

En om aan dit alles gestalte te geven wil ik jullie dan ook mijn nieuwste activiteit voorstellen:
Religie-Advies.


Mijn uitgangspunt zijn altijd de mensen, hoe zij omgaan met hun religie en omgaan met elkaar, met name met andere religies in eenzelfde land of regio. Helaas zie ik vaak dat religie zowel in Nederland als in het buitenland veel problemen oplevert, problemen die in het algemeen op onbegrip zijn gebaseerd. En daar wil ik dus iets aan doen!

dinsdag, september 15, 2009

Freedom of Speech

Darwin, Freud, Tylor, en nog velen met hen werden aanvankelijk verguisd voor hun ideeën. Dat is lang geleden zou je denken, maar helaas zijn er nog mensen die fel in verzet gaan tegen deze ideeën.
Darwin met zijn evolutietheorie, Freud die religie vergeleek met een psychische ziekte en Tylor die religie een restant van onontwikkeldheid vond.
De vrouw die alleen naar een café gaat, de vrouw met een hoofddoek, de vrouw met een te korte rok voor haar leeftijd, zij worden verguisd. Dat is lang geleden zou je denken, maar helaas zijn er nog steeds mensen die fel in verzet gaan tegen dit soort dingen.
Politici, schrijvers, journalisten, bloggers worden altijd wel door enkele mensen verguisd voor hun ideeën. Dat is lang geleden zou je denken, maar helaas zijn er nog mensen die fel in verzet gaan tegen deze ideeën. Toch niet in een land met persvrijheid zou je denken, maar helaas zijn dit soort zaken ook anno 2009 nog dagelijkse feiten.

Wij moeten namelijk met een enorme hoeveelheid soortgenoten op deze planeet leven. Deze soorten hebben veel overeenkomsten, het leuke is dat ze ook verschillen van elkaar. En in dat laatste zit tegelijkertijd ook het probleem. Er bestaat in elk land namelijk een stilzwijgende afspraak hoe de mens zicht dient te gedragen en wat de denkbeelden van deze mens moeten zijn. Noem het maar een soort bijbel, maar dan ongeschreven in het hoofd van de mens. En hoe komt die bijbel daar? Vaak door opvoeding, en vaak door schade en schande, want als je je kop ook maar één keer boven het maaiveld uit durft te steken, wordt deze eraf gehakt. We kennen in de geschiedenis allemaal wel een persoon die deze bijbel al te letterlijk wilde uitvoeren, en die verguizen we (gelukkig) praktisch allemaal, nu, maar waarom denk je dat deze persoon destijds zoveel volgelingen had?
De mens lijkt erop uit te zijn zijn medemens klein en in bedwang te houden, dit is echter enorm slecht voor de ontwikkeling van de mens en de toekomst van de aarde. De mens lijkt anders echter niet in staat te zijn het gedrag van zijn medeaardbewoners te kunnen tolereren. Het is zelfs wetenschappelijk aangetoond dat we mensen die het meest op ons lijken en zich hetzelfde gedragen, het meeste mogen. De mensen dus waar wij het minste van kunnen leren.

Laat iedereen daarom doen wat hij wil, denken en zeggen wat hij wil. En luister aandachtig, want van elk mens kun je wel iets leren, of er op zijn minst over reflecteren. En vergeet daarbij ook vooral niet in de spiegel te kijken.

woensdag, juli 15, 2009

Telendos: geloof, bijgeloof, of waarheid ?

Geloof en bijgeloof liggen dicht bij elkaar op Telendos. Voor de inwoners is er zelfs geen enkel verschil tussen de twee. Alles is gewoon waar, daar zijn geen bewijzen voor nodig. Iedereen heeft dan ook wel enkele "waargebeurde" spannende verhalen te vertellen.

Zo komt de hele familie na een begrafenis nog enkele keren op bezoek bij de overlevende; na 1 maand, 3 maanden, 9 maanden en na 1 jaar. Iedereen brengt dan speciale cakejes mee. Bij het bakken moet je uitspreken dat alleen familie welkom is, want als je uitspreekt dat iedereen welkom is dan komen er geesten van alle overledenen. Het verhaal gaat dat een baldadig kind snel zei dat iedereen welkom was, de gevolgen laten zich vanzelfsprekend raden: de hele dag had men last van honderden geesten en zombies die in een niet aflatende stroom het huis van de overlevende bezochten. Er moesten 3 papassen aan te pas komen om dit euvel weer op te lossen.

Het gedeelte van het eiland achter het kerkhof wordt dead city genoemd. Natuurlijk niet voor niets! Over dit gedeelte van het eiland zijn tientallen getuigenissen van mensen die er hebben gewandeld en/of gekampeerd en 's nachts moesten vluchten, uit angst, omdat ze omsingeld werden door vele kinderstemmen. Onlangs gingen de twins, om stoer te doen, daar toch weer kamperen. Nadat hun tent omringd werd door voetstappen gingen ze voorzichtig buiten de tent kijken, niemand te zien natuurlijk, maar direct zwol het kinderkoor weer aan. De twins renden daarop gillend naar huis.

Het meest recente verhaal gaat over Yiannis, toch een van de stoerste jongens van het eiland. Hij werd, in mei dit jaar, midden in de nacht gebeld door een vriend, waarmee hij de volgende ochtend naar het Constantinus klooster zou lopen. De vriend drong aan dat het beter was nu al te vertrekken en zei dat hij direct moest komen, zelf was hij al onderaan het pad naar het klooster en daar zou hij op Yiannis wachten. Yiannis vond het vreemd van zijn vriend, maar besloot toch gevolg te geven aan het telefoontje. Het was inmiddels doodstil en pikkedonker. Vlakbij het hotel is een erg donker pad (in juni is hier eindelijk verlichting gekomen) langs een afgelegen strandje. 's Nachts zie je daar nooit iemand. Echter nu zag Yiannis een man bij het water zitten, hij had zijn handen tot een kommetje gevouwen en dronk daarmee water uit de zee. Yiannis riep de man, waarop deze zich oprichtte en zo'n 2 meter lang bleek te zijn, hij was helemaal in het zwart en had geen gezicht. Direct daarop sprong de man het pad op richting Yiannis, die met het hart in zijn keel het hazenpad koos. Rennend, buiten adem en trillend over zijn hele lichaam spoedde hij zich naar huis. Yiannis was er van overtuigd dat het de duivel was en al is hij anders niet bijzonder gelovig, hij is 2 dagen op bed blijven liggen geheel omringd door iconen. Zijn ouders waren behoorlijk bang door het verhaal en besloten papas uit te nodigen voor een gesprek. En ja hoor papas wist het zeker; het was de duivel geweest. Het advies luidde: vaker de kerk bezoeken en meer iconen kussen. En zijn vriend? die had inderdaad die nacht helemaal niet gebeld, hij lag gewoon thuis te slapen.

En ja zo zijn er nog tientallen verhalen, er is van de weduwen bijvoorbeeld niemand die hun overleden echtgenoot niet eens op bezoek heeft gehad 's nachts, terwijl andere overledenen constant dingen zoek maken en ze dan op vreemde plaatsen weer boven water toveren. Allemaal niet te bewijzen verhalen, maar het tegendeel hebben we ook nog niet kunnen bewijzen....

donderdag, juli 09, 2009

Uluru (Ayers Rock) gaat sluiten

De grote rode rots in het midden van het land is het bekendste symbool van Australie: Ayers Rock, of zoals Aboriginals hem noemen; de Uluru (Grote Rots).

Helaas is alleen kijken naar de Uluru voor veel reizigers niet voldoende. Op jaarbasis klimmen er maar liefst 300.000 mensen naar de top van de rots. Dit is echter een doorn in het oog van de Aboriginals aangezien Uluru voor hen van grote culturele en religieuze waarde is. Al duizenden jaren vormt de rots voor de Aboriginals een heilige plek die met respect moet worden behandeld. Archeologisch onderzoek wijst uit dat er al 22.000 jaar Aboriginals bij de Uluru wonen en er vele heilige ceremonies hebben plaatsgevonden. Op de rots zijn dan ook veel tekeningen en schilderingen te vinden die daarvan getuigen. De Anangu, een Aboriginalstam, geloven dat de Uluru is ontstaan toen het landschap is geschapen door hun voorouderlijke geesten. Toen zijn er regels opgesteld, waaronder de bescherming en het beheer van de rots, waaraan zij zich nog steeds houden. Het beklimmen van de rots voor de Aboriginals is daarom heiligschennis en een pijnlijke attractie.
Al rust er geen vloek op, het is een zware tocht die tot nu toe zo'n 30 reizigers er niet levend af hebben gebracht.

Het Nationale Park, waarin de Rots is gelegen, wil nu een volledige afsluiting van de rots. Eigenlijk om verdere schade aan de Uluru te voorkomen, en een (klein) beetje om de Aboriginals te respecteren. Helaas wil de Centrale Overheid hier niets van weten, het is namelijk een van de grootste toeristische attracties van het land. Dus zal geld het wel winnen van religie en milieu. Als je dus nog wilt gaan doe je dat het best zo snel mogelijk.

zaterdag, mei 30, 2009

Samenzweringstheorie is religie

Een goede samenzweringstheorie werkt als een religie, ontdekte een Britse psychiater. Je komt samen, leest uit heilige geschriften en dan voel je je beter.

Ben je overtuigd dat de wereld in het geniep wordt geregeerd door de Bilderberg Conferentie? Houden buitenaards salamandermensen ons vanuit vliegende schotels in de gaten? Heeft Bush volgens jou het WTC zelf opgeblazen? Gefeliciteerd, je bent lid van een wereldwijde religie.
Tot die conclusie komt de Britse psychiater Viren Swami na uitgebreide interviews met honderden Britten. Swami ondervroeg ze over 9/11 en legde zijn proefpersonen verschillende stellingen voor over de aanslagen. Het bleek dat mensen die geloofden in een samenzwering door de Amerikaanse regering, weinig waarde hechten aan zaken als bewijs.

In plaats daarvan baseren ze hun overtuigingen op een algeheel gevoel 'dat er iets mis moet zijn'. Mensen die geloven in een complot rond 9/11 zijn daardoor ook gevoelig voor andere samenzweringstheoriën. 'Wat in deze kringen geldt als bewijs, is vaak niet specifiek voor een gebeurtenis, maar meer een algemeen gevoel dat op allerlei samenzweringen toepasbaar is', schrijft Swami in een artikel over zijn onderzoek.
Daarmee lijkt het geloven in samenzweringstheoriën nog het meeste op een religie, concludeert hij: je komt samen op conferenties, viert je geloof, leest uit heilige boeken (websites) en dan voel je je beter. Dingen die in de rest van het leven belangrijk zijn, als concrete aanwijzingen, doen er niet zo toe.

Swami is niet de eerste die onderzoek doet naar mensen die geloven in samenzweringstheoriën. Uit Amerikaans psychisch onderzoek kwam een paar jaar geleden dat gelovigen vaak nieuwsgierig, cynisch, achterdochtig en fantasierijk zijn.
Ook kun je ze makkelijk voor een karretje spannen. Tijdens een ander Brits onderzoek naar samenzweringstheoriën uit 2003 kwam naar voren dat mensen die gevoelig zijn voor zulke verhalen, ook makkelijk geloofden in samenzweringen die door de onderzoekers zelf ter plekke waren bedacht.

Geert Wilders moet dus wel een heel gelovig man zijn.

donderdag, april 16, 2009

Vreemde religies; The Church of Maradona

Dit nogal vreemde geloof is eigenlijk meer een cult dan een religie, al vallen ze zelf liever onder het laatste. De Maradonian Church werd op 10 oktober 1998 opgericht (op Maradona's 38e verjaardag), natuurlijk door (wie anders?) zijn fans.

Inmiddels heeft deze meer op een fanclub lijkende kerk al meer dan 100.000 leden in meer dan 60 landen. Het is toegestaan er nog een ander geloof naast op na te houden, Alejandro Veron, een van de stichters zegt een traditionele religie te hebben (Rooms Katholiek) en daarnaast nog een religie van het hart, van de passie en dat is de Maradona Kerk.
Grootste kerkelijke feest is de verjaardag van Maradona, wat als kerstmis wordt gevierd.
Net als God in een aantal religies een tetragrammaton heeft, hebben ze die ook voor Maradona; D10S; 10 staat voor zijn shirtnummer, en D en S voor Dios (God). Ook hebben ze een eigen jaartelling, het is momenteel het jaar 48 AB (After Birth). Hun bijbel is de autobiografie van Maradona, welke mijns inziens beter niet nagevolgd kan worden.
De apostelen zijn degenen die hem met zijn carrière hebben geholpen, degenen die deze hebben gehinderd zijn de ketters. Het belangrijkste gebod is je eerstgeboren zoon Diego te noemen.

Het lijkt allemaal een grote grap, helaas is het dat voor veel volgelingen helemaal niet. Voor velen gaat de adoratie veel en veel te ver, wat gewoon niet goed kan zijn.
Een van de redenen is dat veel Zuid Amerikaanse landen niet echt uitblinken in iets, voetbal wordt dan een soort verheerlijking. En natuurlijk is het ook een droom; een slumdog uit Buenos Aires die over de hele wereld aanbeden wordt.
Voor God zelf lijkt de aanbidding nogal zwaar op zijn schouders te rusten, en hij kan dit dan ook alleen maar dragen door drugs te gebruiken.

zondag, april 05, 2009

Bisschop achter het raam

In Engeland doet de kerk er alles aan om religie aan de moderniteit op te dringen. Met de oubollige Anglicaanse kerkdiensten lukt dit vanzelfsprekend niet. Gelukkig hebben de bisschoppen, die een groot aandeel hebben in het verborgen werkloosheidscijfer, tijd genoeg om iedere keer weer nieuwe akties te verzinnen.

Deze keer haalde de bisschop van Middleton het nieuws door achter het raam te gaan zitten van een winkel in Manchester. Het is onderdeel van een gebedsevenement van 40 dagen, georganiseerd door de Anglicaanse afsplitsing Sanctus 1.

Om de bisschop niet al te eenzaam te laten zijn (dat is hij immers in de kerk ook al steeds), worden publiek en artiesten uitgenodigd om hem te vergezellen. Thema van het evenement is "eenzaamheid en isolatie in de stad". De stad kan een plaats zijn waar het voelt alsof je in een glazen box zit, waar al de aktie om je heen gebeurt, maar waar je geen deel van uitmaakt.

Het leuke is dat het achter het raam zitten nog wat oplevert ook; iedere deelnemer krijgt de Bijbel en de complete werken van Shakespeare. En daar willen we toch best even voor achter het raam zitten? Je kunt de hele dag water krijgen en er is zelfs de mogelijkheid een maaltijd te krijgen. Elke deelnemer wordt gevraagd een voorwerp mee te nemen waarop zijn of haar gebed zich focust, verboden zijn mobiele telefoons, geschreven materiaal, computers, radios en mp3 spelers.

Sanctus 1 is een afsplitsing van de Anglicaanse kerk, gericht op Manchester. Slogan van deze spiritueel gerichte gemeenschap is dan ook; "And on the sixth day, God created MANchester".
Ze geloven dat God reeds op aarde is en dat dit zich vooral uit in muziek, film en kunst. Dan mogen ze mij toch eens uitleggen wat het goddelijke aspect is in bijvoorbeeld "Natural Born Killers". En dat kan, er zijn nog enkele plaatsen achter het raam beschikbaar tot 16 april. Misschien een leuke tip voor de Paasdagen?

dinsdag, maart 31, 2009

Geen open mind

Over het algemeen worden sekten als eng gezien. Dit zijn ze meestal niet. Het zijn slechts afsplitsingen van gevestigde religieuze tradities. Wel zijn ze altijd min of meer wat teruggetrokken van de wereld, en daar gaat het wel eens goed mis.

Ook zijn er uitzonderingen van sekten die eigenlijk meer dan eng zijn. (Ik heb het niet over Staphorst, al begrijp ik de associatie). Het is de gevaarlijke One Mind Ministries, eigenlijk meer een cult dan een sekte.
In augustus heeft deze organisatie een moeder zo ver gekregen dat zij haar kind heeft laten verhongeren. De jongen kreeg geen eten meer omdat de moeder weigerde amen te zeggen. De vrouw was gehersenspoeld en bleef na de dood van haar kind wachten tot hij weer tot leven kwam. (En inderdaad, als je dat gelooft ben je ver heen). Toen dat na enkele dagen niet gebeurde, werd het lijk verborgen in het appartement waar ze woonden, in een koffer met mottenballen. De moeder werd werd door de rechtbank aangeklaagd voor moord.

zaterdag, februari 28, 2009

Haitian Voodoo

Voodoo is een religie die door Afrikaanse slaven naar de Westelijke kuststreek van Amerika en het Caribisch gebied werd gebracht. Daar Voodoo in Haïti vanaf die tijd sterk vertegenwoordigd is, was het bijwonen van een Voodoo ritueel voor mij toch wel topprioriteit tijdens ons bezoek aan Haïti.

Haïti is zo verbonden met Voodoo dat er een bepaalde tak van Voodoo, genaamd Haitian Voodoo, is ontstaan. In dit geloofssysteem met vele rituelen wordt het katholicisme niet verworpen, het wordt gebruikt als een frame waarin de Afrikaanse goden en geesten benaderd kunnen worden om te helpen met de problemen in het leven. Ze geloven dat de Christelijke God, in het Creools genaamd Bondye, zijn engelen naar de aarde stuurt om dichter bij de mensen te zijn. Deze Bondye wordt nooit actief aangeroepen om iets voor de mensen te doen. Dit regelt men met de meer benaderbare geesten, door middel van rituelen die kunnen variëren van het branden van kaarsen tot dierenoffers. Drums en zingen moeten maken dat de Voodoo priester bezeten wordt door geesten, wat belangrijk is om communicatie tussen geesten en mensen mogelijk te maken.

De Voodoo priester die dit alles aan ons zou openbaren bleek een soort hangjongere te zijn, wiens te grote witte onderbroek boven zijn geïmpregneerde lange broek uitkwam. Nog voor deze jonge priester ten tonele verscheen was er een team van trommelaars die al enthousiast bezig waren, met gebonk en gezang , om de weg voor de geesten voor te bereiden. Helaas bleken de geesten de priester niet goed gezind te zijn, want wat hij ook probeerde hij slaagde er niet in een vuur aan te krijgen. Zo was de show al half voorbij toen hij uiteindelijk met wat brandend riet zijn geïmpregneerde kruis en mond in brand probeerde te steken. Daarna peuzelde hij met lange tanden een bierflesje op, en het knappe was dat hij, ondanks zijn vermeende trance, een uitstekend gevoel had voor waar de camera’s zich bevonden. Direct daarna kwam de kroon op zijn voorstelling; het rondgaan met de geldkist. Toen deze vol was ging de priester er als een haas vandoor en waren wij een stuk armer, voornamelijk wat illusies betreft.


vrijdag, november 28, 2008

Nummerbord-geluk

Al is het hele nieuws gevuld met de gruwelen in Mumbai, zijn er gelukkig ook nog mensen die het zo goed hebben dat ze zich bezig kunnen houden met de onbelangrijke zaken des levens. Na een hevige strijd, zonder doden, hebben de Amerikanen het verbod op nummerborden met woorden die met religie of goden te maken terug kunnen draaien.

Onder de 60 eerder gedupeerde nummerbordbezitters waren onder andere "Be Gods" en "Gods4us". Deze godsvruchtige mensen kunnen nu de platen met een gerust hart terug op de SUV schroeven. Daar goden en auto's in de hele geschiedenis nog geen gelukkig samenspel tot stand hebben gebracht zullen het ongetwijfeld slechts de eigenaars zelf zijn die er happy van worden.

zaterdag, november 01, 2008

In sluier naar de basisschool

Uithuwelijken van kinderen op zeer jonge leeftijd is zelden een religieus verschijnsel, al wordt dit wel als dekmantel gebruikt. Ook cultureel kan men het nauwelijks noemen. Meestal zijn de motieven voornamelijk financieel.

Zo maakte de Pakistaanse politie gisteren een einde aan een huwelijk (kun je het zo nog noemen?) tussen een vierjarig meisje en een zevenjarige jongen. Een islamitische geestelijke en de vader van de jongen zijn gearresteerd. De vader van het meisje ging er als een (angst) haas vandoor, aldus de politie vrijdag.Volgens de Pakistaanse wet mag er pas worden getrouwd op 18-jarige leeftijd. Maar vaak worden meisjes al op veel jongere leeftijd uitgehuwelijkt om schulden af te betalen of geschillen te slechten. Volgens een buurman werd het meisje door haar vader verkocht voor 500.000 roepies, ofwel 4,30 euro, je kunt er nog geen pakje sigaretten voor kopen.

dinsdag, september 23, 2008

Einde aan de betutteling

If people couldn't pretend 'God told me to do this' or insist 'God is on my side,' most wars could have been avoided.

Annie Laurie Gaylor, co-president of the Freedom From Religion Foundation

zaterdag, mei 17, 2008

God dobbelt niet, maar is wel relatief 12:14

Wetenschap en religie, een bijna onverenigbaar duo. Het zijn ongelijksoortige grootheden die geen formule dichter tot elkaar kan brengen. Ook Einstein liet het niet los, zelfs nu nog, vanuit het graf, heeft hij er zijn zegje over en gooit hij nog wat olie over het religieuze vuur.

Deze week heeft een anonieme koper op Bloomsbury Auction (Londen) een brief van Einstein aan filosoof Eric Gutkind gekocht voor $404,000.
In de brief uit 1954 beschrijft hij de Bijbel als kinderachtig en spot met de theorie dat de Joden een uitverkoren volk zouden zijn. Al was hij zelf Joods en had hij diepe affiniteit met Joden, hij vond ze een volk als alle andere, maar wel “met wat meer pech”.

De brief was niet voor publicatie bedoeld en geeft onverbloemd Einstein’s mening over religie, God en Jodendom. Dit terwijl hij voor publiek alleen in metaforen over religie sprak.
Einstein verloor zijn geloof toen hij 12 jaar was, als jong jochie kwam hij al tot de conclusie dat het geloof een leugen was. Wel bleef hij zijn hele leven religieuze gevoelens houden over de orde van het universum en de natuurkundige mysteries; “Het meest onbegrijpelijke van het universum is zijn begrijpelijkheid”, “Als er iets in mij religieus genoemd kan worden, dan is het wel mijn grenzeloze bewondering voor de structuur van de wereld voor zover de wetenschap deze aan het licht kan brengen”.
Einstein vond het idee van een persoonlijke God die gebeden verhoort, naïef en leven na de dood wishful thinking. (Terwijl er in feite weinig mensen zijn die zo voortleven na hun dood als Einstein, al dan niet bewust).

Toch kende hij wel een God, voor hem was God een metafoor voor natuurkundige wetten. Dezelfde God dus als die van Spinoza; de God die één is met de natuur.
Dit bracht hem tot zijn bekende uitspraken; “God doesn’t play dice” en “Science without religion is lame, religion without science is blind”.
Hij geloofde dus meer een in alomtegenwoordige kosmische energie en beschouwde zichzelf als agnost, i.p.v. atheïst. Atheïsme beschouwde hij als even intolerant als religieuze fanatici.
Hij vond het probleem met God te omvangrijk om met onze beperkte hersenen te kunnen begrijpen.

Einstein beschouwde het bedrijven van wetenschap als een religieuze aangelegenheid. Wetenschap en religie, toch geen onverenigbaar duo?

vrijdag, februari 17, 2006

Met religie valt niet te spotten

Opus Dei heeft in 2004 al hun mening over "de Da Vinci Code" van Dan Brown gegegeven.
Nu het boek verfilmd is (17 mei premiere in Cannes) laten de papen van Opus weer van zich spreken.
Dit gaat niet door middel van het verbranden van vlaggen, oorlogsverklaringen of een totale ban, maar netjes via de media. Zo zien wij het graag!

De verklaringen op hun website zijn ook niet eens zo vreemd. Er wordt in benadrukt dat het boek van Dan Brown een roman is en dus niet op werkelijkheid gebaseerd. ik ben het met Opus eens dat het vreemd is dat zo veel mensen het boek voor werkelijkheid aannamen. Bijna iedereen heeft het boek gelezen en dus weet de hele wereld nu alles over de geschiedenis van het christendom, de katholieke kerk en organisaties als Opus Dei.
Het moet gezegd het is knap van Dan Brown om een roman zo te schrijven dat iedereen het voor waarheid aanneemt.

De Da Vinci Code gaat over de zoektocht naar de Heilige Graal en speelt zich af in deze tijd. De auteur suggereert dat de rk-leer een opsomming van verzinsels is. Jezus zou in werkelijkheid gehuwd zijn met Maria Magdalena. Samen met haar verkondigde Hij het Rijk van een mannelijke én een vrouwelijke god. Herhaaldelijk verwijst Brown naar feitelijke personen en organisaties, waaronder ook het Opus Dei en diens stichter Sint Jozefmaria.

Volgens het Opus Dei missen de beweringen over Jezus Christus, Maria Magdalena en de kerkgeschiedenis "elke ondersteuning van vooraanstaande wetenschappers". "Het boek populariseert het idee dat de Romeinse keizer Constantijn, om politieke beweegredenen, de leer over de godheid van Jezus heeft verzonnen. De geschiedenis laat echter duidelijk zien hoe het geloof in de godheid van Christus zowel in het Nieuwe Testament als in de vroegste christelijke geschriften kan worden aangetoond."
Daar hebben ze wel gelijk in. Helaas zijn er ook weer niet zoveel bronnen dat alles uit die tijd vast ligt. Er staat bijvoorbeeld nergens hoe de relatie tussen Jezus en Maria Magdalena werkelijk lag. Het kan best zijn dat ook hun tijdgenoten niet precies weten hoe die relatie lag.
Zo is dat met veel bronnen, er kan wel wat aangetoond worden, maar dat brengt lang niet zoveel feiten naar boven als de kerken ons willen doen geloven.

Net als dat de bronnen uit de vroeg christelijke geschiedenis niet duidelijk zijn, zijn ook de bronnen over Opus Dei dat niet. Zelf presenteren zij zich niet als sekte en doen zij alsof ze gewoon een soort gebedsclubje zijn van de katholieke kerk. Dat lijkt mij ook niet juist te zijn. Al jaar en dag zijn er speculaties over de praktijken van Opus Dei en blijkt de organisatie een onneembare vesting. Natuurlijk lijkt alles op hun website heel gewoon en regulier, maar dat kan ik toch ook niet echt geloven.

Het Opus Dei werd op 2 oktober 1928 in Madrid gesticht door de heilige Jozefmaria Escrivá. Bijna 84.000 personen uit de vijf werelddelen zijn op dit moment lid van de prelatuur (vgl. Annuario Pontificio, 2000). De prelaatzetel, met prelaat-kerk, is in Rome.

Enkele getuigenissen van leden bezorgen mij wel rillingen over mijn rug:
  • Het is een geweldige hulp, het geeft me vleugels. Het is eigenlijk zo dat de wil van God beantwoordt aan je diepste verlangens: je man en kinderen gelukkig maken, dienstbaar zijn aan de anderen door je werk, enz. De geestelijke vorming die ik ontvang, helpt mij om mezelf hogere eisen te stellen, waarvan de mensen om mij heen als eersten de vruchten plukken: niet klagen, geen kritiek leveren, werken zonder de hoop te op te geven, blij zijn, geduld, nederigheid enz.
  • Over the past few months, faced with many difficult circumstances, especially at work, whether for big problems or small ones, I always trust Saint Josemaría and pray to him. I put him out of my life for several years; today I am always with him and trust his grace.

Mensen die eruit zijn gestapt (ze leven nog, dus je kunt er kennelijk wel uit) geven wel een aantal negatieve aspecten over de opussen:

  • The Fascist ideology in Escriva's teachings. The fundamentalism.
  • The intolerance towards other religions.
  • The dishonesty.
  • The danger inherent in the undemocratic structure of blindly following orders.
  • The danger inherent in the psychological control they have of their members due to the ``weekly chat'' where they have to tell the innermost details of their souls to their spiritual leaders.
  • The aggressive and manipulative way in which they try to catch new members.
  • The evil character of the founder.
  • The fact that they do not reveal their true goals and keep a lot of material secret from the public.
  • The smug thinking of belonging to an elite