Het
Portugese Faro heeft voor mij altijd een nogal negatieve bijklank gehad. Voornamelijk door de
vliegramp met Martinair. Dat is onzin natuurlijk, de ramp vond al in 1992 plaats, bovendien heeft Faro heel wat moois te bieden, zoals een mooi oud centrum, diverse monumenten, ooievaars en niet te vergeten het erfgoed van Zeca Afonso en Alfons III. Sinds de 18e eeuw is Faro de hoofdstad van de Algarve.
We begonnen onze Faro-tocht met het bezoeken van een prachtige synagoge, helaas konden we er niet in en bleek ook in Portugal de secularisatie te hebben toegeslagen; de synagoge is inmiddels omgebouwd tot bank.
Sefardische joden vestigden zich vooral tussen de 5e en de 15e eeuw op het grondgebied
dat nu tot Portugal behoort. Ze hebben op verschillende manieren
bijgedragen tot de Portugese cultuur. Vele leden van de door de koningen
beschermde joodse gemeenschap, waaronder filosofen, humanisten,
wetenschappers en kooplieden, maar ook schoenmakers, kleermakers en
wevers, namen actief deel aan belangrijke gebeurtenissen in de
geschiedenis van Portugal. Ze speelden een belangrijke rol bij de
stichting van het koninkrijk en hielpen mee het grondgebied te bevolken.
Later, tijdens de periode van de grote ontdekkingsreizen leverde deze
gemeenschap een belangrijke financiële en wetenschappelijke bijdrage. In 1496 werden de joden met het Verdrijvingsedict verplicht zich tot het
christendom te bekeren en zo nieuwe christenen te worden. Vele joden
verlieten Portugal terwijl anderen hun geloof in het geheim bleven
belijden.
José Manuel Cerqueira Afonso dos Santos (1929-1987) was een Portugees
zanger, en een van de belangrijkste politiek geïnspireerde musici uit
de Portugese geschiedenis. In Faro staat zijn geboortehuis. Beroemd is het verhaal van zijn optreden in
het gebouw van de muziekvereniging Musica Velha. Daar
zingt hij zo een beetje elk lied dat hij geschreven heeft en door het
regime verboden is. De PIDE staat buiten te wachten en durft niet binnen
te komen. Na het optreden schrijft hij als dank voor de gastvrijheid de
tekst van zijn bekendste nummer Grândola, Vila Morena. Het is dit
uit te delen aan de militairen, die ze in de loop van hun geweer steken.
nummer dat in de vroege ochtend van 25 april 1974
op de radio wordt uitgezonden en het startschot is voor legereenheden
om de kazernes uit te marcheren en de Anjerrevolotie te beginnen. De Anjerrevolutie is de geweldloze militaire staatsgreep die op 25 april 1974 plaatsvond. Deze opstand door militairen uit verschillende progressief-linkse groeperingen maakte een eind aan het autocratische Estado-Novo bewind van Marcello Caetano. Als mensen in de straten naar de opstandige soldaten toestappen, begint iemand rode anjer.
Ook Alfons III, koning van Portugal van 1247 tot 1279, wordt nog steeds gekoesterd in Faro. Hij veroverde dan ook De Algarve op de Moren. Hij werd destijds nog wel even door de paus in de ban gedaan, door een ongeoorloofd tweede huwelijk, maar dat heeft geen smet op zijn blazoen gebracht, en hij staat dan nu ook overal in Faro versteend te pronken.
Voor dieren heeft men in Faro een warm hart. De vele
ooievaars op hun nesten worden regelmatig gevoerd. Hiertoe klimmen
enkele inwoners dagelijks op lange ladders naar de toppen van gebouwen,
om hun gevederde vriendjes te voeren. Misschien heeft het er mee te
maken dat de bevolking in Portugal in rap tempo afneemt, en
vanzelfsprekend moet de ooievaar dan gekoesterd worden.
Terwijl in de loop van de middag de vedetten arriveren en de zaal afgeladen is.
Het is een hele belevenis, want niet alleen blijft het een sport uitgeoefend door gezellige dikkerds- dat geeft het
iets aandoenlijks, ook het publiek leeft ontzettend met hen mee. Er wordt daarbij ook heel wat afgeschreeuwd. En dat de worstelaars soms
letterlijk van het podium verwijderd worden (ik heb er diverse het publiek ingeslingerd zien worden) komt de sfeer ook zeker ten goede. Wat mij betreft is het een in Nederland onheus onbeminde sport en hoe eerder deze de plaats inneemt van koning voetbal des te beter.
