Arrow is niet meer

Afgelopen nacht zijn er weer twee goede radiozenders uit de lucht gehaald; Arrow Classic Rock, samen met broer Arrow Jazz FM, al heb ik het zelf met die laatste wat minder moeilijk.

De Arrow-zenders verloren hun FM-frequenties omdat Arrow een betalingsachterstand heeft van bijna 9 miljoen euro bij de Nederlandse overheid voor het gebruik van de frequenties. Beide zenders zijn alleen nog op de kabel en internet te beluisteren. En dat is jammer, want Arrow Classic Rock was nu juist alleen maar leuk in de auto.

Het ministerie van Economische Zaken begon dinsdag met de voorbereidingen om de frequenties vanaf woensdag opnieuw te verdelen. Eventuele gegadigden voor de FM-plekken van de rockzender zijn Radio 10 Gold van Talpa Radio, Kink FM en Erik de Zwart. Interesse voor de jazzfrequenties is er gek genoeg niet.

(Un)Happy consumer: Wat is er toch gebeurd met Albert Heijn Parkwijk?

Jaren was ik een groot fan van Jumbosupermarkten. Echter de zeer terechte zondagsopening van alle supermarkten in Almere heeft daar een behoorlijke verschuiving in teweeg gebracht.
Jumbo reageerde niet adequaat en zette te weinig personeel in waardoor er onder andere nooit vers brood op zondag was te krijgen. Dus besloot ik voortaan voor de wekelijkse boodschappen naar Albert Heijn Parkwijk te verkassen. Zeer geruime tijd ging dit goed. De Albert Heijn heeft een ruim assortiment en er is voldoende parkeerplaats om de enorme stroom klanten op te vangen, bovendien zijn de zeer ruime openingstijden een zegen voor alle werkenden.

De laatste weken gaat het echter mis met dit Albert Heijn filiaal. En of dat komt doordat dit filiaal slachtoffer wordt van zijn eigen succes danwel ten onder gaat aan een stijgende arrogantie is nog maar de vraag. Wat in ieder geval erg opvalt is de chronische leegstand van een behoorlijk aantal budgetproducten. Op zich ook niet gek als je de populaire euroshopper cola in het vak een facing 4 geeft terwijl de 5 keer duurdere coca cola zeer ruim uitgemeten staat. Hetzelfde geldt voor een groot aantal goedkopere producten, zij zijn in AH Parkwijk nagenoeg niet meer verkrijgbaar. Ook op de broodafdeling wringt het schoentje wel eens. Stokbrood is vaak op de meest gekke momenten uitverkocht en tot mijn verbazing hoorde ik gisteren dat hele broden niet langer worden gehalveerd wanneer de halve op zijn. Je wordt dus nu als klant al verplicht een heel brood te kopen en de helft weg te gooien!

Dit is natuurlijk geen overmacht meer maar pure onwil. Het valt dan ook op dat er de laatste tijd nagenoeg geen leidinggevenden meer op de werkvloer worden gesignaleerd. Nu heeft deze consumer jarenlang als manager bij een aantal retailketens gewerkt en ik kan je dus uit ervaring zeggen dat het altijd fout gaat als het managementteam stelselmatig op het kantoor bivakeert. Op deze manier wordt je dus als klant helemaal overgeleverd aan de wil en vooral onwil van een stelletje puisterige pubers die aan de oude personeelswebsite te zien wel andere dingen aan hun hoofd hebben.

Gelukkig gloort er nog hoop aan de horizon want onlangs ontdekte ik het Albert Heijnfiliaal in Kruidenwijk. Tot mijn verbazing heeft dit filiaal met zijn kleinere oppervlakte een in verhouding groter assortiment, is uitstekend bijgevuld en alles is ook gewoon verkrijgbaar. Wat mij betreft het ommetje meer dan waard!

Een nieuw leven

De boulevard van Sosua bestaat uit niet meer dan een (lang) modderig zandpad met een reeks artisinaal gebouwde barretjes en winkeltjes. Het is precies ook hier waar de, minder zakelijke, buitenlanders hun "horecazaak" hebben. Zij hebben voornamelijk elkaar als klant, wat ze nog meer in de handen van armoede drijft. Het is bij velen een vicieuze cirkel; ze onvluchten hun eigen land door schulden, beginnen zonder geld een barretje van golfplaten op de boulevard van Sosua, hebben geen klanten, beginnen uit verveling en van ellende te drinken, zoeken medeslachtoffers om samen te gaan drinken, waardoor het weinige dat ze nog verdienen ook weer op gaat. Uiteindelijk kunnen ze ook niet meer weg, want geld voor een vliegticket, etc. hebben ze niet.

Een van die zaakjes zag er echt wel heel zielig uit, die had alleen zichzelf als klant en had de (voor daar) opvallende naam "Zeezicht". Het zou extra zielig zijn om van die ellende ook nog een foto te maken, vandaar dat Michael net zou doen alsof hij een foto van mij zou maken. Helaas dacht ik dat de zielige Zeezichman toch net opkeek en sprong ik maar snel echt voor de camera, wat de foto dus jammerlijk heeft doen mislukken, wat dan toch weer een metafoor is voor het leven van de zielige Zeezichtman.

Van stuurboord naar Bakboord

Door de DiningCity-restaurantweek-tip van Remco konden wij gisteravond genieten van een heerlijk diner. Wij kozen Brasserie Bakboord in Almere Haven.

Aangekomen bij het restaurant bleek er van kredietcrisis weinig sprake en stond de parkeerplaats overvol. De enige vrije plaats was er een die een andere auto zou blokkeren, dus zochten wij nog even verder. Tegelijkertijd zagen wij Remco ook al aan komen rijden die, tot onze verbazing, wel op de blokkerende plaats ging staan. Toen wij eindelijk een plaatsje hadden gevonden zagen we, wederom tot onze verbazing, Remco op een andere plaats dubbelparkeren. Buiten dit voor hem vreemde gedrag vonden we het ook eigenaardig dat hij erg chagrijnig deed en niet naar ons zwaaide. Tevens bleef hij wel 5 minuten in de auto zitten en stonden wij in de kou te wachten. Net toen Michael Remco's portier wilde opentrekken reed hij in volle vaart weg, en zagen wij pas dat het Remco helemaal niet was....

Binnengekomen bleek de echte Remco al die tijd al aan tafel op ons te hebben gewacht, en was hij dus wel in vrolijk humeur. Het was dan ook een hele gezellige avond. Wij waren lang niet bij Bakboord geweest, maar het is echt heel goed geworden. Vriendelijke, niet overdreven bediening en heerlijk eten. Er valt niets negatiefs te verzinnen, na lang nadenken slechts een kleine smet; bij de voormalige ingang zijn ze aan het verbouwen, toen ik door die (nu achter-) deur naar buiten wilde, gaapte er een grote diepe bouwput direct onder deur. Ik zag het gelukkig op tijd, maar het zou handiger zijn om die deur op slot te doen. Gezien het vele eten wat ik naar binnen had gewerkt had ik het nog wel een tijdje volgehouden in de put, maar aangezien wij ons fototoestel vergeten waren wachtte er nog een fotosessie thuis met de zelfontspanner.

Filmrecensie The curious case of Benjamin Button

Door Michael Koukos

Regie: David Fincher

Genre: drama, romantiek, fantasie

Tijdsduur: 166 minuten

Jaar: 2008

Cast: Brad Pitt, Cate Blanchett, Tilda Swinton, Elle Fanning, Jason Flemyng, Julia Ormond, Julia Ormond, Faune A. Chambers, Elias Koteas, Taraji P. Henson, Josh Stewart, Spencer Daniels, Mahershalalhashbaz Ali, Patrick Holland, Chandler Canterbury, Peter Donald Badalamenti II, Madisen Beaty, Ed Metzger

De film begint erg deprimerend met de bejaarde Daisy, die op de dag dat orkaan Katrina de US teistert, op haar sterfbed het dagboek van Benjamin Button laat voorlezen. Deze beginscene swingt er niet echt in en ook het verhaal van de terugdraaiende klok dat Daisy met krakende stem probeert te vertelllen laat het ergste vermoeden.

Gelukkig krijgen wij vervolgens opnames te zien van het Button verhaal zelf en dat mag er wel wezen. Benjamin wordt als oud mannetje geboren maar daar staat wel tegenover dat hij met de dag jonger wordt. Hij zit gevangen in het lichaam van een bejaarde maar speelt gewoon met andere kinderen en ontmoet zo Daisy als jong kind. Beiden evolueren dus in tegengestelde richting en op het midden van beider leven ontstaat een romance tussen de twee. Het uitgangspunt (een verhaal van F. Scott Fitzgerald uit 1921) is dus uitermate origineel en zet aan tot nadenken. Hoe mooi zou het niet zijn om stokoud te beginnen en uiteindelijk met alle levenservaring van een gezond jong lichaam te kunnen genieten? Helaas, ook in dit scenario komt alles ooit tot een einde.

Brad Pitt zet een ijzersterke Benjamin Button neer, die in alle levensfasen van oud tot jong, erg reeel overkomt. Qua beelden en magisch realistische sfeer is deze productie dan ook een pareltje. Wel jammer is dat men regelmatig terugvalt op het deprimerende ziekbed met de stervende Daisy. Dit zet namelijk een behoorlijke domper op het ontroerende verhaal, het is gewoon overdone en het weglaten van deze scenes had het geheel een stuk compacter en wat minder langdradig gemaakt. Het moment waarop Benjamin tijdens een religieuze viering zijn eerste stapjes zet en de onverwacht heftige oorlogsscene zijn dan weer wel gedenkwaardig.

David Fincher heeft al een aantal topfilms op zij palmares staan, denk maar aan Panic room, Seven en Fight Club. Hoewel hij hier een wat ander genre in stapt, past het toch mooi in het rijtje en een aantal oscarnominaties is dan ook zeker verdiend. Dit is er weer eentje om te zien al is het maar om erover mee te kunnen praten.

Het 06 nummer van God is 06-44244901

Tegenwoordig moet iedereen altijd en overal maar bereikbaar zijn. Er was slechts de Ene die zich hieraan kon onttrekken. Kunstenaar Johan van der Dong vond dit niet eerlijk, en heeft daarom een mobiel nummer opengesteld voor God. Noch God noch Johan nemen dit nummer helaas op, je kunt alleen een boodschap inspreken. Terugbellen is er bij het duo ook al niet bij, de bedoeling is zuiver contemplatief bedoeld. Een boodschap inspreken schijnt een uitstekende manier te zijn om je gedachten te ordenen. Het 06 nummer van God is 06 44244901. (let op, pas vanaf 7 maart gaat God’s abonnement in).

Dit alles lijkt verdacht veel op eenrichtingsverkeer, maar volgens Johan zullen mensen die geloven dat niet zo ervaren. Met de telefoonlijn “van God” is er de mogelijkheid van een modern communicatiemiddel waarbij je door de voicemail als het ware contact voelt met God. Thuis wil Johan al dit gebel niet en daarom is de telefoon neergelegd op het station Groningen Noord. Om dit niet al te vervelend te laten klinken is ook hieraan een diepere betekenis gegeven; Een treinstation symboliseert dat het leven een voortdurende reis van moment naar moment is. Nederland is qua godsdienstbeleving veranderd. Net als cultuur is religie geen statisch gegeven, maar veranderd voortdurend en wordt bepaald door de mensen.

Heilige koeien

Het treinstation van de Chinese stad Beihai heeft zo weinig reizigers dat er diverse dieren staan te grazen op het grasperk voor het gebouw.

Dat men liever de auto pakt is best te begrijpen; er gaan slechts 2 treinen per dag vanaf dit station. Stilaan werd het grasperk voor het stationsgebouw ingepalmd door grazende koeien, eenden en scharrelkippen. Stationschef Wang Haibo ziet het tafereel met lede ogen aan, hij houdt niet van koeien, alleen van treinen. En daarom hoopt Haibo dat er meer toeristen zullen gaan komen, want de stad heeft een aquarium en een mooi strand (wel eerst schoonmaken).

(Un)happy consumer: Vistaprint en anderen vaak onterecht door Tros Radar op de korrel genomen

Een tijdje terug hadden wij toevallig nog eens een keertje Tros Radar aanstaan.
Wat wij zoal te zien kregen stemde ons niet bepaald vrolijk. Antoinette Hertsenberg, de heldin van Tros opgelicht stond als altijd getooid in haar grefopakje (lange rok en laarzen) de verkiezing van de Loden leeuw aan te kondigen.

Al jaren is de consumer enthousiast klant bij Vistaprint. Dit is ook niet zo gek want voor bijna scratch kun je er professioneel ogend drukwerk laten maken.Regelmatig krijgen wij nieuwe aanbiedingen in de mailbox en laten wij wel wezen, het drukken van de kaartjes is op zich gratis, je betaalt alleen de verzendkosten en eventueel een kleine extra bijdrage als je ze bijvoorbeeld in glans wil. Je vraagt je af hoe een bedrijf op deze mannier kan blijven overleven maar, zij doen het wel. Een nog prangendere vraag is welke schooier op het idee komt om Radar te bellen omdat hij boos is, dat hij na een uur met de layout te kloten, erachter komt dat hij voor het versturen van gratis visitekaartjes verzendkosten dient te betalen.

Wat moet een dergelijk achterstandsfiguur in godsnaam met visitekaartjes?
Een ander exemplaar wilde gratis kerstkaarten maar was daar te laat achter gekomen en was verontwaardigd dat voor een snellere levering een klein bedrag moest worden betaald.
Het is zeer terecht dat malafide bedrijven hard en openlijk worden aangepakt. Maar nu begint het er naar uit te zien dat elk bedrijf zomaar voor schut wordt gezet zonder dat een en ander wordt gecheckt. Ook de verhalen van de warme douches getuigen meestal van een erg hoog naiviteitsgehalte van zowel de consument als de leverancier. Meestal wordt een totaal achterlijke klacht toch nog door een, meestal in klantennood verkerend, bedrijfje in behandeling genomen.
Allemaal leuk en aardig maar het is ook logisch dat een normaal functionerend bedrijf niet 8 keer kan langs komen om even een geleverd bankstel recht te komen zetten omdat de nieuwe eigenaars slecht ter been zijn. En wie een financieel product koopt zonder zich van te voren goed te laten informeren over de risico`s en de kleine lettertjes niet leest....die vraagt er gewoon om...be real.

Tros opgelicht is terecht een hooggewaardeerd programma. Radar was dat ook maar moet nu echt gaan opletten dat het geen wekelijse spijkers op laagwater zoekerij wordt. In ieder geval proberen een behoorlijk aantal uitvreters misbruik te maken van dergelijke programma`s en fora en dat kan niet de bedoeling zijn.

Haitian Voodoo

Voodoo is een religie die door Afrikaanse slaven naar de Westelijke kuststreek van Amerika en het Caribisch gebied werd gebracht. Daar Voodoo in Haïti vanaf die tijd sterk vertegenwoordigd is, was het bijwonen van een Voodoo ritueel voor mij toch wel topprioriteit tijdens ons bezoek aan Haïti.

Haïti is zo verbonden met Voodoo dat er een bepaalde tak van Voodoo, genaamd Haitian Voodoo, is ontstaan. In dit geloofssysteem met vele rituelen wordt het katholicisme niet verworpen, het wordt gebruikt als een frame waarin de Afrikaanse goden en geesten benaderd kunnen worden om te helpen met de problemen in het leven. Ze geloven dat de Christelijke God, in het Creools genaamd Bondye, zijn engelen naar de aarde stuurt om dichter bij de mensen te zijn. Deze Bondye wordt nooit actief aangeroepen om iets voor de mensen te doen. Dit regelt men met de meer benaderbare geesten, door middel van rituelen die kunnen variëren van het branden van kaarsen tot dierenoffers. Drums en zingen moeten maken dat de Voodoo priester bezeten wordt door geesten, wat belangrijk is om communicatie tussen geesten en mensen mogelijk te maken.

De Voodoo priester die dit alles aan ons zou openbaren bleek een soort hangjongere te zijn, wiens te grote witte onderbroek boven zijn geïmpregneerde lange broek uitkwam. Nog voor deze jonge priester ten tonele verscheen was er een team van trommelaars die al enthousiast bezig waren, met gebonk en gezang , om de weg voor de geesten voor te bereiden. Helaas bleken de geesten de priester niet goed gezind te zijn, want wat hij ook probeerde hij slaagde er niet in een vuur aan te krijgen. Zo was de show al half voorbij toen hij uiteindelijk met wat brandend riet zijn geïmpregneerde kruis en mond in brand probeerde te steken. Daarna peuzelde hij met lange tanden een bierflesje op, en het knappe was dat hij, ondanks zijn vermeende trance, een uitstekend gevoel had voor waar de camera’s zich bevonden. Direct daarna kwam de kroon op zijn voorstelling; het rondgaan met de geldkist. Toen deze vol was ging de priester er als een haas vandoor en waren wij een stuk armer, voornamelijk wat illusies betreft.

Palestijnen sprayen

Al sinds het bestaan van internet is het mogelijk een boodschap voor in de Klaagmuur te Jeruzalem via diverse sites door te geven, welke dan door iemand erin wordt gestopt. Deze service is gratis, je kunt eventueel vrijwillig een bijdrage storten.

Nu hebben de Palestijnen zelf nog niet aan zo'n service gedacht, waarschijnlijk vanwege het feit dat zij de Klaagmuur niet bezitten. Gelukkig zijn zij, door bemoeienis van een christelijke organisatie uit Nederland, op het (on) zalige idee gebracht de Klaagmuur na te gaan doen met de Westbank Wall (beveiligsmuur van Israël). Op de site Send a message kun je voor 30 Euro een tekst doorgeven, die dan op de muur wordt gesprayed. Je krijgt ook nog 3 foto's gemaild van je tekst op de muur.

Alles mag, behalve extremistische haat teksten. Met de opbrengst worden sociale en culturele projecten gesteund (benadrukt wordt dat er geen wapens van worden gekocht).
Het kan het grootste graffiti kunstwerk van de wereld worden, alhoewel ze volgens mij daar niet hopen dat het zo lang zal blijven bestaan.

Wat je er ook van mag vinden, de ideeen van graffiti artiest Jusef Njm zijn goed;
"It is a new way to speak with the people, that we the Palestinians exist, We are not only throwing stones and clashing. We are alive. We think in a new way to tell them that we are alive."

Religie of psychiatrie?

Leden van de fanatieke (en zieke) Amerikaanse Westboro Baptist Church kondigen aan uitvaarten te verstoren van de slachtoffers van het vliegtuigongeluk bij Schiphol. Zij zijn ervan overtuigd dat de crash een straf is van God voor het homovriendelijke Nederland.

Op hun website kun je kijken welke landen op de wereld zij nog meer haten (veel). Door op een wereldkaart de rode gedeelten aan te klikken kun je kijken waarom ze dat land haten, of naar hun zeggen is het God die die landen haat. Voor Nederland valt daar te lezen dat het de "filthiest country in te world" is. (U zijt gewaarschuwd!).

De (gelukkig) kleine antihomokerk uit Kansas staat bekend voor het verstoren van uitvaarten van Amerikaanse soldaten die zijn omgekomen in Irak. Ook hun dood zou een straf zijn vanwege Gods woede over homoseksualiteit. Vorige week kondigde de Britse regering aan kerkleider Fred Phelps de toegang tot het land te ontzeggen als hij zou proberen Groot-Brittannië binnen te komen.
De aankondiging van het verstoren van de uitvaarten wordt voorafgegaan en beëindigd met de tekst dat God Nederland haat. Phelps heeft enkele tientallen aanhangers. Zij verstoorden eerder ook de uitvaarten van de slachtoffers van de aanslagen in de Verenigde Staten op 11 september 2001.

Mijns inziens zijn dit zwaar gestoorden, en is het beter dat Phelps zich onmiddellijk onder psychiatrische behandeling stelt.

Geen geloof, geen baan

Gelukkig is het niet alleen besparingen wat de klok slaat (of luidt), er is nog hoop in bange crisisdagen, alhoewel mijns inziens net zo effectief als veel pogingen, niet dus.

De bisschop van Worcester was het zat alleen te bidden voor zieken en bejaarden, en besloot daarom eens iets te gaan doen voor de jongeren tot 65 jaar. En zo stond hij daar gisteren, op aswoensdag, buiten bij een Jobcentre beschikbaar om opdrachten tot gebed aan te nemen. Eenieder die deze "laatste kans" op een baan wel zag zitten, kon zijn naam aan de bisschop opgeven, die dan vervolgens voor hem of haar zou bidden tijdens de avonddienst In Worcester Cathedral.
Een PR man van de kerk, vertelde helaas later dat de namen niet individueel afgeroepen zouden worden tijdens het gebed. Gelukkig is God overal en wist dus zelf wel welke namen op de lijst stonden.

Aan initiatief ontbreekt het bisschop John Inge in ieder geval niet, en dat is ook al lovenswaardig.

Absurde besparingen

In tijden van crisis moet iedereen de broekriem aanhalen, dat is logisch. Sommige bedrijven gaan daarin wel heel ver.

In Australië is er een bedrijf die vraagt aan haar personeelsleden om zelf schoonmaakproducten mee te brengen: van afwasproduct tot zelfs wc-papier.
De meer klassieke besparingen gebeuren in de extra voordelen waarmee veel bedrijven werknemers lokten. Bedrijfswagens, kinderopvang en gsm-abonnementen worden afgebouwd, maar ook snoepreisjes en zelfs de gratis koffie van het bedrijf liggen onder vuur. Etentjes met klanten worden ook problematisch.

Het risico bij al deze besparingen is dat bedrijven toptalenten dreigen te verliezen. De oplossing ligt dan vaak in het snijden in een aantal voordelen zonder ze allemaal weg te nemen. Sommige specialisten beweren zelfs dat het beter is de zogenaamde incentives juist te verhogen in tijden van crisis, omdat het reduceren ervan alleen maar leidt tot demotivatie en lagere productiviteit.

George Carlin - Religion is bullshit

En wat had die man gelijk! Leukste kijk op religie ooit. Helaas weet George Carlin inmiddels de waarheid, alleen kan hij het niet meer vertellen.

Filmrecensie The day the earth stood still

Door Michael Koukos

Regie: Scott Derrickson
Cast: Keanu Reeves (Klaatu), Jennifer Connelly (Helen Benson), Jaden Smith (Jacob Benson), Kathy Bates (Regina Jackson), John Hamm (Michael Grainier), John Cleese (Professor Barnhardt) e.a.
Speelduur: 106 minuten
Jaar: 2008

Bij het begin zien wij ijskonijn Keanu Reeves (Klaatu)die zich ogenschijnlijk in zijn natuurlijke biotoop bevindt, namelijk ergens waar het erg koud is. Daarna zien wij hoe een aantal wetenschappers en ingenieurs bij mekaar worden geroepen. Wij zien dat er snelwegen worden afgesloten, wat normaal alleen gebeurt als de Amerikaanse president een daguitstapje maakt, kortom het gaat behoorlijk van de hak op de tak. Een groot ongeidentificeerd voorwerp dreigt uiteindelijk neer te storten boven ....jawel, alweer Manhattan.

Gelukkig blijkt de grote sfeer zachtjes te landen en het eerste wezen dat uitstapt wordt naar typisch menselijke gastvrijheid verwelkomt met een kogel. Daarna komt er een belachelijk grote ijzeren man op de proppen om even te laten zien dat het menens is.In dit stadium merk je al dat eigenlijk geen enkel personnage enig menselijk trekje lijkt te hebben. Vooral ook niet de rare miep Helen die uiteindelijk de alien helpt te ontsnappen. Ook Reeves acteert niet, zoals altijd doet hij gewoon waar hij goed in is, een ijskoud figuur neerzetten.Omdat de Aliens al gauw de stupiditeit van de mens als soort inzien, zien zij het als beste optie om de mensheid te vernietigen.

Uiteindelijk komt dan de ecoboodschap naar voren, Al Gore zou er trots op zijn. Klaatu geeft op aandringen van bambioog Helen de aarde nog 1 kans. Enige onderbouwing voor deze beslissing is er helaas niet en je moet je dan ook afvragen of een planeet waar draken van films als deze worden gemaakt het redden uberhaupt wel waard is....niet dus.
In weerwil tot de gigantische reclamecampagne en de spectaculair ogende trailer ontbreekt het ernstig aan actie; in de trailer heb je eigenlijk alle actie en special effects al gezien. Bovendien zijn de acteerprestaties benedenmaats te noemen. De film komt dan ook kil, afstandelijk en amateuristisch over. Dit is dus niet echt de beste manier om de geitewollensokkenboodschap aan een groot publiek te verkopen.

Dit is er eentje om absoluut niet te zien, zonde van je tijd!!

Kobijto

Wie kent niet het spelletje uit de kindertijd (alhoewel als volwassene ook nog leuk), dat iemand een verhaal begint en alle anderen het verhaal vervolgens verder schrijven.

Iets soortgelijks doet men nu in Amerika, daar gaat een Bijbel langs 90 steden en mag iedereen een vers schrijven in zijn eigen handschrift. Het initiatief gaat uit van the New International Version of the Bible ter ere van haar 30e verjaardag. het gaat om 31.173 verzen, als ze allemaal voorgelezen worden duurt dat ongeveer 77 uur. Helaas moet er wel een echt vers worden overgeschreven. Het zou volgens mij veel leuker zijn om iedereen zijn eigen idee te laten schrijven over hoe het bijbelverhaal volgens hen verdergaat.
Nog leuker zou zijn om zoiets interreligieus te gaan doen, zodat er een interreligieus geschrift ontstaat. Als we beginnen met Jodendom, Islam en Christendom zou dit de Kobijto kunnen gaan heten.
Wie doet er mee?

Crisalidrag opnieuw Carnaval Drag Queen

Vrijdagavond is in Las Palmas (Gran Canaria) de nieuwe Carnaval Drag Queen gekozen. Voor de tweede keer werd Crisalidrag de winnaar. Met zijn zilveren platfrom schoenen en een speech over het verdedigen van homorechten, liet hij iedereen ver achter zich.

Nu alle carnavalsverkiezingen in Las Palmas de Gran Canaria achter de rug zijn is gisteren de grote carnavalsoptocht van start gaan, met daarin o.a. de koninginnen, murgas, rondallas, comparsas en uiteraard de nodige loopgroepen en praalwagens. En om te denken dat zij daar beter weer hebben is een misvatting; ook daar regent het.

Griekse verjaardag

Wallie van onze geliefde Griek Pallas Athene, werd gisteravond 30 jaar. Erg jong nog dus, zeg ik nu, toen het bij mijzelf, lang geleden, zo ver was had ik er slapeloze nachten van.
Nu ook want Wallie en Maria konden natuurlijk pas weg nadat het restaurant gesloten was. Het feest werd in Anno Almere gevierd. Niet onze eerste keuze, maar dat komt meer doordat de gemiddelde leeftijd van de bezoekers twee jubileum-overgangen van ons weg ligt. Dat laatste viel overigens mee, er waren wel mensen die nog dubbel zo oud waren als wij en toch nog plezier hadden. Dat kwam niet in de laatste plaats door de muziek, die meer uit onze jeugd was.

Maria had voor de surprise party een hoekje van Anno gehuurd op een soort verhoging. Zo'n hoekje is inclusief breedgeschouderde security die iedereen die het hoekje bestijgt een knalgroen all-inclusive bandje geeft. De verhoging was van metaal en helemaal open, zodat dit ten opzichte van de overige Anno bezoekers een soort eerste klas gevoel geeft.
Dat dit hoekje open was en verhoogd bracht met zich mee dat je gemakkelijk herkend werd. Dit had direct tot gevolg dat de, niet op de verjaardag uitgenodigde, Grieken van concurrerend restaurant Yamas ons zagen (en die concurrentie strijd tussen Grieken is enorm in Almere). Al keken de concurrent Grieken ons wat vreemd aan, ze lieten zich niet kennen en kwamen heel sportief toch naar ons toe, om ons door de barricades heen te kussen en handen te geven. Wel moesten wij uitkijken niet uit de zaak gezet te worden, daar in Anno een samenscholingsverbod geldt.

Al bij al was het een leuke afsluiting van de avond/ nacht. Anno valt eigenlijk best wel mee. Uitgaan in Almere is echt leuk geworden en dankzij het strenge deurbeleid en de overal zichtbaar aanwezige politie, is de Grote Markt ook nog eens een heel veilig gebied geworden om uit te gaan.

Medicijnen pinnen, niet skimmen

Als het niet met schaal- en schelpachtigen te maken heeft loopt Zeeland meestal niet voorop wat primeurs betreft. Toch is er deze keer een noviteit te melden, nog wel in Tholen.

Vanaf gisteren is er daar namelijk het medicijnen pinnen begonnen. Koos Werkman uit Tholen is de eerste apotheker in Nederland die de automaat heeft geplaatst. Klanten doen het pasje erin, toetsen de pincode in en het zakje pillen komt vervolgens uit de automaat.

Nu maar hopen dat er geen skimming aan te pas komt, deze pinners zijn misschien al ziek genoeg. Aan het kapsel van de heer Werkman zal het in ieder geval niet liggen.

Top zonden

Op zijn 95e is frater Roberto Busa nog lang niet klaar met de katholieke kerk, en daarom besloot hij er nog maar eens een onderzoek tegenaan te gooien. Ditmaal over zonden die bij de biecht naar voren zijn gekomen. (is er bij het biechten geen beroepsgeheim?)

En op zich niets nieuws onder de horizon, want van zonden weten wij natuurlijk alles al. Zoals dat mannen en vrouwen verschillend zondigen. Vrouwen hebben meer last van trots en mannen meer van lust. Busa heeft ook nog een top zeven samengesteld van zonden per sexe;
Mannen: 1. Lust 2. Gulzigheid 3. Luiheid 4. Woede 5. Trots 6. jaloezie 7. Hebzucht.
Vrouwen: 1. Trots 2. Jaloezie 3. Woede 4. Lust 5. Gulzigheid 6. Gierigheid 7. Luiheid.

Gelukkig hebben de theo's uit het Vaticaan ook nog wat nieuwe, moderne zonden kunnen ontdekken, die volgens hen veroorzaakt worden door de voortschrijdende globalisatie. Hieronder vallen o.a: genetische manipulatie, experimenten met mensen, milieuvervuiling, drugs nemen of verkopen, sociale ongelijkheid, armoede veroorzaken en financiele hebzucht.

Vooral met betrekking tot de nieuwe zonden vraag ik mij wel af welk beoordelingssysteem God daarvoor hanteert. Want wie is er nu precies verantwoordelijk voor de sociale ongelijkheid bijvoorbeeld? Zou hiervoor een puntensysteem gelden, zo van een beetje schuldig 1 punt voor de hel, heel erg 5 punten, etc? En milieuvervuiling? deodorant 1 punt voor hel, stinken 2 punten voor de hemel?Blij dat ik niet katholiek ben, want ik zou er niet uit komen.