Vol verwachting naar ons kloosterverblijf, kwamen we aan in Kaohsiung. Voor het station bleek er een bus rechtstreeks naar het Fo Guang Shan klooster te gaan, dus na ongeveer drie kwartier konden we eindelijk onze nieuwsgierigheid bevredigen. Wat we zagen was indrukwekkend, qua omvang is het een gigantisch complex. Bijna nog meer indruk wekte de sfeer die er heerst op het terrein. Vriendelijk, sereen, idyllisch, mysterieus en dat zijn nog maar een paar van de indrukken die streden om voorrang.
Je meldt je eerst bij de receptie, alwaar je wordt opgevangen door een vriendelijke non. Wij zouden in de Bamboo Garden Lodge logeren, maar daar bleek groot onderhoud aan de gang te zijn, dus werden we verwezen naar de Pilgrim's Lodge. Ook daar werden we weer verwelkomd door een vriendelijke non. Voor we naar onze kamer gingen mochten we lunchen in het restaurant. Daar was drie keer per dag een buffet met heerlijk (vegetarisch) eten. Het eten is gratis. Er staat een donatiebox voor vrijwillige bijdragen. Iedereen wacht voor het buffet, tot er shantmuziek wordt opgezet en dan mag je toetasten. Er zijn alleen stokjes en dat geeft bij mij altijd nogal wat problemen. Gek genoeg lukte het mij hier plotseling prima en kon het meegenomen bestek de rest van de reis in de tas blijven. Bij het buffet kon je thee en water drinken. alcohol is verboden in het klooster, net als roken, make-up en parfum.
Na de heerlijke lunch togen we naar onze kloostercel. Dit viel heel erg mee, het woord cel is niet van toepassing op de luxe kamer die wij kregen. Deze was van alle gemakken voorzien, had een mooie badkamer, ruime bedden en je kon zelfs thee zetten.
De eerste middag besloten wij het terrein wat rond te wandelen, om dan de volgende dag het reusachtige Boeddha Museum te gaan bezoeken. Dat wat rondwandelen bleek een understatement. Uiteindelijk hebben we uren gewandeld en hadden we nog niet alles gezien. Er is een historisch museum, diverse pagodes, prachtige tuinen, honderden Boeddhabeelden, een universiteit, tientallen gebouwen, geweldige uitzichten vanaf de hoger gelegen delen en er is zelfs een kleine dierentuin.
Met zere voeten en een hoofd vol indrukken, besloten we op tijd te gaan slapen, de andere ochtend stond immers het shanten om 5.45 uur weer op het programma. Dat slapen was niet moeilijk, want het terrein is een oase van rust. Toen wij er waren was het ook erg rustig met gasten, we kwamen in de lodge nauwelijks mensen tegen.
Wordt vervolgd.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
zaterdag, maart 18, 2017
dinsdag, maart 07, 2017
Taiwan - met de High Speed Rail naar Kaohsiung
We hadden nog dagen in Taipei kunnen blijven, maar we wilden nu eenmaal meer van Taiwan zien. Onze volgende bestemming was het Fo Guang Shan klooster en om daar te komen moesten we naar Kaohsiung. Normaal een behoorlijk ritje naar het zuiden, maar met de hogesnelheidstrein slechts 1,5 uur. Er wordt vaak gezegd dat het noodzakelijk is om de HSR van tevoren te boeken, wij hadden dit niet gedaan en het blijkt ook dat dit absoluut niet nodig is. Er gaan er echt zoveel, dat er altijd voldoende plaats is. Wil je toch alvast boeken dan kun je gemakkelijk online kaartjes kopen.
In Taipei gaan de hogesnelheidstreinen vanaf het MRT Main Station. Let wel goed op de plaatsnamen, in westerse letters worden plaatsnamen vaak op verschillende manieren geschreven. Zo heet Kaohsiung bij de HSR Zuoying. Sowieso heeft men in Taiwan vaak meerdere namen voor plaatsen.
Je krijgt als je een kaartje koopt een gereserveerde plaats. De stoelen zijn ruim en de treinen zijn schoon. Er is in elke coupe een aparte hoek voor koffers. Onderweg komen er dames met koffie en broodjes. Als je een warme maaltijd wilt, dien je die van tevoren te bestellen. Ook hier schuift men weer netjes aan op het perron bij de juiste coupe. En wat pas echt een verademing is; de treinen vertrekken echt altijd op de seconde af nauwkeurig. Wij hebben tijdens onze reis uiteindelijk meerdere keren de HSR genomen. Het is iets duurder, maar het comfort en vooral de tijdsbesparing wegen daar ruimschoots tegenop.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
In Taipei gaan de hogesnelheidstreinen vanaf het MRT Main Station. Let wel goed op de plaatsnamen, in westerse letters worden plaatsnamen vaak op verschillende manieren geschreven. Zo heet Kaohsiung bij de HSR Zuoying. Sowieso heeft men in Taiwan vaak meerdere namen voor plaatsen.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
zaterdag, maart 04, 2017
Taiwan culinair
Het eten in Taiwan is heerlijk, maar gezellige eters zijn het daar niet. Taiwanezen slaan in no time alles achterover, niet gehinderd door het eten met stokjes. Dat is misschien ook wel de reden dat ze in Taiwan zoveel Night Markets hebben, waar je heerlijk, goedkoop maar vooral ook ultrasnel, grote hoeveelheden eten naar binnen kunt werken. Dat was voor ons, echte gezelligheidseters die uren kunnen tafelen, wel even slikken. Gelukkig ontdekten we de Hot Pot, een soort Chinese Fondue. Ook helemaal geweldig in Taiwan zijn de dumplings, het Din Tau Fung restaurant heeft er zelfs een Michelin ster mee verdiend.
Straatrestaurantjes zijn er echt duizenden in Taiwan. Overal staat men te koken en te bakken. Het ruikt dan ook overal naar heerlijk eten, afgewisseld met de penetrante geur van 's lands specialiteit: stinkende tofu. Dat laatste hebben wij maar niet geprobeerd, de geur was niet bepaald eetlust opwekkend. Van het begin af aan moesten we steeds uren zoeken naar een restaurant waar je wel een beetje gezellig kon zitten. Vaak stonden er voor deze restaurants rijen met mensen. Aanvankelijk liepen we dan ook maar door. Al snel bleek echter dat de rijen binnen no time als sneeuw voor de zon verdwenen. In de rij krijg je een menukaart in je handen gedrukt en moet je ook eigenlijk direct beslissen. Men neemt de bestelling op en binnen enkele minuten kun je naar binnen, waar alle gerechten dan al op je tafel staan. Jassen en tassen stop je in een soort wasmand onder de tafel. Met stokjes eten went snel, het schrokken ging ons echter minder goed af. Vaak waren wij nog halverwege ons hoofdgerecht als we al drie keer nieuwe buren hadden gehad. Gelukkig werden we nergens van de tafel gerukt, hooguit waren we een bezienswaardigheid. Let wel even op met de stokjes; je mag er nooit mee wijzen en al helemaal niet rechtop in je eten laten staan (ongeluk, dood en verderf).
Gelukkig hebben we na enkele dagen de Hot Pot ontdekt. Een soort Chinese Fondue. Echt geweldig. Je krijgt borden vol vlees, vis en groente en ook de Hot Pot zelf zit bij aankomst al vol heerlijkheden. Het is ook erg gezellig om te doen. Niet voor de Taiwanezen, die gooien gewoon borden vol tegelijk in de Hot Pot, waarna ze het er in razend tempo uit eten. Bij de Hot Pot wordt thee gedronken, zoals eigenlijk bij alles. Wijn is heel moeilijk te krijgen in restaurants. Wel bij de 7-eleven en het schijnt dat je dat ook rustig mee kan nemen naar een restaurant, maar dat hebben wij toch maar niet geprobeerd.
Ook koffie is een schaars product, net als terrasjes. De weinige gelegenheden die koffie hebben, maken deze in omgekeerd tempo met hoe ze gedronken worden. Je wacht gauw een half uur op een kopje koffie, maar dan krijg je ook een heel koffiestilleven met vernuftige figuren op het schuim getekend. Vaak zijn deze gelegenheden kattencafés. Dit houdt in dat er 2 of 3 katten in de zaak lopen, meestal zeer schuwe, mensenhatende exemplaren, zodat je ze vooral niet kan aaien of aanhalen. Zo gauw men in dit soort tentjes westerlingen ontwaart, gaat er vreemd genoeg direct klassieke muziek aan.
Pas helemaal aan het eind van onze vakantie, hadden wij in Taipei buren die een soort familierestaurant hadden. Dat was eigenlijk de enige zaak waar je gezellig kon zitten en ook na afloop nog een biertje kon drinken. De mensen waren hier ook heel anders dan de doorsnee Taiwanees. Ze waren er heel extravert en bleven lang zitten. Het grapje dat Aziaten niet tegen alcohol kunnen, werd hier wel elke avond bewaarheid. Ze zeggen wel eens dat dronken mensen de waarheid zeggen, ik moet zeggen, dan komt buurland China er niet al te best vanaf.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
Straatrestaurantjes zijn er echt duizenden in Taiwan. Overal staat men te koken en te bakken. Het ruikt dan ook overal naar heerlijk eten, afgewisseld met de penetrante geur van 's lands specialiteit: stinkende tofu. Dat laatste hebben wij maar niet geprobeerd, de geur was niet bepaald eetlust opwekkend. Van het begin af aan moesten we steeds uren zoeken naar een restaurant waar je wel een beetje gezellig kon zitten. Vaak stonden er voor deze restaurants rijen met mensen. Aanvankelijk liepen we dan ook maar door. Al snel bleek echter dat de rijen binnen no time als sneeuw voor de zon verdwenen. In de rij krijg je een menukaart in je handen gedrukt en moet je ook eigenlijk direct beslissen. Men neemt de bestelling op en binnen enkele minuten kun je naar binnen, waar alle gerechten dan al op je tafel staan. Jassen en tassen stop je in een soort wasmand onder de tafel. Met stokjes eten went snel, het schrokken ging ons echter minder goed af. Vaak waren wij nog halverwege ons hoofdgerecht als we al drie keer nieuwe buren hadden gehad. Gelukkig werden we nergens van de tafel gerukt, hooguit waren we een bezienswaardigheid. Let wel even op met de stokjes; je mag er nooit mee wijzen en al helemaal niet rechtop in je eten laten staan (ongeluk, dood en verderf).
Gelukkig hebben we na enkele dagen de Hot Pot ontdekt. Een soort Chinese Fondue. Echt geweldig. Je krijgt borden vol vlees, vis en groente en ook de Hot Pot zelf zit bij aankomst al vol heerlijkheden. Het is ook erg gezellig om te doen. Niet voor de Taiwanezen, die gooien gewoon borden vol tegelijk in de Hot Pot, waarna ze het er in razend tempo uit eten. Bij de Hot Pot wordt thee gedronken, zoals eigenlijk bij alles. Wijn is heel moeilijk te krijgen in restaurants. Wel bij de 7-eleven en het schijnt dat je dat ook rustig mee kan nemen naar een restaurant, maar dat hebben wij toch maar niet geprobeerd.
Ook koffie is een schaars product, net als terrasjes. De weinige gelegenheden die koffie hebben, maken deze in omgekeerd tempo met hoe ze gedronken worden. Je wacht gauw een half uur op een kopje koffie, maar dan krijg je ook een heel koffiestilleven met vernuftige figuren op het schuim getekend. Vaak zijn deze gelegenheden kattencafés. Dit houdt in dat er 2 of 3 katten in de zaak lopen, meestal zeer schuwe, mensenhatende exemplaren, zodat je ze vooral niet kan aaien of aanhalen. Zo gauw men in dit soort tentjes westerlingen ontwaart, gaat er vreemd genoeg direct klassieke muziek aan.
Pas helemaal aan het eind van onze vakantie, hadden wij in Taipei buren die een soort familierestaurant hadden. Dat was eigenlijk de enige zaak waar je gezellig kon zitten en ook na afloop nog een biertje kon drinken. De mensen waren hier ook heel anders dan de doorsnee Taiwanees. Ze waren er heel extravert en bleven lang zitten. Het grapje dat Aziaten niet tegen alcohol kunnen, werd hier wel elke avond bewaarheid. Ze zeggen wel eens dat dronken mensen de waarheid zeggen, ik moet zeggen, dan komt buurland China er niet al te best vanaf.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
dinsdag, februari 28, 2017
Aanbieding stedentrip Athene
Wil je ook eens op een verrassende stedentrip? Kies dan voor Athene. In Athene komen de schatten uit de Oudheid en het het beste van het moderne leven bij elkaar. Athene is zo veelzijdig, dat er voor iedereen wel iets leuks te vinden is. Vijf dagen Athene nu al vanaf 223 euro inclusief vliegreis, transfer en hotel.Je verblijft in Hotel Athens Center Square op basis van Logies en ontbijt. Dit hotel ligt in de wijk Psiri, de wijk waar de Atheners zelf graag vertoeven. Het metrostation Monasteraki ligt op loopafstand.
Iedere etage heeft een andere kleurstelling; de kamers zijn modern en comfortabel ingericht met LCD-tv, telefoon, koelkastje, WiFi (gratis), airco en een badkamer met bad of douche, toilet en haardroger.Voor info mail naar: info@globefreakstravel.nl
zaterdag, februari 25, 2017
Taiwan - Metro en Longshan-tempel
De metro in Taipei is schoon, efficiënt en goedkoop. Het is dan ook ideaal om je in Taipei met de metro te verplaatsen, zo kom je echt snel overal. Je kunt een kaartje kopen per keer, een dagkaart of een kaart voor meerdere dagen. Het zit ook verrassend eenvoudig in elkaar, er zijn een paar gekleurde lijnen en via deze routes is heel groot-Taipei bereikbaar. Het is er ook heel veilig, zowel door het ontbreken van criminaliteit als door de afscherming van de perrons met de rails. Op de grond zijn ter hoogte van elke deur lijnen getekend en daartussen gaat iedereen netjes in de rij staan. Nee, aan de metro in Taipei kunnen de meeste metro's op de wereld nog een voorbeeld nemen.
En zo kom je dus bijvoorbeeld gemakkelijk bij de Longshan oftewel Mengjia Drakenbergtempel, in het Wanhua District. Een prachtige boeddhistische tempel, gebouwd in 1738. Het leuke van deze tempel is dat deze druk bezocht wordt door zeer devote mensen. Zo krijg je dus een goed beeld van de religieuze rituelen die men uitvoert. Vooral vreemd zijn de rode, houten, partjes die men op de grond gooit. Eerst is men aan het bidden en dan worden er een aantal blokjes als dobbelstenen op de grond gegooid. Het lijkt mij dat iemand bidt met een vraag en dan het antwoord krijgen aan de hand van hoe de partjes zijn gevallen, maar dit weet ik niet zeker. In ieder geval is deze oude tempel uitstekend bewaard gebleven. In 1945 werd de tempel verwoest door de Amerikanen, omdat er gezegd werd dat de Japanners er hun wapen in bewaarden, maar men heeft de tempel weer helemaal in oude staat op kunnen bouwen.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
En zo kom je dus bijvoorbeeld gemakkelijk bij de Longshan oftewel Mengjia Drakenbergtempel, in het Wanhua District. Een prachtige boeddhistische tempel, gebouwd in 1738. Het leuke van deze tempel is dat deze druk bezocht wordt door zeer devote mensen. Zo krijg je dus een goed beeld van de religieuze rituelen die men uitvoert. Vooral vreemd zijn de rode, houten, partjes die men op de grond gooit. Eerst is men aan het bidden en dan worden er een aantal blokjes als dobbelstenen op de grond gegooid. Het lijkt mij dat iemand bidt met een vraag en dan het antwoord krijgen aan de hand van hoe de partjes zijn gevallen, maar dit weet ik niet zeker. In ieder geval is deze oude tempel uitstekend bewaard gebleven. In 1945 werd de tempel verwoest door de Amerikanen, omdat er gezegd werd dat de Japanners er hun wapen in bewaarden, maar men heeft de tempel weer helemaal in oude staat op kunnen bouwen.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/ of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
Taiwan - Chiang Kai-Shek Memorial Hall
De wisseling van de wacht is best spectaculair en wordt met uiterste precisie uitgevoerd. Als de nieuwe wacht op zijn post staat, worden zijn uniform en houding nog even rechtgetrokken en gecorrigeerd. Dit alles voor een gigantisch beeld van een zittende Chiang. Deze plaats is gemakkelijk te bereiken met de metro. In de zomer is het aan te raden zo vroeg mogelijk te gaan, het is namelijk, gezien de grootte van het complex, best een eindje lopen als het warm is.
Ook naar Taiwan? Mail voor informatie en/of een offerte naar: info@globefreakstravel.nl
vrijdag, februari 24, 2017
Taiwan- Puji Tempel
Naast bronnen heeft het stadsdeel Xinbeitou (Taipei) nog een paar verborgen pareltjes zoals de Puji Tempel. Verscholen achter de struiken klim je twee trappen op, trotseer je de valse tempelhond en dan komt de wierookgeur je al tegemoet. Op de achtergrond klinkt het monotone, mysterieuze shanten van de monniken. Het bijzondere aan de Puji Tempel is dat deze nog Japans is.
De Puji Tempel is een zeldzaam exemplaar van de Shingon sekte van het Japanse Vajrayana boeddhisme. Oorspronkelijk heette deze dan ook Shiezen Tempel. De tempel is gewijd aan de godin Avolokiteshvara. Zij wordt vaak gezien als beschermer van allerlei dingen en zoals valt te verwachten, is zij hier de beschermer van de bronnen.
Ook naar Taiwan? Mail voor een vrijblijvende offerte naar: info@globefreakstravel.nl
Ook naar Taiwan? Mail voor een vrijblijvende offerte naar: info@globefreakstravel.nl
donderdag, februari 23, 2017
Taiwan - Xinbeitou
Wij logeerden in het Phoenix Pavilion Hot Spring Hotel, een authentiek hotel in Japanse stijl, wat door een enthousiaste familie wordt gerund. Naast dat elke kamer hier zijn eigen bronnenbad heeft, dat direct in verbinding staat met de Beitou bronnen, heeft dit hotel een handige shuttle service naar de metro. Regel nummer 1 in dit hotel is dat je geen schoenen aan mag in je kamer. De vloer is helemaal glad geboend en er liggen Japanse matten op de vloer. Helaas is het moeilijk steeds aan die regel te denken, en de familie heeft ons dan ook vaak kunnen betrappen op de kamer, met schoenen aan. Gezien het weinige Engels dat men spreekt, werd er dan gechoqueerd naar onze voeten gewezen, waarna wij als een haas van de geboende mattenvloer afsprongen.
Het Beitou District is ontstaan tijdens de Japanse bezetting van Taiwan (1895-1945). De Japanse elite bezocht hier de bronnen. Toen de Japanners vertrokken waren, heeft men weinig meer aan dit gebied gedaan, tot 1990. In dat jaar heeft men de Japanse infrastructuur weer opgeknapt en diverse hotels openden hun deuren. Momenteel is het er bij de openbare bron erg druk, maar valt het verder wel mee met de drukte. Europeanen zie je er niet, maar die hebben we verder in Taiwan ook nauwelijks gezien.
Na een reis van bijna twee dagen, was Xinbeitou onze eerste kennismaking met Taiwan. We besloten dan ook eerst eens wat rond te wandelen. Dit was ook al gelijk het moment dat we zagen dat er heel wat westerse dingen ontbraken, wat later ook in de rest van Taiwan het geval bleek te zijn. Maar hier kregen we heel veel voor terug: vriendelijke mensen (die meestal geen Engels spraken), heerlijke thee (koffie is nauwelijks te krijgen) en restaurants met heerlijk eten (maar niet gezellig tafelen, de gemiddelde Taiwanees staat binnen 5 minuten weer buiten).
In de bronnen hebben we niet gezeten. Ten eerste was de geur die van het water kwam weerzinwekkend en in de badkamer hing een hele waslijst aan situaties waarin het baden in het water levensgevaarlijk zou kunnen zijn. Na een bezoek aan het museum zagen we dat het vitaliserende effect van de bronnen wordt veroorzaakt door de stof Hokutoliet, een radioactieve stof die alleen hier voorkomt, in de Tamagawa bronnen in Japan en in Rusland. Dat klonk ook allemaal niet erg aanlokkelijk, alhoewel onze medegasten niet anders deden dan baden in het bronnenwater en er toch nog gezond uitzagen. De stukjes Hokutoliet die in het museum waren te zien zagen eruit als keelamandelen in verre staat van ontbinding, maar ja wie weet wat we gemist hebben.
Ook naar Taiwan? Mail voor een vrijblijvende offerte naar: info@globefreakstravel.nl
woensdag, februari 22, 2017
Taiwan top 5
Taiwan is een geweldig land met tal van bezienswaardigheden die de moeite waard zijn. Mijn persoonlijke top vijf is als volgt:
1. Fo Guang Shan klooster: wij hebben twee overnachtingen gedaan in dit boeddhistische klooster. Wij sliepen in de Pelgrim's Lodge met comfortabele kamers. Je mag drie keer per dag mee-eten van het vegetarische buffet. Het eten is erg lekker, maar wel heel authentiek en vanzelfsprekend moet je hier met stokjes eten. Leuk is om een keer mee te doen met het shanten, wat elke morgen om 5.45 uur plaatsvindt. Het complex is gigantisch groot, je kunt hier makkelijk twee dagen rondlopen. Het bijbehorende Boeddhamuseum is prachtig.
2. Xinbeitou in Taipei: dit bronnengebied is een oase van rust in het drukke Taipei. Het is gemakkelijk te bereiken met de metro (de MRT rode lijn richting Tamsui en in Beitou overstappen op de rose lijn). De sulfur bronnen ontspringen in een vulkanisch gebied, je kunt hier in een openbare bron baden (erg druk), maar de meeste hotels hebben ook een verbinding met de bronnen en zo kun je lekker in je eigen badkuip in het bronwater zitten. De geur van dit water is erg vies, maar het schijnt heel heilzaam te zijn. Ook leuk zijn het Hot Spring Museum en de Japanse Puji tempel.
3. De mensen: de Taiwanezen hebben wij ervaren als vriendelijk en erg behulpzaam. Er zijn nog maar weinig mensen die Engels spreken in Taiwan, maar er is vaak wel iemand in de buurt die wil helpen met vertalen, de weg vinden, uitleg geven, etc. In het openbaar zijn de mensen rustig en tonen geen emoties. Overal gaat men keurig in de rij staan en niemand dringt voor. Er wordt weinig alcohol gedronken, maar wij hebben wel ervaren dat als ze eenmaal een biertje op hebben, ze plotseling heel extravert en druk worden en dan zelfs openhartig over de politieke problemen met buurland China praten. Verder zijn de mensen ontzettend schoon en hygiënisch, overal staan ontsmettingspompjes en veel mensen dragen een mondkapje in het openbaar.
4. Tempels: de belangrijkste religie in Taiwan is een mix van boeddhisme, confucianisme en taoïsme. Dit komt tot uiting in de vele tempels die het land rijk is. De meeste tempels hebben voornamelijk Chinese kenmerken. Heel mooi zijn de Puji tempel en Longshan tempel in Taipei, de Confucius tempel in Tainan en de Wen Wu tempel aan het Sun Moon Lake. Op zich is het gebruikelijk om je schoenen uit te doen bij het betreden van een tempel, maar bij de grotere tempels deed eigenlijk niemand dat. In alle tempels wordt dezelfde soort wierook gebrand, zodat de geur (vanzelfsprekend heb ik wierook gekocht) mij nu steeds aan die tempels doet denken.
5. Anping: Anping is een wijk in Tainan waar een aantal mooie bezienswaardigheden staan. Tevens is het een echte weekendbestemming voor Taiwanezen met diverse restaurantjes en kermisattracties. De specialiteit hier zijn Lobster Crackers, een soort kroepoek. Het Anping boomhuis is heel mooi om te zien, er is een leuk museum bij en toen wij er kwamen was er zelfs livemuziek. Het Anping Fort (Fort Zeelandia) laat een stukje Nederlandse geschiedenis in Taiwan zien.
Wil je ook naar Taiwan? Vraag vrijblijvend een offerte aan bij Globefreaks Travel: info@globefreakstravel.nl
1. Fo Guang Shan klooster: wij hebben twee overnachtingen gedaan in dit boeddhistische klooster. Wij sliepen in de Pelgrim's Lodge met comfortabele kamers. Je mag drie keer per dag mee-eten van het vegetarische buffet. Het eten is erg lekker, maar wel heel authentiek en vanzelfsprekend moet je hier met stokjes eten. Leuk is om een keer mee te doen met het shanten, wat elke morgen om 5.45 uur plaatsvindt. Het complex is gigantisch groot, je kunt hier makkelijk twee dagen rondlopen. Het bijbehorende Boeddhamuseum is prachtig.
2. Xinbeitou in Taipei: dit bronnengebied is een oase van rust in het drukke Taipei. Het is gemakkelijk te bereiken met de metro (de MRT rode lijn richting Tamsui en in Beitou overstappen op de rose lijn). De sulfur bronnen ontspringen in een vulkanisch gebied, je kunt hier in een openbare bron baden (erg druk), maar de meeste hotels hebben ook een verbinding met de bronnen en zo kun je lekker in je eigen badkuip in het bronwater zitten. De geur van dit water is erg vies, maar het schijnt heel heilzaam te zijn. Ook leuk zijn het Hot Spring Museum en de Japanse Puji tempel.
3. De mensen: de Taiwanezen hebben wij ervaren als vriendelijk en erg behulpzaam. Er zijn nog maar weinig mensen die Engels spreken in Taiwan, maar er is vaak wel iemand in de buurt die wil helpen met vertalen, de weg vinden, uitleg geven, etc. In het openbaar zijn de mensen rustig en tonen geen emoties. Overal gaat men keurig in de rij staan en niemand dringt voor. Er wordt weinig alcohol gedronken, maar wij hebben wel ervaren dat als ze eenmaal een biertje op hebben, ze plotseling heel extravert en druk worden en dan zelfs openhartig over de politieke problemen met buurland China praten. Verder zijn de mensen ontzettend schoon en hygiënisch, overal staan ontsmettingspompjes en veel mensen dragen een mondkapje in het openbaar.
4. Tempels: de belangrijkste religie in Taiwan is een mix van boeddhisme, confucianisme en taoïsme. Dit komt tot uiting in de vele tempels die het land rijk is. De meeste tempels hebben voornamelijk Chinese kenmerken. Heel mooi zijn de Puji tempel en Longshan tempel in Taipei, de Confucius tempel in Tainan en de Wen Wu tempel aan het Sun Moon Lake. Op zich is het gebruikelijk om je schoenen uit te doen bij het betreden van een tempel, maar bij de grotere tempels deed eigenlijk niemand dat. In alle tempels wordt dezelfde soort wierook gebrand, zodat de geur (vanzelfsprekend heb ik wierook gekocht) mij nu steeds aan die tempels doet denken.
5. Anping: Anping is een wijk in Tainan waar een aantal mooie bezienswaardigheden staan. Tevens is het een echte weekendbestemming voor Taiwanezen met diverse restaurantjes en kermisattracties. De specialiteit hier zijn Lobster Crackers, een soort kroepoek. Het Anping boomhuis is heel mooi om te zien, er is een leuk museum bij en toen wij er kwamen was er zelfs livemuziek. Het Anping Fort (Fort Zeelandia) laat een stukje Nederlandse geschiedenis in Taiwan zien.
Wil je ook naar Taiwan? Vraag vrijblijvend een offerte aan bij Globefreaks Travel: info@globefreakstravel.nl
Kerst in Rolduc
In 1104 kwam Ailbertus van Antoing naar Kerkrade en stichtte er abdij Rolduc. Het werd een klooster van Augustijner koorheren. In 1794 werd het klooster door de Fransen opgeheven en stond het 35 jaar leeg, waarna er zich in 1831 zich een priester-opleiding in Rolduc vestigde. Tevens kwam er een Gymnasium en HBS tot 2011. Tegenwoordig is er een nog een Grootseminarie en tot ons grote geluk een hotel gevestigd te Rolduc. En zo geschiedde het dat ik mijn 50e verjaardag kon vieren op deze geweldige plaats.
Het leuke aan Rolduc is dat het nog echt authentiek is. Je logeert in een klooster met lange kloostergangen, waar je je in de middeleeuwen waant. Tot mijn grote geluk is er nauwelijks iets afgesloten, je kunt bijna overal gaan kijken. Ook de tuinen zijn de moeite waard om eens doorheen te zwerven. Helemaal achterin kwamen we in een hofje dat als kerkhof dienst doet, de sfeer is hier zo sereen en authentiek, geweldig gewoon. De abdijkerk met crypte doet mystiek aan. Lang dacht men dat hier de beenderen van Ailbertus van Antoing lagen, maar dit schijnt niet zeker te zijn. Helaas zijn ook in deze kerk geen openbare diensten meer, wel is deze af te huren voor feesten en partijen.
De kamers in Rolduc zijn wel aangepast aan de eisen van deze tijd. Er zijn economy kamers, met sanitair op de gang en comfort kamers met een eigen badkamer. Wij verbleven in een comfort kamer, deze was uitstekend. De kamer is modern ingericht, de badkamer heeft een groot ligbad. De bedden vonden wij een beetje smal, maar ze lagen uitstekend. Minpuntje zijn de lange gordijnen die voor de verwarming vallen, je kunt daarom kiezen voor een koude kamer, of voor een warme kamer, maar dan moet je wel de gordijnen openhouden. Het personeel van Rolduc is zeer vriendelijk. Een aanrader is de brasserie, wij hadden er voor weinig geld een heerlijke lunch. Grappig is dat het bedrag van je rekening wordt afgeschreven door het Bisschoppelijk centrum in Kerkrade. Op kerstavond hadden wij een kerstbuffet, dit was echt grandioos. Wij hadden het wat sober verwacht, maar dit was allerminst het geval. Ook vonden wij het totale gebrek aan formaliteiten een verademing. Of je nu op je je kerstbest was of in spijkerbroek, dat maakte helemaal niets uit. Na afloop hebben we een drankje gedaan in de sfeervolle kelderbar met gewelven, met de toepasselijke naam: In de Verloren Zoon.

Met de katholieke kerk is het slechter gesteld dan ik dacht. We hoorden in Rolduc dat er nog maar vier van de tien kerken in Kerkrade operationeel zijn. Buiten het gebrek aan kerkgangers is er ook een groot gebrek aan priesters. Momenteel schijnt er geen enkele Nederlandse priester op de priester-opleiding van Rolduc te zitten, dus het gebrek zal alleen nog maar groter worden. Gelukkig kunnen prachtige plaatsen als Rolduc in stand gehouden worden door het een nieuwe bestemming te geven. Al ben ik heel blij dat we zo nog van deze prachtige abdij kunnen genieten, is het jammer dat het mystieke grotendeels verloren gaat met het verdwijnen van de religie. Toch zal dit zeker niet ons laatste bezoek zijn aan Rolduc.
Het leuke aan Rolduc is dat het nog echt authentiek is. Je logeert in een klooster met lange kloostergangen, waar je je in de middeleeuwen waant. Tot mijn grote geluk is er nauwelijks iets afgesloten, je kunt bijna overal gaan kijken. Ook de tuinen zijn de moeite waard om eens doorheen te zwerven. Helemaal achterin kwamen we in een hofje dat als kerkhof dienst doet, de sfeer is hier zo sereen en authentiek, geweldig gewoon. De abdijkerk met crypte doet mystiek aan. Lang dacht men dat hier de beenderen van Ailbertus van Antoing lagen, maar dit schijnt niet zeker te zijn. Helaas zijn ook in deze kerk geen openbare diensten meer, wel is deze af te huren voor feesten en partijen.
De kamers in Rolduc zijn wel aangepast aan de eisen van deze tijd. Er zijn economy kamers, met sanitair op de gang en comfort kamers met een eigen badkamer. Wij verbleven in een comfort kamer, deze was uitstekend. De kamer is modern ingericht, de badkamer heeft een groot ligbad. De bedden vonden wij een beetje smal, maar ze lagen uitstekend. Minpuntje zijn de lange gordijnen die voor de verwarming vallen, je kunt daarom kiezen voor een koude kamer, of voor een warme kamer, maar dan moet je wel de gordijnen openhouden. Het personeel van Rolduc is zeer vriendelijk. Een aanrader is de brasserie, wij hadden er voor weinig geld een heerlijke lunch. Grappig is dat het bedrag van je rekening wordt afgeschreven door het Bisschoppelijk centrum in Kerkrade. Op kerstavond hadden wij een kerstbuffet, dit was echt grandioos. Wij hadden het wat sober verwacht, maar dit was allerminst het geval. Ook vonden wij het totale gebrek aan formaliteiten een verademing. Of je nu op je je kerstbest was of in spijkerbroek, dat maakte helemaal niets uit. Na afloop hebben we een drankje gedaan in de sfeervolle kelderbar met gewelven, met de toepasselijke naam: In de Verloren Zoon.

Met de katholieke kerk is het slechter gesteld dan ik dacht. We hoorden in Rolduc dat er nog maar vier van de tien kerken in Kerkrade operationeel zijn. Buiten het gebrek aan kerkgangers is er ook een groot gebrek aan priesters. Momenteel schijnt er geen enkele Nederlandse priester op de priester-opleiding van Rolduc te zitten, dus het gebrek zal alleen nog maar groter worden. Gelukkig kunnen prachtige plaatsen als Rolduc in stand gehouden worden door het een nieuwe bestemming te geven. Al ben ik heel blij dat we zo nog van deze prachtige abdij kunnen genieten, is het jammer dat het mystieke grotendeels verloren gaat met het verdwijnen van de religie. Toch zal dit zeker niet ons laatste bezoek zijn aan Rolduc.
Abonneren op:
Posts (Atom)












