Te koop: Kasteel van Dracula

De huizenmarkt komt slechts moeizaam in beweging, toch zijn er soms van die buitenkansjes die je eigenlijk niet kunt laten liggen. Dracula's kasteel in het Roemeense Transsylvanië, bij het dorpje Bran, staat te koop. In 2007 stond het te koop voor een vraagprijs van 60 miljoen euro, dat is toen niet gelukt. De huidige vraagprijs is niet bekend, zeker is dat het helaas niet binnen mijn budget zal passen.De huidige eigenaars zijn de Amerikaanse architect en aartshertog Dominic Habsburg en zijn beide zusters, zij zijn over de zeventig en kunnen het kasteel niet langer beheren.

Als je wat drukte in de tuin kunt verdragen, dan brengt Dracula's stulpje ook inkomsten met zich mee; jaarlijks mag het kasteel zich verheugen op zo'n half miljoen bezoekers die per persoon 6 euro betalen.
Gehandicapten hebben gratis entree, al is het kasteel momenteel niet erg rolstoel-vriendelijk.
Het kasteel stamt uit 1388 en heeft maar liefst 57 kamers. Al schijnt het in redelijke staat van onderhoud te zijn, er is nog wel wat werk te verrichten, zo is er geen enkele badkamer in het kasteel te vinden.


Kasteel Bran (zoals het officieel heet) heeft zijn bijnaam te danken aan Bram Stoker's verhaal Dracula uit 1897, al is Stoker er zelf nooit geweest. De echte Dracula, de Walachijse prins Vlad Tepes, heeft ook nooit in het kasteel gewoond, maar zou er hoogstens een tijdje gevangen hebben gezeten. Tepes, ook wel bekend als Vlad de Spietser, was uitzonderlijk wreed, hij liet zijn Turkse vijanden op staken spietsen. Er zouden naar schatting tussen de 40.000 en 100.000 mensen op deze wijze vermoord zijn.

Interesse? Je kunt je bod deponeren bij het New Yorkse Herzfeld & Rubin.

Van Duffel tot Lier

Afgelopen weekend zijn we gastvrij onthaald bij onze nicht Caroline en haar familie. Naast dat we vreselijk verwend werden, hebben we ook eens een heel ander stukje België leren kennen; Duffel en Lier, heel verrassend.

De patroonheilige van Lier is de heilige Gummarus, deze wordt aangeroepen bij alle mogelijke breuken, van beenbreuken tot echtbreuken, en ook tegen kwaadaardige vrouwen, vanzelfsprekend was dit laatste deze keer zeker niet nodig. Misschien dat dit vroeger anders was, door het Begijnhof van Lier. Vanaf de 13e eeuw begonnen buiten de omwalling spontaan een aantal ongehuwde vrouwen samen te gaan wonen. Uiteindelijk groeide het Begijnhof uit tot een domein van 2 ha met straatjes en zo'n 200 huisjes. Inmiddels is het prachtig gerestaureerd en kan iedereen er gaan wonen, enige vereiste tegenwoordig is een flinke zak met geld. Het Begijnhof van Lier staat sinds 1998 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Ook heel oud is de Corneliustoren in Lier, nu bekend onder de naam Zimmertoren. De toren is een deel van de voormalige stadsomwalling uit de 14e eeuw. In 1930 werden de restanten van de toren heropgebouwd en gerestaureerd, Louis Zimmer schonk de klok aan Lier, vanwege dit cadeautje draagt de toren nu dus nog zijn naam, dit terwijl architect Careels toch het meeste werk heeft verricht.

Verder is Lier bekend om haar streekproducten, onder andere het Liers Vlaaike. Sinds begin dit jaar is daar nog de koffie van de Doornen Kroon bijgekomen. Ernest van Ouytsel startte reeds in 1876 zijn koffiebranderij op de Grote Markt in Lier. Inmiddels wordt de winkel gerund door kleindochter Judith, die je er alles over kan vertellen, vol enthousiasme. En uit eigen ervaring kunnen we nu ook zeggen dat de koffie geweldig lekker is.

Ook Duffel is een leuk plaatsje. Meest indrukwekkend vonden wij de spookruïne Ter Elst. Al hebben wij zelf deze keer geen vreemde activiteiten waargenomen, vele anderen schijnen die ervaring wel te hebben. Het deed ons inderdaad wel een beetje denken aan Castle Rising. Het Kasteel Ter Elst stamt uit de 12e eeuw en was destijds eigendom van de gebroeders Hildincshusen. In 1584 brandde het kasteel af, nadat het weer was opgebouwd fungeerde het als pastorie en steenbakkerij. Tijdens de Eerste Wereldoorlog liep het kasteel zware schade op en verviel het uiteindelijk tot een ruïne.

Het was een zeer geslaagd weekend, bedankt Caroline, Patrick, Axel en Morgan!

Paaskuikens

Vandaag is onze eend bevallen van 14 gezonde paaskuikens. De eieren kwamen veel te vroeg uit, maar gelukkig zijn de kuikens allemaal levensvatbaar. Daar ik zelf verloskundige moest spelen, is er helaas maar een foto. Er was er deze keer geen een die zelf uit de pot sprong. Moeders zat in het water en keek gillend toe, terwijl ik haar krijsende kuikens een voor een uit de bak heb gegraven en in het water heb gezet. Moeder en kinderen maken het prima en zijn gelijk vertrokken voor een verre zwemvakantie.

Lees ook: Het geheim van lang leven? Deze barista van 101 weet het

Willibrordhaeghe; einde van een tijdperk

Deurne was na alle commotie bij de juwelier, afgelopen weekend weer zo rustig als altijd. Wel merkwaardig was dat, zonder dat we het ons aanvankelijk bewust waren, dit ons allerlaatste bezoek aan hotel Willibrordhaeghe was.

In het hotel was globaal gezien nog niet zoveel aan de hand. Tenminste niet als je van niets weet. Natuurlijk viel het ons wel op dat er geen terras meer was, terwijl dit er normaal hartje winter wel staat. Tot we in Deurne van betrouwbare bron vernomen dat Hotel Willibrordhaeghe per 1 juli gaat sluiten. Het hotel blijkt niet rendabel te zijn. Navraag bij het personeel bevestigde de geruchten: zij bleken 2 maanden geleden al gehoord te hebben dat zij per 1 juli op straat staan, een soort Willi Morris dus, heel triest. Wat er met het pand gaat gebeuren zegt niemand te weten. Wij hebben het vermoeden dat het een verpleeghuis gaat worden, het naastgelegen patershuis is immers ook al omgeturnd tot een verzorgingshuis, en heeft al een gigantische wachtlijst. Ook zagen wij dat er van enkele hotelkamers aan de achterkant al een soort huiskamer was gemaakt.

De treurigheid ten top was dat we zondagochtend al een kunstenaar al zijn beelden zagen weghalen uit het hotel. Met een klein karretje, haalde hij het hotel leger en leger, want er stonden nogal wat beelden van de goede man. Of het er tot 1 juli nog gezellig vertoeven is? Wij hebben in ieder geval afgelopen weekend maar vast afscheid genomen van dit unieke plekje.

Donderdag regeldag

Zelfs in het digitale tijdperk is het soms noodzakelijk om nog bij instanties langs te gaan. Het handigste is om dit dan allemaal maar op een dag te doen, vooral om alle ergernis te beperken tot slechts enkele uren. Het digitale tijdperk blijkt zelfs geheel nieuwe, extra werkzaamheden op te leveren, het is dan ook een wonder dat de werkloosheid nog steeds zo hoog is in Nederland.

Eerst maar eens naar de Nieuwe Bibliotheek, omdat je op bibliotheek.nl e-books kan lenen, moest ik toch maar weer lid worden van de bibliotheek. Nadat ik online een pas had aangevraagd, omdat ik ook alleen online wil lenen, bleek dat de pas toch persoonlijk moest worden afgehaald in Almere. Tot mijn grote verbazing haalde de medewerkster een grote ordner tevoorschijn, met allemaal met de hand ingevulde formulieren. Kun je het je voorstellen? Ik heb dus online een formulier ingevuld, en dit komt handgeschreven uit een ordner. Dit betekent dus dat er een medewerkster bestaat die de hele dag online formulieren met de pen overschrijft. Ik zal je verder besparen hoe traag en omslachtig de procedure verder verliep, maar uiteindelijk verliet ik toch het filiaal met een fysieke bibliotheekpas. Een pas waarvan ik alleen het nummer maar nodig had om in te kunnen loggen op bibliotheek.nl. Achteraf blijkt dat er op de site slechts enkele e-books staan die geschikt zijn om op een e-reader te lezen en vanzelfsprekend zijn dat nu juist de boeken die ik niet wil lezen (streekromans, etc.). Alle overige e-books kun je alleen op een gewone computer lezen, lekker handig om mee te nemen. Nu heb ik wel een e-reader waarmee je online kunt, maar de site van bibliotheek.nl blijkt zo gemaakt te zijn dat deze niet geschikt is voor dit soort schermen; het inlogveld valt er dan namelijk af, zodat ik dan dus niet het nummer van mijn bloed-zweet-en tranen-pas kan invullen.

Op naar het gemeentehuis, daar zou het vast allemaal veel efficiënter gaan. Ik had immers online een afspraak gemaakt en deze was precies om 14.52 uur, de afspraken zijn dus allemaal tot op de minuut geregeld. Een SMS-je had mij nog gewaarschuwd om beslist op tijd te komen. Tot mijn  grote verrassing bleek kosten noch moeite gespaard om het de Almeerse burger naar de zin te maken. Een splinternieuwe afdeling burgerzaken fonkelde mij tegemoet. Licht, ruim, modern en als apotheose een groot vierkant met allemaal balies, waarin in het midden de teamleider stond opgesteld als een dirigent in een orkestbak. Ik kende de man nog van onze ondertrouw, die hij bijna verpest had door Michael als een soort illegaal af te schilderen (een soort overcompensatie van de man, die zelf in het verleden het illegaliteitsschap maar met moeite van zich af heeft kunnen schudden) . Inmiddels was het al 14.52 geweest, en (vanzelfsprekend) mijn  nummer nog niet verschenen op het display. Dus nam ik maar plaats op een van de moderne loungebanken, waar je zo in wegzakt dat ik bijna bij mijn  buurvrouw op schoot zat. Daar ontdekte ik nog een andere onhebbelijkheid van de nieuwe entourage; de burgers zitten niet meer op stoeltjes voor de balie, maar moeten nu staan. De loungebanken zijn laag + de balies hoog = uitzicht op de achterwerken van je medeburgers, en ik kan je zeggen dat er maar weinig mensen bestaan waarbij dit een prettig uitzicht is. Uiteindelijk was ik dan toch aan de beurt en jawel ook hier werd mijn digitale aanvraag met een traagheid en inefficiëntie behandeld, die je zelfs bij een ambtenaar nog versteld doet staan. De pasfoto werd met pritt-stift op een papiertje geplakt, waarna de medewerkster teksten met een knalroze arceerstift begon te arceren, dit alles met een tempo waarvoor het woord slow-motion nog een eufemisme is.

Vele euro's armer en uren verder kon ik dan eindelijk zelf weer aan het werk, om alle verloren uren in te halen. Lang leve het digitale tijdperk.

Luguber

Deze hebben ze maar offline gehaald. 

Orthodox reisbureau redt klant van Malaysia Airlines vlucht MH 370

Dat ultra-orthodoxe joden niet langer uitgezonderd zijn voor de dienstplicht in Israël, is mijns inziens geheel terecht, al zullen hier veel mensen anders over denken. Het is een discussie waar nooit een einde aan zal komen; moeten er voor mensen uitzonderingen worden gemaakt op grond van religie of niet? Een persoon is in ieder geval ontzettend blij dat hij zijn ticket nu juist bij een orthodox reisbureau boekte, die geen uitzondering wilde maken.

Ene Andy wilde een vlucht boeken met Malaysia Airlines, zijn orthodoxe reisbureau weigerde deze echter te boeken daar de vlucht op sabbat viel, dan is het verboden te vliegen. Gelukkig voor Andy geldt het verbod ook voor het faciliteren van anderen om te vliegen. Andy besloot daarop zelf te boeken. Even later kwam hij hier op terug en boekte bij het reisbureau toch een vlucht eerder. Dit redde zijn leven, want de sabbat vlucht was de fatale Malaysia Airlines vlucht MH 370. Soms zijn religieuze regels dus zo gek nog niet.

Merkwaardig uitzicht

Afgelopen weekend waren wij weer eens in Willibrordhaeghe. Vanaf onze kamer hadden wij deze keer een merkwaardig uitzicht op de kapel. Uit het gras was een uitsnede, die erg leek op een wegrennende monnik (met zijn handen naar voren). Of heb ik een te grote fantasie?

WatWasWaar

Altijd al willen weten waar je nu precies woont? Of eigenlijk; waar je nu precies op woont. Misschien wel op een kerkhof, of op andere interessante historische resten. Op WatWasWaar kun je het allemaal te weten komen, deze site brengt historische informatie over heel Nederland via een GIS-applicatie. En mocht het erg tegenvallen; de huizenmarkt trekt weer wat aan.

Je kunt op de site op plaatsnaam of postcode zoeken. De kaart zoomt direct in op de gezochte locatie. Je kunt ook zelf in- of uitzoomen. Aan de rechterkant vind je extra informatie; minuutkaarten, kadastergegevens en/of andere bronnen. Van sommige percelen kun je zien wie de eigenaar of pachter was, waarvoor het gebruikt werd en wat de waarde van het perceel was. De kaart van Almere gaat maar liefst terug tot 1973, natuurlijk alles slechts in ontwerp. Niet getreurd, er zijn vele plaatsen waar ik heb gewoond, een speeltje dus om nog uren plezier aan te beleven.

Voor Mandela van U2 - Long Walk to Freedom

U2 - Ordinary Love

The sea wants to kiss the golden shore
The sunlight warms your skin
All the beauty that’s been lost before
Wants to find us again

I can’t fight you anymore
It’s you I’m fighting for

The sea throws rocks together 
But time
Leaves us polished stones

We can’t fall any further if
We can’t feel ordinary love
And we cannot reach any higher
If we can’t deal with ordinary love

Birds fly high in the summer sky
And rest on the breeze.
The same wind will take care of you and I
We’ll build our house in the trees

Your heart is on my sleeve
Did you put it there with a magic marker?
For years I would believe
That the world couldn’t wash it away

Cause we can’t fall any further if
We can’t feel ordinary love
And we cannot reach any higher
If we can’t deal with ordinary love

Are we tough enough
For ordinary love

We can’t fall any further if
We can’t feel ordinary love
And we cannot reach any higher
If we can’t deal with ordinary love

We can’t fall any further if
We can’t feel ordinary love
And we cannot reach any higher
If we can’t deal with ordinary love

Amerikaans leger staat religieuze symbolen toe

Sinds kort staat het Amerikaanse leger religieuze symbolen toe. Iedereen die zo'n religieus extraatje wil dragen, moet dit wel eerst aanvragen en vanzelfsprekend wordt het symbool aan het legerpakje aangepast.

Inmiddels hebben drie sikhs al toestemming gekregen tot het dragen van een tulband. Deze voldeden aan de eisen waaraan de religieuze symbolen moeten voldoen: ze mogen de veiligheid niet in gevaar brengen, mogen geen afbreuk doen aan de orde en discipline en mogen de cohesie in de groep niet verstoren. Er zal bij de aanvragen geen onderscheid worden gemaakt tussen religies, iedereen mag toestemming vragen voor het dragen van religieuze symbolen. Het is een klein begin, maar mijns inziens een grote stap voor een logge instelling als het leger. Ik ben benieuwd wanneer Jeanine Hennis-Plasschaert dit voorbeeld zal volgen. In Noorwegen is het dragen van religieuze symbolen in het leger overigens al sinds 2012 toegestaan.

Duivelse baby terroriseert New York

Onlangs reed een draadloos bestuurde kinderwagen door de sneeuw in New York. Voorbijgangers verbaasden zich hierover en wilden dit vreemde fenomeen wel eens van dichtbij bekijken. Op dat moment kwam er plotseling een duivelse, bezeten baby tevoorschijn. De baby keek de mensen bezeten aan en begon dan hard te spugen. Het fenomeen bleek een promotie te zijn voor de film Devil's Due. Bedenker van deze actie is het New Yorkse bureau Thinkmodo, gespecialiseerd in virale communicatie.

Aartsbaliliek van Sint Jan van Lateranen Rome

De Pauselijke Aartsbasiliek van Sint Jan van Lateranen, aan de Piazza del Latarano, is de oudste van Rome en de voornaamste van de 4 pauselijke basilieken. Formeel is het de hoofdkerk van de RK wereldkerk en dus belangrijker dan de Sint Pieter.

De Basiliek is gesticht door Constantijn de Grote ter ere van het Edict van Milaan in 313. Het feest van de wijding op 9 november wordt jaarlijks in de hele Latijnse kerk gevierd. De Aarstbasiliek is opgedragen aan Jezus Christus zelf, maar ook toegewijd aan Johannes de Doper een Johannes de Evangelist. Van de oorspronkelijke Basiliek is weinig over, vanwege een aardbeving in 869.
Volgens traditie zou in het pauselijk altaar dat in de basiliek staat, een deel van een houten altaar van Petrsu zijn opgenomen. Aan dit altaar mag alleen de Paus de mis opdragen. Paus Franciscus hebben wij hier echter niet gezien.

Eigenlijk is de aan de overkant van het plein gelegen Scala Sancta (Heilige Trap) veel leuker om te zien. Deze trap zou Christus nog tijdens zijn proces hebben beklommen; de trap leidde naar het praetorium van Pontius Pilatus in Jeruzalem. Helena, de moeder van Constantijn de Grote, heeft de trap destijds naar Rome laten komen. Het is de bedoeling dat je de trap op je knieën op gaat, dit ter boetedoening. Er waren meer dan genoeg gegadigden, dus hebben wij deze eer maar aan de ware gelovigen gelaten. De trap leidt naar het Sancta Sanctorum (Heilige der Heiligen), dit was in de middeleeuwen de persoonlijke bidkapel van de pausen.

Pastafarianisme

Het lijkt een grap maar dat is het allerminst, de Kerk van het Vliegende Spaghetti Monster bestaat echt. De religie, ook wel aangeduid als pastafarianisme, is in 2005 opgericht door Bobby Henderson, als antwoord op het plan om naast de evolutietheorie op scholen ook het scheppingsverhaal als mogelijke wetenschappelijke waarheid te onderwijzen. Kan de wereld niet ook geschapen zijn door een vliegend spaghetti monster?

Het belangrijkste dogma van de Kerk van het Vliegende Spaghetti Monster is dat er geen dogma's bestaan. Als geloofssymbool hebben de pastafari's de vergiet aangenomen, welke op het hoofd wordt gedragen bij de eedaflegging (te vergelijken met de doop in andere religies).  Met de verwerping van dogma's, zijn er geen regels en voorschriften. Verder hebben ze op de eedaflegging na geen rituelen en wordt er niet gebeden, ook niet voor spaghetti. Elk lid heeft een stem in wat de kerk is en wordt. Ze zeggen zelf een gemeenschap te zijn zonder indoctrinatie.

Dat deze religie zelf geen dogma's en regels kennen, wil niet zeggen dat ze geaccepteerd worden. Dagelijks ontvangen de spaghetti-aanhangers vele haatmails van voornamelijk orthodoxe christenen. En vorig jaar werden er nog acht pastafari's gearresteerd in Rusland, tijdens een demonstratie (maar wie wordt daar niet gearresteerd?). Al is de groepering oorspronkelijk in de VS ontstaan, ook in Rusland groeit het aantal leden gestaag; een groep van 103 pastafari's vroeg daar in 2013 officieel het statuut van religieuze groepering aan, het antwoord moge duidelijk zijn.

Eigenlijk helemaal niets mis mee, met deze vriendschappelijke monsters. Helaas moet men de religie in Nederland weer misbruiken om andere religies te beledigen. De Facebookpagina van deze nep-pastafari's is waarschijnlijk niet bekend bij de Kerk, en bovendien zijn de makers kennelijk ook niet zo zeker van hun zaak, daar ze anoniem zijn.

Is het pastafarianisme een religie? Er is geen eensluidende definitie van religie. Ninian Smart definieert religie als een verzameling van geïnstitutionaliseerde rituelen van een groep mensen die verbonden zijn met een traditie en die spirituele sentimenten met een buiten-menselijke focus uitbeelden of oproepen en ten minste ten dele gebaseerd zijn op mythologie en/of doctrines. Smart geeft daarbij zeven dimensies aan van een religie. Als je deze definitie letterlijk neemt is het pastafarianisme geen religie, als je echter bedenkt dat Smart ook voetbal onder zijn definitie vindt vallen, wel.

Reggefiber; glasvezel from hell

Eindelijk zouden we glasvezel krijgen en dus supersnel internet. Aangezien wij daarvoor afhankelijk zijn van Reggefiber, waren de kerstgedachten al snel met de noorderzon verdwenen, elk contact met dit bedrijf zou zelfs Jezus Christus moordneigingen doen krijgen. De URL van dit bedrijf heet vast niet voor niets Eindelijk glasvezel, ik ben er alleen nog niet achter hoe rekkelijk dat eindelijk is. De ambitie van Reggefiber is alle woningen in Nederland aan te sluiten, daar is de christelijke eeuwigheid dan wel bij nodig.

Het begon allemaal een aantal weken geleden, toen ik een afspraak probeerde te maken met Reggefiber. Ik kreeg een soort Achterhoekse huismoeder aan de lijn met een zeer zwaar accent. Dat zij zo onvriendelijk en chagrijnig was kon ik mij nog wel voorstellen, gezien het aantal krijsende kinderen dat ik op de achtergrond hoorde. Een afspraak maken kon niet, want dat moest haar collega doen. Toen ik vroeg wanneer die collega er dan wel zou zijn, vertelde de gestreste vrouw dat de afspraak gewoon ingepland zou worden, ik daarover een brief zou krijgen, en als ik dan niet kon deze afspraak zou kunnen verplaatsen. Een beetje kastje naar de muur verhaal dus, maar ik was nog vol verwachting. En De Sint liet mij niet in de steek, er kwam een brief, de monteur zou 30 december 2013 komen tussen 8.00 uur en 12.00 uur.

En zo zat ik gisteren om 8.00 uur klaar met een grote pot koffie. Tegen 10.00 uur begon ik al wat misselijk te worden van de koffie, om 11.00 uur heb ik de rest maar weggegooid. En...je begrijpt het al om 12.00 uur was er nog geen monteur te bekennen. Reggefiber dus maar eens gebeld en jawel daar was de Achterhoekse "dame" weer. De kinderen had ze inmiddels de nek om gedraaid, want aan de andere kant van de lijn was het doodstil. Helaas had dat allemaal niet geholpen, want de vrouw was nu verschrikkelijk chagrijnig, boosaardig zelfs. Bij mijn vraag waar de monteur bleef, snauwde ze door de telefoon : dat weet ik niet"!. Toen ik vroeg wie dat dan wel wist, vertelde ze mij dat ze dat aan de opzichter moest vragen, hoe lang dat duurde wist zij niet. O.k. je weet het niet, ik wachtte dus nog af. Na een half uurtje belde ik terug en was de vrouw inmiddels in een furie veranderd, schreeuwend gaf zij mij te kennen dat ik af moest wachten en niet meer moest bellen, als ze mijn nummer zou zien zou ze niet meer opnemen, en met een klap gooide ze de hoorn neer. Kennelijk hebben ze in de Achterhoek nog nooit gehoord dat je ook de nummermelder uit kunt zetten, dus belde ik gewoon weer terug. Dat had ze nog niet eerder meegemaakt, want ze nam gewoon weer op, maar nadat ze wat verbaasd deed, begon ze weer te schreeuwen dat ze het ook allemaal niet wist en gooide ze wederom met een klap de hoorn erop.
Je begrijpt, glasvezel hebben we nog niet, en bij gebrek aan andere glasvezelbedrijven vrees ik dat dat er ook in 2014 niet van zal komen.

Update
Op 7 januari kwam er daadwerkelijk een monteur van Reggefiber, zelfs een aardige, wat gezien het voorgaande verbazingwekkend is. Helaas is het aansluiten niet gelukt.
14 januari: Reggefiber is wederom geweest en ze hebben de glasvezel aangesloten. Wordt vervolgd op 16 januari.
16 januari: een monteur van Guidion heeft de glasvezel aangesloten, het was erg traag, volgens hem omdat er zoveel muren tussen zitten?? :Lekker dus, al die moeite voor niets. In de avond hebben we xs4all gebeld, want als de tv aanging deed internet het zelfs helemaal niet meer. Ze hebben ons op een andere frequentie gezet. en het is ongelooflijk, het werkt nu!

Hulp nodig met je tekst?
Ik maak teksten die kloppen en gelezen worden

Trouwen in Almere en zo

Ja, dat kan in Almere. En al denken de meeste mensen dat dat niets is, ik kan je nu zeggen dat het heel leuk is om in Almere te trouwen. We zouden in stilte trouwen, en daarom is het extra hartverwarmend dat we toch zoveel felicitaties en cadeaus hebben gehad, bedankt iedereen! Het is een onvergetelijke dag geworden. Helaas zijn alle leuke feesten altijd weer veel te snel voorbij.

We hadden gekozen om ook geen toespraken te doen, geen ringen, eigenlijk dus alleen het trouwen. Daarom dachten we dat we binnen 2 minuten wel weer buiten zouden staan. De ambtenaar van de burgerlijke stand en de bode bleken echter zulke leuke mensen te zijn, dat ze er met gemak een half uur van hebben gemaakt. Helaas weten we hun namen niet meer, maar echt grandioos hoe zij het allebei deden. De vrouw vertelde ook nog een en andere over de trouwzaal en de architect Cees Dam. Zo weten we nu waarom de ramen van het gemeentehuis rond zijn; dit is twee keer de letter C van de naam van de ontwerper. Alles aan de inrichting van de trouwzaal heeft een betekenis. Zo is er zoveel rood omdat het de kleur van de liefde is en zijn de stoelen goudkleurig voor voorspoed. Aan het eind van de ceremonie kregen we nog een leuke verrassing (ik zal niet zeggen wat, om de verrassing voor andere bruidsparen nog leuk te houden).

Eenmaal getrouwd zijn we afgereisd naar ons geliefde Kasteeltje Hattem. Ook daar kregen wij nog een aantal leuke verrassingen. Na een overnachting in de bruidssuite trokken we verder naar Deurne om mijn verjaardag te gaan vieren in Willibrordhaeghe.
En dan is nu zomaar weer alles voorbij, trouwen, verjaardag en kerst. Het is weer moeilijk wennen aan het gewone leven. Gelukkig is het bijna weer oud en nieuw en Michael´s verjaardag.

Een fijn jaarwisseling alvast en veel geluk en gezondheid in het nieuwe jaar!

Merry Christmas and Happy New Year!

The Magic of Christmas never ends
and its greatest of gifts are family and friends. 

Merry Christmas and Happy New Year!

Athene: The New Acropolis Museum

Nog net voor de crisis is het allemaal rond gekomen, waardoor er in 2009 een imposant gebouw is verrezen aan de Dionysiou Aeropagitoustraat in Athene: het nieuwe Akropolismuseum (het oude is in 2007 gesloten). Aan de voet van de Akropolis zijn hier de archeologische vondsten van op en rond de berg te bewonderen. Enige smet op het mooie avant-gardistische gebouw is de twist rond de verdwenen scuplturen.

Het museum is chronologisch opgezet met vijf afdelingen. Alles is heel open en ruimtelijk opgezet, het moet als het ware lijken alsof je door de oorspronkelijke tempels loopt. Een deel van de vloer is van glas, waardoor je de onderliggende opgravingen kunt bewonderen. Het ontwerp is de van de New Yorks- Zwitserse architect Bernard Tschumi, in samenwerking met de Atheense archtitect Michael Photiadis, die samen een knap staaltje werk hebben geleverd.

Helaas staat een groot deel van de Parthenon sculpturen in het British Museum in Londen. Wat de Grieken daarbij het meest lijkt te ergeren is dat ze slechts vijf van de zes kariatiden uit de hal van het Erechtheion in bezit hebben. Sir Elgin krijgt hier nog steeds de schuld van, die zou de sculpturen hebben gestolen en  meegenomen naar Engeland rond 1800. Athene was destijds onderdeel van het Ottomaanse Rijk en Elgin ambassadeur in Constantinopel, waar hij kennelijk zoveel goede dingen deed dat hij de sculpturen cadeau kreeg. Eens gegeven blijft gegeven toch? Als dat niet zo is dan voorzie ik nog wel een conflict tussen Europa en Griekenland in de toekomst.

Met het nieuwe Akropolismuseum wil Griekenland, volgens de Griekse minister van cultuur, Antonis Samaras, aan de wereld tonen dat Griekenland best zelf in staat is de schatten uit het Parthenon te huisvesten. Het past in de politiek, destijds door Melina Mercouri in gang gezet, om alle sculpturen terug te krijgen. Dat blijft een twistappel met de Britten. Feit is wel dat het museum, met maar liefst 4000 tentoongestelde voorwerpen, een knap staaltje architectuur en museumkunde is. Ik vind in ieder geval dat het een prachtig museum is geworden dat zeker een bezoek (en ook wel meerdere) waard is.

Lees ook: Waarom Griekenland een Fuel Pass heeft en Nederland dure benzine.