Heilige mus

Waar zijn de verhoudingen gebleven in dit land?
Nu is er al iemand met de dood bedreigd omdat hij een mus heeft doodgeschoten!
Mensen die terroristische aanslagen beramen worden helemaal niet met de dood bedreigd en dat is zeker geen spelletje. Ruud de Wild kan beter geld uitloven aan mensen die zulke zaken voorkomen.
Een mus, kom nou toch, wij hebben het hier helemaal nergens meer over.

Maar liefst 7 organisaties houden zich nu bezig met de mussenrouwverwerking.
De dood van het volgeltje wordt zelfs onderzocht??!! waar hebben wij het over hij is doodgeschoten en daar is niets meer aan te doen. Een bijzonder opsporingsambtenaar is er zijn tijd mee aan het verdoen.
En dan de dierenbescherming, ik heb ze wel eens gebeld omdat ik vond dat er dierenleed voorkomen kon worden, nou daar waren de heren en dames totaal niet in geinteresseerd. Pas als de ellende is geschied komen zij in aktie.
Is dat een nieuw geloof,? een geloof dat mussen vereert, de heilige mus?
En dan nog het feit dat hier iedereen tegenwoordig maar te pas en te onpas (dit is een spreekwoord, ik geloof niet dat er voor zulke zaken een "te pas" bestaat) met de dood wordt bedreigd.

Kom nou toch dit is niet meer normaal, eet dan ook geen vlees meer want denk je m.n. met kerst, dat er dan geen dieren overbodig worden gedood? En dat is uiteindelijk toch ook maar een spelletje?

Hulp nodig met je tekst?
Ik maak teksten die kloppen en gelezen worden

Spoorellende

Van mensen die met de trein reizen weet ik dat dat een grote ellende is. De trein schiet niet op, heeft vertraging, gaat niet vooruit, maar om er dan maar voor te springen is toch wel erg drastisch. Toch springen er elk jaar weer zo'n 180 mensen voor de trein. Erg voor die mensen maar die weten het toch niet meer, des te erger is het voor de machinisten, die het niet kunnen voorkomen en die dus gedwongen worden indirect aan een zelfmoord mee te werken.

Het is algemeen bekend dat als de bladeren vallen, dat bij sommigen wat kortsluiting in het hoofd teweegbrengt. In de herfst zijn er dan ook meer gevallen van suicide bij de spoorwegen.
Ook in Duitsland was het onlangs weer zover. De machinist probeerde nog af te remmen, maar kon de man in smoking die op het spoor lag niet meer ontwijken. Zonde om je zo uit te dossen tussen al die herfstbladeren, dat ziet er natuurlijk niet meer uit als je bij de hemelpoort komt, voordeel is wel dat al die bloedvlekken niet zo opvallen op zwart. Toen het onvermijdelijke was geschied moesten alle passagiers de trein uit, met afgewend hoofd stonden ze te wachten op de politie die deze trieste zelfmoord kwam onderzoeken. Wat bleek...het was een levensgrote speelgoed pinguin.
Waar zouden we zijn zonder de trein?

How deep is your dip?

LISSABON - Een 24-jarige circusmedewerkster is donderdagavond haar arm kwijtgeraakt toen ze haar hand in een kooi stak om een tijger te aaien. Daar was de tijger klaarblijkelijk niet van gediend. Het beest greep de hand van de Roemeense vrouw, die werkt voor Circo Atlas, en rukte haar hele arm af. Dat heeft de krant Jornal de Noticias vrijdag bericht.
De collega's van de vrouw gebruikten een brandblusapparaat om de tijger op afstand te houden terwijl de arm uit de kooi gehaald en op ijs gezet werd, in de hoop dat de ledemaat in het ziekenhuis weer aan het lichaam van de vrouw kon worden vastgemaakt. Dit laatste bleek niet het geval, maar de toestand van de vrouw is inmiddels stabiel.

Dit nu er net een campagne is gestart in Portugal van het ADI (Animal Defenders International) tegen het gebruik van dieren in Portugese circussen. In 2005 hebben zij Circus Atlas ook bezocht en daar waren de dieren er slecht aan toe, o.a. kregen zij weinig en verkeerd eten. Het is dus niet zo gek dat de tijger zich tegoed wilde doen aan een arm. Wie had dus nu eigenlijk de dip? de tijger? de vrouw? de dokter?

Vermist

Elk jaar worden in Nederland zo'n 16.000 vermissingen bekend. Na 48 uur is zo´n 80% weer terecht. Sommige vermisten echter komen lange tijd niet terug.

Gisteren is het vermiste gezin uit Zeist teruggevonden. Dat was natuurlijk een hele andere zaak als die waar je normaal aan denkt bij vermissingen. Het was meer een vlucht dan een vermissing. Met alle oplichting en andere problemen van het gezin was de verdwijning niet raadselachtig.

Maar er zijn ook veel echte vermisten. Dat is toch niet te geloven? In deze wereld waar je eigenlijk nauwelijks een dag kunt leven of je komt wel iemand tegen.
Er kunnen natuurlijk veel motieven aan ten grondslag liggen, het meest nieuwsgierig ben ik naar mensen die willens en wetens gewoon verdwijnen. Beseffen zij wel wat zij doen? als je iedereen zo achterlaat moet je ofwel in de war zijn ofwel erg egoistisch denk ik.

Dan zijn er nog de vermissingen die waarschijnlijk veroorzaakt zijn door een misdrijf.

Two against No photo

Gisteravond hebben wij samen met Ellie en Eddie, na thuis de tomatenjenever te hebben geproefd en een etentje bij de Italiaan, een optreden bijgewoond van Two against Noname. Zanger Ger Posno en gitarist Rob Dorreboom gaan al wat jaartjes mee, in 1970 kwam reeds hun eerste single uit, de band heette toen nog Noname. Tegenwoordig is er ook jong bloed aan toegevoegd in de vorm van Koyota (Ko die werkt bij Toyota).


Ger Posno: vroeger en nu
Gelukkig scheert Ger zich tegenwoordig wat vaker maar verbergt zich nu achter een zonnebril. Zijn stem is door de jaren heen gerijpt en hij zingt nu Joe Cocker eruit. Wij hebben er gisteravond van genoten, maar Ger zorgt ook wel eens voor onze leguaan Rabin en dan zingt hij voor hem. Speciaal voor Rabin heeft Ger zich ook een repertoire van K3 en de Teletubbies eigen gemaakt. Aangezien Rabin niet graag heeft dat wij op vakantie gaan, valt hij tegenwoordig al van zijn tak van schrik als hij Ger's stem nog maar bij de voordeur hoort.



Nieuwsgierig als ik ben is het begluren en bestuderen van anderen een van mijn favoriete bezigheden in een cafe. Mijn oog viel al snel op deze prachtig uitgedoste man. Het leek alsof hij zo zat te wachten om het podium te gaan bestormen, helaas was hij bij het verkeerde concert. Ethisch als ik ben besloot ik gezellig een praatje te gaan maken met deze mysterieuze gast om hem o.a. te vragen of ik een foto van hem mocht maken. Helaas was het een kort gesprek en zei hij alleen heel vaak : "No photo". Gelukkig was mijn engels gisteravond niet zo goed :-)


How deep is your dip
De energie van Two against Noname is tomeloos. Om 2.00 uur 's nachts spelen zij nog de sterren van de hemel en kunnen nog uren doorgaan. Zoals je ziet waren wij toen allang ingezakt, Michael slaapt hier al op de foto en Ellie en Eddie zijn nog zo beleefd om hun ogen open te houden. Gelukkig was Ellie nog in staat om voor taxi 001 te spelen en zij wij dus heelhuids thuisgekomen.


Lees ook: Preken zonder prompt: de paus tegen ChatGPT

Geen griep

Door de huidige levensstijl is er sprake van minder weerstand. Roken, stress, minder gezond eten en te weinig rust en beweging verlagen onze weerstand en maken de kans op infectie groter. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat preventief vaccineren in alle gevallen helpt bij de opbouw van de natuurlijke weerstand van het lichaam tegen infecties.

Gezien wij aan alle bovenstaande vereisten voldoen, hebben wij dit jaar voor het eerst besloten ook eens een griepprik te gaan halen. Nu is dat niet eenvoudig als je niet tot de doelgroepen behoort. In Almere hebben de anti-griepdokters hun handen al vol aan de mensen die echt een griepprik nodig hebben.
Dus op het internet op zoek naar geengriep-dokters gegaan. En ja hoor, in Utrecht is een reisdokter die zich ook heeft bekwaamd in de geengriepprikken.
De reisdokter heeft zitting in Kathmandu, een winkel met reisbenodigdheden.
Er is daar werkelijk niets wat ze niet hebben. Zo zijn er ook slaapzakwassers, sportbegeleiders en podologen. Zoals je zult begrijpen heb ik die laatste 2 niet nodig, sporten en lopen zijn geen activiteiten die ik vaak beoefen, slapen trouwens ook niet.

Gisteravond zijn wij naar Utrecht getogen, gezien de situatie in de binnenstad aldaar de auto maar in een parkeergarage geparkeerd. Toen zag ik gelijk waarom ze bij Kathmandu podologen in dienst hebben, wat was dat ver lopen!
Kinderachtig dat wij zijn waren wij toch wat huiverig voor de prik, totaal onnodig bleek want de dokter was een alleraardigst meisje en de prik stelde niets voor.
Zo zijn wij nu beschermd en kunnen wij evengoed nog griep krijgen, ach ja zekerheid heb je nooit in een mensenleven.

Het kan niet in Almere

Een beetje respect voor ouderen is op zijn plaats, tenminste zo ben ik opgevoed. Niets mis mee, ware het niet dat ouderen helemaal niet zo lief zijn als ons altijd werd voorgespiegeld. Het beeld van het lieve, oude omaatje, dat glimlachend een taart bakt voor de kinderen, is al jaren achterhaald. De bejaarde vandaag de dag is mondig en eist overal zijn plek op. Ze dringen voor in winkels, snauwen je af en zitten in de weg bij McDonalds. Als je ergens iets van zegt krijg je te horen dat zij de oorlog nog hebben meegemaakt en dat discrimineren verboden is. Inmiddels hebben zij een reeks van organisaties om je aan te klagen.

Ouderen hebben al sinds jaar en dag hetzelfde probleem: eenzaamheid. Vind je het gek?! Dat probleem wordt steeds groter, want wie wil er nog bij een zeurende, scheldende bejaarde op bezoek? En dus moeten zij de eenzaamheid verbreken door in groepjes rond te hangen in winkelcentra (afgekeken van de kleinkinderen) en in Almere een koffieclubje op zondagochtend bij McDonalds. Op de beste plaats van het restaurant zaten ze (met 30 personen!) in de weg met hun invalidenkarren, bemoeiden zich met andere klanten en maakten te veel herrie. Vriendelijk werd hen verzocht een andere plaats in het restaurant in te nemen zodat het voor het personeel ook nog een beetje werkbaar zou blijven en de kindertjes op de beste plaatsen konden zitten, waar McDonalds uiteindelijk voor bedoeld is.

Dit, toch heel reele verzoek, deed de bejaarden in woede ontsteken. Direct vormden zij een actiegroep met L. Rocourt als woordvoerder. Al scheldend en zielig doend verspreidden zij het bericht door het land, waar verontwaardigd werd gereageerd.
Nu moest maar eens naar buiten komen dat ze al jaren in achterstandswijken wonen, geen enkel toekomstperspectief hebben, gediscrimineerd worden en zeker nooit meer een baan kunnen krijgen. Om aan al deze wantoestanden een einde te maken zouden ze auto's in brand steken, invaliden en gaan vechten tegen de ME.
Helaas zijn de ouderen de weg een beetje kwijtgeraakt en nu zitten ze ermee in Parijs, Toulouse en Dijon.
Inmiddels heeft McDonalds Almere allang zijn excuses aangeboden, maar ja dat hebben ze niet gehoord.

Maradonna Castro

Sinds Diego Maradonna in 2000, uiteraard tegen betaling, op Cuba van zijn verslaving is afgeholpen, is hij een nog grotere vriend van Cuba en vooral van het boegbeeld van Cuba, Fidel Castro geworden.
De vrienden hebben ook een gezamenlijke passie: de haat tegen Amerika.
Derde lid van het vriendenclubje is de Venezolaanse president Hugo Chávez, ook hij heeft een gezamenlijke passie met vriend Fidel: de liefde voor zijn volk, die hij regelmatig op wat hardhandige wijze laat blijken. Nummer vier van het vriendenclubje is helaas overleden, gelukkig is er nog een aandenken van Che Guevara; Maradonna heeft een tatoeage van Che op zijn arm.

In 'La Noche del Diez' (de nacht van de tien), de spraakmakende Argentijnse tv-show van Maradonna, werd afgelopen week het tweede deel van een interview van de voetballer met Castro uitgezonden. Het eerste deel was al spraakmakend: "Bush is een moordenaar. Hij vertrapt ons al tijden. Het is een schande wat hij in Afghanistan, Irak en heel Latijns Amerika doet. We moeten hem beletten naar Argentinië te komen", aldus de woorden van Diego. "Diego je verdient een standbeeld", reageerde Castro.
Ook het tweede deel bevatte curieuze uitspraken: Cuba is 'onkwetsbaar' en blijft een 'voorbeeld',,Wij zijn onkwetsbaar en ik overdrijf niet'', zei Fidel Castro. "Ik stel me Cuba voor als grote morele macht. Met een groot niveau van waardigheid. Als een land, dat de betekenis van de mensen en het voordeel van de vorming duidelijk maakt en toont wat met mensen allemaal bereikt kan worden", verklaarde Fidel die sinds 1959 aan de macht is.

Helaas konden de vrienden dit allemaal niet persoonlijk tegen Bush gaan zeggen op de top, vanwege het ontbreken van democratie in zijn land is Fidel niet uitgenodigd. Ook Diego is niet uitgenodigd daar het enige waar hij het ver in geschopt heeft tegen een bal is. Toch lieten de vrienden wel van zich horen, Diego buiten met een demonstratie en Chávez binnen waar hij lekker over en tegen Bush tekeer kon gaan. Fidel volgde het voor de tv met een doos sigaren en een hoofd vol illusies.

Zo wild als je het zelf maakt

Dit weekend waren wij alweer 7 jaar samen en dit moest natuurlijk groots gevierd worden.

Na vorig weekend hadden wij de smaak van het mishandelen van dieren te pakken en besloten wij tot een wildarrangement.
Daar wij erg weinig tijd hadden moest een en ander niet te ver van huis gebeuren en liefst toch nog een mooie omgeving, een onbegonnen zaak zou je zeggen in de buurt van Almere. Gelukkig heeft iemand in de provincie Utrecht een keer een hoop zand geschept wat uitgegroeid is tot een mooie berg: De Grebbeberg. Laat het enige hotel daar, 't Paviljoen, nou net op 5 november een wildavond hebben.

Om het geheel extra decadent te maken hadden wij gekozen voor een suite met bubbelbad en hemelbed. Vol enthousiasme gooide ik mijn favoriete badschuim met chocoladegeur in het bubbelbad. En hup daar sprongen wij in de bubbels met een glaasje champagne. Het effect kun je raden, het badschuim rijsde onstuitbaar, torenhoog boven ons uit, een film met Peter Sellers (hoe heette die ook alweer?) was er niets bij. Na evacuatie uit de badkamer bleek uiteindelijk de schade wel mee te vallen, doch de bruine chocoladelaag die op de bodem was gezakt had zich tot een hardnekkige koek ontwikkeld, daarna lazen wij, helaas te laat, de manual dat er absoluut geen badschuim in het bubbelbad gebruikt mocht worden. In diezelfde manual lachte het kamermeisje ons dan nog vrolijk toe.

De wildavond begon met een lezing over rarara...wild. Paulus de boskabouter, alias Karel uit Beesd, had een massa dia's bij zich (een fossiel overblijfsel uit zijn glorietijd) die aanvankelijk nog onze culinaire aspiraties aanwakkerde met leuke plaatjes van fazanten, herten en wilde zwijnen maar geleidelijk ons het water in de mond deed opdrogen toen de vakantiefoto's uit 1989 ten tonele verschenen. Toen had onze dappere vliegenzwammenbewoner namelijk 6 weken bij de Indianen in het Amazonegebied doorgebracht en verschenen gestroopte apen en gifkikkers op het scherm. Af en toe werd deze voorstelling onderbroken door een ober, die het felle licht ontstak, omdat daar een nieuwe lading amuses klaarstond. Halverwege het betoog van Paulus werd het licht definitief ontstoken, de kok had alles in gereedheid, een jammerlijk einde van dit betoog van onze Amazonechurchill.

Over het eten valt vrij weinig te zeggen, het was gewoon perfect, zowel Stampertje, de Vredesduif als Bambi hebben voortreffelijk gesmaakt.
Des te meer valt er te melden over de medegasten, deze waren van zeer divers pluimage. Er was een progressieve groep uit de Randstad neergestreken met een lokale opa die zijn verjaardag vierde. Lokale opa zat traditioneel, zoals alle ander gasten (op ons na) in driedelig pak van een sigaar te genieten. Vader en moeder zagen er ook vrij deftig uit maar de kleinkinderen waren van het type Amsterdamse alternatieveling met lange haren en bijbehorende piercings op de meest onverwachte plaatsen. Al bij al een verademing op de conservatieve zandhoop. De groep maakte er absoluut het beste van, iedereen had het perfect naar zijn zin, doch toen zij vertrokken kwam plotseling de groep daarnaast tot leven. Na het wijnarrangement kwam blijkbaar een typisch Flipje van Tiel's trekje naar boven. Een op het eerste gezicht keurige, in pak gestoken, gast riep uit dat het een schande was (pratende dus over de vertrekkende groep) dat zulke lelijke gasten daar mochten komen. Tot overmaat van ramp (volgens hem) was er ook nog een "zwarte" met een pet bij. Zo zie je maar dat de cultuurverschillen in Nederland groot zijn want in onze ogen was de betreffende gast de sympathiekste van allemaal.

Al bij al, zowel op culinair als op menselijk vlak een verrijkende ervaring, wij hopen dat dit voor Flipje van Tiel na de roes ook het geval zal zijn.

Shalom gaver

Precies 10 jaar geleden werd premier Yitzhak Rabin vermoord en met hem een klein sprakje hoop op vrede. Aan het eind van een grote vrededemonstratie in Tel Aviv werd Rabin doodgeschoten toen hij net in zijn auto wilde stappen. Moordenaar was Yigal Amir, een student van de Bar-Ilan Universiteit.

Toen het gebeurde zat ik in het vliegtuig op weg naar Israel, pas na het landen werd bekend gemaakt wat er was gebeurd. Op dat moment lag Rabin nog in het ziekenhuis en al gauw kwam er bericht dat hij was overleden.
Op straat zag je alleen verslagen mensen die op de grond zaten bij een zee van herdenkingskaarsjes, een beeld dat nog dagen zo is gebleven.
Rabin is begraven op de Herzlberg.

Rabin was de 5e Premier van Israel van 1974 tot 1977 en opnieuw premier van 1992 tot 1995. Voor zijn rol bij de totstandkoming van de Oslo-akkoorden kreeg hij de Nobelprijs voor de Vrede in 1994.
Het vredesproces bracht onenigheid binnen het Israëlische volk met zich mee. Hoewel de vrede breed werd gedragen, waren zwaar persoonlijke aanvallen op de regering en diens leider aan de orde van de dag. Maar deze afloop had niemand verwacht en het land was lamgeslagen.

Ik blijf denken dat er echte vrede had kunnen komen in Israel als Rabin niet was vermoord. Maar natuurlijk zal niemand ooit weten of dat ook echt zo zou zijn geweest.

Laatste toespraak Rabin

Het Wilde Westen

De kogels vliegen je tegenwoordig op elke straathoek om de oren, ga je op vakantie naar Thailand ben je ook daar niet veilig. Onze hele onderwereld wordt geliquideerd, straks telt Nederland ook qua criminaliteit niet meer mee op het wereldtoneel.
Hopelijk laten ze snel nog wat meer Hells Angels vrij, zodat die dan kunnen opschuiven van de ondertop naar de top in onze onderwereld. Kunnen de Angels voortaan ook winkelen in de PC Hooftstraat. Ook goed voor de middenstand; motorshops, leathershops en koffieshops kunnen zich dan op de PC Hooft gaan vestigen.

Stand deze week:
Evert Hingst: Oud-advocaat en fiscalist. In 2002 werd er voor zijn kantoor een mislukte aanslag gepleegd op John Mieremet. Werd verdacht van witwaspraktijken, deelname aan een criminele organisatie en bezit van vuurwapens. In juli dit jaar heeft hij zijn toga aan de wilgen gehangen.
Hingst werd maandag 31 oktober aan het begin van de avond in zijn hoofd geschoten in de Gerrit van der Veenstraat in Oud Zuid. Hij kwam van zijn vriendin vandaan en wilde net op een scooter stappen, toen vanuit een donkere Jeep op hem werd geschoten.
John Mieremet: 44 jaar, zakenman, woonde in Neerpelt waar hij nog de buurman is geweest van Sam Klepper. In januari 2001 werd Mieremet gearresteerd op verdenking van betrokkenheid bij de aanslag op Cor van Hout in december 2000. John Mieremet is op woensdag 2 november 2005 om 10:00 plaatselijke tijd in zijn kantoor in Bang-Lamung in Thailand geliquideerd. Hij verbleef daar al een jaar voor een grondontwikkelingsproject. Mieremet had de aanslag op Hingst tegenover John van den Heuvel voorspeld. "Ik word er eigenlijk wel vrolijk van", zegt hij over de moord op Hingst. "Ik weet zeker dat ik Evert heb overleefd. Dat is een ding dat zeker is. Waar hij maandagavond lag, tussen het vuilnis, hoorde hij ook thuis."
Kees Houtman: 45 jaar, vastgoedhandelaar, zakenpartner van John Mieremet. Zou betrokken zijn bij grote overvallen in de jaren 80 en 90. Kees Houtman werd om 20.00 uur 2 november 2005 voor zijn woning in de wijk Osdorp onder vuur genomen door twee mannen. Hij wist daarna zijn woning binnen te gaan en is daar aan zijn verwondingen overleden.

Voor misdaadverslaggever John van den Heuvel is het een uitkomst, daar hij met 2 van de 3 een afspraak had voor zijn programma, staat de middelmatige journalist nu in het middelpunt van de belangstelling. Helemaal ideaal voor hem is dat hij nu ook een plaatsje kan opschuiven naar de top, daar Peter R. inmiddels de politiek is ingegaan. Hopelijk is Peter R. niet de vervanger van Pim Fortuyn, want ik denk dat zo'n opschuiving voor John van den Heuvel wat te hoog gegrepen is.

N.B. Heb je geen werk? er zijn momenteel veel vacatures voor huurmoordenaar.

Inzending van Thawol

Dit bericht werpt toch weer een ander licht op de feiten, blijkbaar wilden de slachtoffers eerst nog een potje biljarten. Het zou dus best zo kunnen zijn dat het bewakende personeel ten onrechte door onze linkse demagochelaars te kakken word gezet.

'Vreemdelingen hinderden hulpverleners met biljartballen'
Uitgegeven: 1 november 2005 20:54 Laatst gewijzigd: 1 november 2005 21:06
Bron: Nu.nl

HILVERSUM - De vreemdelingen die opgesloten zaten in het Detentiecentrum Schiphol-Oost hebben tijdens de dodelijke brand het bewakingspersoneel gehinderd bij hun pogingen om mensen te redden. Dat zei pastor M. Zandstra dinsdagavond in de actualiteitenrubriek Netwerk . "Het personeel is in die reddingsactie bekogeld met biljartballen en belaagd met biljartkeus. Dat hoor ik niet terug in de media", aldus Zandstra, die zich baseert op gesprekken die hij voerde met het personeel. Zij zijn volgens de pastor "kapot" van wat er is gebeurd en "vragen zich af waarom ze niet meer mensen hebben kunnen redden". Blaren De pastor neemt het net als minister Verdonk op voor het bewakingspersoneel. "Ze zijn niet verstard, zijn niet weggelopen", zei de geestelijke. Sommige bewakers hadden volgens Zandstra blaren op de handen staan nadat ze tot twee keer toe de gloeiendhete deuren hadden geprobeerd te openen. De geestelijke aarzelt over een generaal pardon voor de overlevenden van de brand. "Ik heb daar mijn twijfels over. Er zijn mensen met niet zo'n mooie achtergrond. Er zijn ook ongewenste vreemdelingen. Dus dan gaat het te ver om ze allemaal toe te laten." Hartverscheurend Zandstra staat deze dagen naast het personeel van het detentiecentrum ook de nabestaanden bij van de mensen die om het leven zijn gekomen, voor zover die in Nederland wonen. Hij omschrijft deze laatste ontmoetingen als "hartverscheurend". De nabestaanden geven uiting aan hun diepe verdriet. Ook maken ze het justitiepersoneel verwijten. "Jullie hebben ervoor gezorgd dat dit is gebeurd", luidt de kritiek.

KLM

Ook zo'n mailtje ontvangen van de KLM met als titel : Word Miles miljonair!"?
Velen vast wel, daar je keer op keer mee kon doen met dit spel als je steeds weer 5 emailadressen opgaf (ja, ja, die ellende heb je dus van mij gekregen). Je moest een bestemming kiezen en die dan aanklikken op een snel draaiende wereldbol. Een onbegonnen zaak natuurlijk, want KLM is vast niet van plan echt tickets weg te geven.
Maar oefening baart kunst: na diverse mislukte bestemmingen dacht ik dat Kaapstad misschien gemakkelijker zou gaan, het is dan een kwestie van goed mikken op de onderkant.
En ja hoor, na dagen proberen is het gelukt met Kaapstad! Er kwam een iccontje You've won! Uitzinnig van vreugde danste ik door de kamer, ik had een ticket naar Kaapstad gewonnen. Na enkele minuten ging ik eens kijken wanneer ik zou kunnen vertrekken en...tot mijn verbazing was het icoontje vervangen door een andere waarin stond dat ik verloren had en het opnieuw kon proberen! In grote teleurstelling heb ik een boze mail naar de KLM gestuurd.
Ik weet er zijn ergere dingen op de wereld, maar het is geen stijl toch?!

De Kreeftenclub

Dit weekend zijn wij naar België geweest en hebben een heel gezellige zaterdagavond/nacht doorgebracht bij onze vrienden Patrick en Monda. Buiten dat het er altijd gezellig is zijn zij ook nog eens echte bourgondiers en o.a. het bereiden van kreeft is hun specialiteit.






Helaas lukt het ons maar zelden een weekend vrij te maken en zijn ook Patrick en Monda altijd erg druk bezet, dus was het zeker al 5 jaar geleden dat wij bij hen waren geweest en ongeveer 2 jaar geleden dat zij bij ons zijn geweest. Toen zij in Almere waren, hadden zij hun dochters Chrissy en Kim niet meegenomen, dus hadden wij Chrissy en Kim al zo'n 5 jaar niet gezien, zij waren dus geen kinderen meer maar al bijna 16 en 19. Nu hebben Michael en Patrick wel vaker contact met elkaar en hadden wij al de nodige verhalen gehoord over de komende en gaande vriendjes, want het zijn leuke meiden en dat blijft voor het Belgische mannelijke geslacht niet onopgemerkt. Voor een vader zijn de vriendjes van zijn dochters natuurlijk nooit goed genoeg. De vriendjes worden dan ook altijd door en door getest in huize Cooreman en zij hebben daar zeer effectieve methoden voor. Zo hebben zij daarvoor een saus uit Canada geimporteerd, Insanity, die is zo verschrikkelijk heet is dat je van een druppel ook werkelijk insane wordt en niet meer weet waar je het zoeken moet. De straf de dag erna kun je op de foto zien.

Kim was thuis en zat met de jongetjes uit de buurt achter de computer, de arme jongens waren de eerste slachtoffers: vriendelijk werden zij uitgenodigd of zij ook wat van de heerlijke saus wilden proeven. Daarna liepen zij te dansen door de keuken met gezichten zo rood, dat wij dachten dat de hoofdgerechten uit de pan waren gesprongen. Huilend veegden zij hun tranen aan een theedoek. De test was geslaagd, ze hadden weliswaar het predicaat "watjes" maar mochten nog blijven daar zij wel zo dapper waren om geproefd te hebben.

Even later kwam dochter Chrissy thuis met een nieuwe vlam, de jongen zelf zweeg als het graf, maar volgens Chrissy werd hij Leo genoemd omdat iedereen al Kevin heette, maar heette hij eigenlijk Kevin en was Leo zijn achternaam. Nu is de omkeerbare naam van de zwijgende verovering een groot voordeel in Belgie, daar hij zich daarmee kan onderscheiden van de andere Kevins, maar als hij overweegt ooit richting Nederland te komen beschikt zijn jas hopelijk over dezelfde kwaliteiten, daar deze van het merk Lonsdale was. Nu staan Lonsdale jongeren berucht om hun krachtdadige optreden, maar na het aanschouwen van de dreigende blik van de potentiele schoonvader en het hoopje insanity saus dat op hem lag te wachten, zonk de moed hem in de jas waarna deze iets Slondales-achtigs begon te krijgen. Hierna hoorden wij de deur met een klap open en dicht gaan; Chrissy en haar omkeerbare wederhelft op de vlucht.

Buiten ons waren er nog 4 andere gasten uitgenodigd. Deze zaten in de tuin met een klomp ijs op het hoofd in een doos te hopen dat ook zij er met de insanity test vanaf zouden komen vanavond. In Belgie zijn ze gelukkig niet zo flauw als in Nederland en de 4 gasten verdwenen dan ook levend in de pan, waarna ze ons in soep en hoofdgerecht heerlijk hebben gesmaakt.













Tegenwoordig zijn er ook in Belgie veel alcoholcontroles dus tegen 4.00 uur in de ochtend werd het tijd om een taxi te bellen. Taxi Edelweis stond sinds jaar en dag goed aangeschreven in Aartselaar dus dat zou een goede keuze zijn. Dat Edelweis goed stond aangeschreven moet lang geleden zijn geweest, want er nam een demente bejaarde man op, die op jankende toon in de hoorn gilde :Ik heb niemand!', "Ik heb niemand"!
Het beroep van taxichauffeur moet niet populair zijn onder de Belgische jeugd, want na de zoveelste poging lukte het uiteindelijk bij Taxi Sinjoor uit Antwerpen een senior te krijgen die ons terug naar Aartselaar bracht. Deze man was in zijn jeugd kennelijk coureur geweest, want onder de 180 is de teller niet geweest.

Het was een heel erg leuk weekend, wij hebben erg genoten van jullie gezelschap, wij hopen dit gauw weer eens te kunnen doen in Almere of Ruisbroek.
Patrick, Monda, Chrissy en Kim hartstikke bedankt!

Hulp nodig met je tekst?
Ik maak teksten die kloppen en gelezen worden

Brand met een luchtje

Woensdag sloot ik mijn berichtje af me het feit dat ik brandde van nieuwsgierigheid.
Een dag later was er echt brand en wel in het cellencomplex op Schiphol.

Een nieuw schandaal voor Nederland en een zoveelste zwarte bladzijde in het boek der Lage Landen. Al onze steracteurs (Balkenende, Donner, Verdonk) zijn weer aangetreden en hebben het schandaal als vanouds weer nog groter gemaakt en voor nog meer verwarring gezorgd.
Het gekke is dat zij altijd direct klaar staan met hun mening, nog voor de feiten zijn onderzocht en erger bij het voorkomen van dergelijke dingen zie en hoor je deze mensen niet.
Het meest irritante is altijd weer "het elkaar de schuld geven" in "wie wat gezegd zou hebben".

Hoe en wat is nog niet bekend, maar in en in triest was het wel. Omkomen bij een brand is vreselijk, maar stel je eens voor dat je langzaam dood gaat terwijl je cel op slot zit.
Wat de oorzaak ook is, het is toch niet te geloven dat er zoveel mensen moesten omkomen. Er zaten 43 gedetineerden en in het hele complex waren 9 bewakers. Gemiddeld hadden zij 2 jaar ervaring en een basisopleiding. Gemiddeld, dus er waren er ook met veel en veel minder ervaring? Ik heb al vaak vacatures gezien voor het cellencomplex en helemaal niet zo lang geleden, ongetwijfeld waren er dus mensen die er pas werkten. Je kunt toch voor er een ramp gebeurt zo al nagaan dat dat niet verantwoord is?
Ik ken de situatie niet daar en weet niet hoe groot het is, maar hadden ze niet meer mensen kunnen redden?
Als je daar zit is je leven waarschijnlijk al op een hopeloos pad beland en dan moet je leven ook nog zo eindigen. Triest en ik ben er stil van. (en dat gebeurt niet snel).

Efficiency bij UWV II

En het gaat maar door.................
N.a.v. mijn stukje van gisteren waren ze bij UWV kennelijk erg onder de indruk van mijn noeste arbeid. Logisch denken is UWV niet vreemd, dus dachten ze "als je zo hard werkt en zoveel rapporten maakt, dan raakt de printerinkt ook snel op" dus zo gezegd zo gedaan...vandaag kreeg ik zomaar een pakketje van UWV met een nieuwe inktcartridge!
Nu heb ik de printer al in juni ingeleverd, en heb geen printer meer waar deze in past, het lijkt mij daarom het beste een handeltje te beginnen.
Een HP56 cartridge, wie biedt?

Enne..ik brand van nieuwsgierigheid waar zij mij nog meer mee gaan verrassen!

Efficiency bij UWV

Waar iedereen van droomt is mij overkomen, zonder dat ik het wist.
Wie droomt er niet van om, niet opgemerkt te worden door zijn werkgever, niet meer te komen en vervolgens dus toch gewoon betaald krijgen, daar niemand heeft opgemerkt dat je er niet meer was?
Dit kan natuurlijk alleen in grote, anonieme organisaties zoals UWV. En in inefficiente organisaties, zoals UWV.
Nu werkte ik ook van huis uit, dus is het eenvoudiger niet gemist te worden. Alhoewel het ook helemaal niet op was gevallen dat ik al een half jaar geen rapporten meer opstuur, geen urenbriefjes invul, geen kilometerstanden invul. Dit doet mij toch denken dat ik dat alles 4 jaar gewoon voor niets heb gedaan. Ik heb zelfs nog mijn best gedaan, wat dus parels voor de zwijnen was.

Achter dit alles kwam ik dus pas vanochtend, ik had namelijk 1 maand salaris gehad i.p.v. mijn afkoopsom. Ik dus verontwaardigd bellen en boze mails sturen, toen bleek dus dat niemand wist dat ik uit dienst was. Hoe stom kan een mens dus zijn om te klagen over 1 maand salaris, terwijl ik dit stilzwijgend nog tot aan mijn pensioen had kunnen krijgen!

SUKKOT, Loofhuttenfeest: 18-25 oktober

Op de vijftiende dag van de zevende maand, wanneer gij de opbrengst van uw land inzamelt, zult gij zeven dagen het feest des HEREN vieren. (...) Op de eerste dag zult gij vruchten van sierlijke bomen nemen, takken van palmen en twijgen van loofbomen en van beekwilgen, en gij zult vrolijk zijn voor het aangezicht van de HERE, uw God, zeven dagen lang. (...) In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israël geboren zijn zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit Egypteland leidde: Ik ben de HERE, uw God. (Leviticus 23, 39-43)

Het is weer Sukkot, loofhuttenfeest, dit is een joods feest dat zeven dagen duurt en waarbij herdacht wordt dat de joden veertig jaren lang in hutten in de woestijn rondzwierven.
Volgens het gebod dient men in hutten te verblijven, hiervoor wordt vaak een hut in de tuin gemaakt, en het eten van een maaltijd in een dergelijke hut geldt al als vervulling van het gebod, hoewel het er meer mee overeenkomt als men, indien mogelijk, erin overnacht, wat ook wel wordt gedaan. Het dak van de hut moet van takken en gebladerte van bomen en andere plantaardig materiaal zijn gemaakt.
De hut wordt versierd met vruchten en groenten. Er wordt een bundeling gemaakt van een palmtak (loelav), twee wilgentakken (arava), en drie mirretakken (hadas). Deze gehele bundel wordt ook loelav genoemd. Hierbij wordt een citrusvrucht (etrog) gevoegd. De loelav vormt een symbool voor vreugde. Ook tijdens processies worden de etrog en loelav meegedragen.

Helaas is er een tekort aan Loelavs in Israel dit jaar. Dit tekort wordt veroorzaakt doordat Egypte dit jaar weigert de 700.000 Loelavs te verkopen, die Israel al jaren importeert vanuit Egypte. Een goede buur is beter dan een verre vriend zegt het gezegde, helaas heeft Israel geen goede buren. Misschien ook maar eens de shoarma boycotten? (lust ik toch al niet).

Gedetineerden in Callcenters

Het is en blijft moeilijk om gedetineerden aan het werk te houden.
Werkzaamheden die hun werkelijke interesse hebben, zoals moorden, verkrachten, inbreken en drugs zijn, als het goed is, niet voorhanden en mogelijk in de gevangenissen.
Gelukkig heeft justitie nu iets geweldigs bedacht: gedetineerden zouden uitstekend
kunnen werken in een callcenter, want producten verkopen kunnen zij goed: wapens verhandelen, drugs en soms zelfs mensen, niets is ze te gek.

Binnenkort worden wij dus, ongetwijfeld ook onder het eten, gebeld door Big Willem of wij interesse hebben in een motor, Ferdi E. over de bonus aanbiedingen (o.k. hij is vrij maar er staat vast wel een opvolger op die het Heijn imperium zal aanvallen), Samir A. met gasmaskers en vuurwerk, en als het tegenzit krijgt dit grapje nog internationale navolging en worden wij gebeld door Saddam over juridische bijstand.
Tevens kunnen de gedetineerden op deze manier gemakkelijk hun eigen zaakjes draaiende houden, daar zij nu onbeperkt kunnen bellen.

Nee het is weer een uitstekend plan, van dezelfde categorie als bijstandsmoeders die op de kinderen van werkenden zouden moeten gaan passen.
Hopelijk gaat dit niet heel Europa door; horen wij straks nog dat Dutroux als kinderoppas is aangesteld.

Een geboorte

Wallie en Maria van Pallas Athene zijn de gelukkige ouders geworden van Jorgeos. Jorgeos is 3.680 kg en 55 cm.