Heilige mus

Waar zijn de verhoudingen gebleven in dit land?
Nu is er al iemand met de dood bedreigd omdat hij een mus heeft doodgeschoten!
Mensen die terroristische aanslagen beramen worden helemaal niet met de dood bedreigd en dat is zeker geen spelletje. Ruud de Wild kan beter geld uitloven aan mensen die zulke zaken voorkomen.
Een mus, kom nou toch, wij hebben het hier helemaal nergens meer over.

Maar liefst 7 organisaties houden zich nu bezig met de mussenrouwverwerking.
De dood van het volgeltje wordt zelfs onderzocht??!! waar hebben wij het over hij is doodgeschoten en daar is niets meer aan te doen. Een bijzonder opsporingsambtenaar is er zijn tijd mee aan het verdoen.
En dan de dierenbescherming, ik heb ze wel eens gebeld omdat ik vond dat er dierenleed voorkomen kon worden, nou daar waren de heren en dames totaal niet in geinteresseerd. Pas als de ellende is geschied komen zij in aktie.
Is dat een nieuw geloof,? een geloof dat mussen vereert, de heilige mus?
En dan nog het feit dat hier iedereen tegenwoordig maar te pas en te onpas (dit is een spreekwoord, ik geloof niet dat er voor zulke zaken een "te pas" bestaat) met de dood wordt bedreigd.

Kom nou toch dit is niet meer normaal, eet dan ook geen vlees meer want denk je m.n. met kerst, dat er dan geen dieren overbodig worden gedood? En dat is uiteindelijk toch ook maar een spelletje?

Hulp nodig met je tekst?
Ik maak teksten die kloppen en gelezen worden

Spoorellende

Van mensen die met de trein reizen weet ik dat dat een grote ellende is. De trein schiet niet op, heeft vertraging, gaat niet vooruit, maar om er dan maar voor te springen is toch wel erg drastisch. Toch springen er elk jaar weer zo'n 180 mensen voor de trein. Erg voor die mensen maar die weten het toch niet meer, des te erger is het voor de machinisten, die het niet kunnen voorkomen en die dus gedwongen worden indirect aan een zelfmoord mee te werken.

Het is algemeen bekend dat als de bladeren vallen, dat bij sommigen wat kortsluiting in het hoofd teweegbrengt. In de herfst zijn er dan ook meer gevallen van suicide bij de spoorwegen.
Ook in Duitsland was het onlangs weer zover. De machinist probeerde nog af te remmen, maar kon de man in smoking die op het spoor lag niet meer ontwijken. Zonde om je zo uit te dossen tussen al die herfstbladeren, dat ziet er natuurlijk niet meer uit als je bij de hemelpoort komt, voordeel is wel dat al die bloedvlekken niet zo opvallen op zwart. Toen het onvermijdelijke was geschied moesten alle passagiers de trein uit, met afgewend hoofd stonden ze te wachten op de politie die deze trieste zelfmoord kwam onderzoeken. Wat bleek...het was een levensgrote speelgoed pinguin.
Waar zouden we zijn zonder de trein?

How deep is your dip?

LISSABON - Een 24-jarige circusmedewerkster is donderdagavond haar arm kwijtgeraakt toen ze haar hand in een kooi stak om een tijger te aaien. Daar was de tijger klaarblijkelijk niet van gediend. Het beest greep de hand van de Roemeense vrouw, die werkt voor Circo Atlas, en rukte haar hele arm af. Dat heeft de krant Jornal de Noticias vrijdag bericht.
De collega's van de vrouw gebruikten een brandblusapparaat om de tijger op afstand te houden terwijl de arm uit de kooi gehaald en op ijs gezet werd, in de hoop dat de ledemaat in het ziekenhuis weer aan het lichaam van de vrouw kon worden vastgemaakt. Dit laatste bleek niet het geval, maar de toestand van de vrouw is inmiddels stabiel.

Dit nu er net een campagne is gestart in Portugal van het ADI (Animal Defenders International) tegen het gebruik van dieren in Portugese circussen. In 2005 hebben zij Circus Atlas ook bezocht en daar waren de dieren er slecht aan toe, o.a. kregen zij weinig en verkeerd eten. Het is dus niet zo gek dat de tijger zich tegoed wilde doen aan een arm. Wie had dus nu eigenlijk de dip? de tijger? de vrouw? de dokter?

Vermist

Elk jaar worden in Nederland zo'n 16.000 vermissingen bekend. Na 48 uur is zo´n 80% weer terecht. Sommige vermisten echter komen lange tijd niet terug.

Gisteren is het vermiste gezin uit Zeist teruggevonden. Dat was natuurlijk een hele andere zaak als die waar je normaal aan denkt bij vermissingen. Het was meer een vlucht dan een vermissing. Met alle oplichting en andere problemen van het gezin was de verdwijning niet raadselachtig.

Maar er zijn ook veel echte vermisten. Dat is toch niet te geloven? In deze wereld waar je eigenlijk nauwelijks een dag kunt leven of je komt wel iemand tegen.
Er kunnen natuurlijk veel motieven aan ten grondslag liggen, het meest nieuwsgierig ben ik naar mensen die willens en wetens gewoon verdwijnen. Beseffen zij wel wat zij doen? als je iedereen zo achterlaat moet je ofwel in de war zijn ofwel erg egoistisch denk ik.

Dan zijn er nog de vermissingen die waarschijnlijk veroorzaakt zijn door een misdrijf.

Two against No photo

Gisteravond hebben wij samen met Ellie en Eddie, na thuis de tomatenjenever te hebben geproefd en een etentje bij de Italiaan, een optreden bijgewoond van Two against Noname. Zanger Ger Posno en gitarist Rob Dorreboom gaan al wat jaartjes mee, in 1970 kwam reeds hun eerste single uit, de band heette toen nog Noname. Tegenwoordig is er ook jong bloed aan toegevoegd in de vorm van Koyota (Ko die werkt bij Toyota).


Ger Posno: vroeger en nu
Gelukkig scheert Ger zich tegenwoordig wat vaker maar verbergt zich nu achter een zonnebril. Zijn stem is door de jaren heen gerijpt en hij zingt nu Joe Cocker eruit. Wij hebben er gisteravond van genoten, maar Ger zorgt ook wel eens voor onze leguaan Rabin en dan zingt hij voor hem. Speciaal voor Rabin heeft Ger zich ook een repertoire van K3 en de Teletubbies eigen gemaakt. Aangezien Rabin niet graag heeft dat wij op vakantie gaan, valt hij tegenwoordig al van zijn tak van schrik als hij Ger's stem nog maar bij de voordeur hoort.



Nieuwsgierig als ik ben is het begluren en bestuderen van anderen een van mijn favoriete bezigheden in een cafe. Mijn oog viel al snel op deze prachtig uitgedoste man. Het leek alsof hij zo zat te wachten om het podium te gaan bestormen, helaas was hij bij het verkeerde concert. Ethisch als ik ben besloot ik gezellig een praatje te gaan maken met deze mysterieuze gast om hem o.a. te vragen of ik een foto van hem mocht maken. Helaas was het een kort gesprek en zei hij alleen heel vaak : "No photo". Gelukkig was mijn engels gisteravond niet zo goed :-)


How deep is your dip
De energie van Two against Noname is tomeloos. Om 2.00 uur 's nachts spelen zij nog de sterren van de hemel en kunnen nog uren doorgaan. Zoals je ziet waren wij toen allang ingezakt, Michael slaapt hier al op de foto en Ellie en Eddie zijn nog zo beleefd om hun ogen open te houden. Gelukkig was Ellie nog in staat om voor taxi 001 te spelen en zij wij dus heelhuids thuisgekomen.


Lees ook: Preken zonder prompt: de paus tegen ChatGPT

Geen griep

Door de huidige levensstijl is er sprake van minder weerstand. Roken, stress, minder gezond eten en te weinig rust en beweging verlagen onze weerstand en maken de kans op infectie groter. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat preventief vaccineren in alle gevallen helpt bij de opbouw van de natuurlijke weerstand van het lichaam tegen infecties.

Gezien wij aan alle bovenstaande vereisten voldoen, hebben wij dit jaar voor het eerst besloten ook eens een griepprik te gaan halen. Nu is dat niet eenvoudig als je niet tot de doelgroepen behoort. In Almere hebben de anti-griepdokters hun handen al vol aan de mensen die echt een griepprik nodig hebben.
Dus op het internet op zoek naar geengriep-dokters gegaan. En ja hoor, in Utrecht is een reisdokter die zich ook heeft bekwaamd in de geengriepprikken.
De reisdokter heeft zitting in Kathmandu, een winkel met reisbenodigdheden.
Er is daar werkelijk niets wat ze niet hebben. Zo zijn er ook slaapzakwassers, sportbegeleiders en podologen. Zoals je zult begrijpen heb ik die laatste 2 niet nodig, sporten en lopen zijn geen activiteiten die ik vaak beoefen, slapen trouwens ook niet.

Gisteravond zijn wij naar Utrecht getogen, gezien de situatie in de binnenstad aldaar de auto maar in een parkeergarage geparkeerd. Toen zag ik gelijk waarom ze bij Kathmandu podologen in dienst hebben, wat was dat ver lopen!
Kinderachtig dat wij zijn waren wij toch wat huiverig voor de prik, totaal onnodig bleek want de dokter was een alleraardigst meisje en de prik stelde niets voor.
Zo zijn wij nu beschermd en kunnen wij evengoed nog griep krijgen, ach ja zekerheid heb je nooit in een mensenleven.

Het kan niet in Almere

Een beetje respect voor ouderen is op zijn plaats, tenminste zo ben ik opgevoed. Niets mis mee, ware het niet dat ouderen helemaal niet zo lief zijn als ons altijd werd voorgespiegeld. Het beeld van het lieve, oude omaatje, dat glimlachend een taart bakt voor de kinderen, is al jaren achterhaald. De bejaarde vandaag de dag is mondig en eist overal zijn plek op. Ze dringen voor in winkels, snauwen je af en zitten in de weg bij McDonalds. Als je ergens iets van zegt krijg je te horen dat zij de oorlog nog hebben meegemaakt en dat discrimineren verboden is. Inmiddels hebben zij een reeks van organisaties om je aan te klagen.

Ouderen hebben al sinds jaar en dag hetzelfde probleem: eenzaamheid. Vind je het gek?! Dat probleem wordt steeds groter, want wie wil er nog bij een zeurende, scheldende bejaarde op bezoek? En dus moeten zij de eenzaamheid verbreken door in groepjes rond te hangen in winkelcentra (afgekeken van de kleinkinderen) en in Almere een koffieclubje op zondagochtend bij McDonalds. Op de beste plaats van het restaurant zaten ze (met 30 personen!) in de weg met hun invalidenkarren, bemoeiden zich met andere klanten en maakten te veel herrie. Vriendelijk werd hen verzocht een andere plaats in het restaurant in te nemen zodat het voor het personeel ook nog een beetje werkbaar zou blijven en de kindertjes op de beste plaatsen konden zitten, waar McDonalds uiteindelijk voor bedoeld is.

Dit, toch heel reele verzoek, deed de bejaarden in woede ontsteken. Direct vormden zij een actiegroep met L. Rocourt als woordvoerder. Al scheldend en zielig doend verspreidden zij het bericht door het land, waar verontwaardigd werd gereageerd.
Nu moest maar eens naar buiten komen dat ze al jaren in achterstandswijken wonen, geen enkel toekomstperspectief hebben, gediscrimineerd worden en zeker nooit meer een baan kunnen krijgen. Om aan al deze wantoestanden een einde te maken zouden ze auto's in brand steken, invaliden en gaan vechten tegen de ME.
Helaas zijn de ouderen de weg een beetje kwijtgeraakt en nu zitten ze ermee in Parijs, Toulouse en Dijon.
Inmiddels heeft McDonalds Almere allang zijn excuses aangeboden, maar ja dat hebben ze niet gehoord.

Maradonna Castro

Sinds Diego Maradonna in 2000, uiteraard tegen betaling, op Cuba van zijn verslaving is afgeholpen, is hij een nog grotere vriend van Cuba en vooral van het boegbeeld van Cuba, Fidel Castro geworden.
De vrienden hebben ook een gezamenlijke passie: de haat tegen Amerika.
Derde lid van het vriendenclubje is de Venezolaanse president Hugo Chávez, ook hij heeft een gezamenlijke passie met vriend Fidel: de liefde voor zijn volk, die hij regelmatig op wat hardhandige wijze laat blijken. Nummer vier van het vriendenclubje is helaas overleden, gelukkig is er nog een aandenken van Che Guevara; Maradonna heeft een tatoeage van Che op zijn arm.

In 'La Noche del Diez' (de nacht van de tien), de spraakmakende Argentijnse tv-show van Maradonna, werd afgelopen week het tweede deel van een interview van de voetballer met Castro uitgezonden. Het eerste deel was al spraakmakend: "Bush is een moordenaar. Hij vertrapt ons al tijden. Het is een schande wat hij in Afghanistan, Irak en heel Latijns Amerika doet. We moeten hem beletten naar Argentinië te komen", aldus de woorden van Diego. "Diego je verdient een standbeeld", reageerde Castro.
Ook het tweede deel bevatte curieuze uitspraken: Cuba is 'onkwetsbaar' en blijft een 'voorbeeld',,Wij zijn onkwetsbaar en ik overdrijf niet'', zei Fidel Castro. "Ik stel me Cuba voor als grote morele macht. Met een groot niveau van waardigheid. Als een land, dat de betekenis van de mensen en het voordeel van de vorming duidelijk maakt en toont wat met mensen allemaal bereikt kan worden", verklaarde Fidel die sinds 1959 aan de macht is.

Helaas konden de vrienden dit allemaal niet persoonlijk tegen Bush gaan zeggen op de top, vanwege het ontbreken van democratie in zijn land is Fidel niet uitgenodigd. Ook Diego is niet uitgenodigd daar het enige waar hij het ver in geschopt heeft tegen een bal is. Toch lieten de vrienden wel van zich horen, Diego buiten met een demonstratie en Chávez binnen waar hij lekker over en tegen Bush tekeer kon gaan. Fidel volgde het voor de tv met een doos sigaren en een hoofd vol illusies.

Zo wild als je het zelf maakt

Dit weekend waren wij alweer 7 jaar samen en dit moest natuurlijk groots gevierd worden.

Na vorig weekend hadden wij de smaak van het mishandelen van dieren te pakken en besloten wij tot een wildarrangement.
Daar wij erg weinig tijd hadden moest een en ander niet te ver van huis gebeuren en liefst toch nog een mooie omgeving, een onbegonnen zaak zou je zeggen in de buurt van Almere. Gelukkig heeft iemand in de provincie Utrecht een keer een hoop zand geschept wat uitgegroeid is tot een mooie berg: De Grebbeberg. Laat het enige hotel daar, 't Paviljoen, nou net op 5 november een wildavond hebben.

Om het geheel extra decadent te maken hadden wij gekozen voor een suite met bubbelbad en hemelbed. Vol enthousiasme gooide ik mijn favoriete badschuim met chocoladegeur in het bubbelbad. En hup daar sprongen wij in de bubbels met een glaasje champagne. Het effect kun je raden, het badschuim rijsde onstuitbaar, torenhoog boven ons uit, een film met Peter Sellers (hoe heette die ook alweer?) was er niets bij. Na evacuatie uit de badkamer bleek uiteindelijk de schade wel mee te vallen, doch de bruine chocoladelaag die op de bodem was gezakt had zich tot een hardnekkige koek ontwikkeld, daarna lazen wij, helaas te laat, de manual dat er absoluut geen badschuim in het bubbelbad gebruikt mocht worden. In diezelfde manual lachte het kamermeisje ons dan nog vrolijk toe.

De wildavond begon met een lezing over rarara...wild. Paulus de boskabouter, alias Karel uit Beesd, had een massa dia's bij zich (een fossiel overblijfsel uit zijn glorietijd) die aanvankelijk nog onze culinaire aspiraties aanwakkerde met leuke plaatjes van fazanten, herten en wilde zwijnen maar geleidelijk ons het water in de mond deed opdrogen toen de vakantiefoto's uit 1989 ten tonele verschenen. Toen had onze dappere vliegenzwammenbewoner namelijk 6 weken bij de Indianen in het Amazonegebied doorgebracht en verschenen gestroopte apen en gifkikkers op het scherm. Af en toe werd deze voorstelling onderbroken door een ober, die het felle licht ontstak, omdat daar een nieuwe lading amuses klaarstond. Halverwege het betoog van Paulus werd het licht definitief ontstoken, de kok had alles in gereedheid, een jammerlijk einde van dit betoog van onze Amazonechurchill.

Over het eten valt vrij weinig te zeggen, het was gewoon perfect, zowel Stampertje, de Vredesduif als Bambi hebben voortreffelijk gesmaakt.
Des te meer valt er te melden over de medegasten, deze waren van zeer divers pluimage. Er was een progressieve groep uit de Randstad neergestreken met een lokale opa die zijn verjaardag vierde. Lokale opa zat traditioneel, zoals alle ander gasten (op ons na) in driedelig pak van een sigaar te genieten. Vader en moeder zagen er ook vrij deftig uit maar de kleinkinderen waren van het type Amsterdamse alternatieveling met lange haren en bijbehorende piercings op de meest onverwachte plaatsen. Al bij al een verademing op de conservatieve zandhoop. De groep maakte er absoluut het beste van, iedereen had het perfect naar zijn zin, doch toen zij vertrokken kwam plotseling de groep daarnaast tot leven. Na het wijnarrangement kwam blijkbaar een typisch Flipje van Tiel's trekje naar boven. Een op het eerste gezicht keurige, in pak gestoken, gast riep uit dat het een schande was (pratende dus over de vertrekkende groep) dat zulke lelijke gasten daar mochten komen. Tot overmaat van ramp (volgens hem) was er ook nog een "zwarte" met een pet bij. Zo zie je maar dat de cultuurverschillen in Nederland groot zijn want in onze ogen was de betreffende gast de sympathiekste van allemaal.

Al bij al, zowel op culinair als op menselijk vlak een verrijkende ervaring, wij hopen dat dit voor Flipje van Tiel na de roes ook het geval zal zijn.

Shalom gaver

Precies 10 jaar geleden werd premier Yitzhak Rabin vermoord en met hem een klein sprakje hoop op vrede. Aan het eind van een grote vrededemonstratie in Tel Aviv werd Rabin doodgeschoten toen hij net in zijn auto wilde stappen. Moordenaar was Yigal Amir, een student van de Bar-Ilan Universiteit.

Toen het gebeurde zat ik in het vliegtuig op weg naar Israel, pas na het landen werd bekend gemaakt wat er was gebeurd. Op dat moment lag Rabin nog in het ziekenhuis en al gauw kwam er bericht dat hij was overleden.
Op straat zag je alleen verslagen mensen die op de grond zaten bij een zee van herdenkingskaarsjes, een beeld dat nog dagen zo is gebleven.
Rabin is begraven op de Herzlberg.

Rabin was de 5e Premier van Israel van 1974 tot 1977 en opnieuw premier van 1992 tot 1995. Voor zijn rol bij de totstandkoming van de Oslo-akkoorden kreeg hij de Nobelprijs voor de Vrede in 1994.
Het vredesproces bracht onenigheid binnen het Israëlische volk met zich mee. Hoewel de vrede breed werd gedragen, waren zwaar persoonlijke aanvallen op de regering en diens leider aan de orde van de dag. Maar deze afloop had niemand verwacht en het land was lamgeslagen.

Ik blijf denken dat er echte vrede had kunnen komen in Israel als Rabin niet was vermoord. Maar natuurlijk zal niemand ooit weten of dat ook echt zo zou zijn geweest.

Laatste toespraak Rabin

Het Wilde Westen

De kogels vliegen je tegenwoordig op elke straathoek om de oren, ga je op vakantie naar Thailand ben je ook daar niet veilig. Onze hele onderwereld wordt geliquideerd, straks telt Nederland ook qua criminaliteit niet meer mee op het wereldtoneel.
Hopelijk laten ze snel nog wat meer Hells Angels vrij, zodat die dan kunnen opschuiven van de ondertop naar de top in onze onderwereld. Kunnen de Angels voortaan ook winkelen in de PC Hooftstraat. Ook goed voor de middenstand; motorshops, leathershops en koffieshops kunnen zich dan op de PC Hooft gaan vestigen.

Stand deze week:
Evert Hingst: Oud-advocaat en fiscalist. In 2002 werd er voor zijn kantoor een mislukte aanslag gepleegd op John Mieremet. Werd verdacht van witwaspraktijken, deelname aan een criminele organisatie en bezit van vuurwapens. In juli dit jaar heeft hij zijn toga aan de wilgen gehangen.
Hingst werd maandag 31 oktober aan het begin van de avond in zijn hoofd geschoten in de Gerrit van der Veenstraat in Oud Zuid. Hij kwam van zijn vriendin vandaan en wilde net op een scooter stappen, toen vanuit een donkere Jeep op hem werd geschoten.
John Mieremet: 44 jaar, zakenman, woonde in Neerpelt waar hij nog de buurman is geweest van Sam Klepper. In januari 2001 werd Mieremet gearresteerd op verdenking van betrokkenheid bij de aanslag op Cor van Hout in december 2000. John Mieremet is op woensdag 2 november 2005 om 10:00 plaatselijke tijd in zijn kantoor in Bang-Lamung in Thailand geliquideerd. Hij verbleef daar al een jaar voor een grondontwikkelingsproject. Mieremet had de aanslag op Hingst tegenover John van den Heuvel voorspeld. "Ik word er eigenlijk wel vrolijk van", zegt hij over de moord op Hingst. "Ik weet zeker dat ik Evert heb overleefd. Dat is een ding dat zeker is. Waar hij maandagavond lag, tussen het vuilnis, hoorde hij ook thuis."
Kees Houtman: 45 jaar, vastgoedhandelaar, zakenpartner van John Mieremet. Zou betrokken zijn bij grote overvallen in de jaren 80 en 90. Kees Houtman werd om 20.00 uur 2 november 2005 voor zijn woning in de wijk Osdorp onder vuur genomen door twee mannen. Hij wist daarna zijn woning binnen te gaan en is daar aan zijn verwondingen overleden.

Voor misdaadverslaggever John van den Heuvel is het een uitkomst, daar hij met 2 van de 3 een afspraak had voor zijn programma, staat de middelmatige journalist nu in het middelpunt van de belangstelling. Helemaal ideaal voor hem is dat hij nu ook een plaatsje kan opschuiven naar de top, daar Peter R. inmiddels de politiek is ingegaan. Hopelijk is Peter R. niet de vervanger van Pim Fortuyn, want ik denk dat zo'n opschuiving voor John van den Heuvel wat te hoog gegrepen is.

N.B. Heb je geen werk? er zijn momenteel veel vacatures voor huurmoordenaar.

Inzending van Thawol

Dit bericht werpt toch weer een ander licht op de feiten, blijkbaar wilden de slachtoffers eerst nog een potje biljarten. Het zou dus best zo kunnen zijn dat het bewakende personeel ten onrechte door onze linkse demagochelaars te kakken word gezet.

'Vreemdelingen hinderden hulpverleners met biljartballen'
Uitgegeven: 1 november 2005 20:54 Laatst gewijzigd: 1 november 2005 21:06
Bron: Nu.nl

HILVERSUM - De vreemdelingen die opgesloten zaten in het Detentiecentrum Schiphol-Oost hebben tijdens de dodelijke brand het bewakingspersoneel gehinderd bij hun pogingen om mensen te redden. Dat zei pastor M. Zandstra dinsdagavond in de actualiteitenrubriek Netwerk . "Het personeel is in die reddingsactie bekogeld met biljartballen en belaagd met biljartkeus. Dat hoor ik niet terug in de media", aldus Zandstra, die zich baseert op gesprekken die hij voerde met het personeel. Zij zijn volgens de pastor "kapot" van wat er is gebeurd en "vragen zich af waarom ze niet meer mensen hebben kunnen redden". Blaren De pastor neemt het net als minister Verdonk op voor het bewakingspersoneel. "Ze zijn niet verstard, zijn niet weggelopen", zei de geestelijke. Sommige bewakers hadden volgens Zandstra blaren op de handen staan nadat ze tot twee keer toe de gloeiendhete deuren hadden geprobeerd te openen. De geestelijke aarzelt over een generaal pardon voor de overlevenden van de brand. "Ik heb daar mijn twijfels over. Er zijn mensen met niet zo'n mooie achtergrond. Er zijn ook ongewenste vreemdelingen. Dus dan gaat het te ver om ze allemaal toe te laten." Hartverscheurend Zandstra staat deze dagen naast het personeel van het detentiecentrum ook de nabestaanden bij van de mensen die om het leven zijn gekomen, voor zover die in Nederland wonen. Hij omschrijft deze laatste ontmoetingen als "hartverscheurend". De nabestaanden geven uiting aan hun diepe verdriet. Ook maken ze het justitiepersoneel verwijten. "Jullie hebben ervoor gezorgd dat dit is gebeurd", luidt de kritiek.

KLM

Ook zo'n mailtje ontvangen van de KLM met als titel : Word Miles miljonair!"?
Velen vast wel, daar je keer op keer mee kon doen met dit spel als je steeds weer 5 emailadressen opgaf (ja, ja, die ellende heb je dus van mij gekregen). Je moest een bestemming kiezen en die dan aanklikken op een snel draaiende wereldbol. Een onbegonnen zaak natuurlijk, want KLM is vast niet van plan echt tickets weg te geven.
Maar oefening baart kunst: na diverse mislukte bestemmingen dacht ik dat Kaapstad misschien gemakkelijker zou gaan, het is dan een kwestie van goed mikken op de onderkant.
En ja hoor, na dagen proberen is het gelukt met Kaapstad! Er kwam een iccontje You've won! Uitzinnig van vreugde danste ik door de kamer, ik had een ticket naar Kaapstad gewonnen. Na enkele minuten ging ik eens kijken wanneer ik zou kunnen vertrekken en...tot mijn verbazing was het icoontje vervangen door een andere waarin stond dat ik verloren had en het opnieuw kon proberen! In grote teleurstelling heb ik een boze mail naar de KLM gestuurd.
Ik weet er zijn ergere dingen op de wereld, maar het is geen stijl toch?!

De Kreeftenclub

Dit weekend zijn wij naar België geweest en hebben een heel gezellige zaterdagavond/nacht doorgebracht bij onze vrienden Patrick en Monda. Buiten dat het er altijd gezellig is zijn zij ook nog eens echte bourgondiers en o.a. het bereiden van kreeft is hun specialiteit.






Helaas lukt het ons maar zelden een weekend vrij te maken en zijn ook Patrick en Monda altijd erg druk bezet, dus was het zeker al 5 jaar geleden dat wij bij hen waren geweest en ongeveer 2 jaar geleden dat zij bij ons zijn geweest. Toen zij in Almere waren, hadden zij hun dochters Chrissy en Kim niet meegenomen, dus hadden wij Chrissy en Kim al zo'n 5 jaar niet gezien, zij waren dus geen kinderen meer maar al bijna 16 en 19. Nu hebben Michael en Patrick wel vaker contact met elkaar en hadden wij al de nodige verhalen gehoord over de komende en gaande vriendjes, want het zijn leuke meiden en dat blijft voor het Belgische mannelijke geslacht niet onopgemerkt. Voor een vader zijn de vriendjes van zijn dochters natuurlijk nooit goed genoeg. De vriendjes worden dan ook altijd door en door getest in huize Cooreman en zij hebben daar zeer effectieve methoden voor. Zo hebben zij daarvoor een saus uit Canada geimporteerd, Insanity, die is zo verschrikkelijk heet is dat je van een druppel ook werkelijk insane wordt en niet meer weet waar je het zoeken moet. De straf de dag erna kun je op de foto zien.

Kim was thuis en zat met de jongetjes uit de buurt achter de computer, de arme jongens waren de eerste slachtoffers: vriendelijk werden zij uitgenodigd of zij ook wat van de heerlijke saus wilden proeven. Daarna liepen zij te dansen door de keuken met gezichten zo rood, dat wij dachten dat de hoofdgerechten uit de pan waren gesprongen. Huilend veegden zij hun tranen aan een theedoek. De test was geslaagd, ze hadden weliswaar het predicaat "watjes" maar mochten nog blijven daar zij wel zo dapper waren om geproefd te hebben.

Even later kwam dochter Chrissy thuis met een nieuwe vlam, de jongen zelf zweeg als het graf, maar volgens Chrissy werd hij Leo genoemd omdat iedereen al Kevin heette, maar heette hij eigenlijk Kevin en was Leo zijn achternaam. Nu is de omkeerbare naam van de zwijgende verovering een groot voordeel in Belgie, daar hij zich daarmee kan onderscheiden van de andere Kevins, maar als hij overweegt ooit richting Nederland te komen beschikt zijn jas hopelijk over dezelfde kwaliteiten, daar deze van het merk Lonsdale was. Nu staan Lonsdale jongeren berucht om hun krachtdadige optreden, maar na het aanschouwen van de dreigende blik van de potentiele schoonvader en het hoopje insanity saus dat op hem lag te wachten, zonk de moed hem in de jas waarna deze iets Slondales-achtigs begon te krijgen. Hierna hoorden wij de deur met een klap open en dicht gaan; Chrissy en haar omkeerbare wederhelft op de vlucht.

Buiten ons waren er nog 4 andere gasten uitgenodigd. Deze zaten in de tuin met een klomp ijs op het hoofd in een doos te hopen dat ook zij er met de insanity test vanaf zouden komen vanavond. In Belgie zijn ze gelukkig niet zo flauw als in Nederland en de 4 gasten verdwenen dan ook levend in de pan, waarna ze ons in soep en hoofdgerecht heerlijk hebben gesmaakt.













Tegenwoordig zijn er ook in Belgie veel alcoholcontroles dus tegen 4.00 uur in de ochtend werd het tijd om een taxi te bellen. Taxi Edelweis stond sinds jaar en dag goed aangeschreven in Aartselaar dus dat zou een goede keuze zijn. Dat Edelweis goed stond aangeschreven moet lang geleden zijn geweest, want er nam een demente bejaarde man op, die op jankende toon in de hoorn gilde :Ik heb niemand!', "Ik heb niemand"!
Het beroep van taxichauffeur moet niet populair zijn onder de Belgische jeugd, want na de zoveelste poging lukte het uiteindelijk bij Taxi Sinjoor uit Antwerpen een senior te krijgen die ons terug naar Aartselaar bracht. Deze man was in zijn jeugd kennelijk coureur geweest, want onder de 180 is de teller niet geweest.

Het was een heel erg leuk weekend, wij hebben erg genoten van jullie gezelschap, wij hopen dit gauw weer eens te kunnen doen in Almere of Ruisbroek.
Patrick, Monda, Chrissy en Kim hartstikke bedankt!

Hulp nodig met je tekst?
Ik maak teksten die kloppen en gelezen worden

Brand met een luchtje

Woensdag sloot ik mijn berichtje af me het feit dat ik brandde van nieuwsgierigheid.
Een dag later was er echt brand en wel in het cellencomplex op Schiphol.

Een nieuw schandaal voor Nederland en een zoveelste zwarte bladzijde in het boek der Lage Landen. Al onze steracteurs (Balkenende, Donner, Verdonk) zijn weer aangetreden en hebben het schandaal als vanouds weer nog groter gemaakt en voor nog meer verwarring gezorgd.
Het gekke is dat zij altijd direct klaar staan met hun mening, nog voor de feiten zijn onderzocht en erger bij het voorkomen van dergelijke dingen zie en hoor je deze mensen niet.
Het meest irritante is altijd weer "het elkaar de schuld geven" in "wie wat gezegd zou hebben".

Hoe en wat is nog niet bekend, maar in en in triest was het wel. Omkomen bij een brand is vreselijk, maar stel je eens voor dat je langzaam dood gaat terwijl je cel op slot zit.
Wat de oorzaak ook is, het is toch niet te geloven dat er zoveel mensen moesten omkomen. Er zaten 43 gedetineerden en in het hele complex waren 9 bewakers. Gemiddeld hadden zij 2 jaar ervaring en een basisopleiding. Gemiddeld, dus er waren er ook met veel en veel minder ervaring? Ik heb al vaak vacatures gezien voor het cellencomplex en helemaal niet zo lang geleden, ongetwijfeld waren er dus mensen die er pas werkten. Je kunt toch voor er een ramp gebeurt zo al nagaan dat dat niet verantwoord is?
Ik ken de situatie niet daar en weet niet hoe groot het is, maar hadden ze niet meer mensen kunnen redden?
Als je daar zit is je leven waarschijnlijk al op een hopeloos pad beland en dan moet je leven ook nog zo eindigen. Triest en ik ben er stil van. (en dat gebeurt niet snel).

Efficiency bij UWV II

En het gaat maar door.................
N.a.v. mijn stukje van gisteren waren ze bij UWV kennelijk erg onder de indruk van mijn noeste arbeid. Logisch denken is UWV niet vreemd, dus dachten ze "als je zo hard werkt en zoveel rapporten maakt, dan raakt de printerinkt ook snel op" dus zo gezegd zo gedaan...vandaag kreeg ik zomaar een pakketje van UWV met een nieuwe inktcartridge!
Nu heb ik de printer al in juni ingeleverd, en heb geen printer meer waar deze in past, het lijkt mij daarom het beste een handeltje te beginnen.
Een HP56 cartridge, wie biedt?

Enne..ik brand van nieuwsgierigheid waar zij mij nog meer mee gaan verrassen!

Efficiency bij UWV

Waar iedereen van droomt is mij overkomen, zonder dat ik het wist.
Wie droomt er niet van om, niet opgemerkt te worden door zijn werkgever, niet meer te komen en vervolgens dus toch gewoon betaald krijgen, daar niemand heeft opgemerkt dat je er niet meer was?
Dit kan natuurlijk alleen in grote, anonieme organisaties zoals UWV. En in inefficiente organisaties, zoals UWV.
Nu werkte ik ook van huis uit, dus is het eenvoudiger niet gemist te worden. Alhoewel het ook helemaal niet op was gevallen dat ik al een half jaar geen rapporten meer opstuur, geen urenbriefjes invul, geen kilometerstanden invul. Dit doet mij toch denken dat ik dat alles 4 jaar gewoon voor niets heb gedaan. Ik heb zelfs nog mijn best gedaan, wat dus parels voor de zwijnen was.

Achter dit alles kwam ik dus pas vanochtend, ik had namelijk 1 maand salaris gehad i.p.v. mijn afkoopsom. Ik dus verontwaardigd bellen en boze mails sturen, toen bleek dus dat niemand wist dat ik uit dienst was. Hoe stom kan een mens dus zijn om te klagen over 1 maand salaris, terwijl ik dit stilzwijgend nog tot aan mijn pensioen had kunnen krijgen!

SUKKOT, Loofhuttenfeest: 18-25 oktober

Op de vijftiende dag van de zevende maand, wanneer gij de opbrengst van uw land inzamelt, zult gij zeven dagen het feest des HEREN vieren. (...) Op de eerste dag zult gij vruchten van sierlijke bomen nemen, takken van palmen en twijgen van loofbomen en van beekwilgen, en gij zult vrolijk zijn voor het aangezicht van de HERE, uw God, zeven dagen lang. (...) In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israël geboren zijn zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit Egypteland leidde: Ik ben de HERE, uw God. (Leviticus 23, 39-43)

Het is weer Sukkot, loofhuttenfeest, dit is een joods feest dat zeven dagen duurt en waarbij herdacht wordt dat de joden veertig jaren lang in hutten in de woestijn rondzwierven.
Volgens het gebod dient men in hutten te verblijven, hiervoor wordt vaak een hut in de tuin gemaakt, en het eten van een maaltijd in een dergelijke hut geldt al als vervulling van het gebod, hoewel het er meer mee overeenkomt als men, indien mogelijk, erin overnacht, wat ook wel wordt gedaan. Het dak van de hut moet van takken en gebladerte van bomen en andere plantaardig materiaal zijn gemaakt.
De hut wordt versierd met vruchten en groenten. Er wordt een bundeling gemaakt van een palmtak (loelav), twee wilgentakken (arava), en drie mirretakken (hadas). Deze gehele bundel wordt ook loelav genoemd. Hierbij wordt een citrusvrucht (etrog) gevoegd. De loelav vormt een symbool voor vreugde. Ook tijdens processies worden de etrog en loelav meegedragen.

Helaas is er een tekort aan Loelavs in Israel dit jaar. Dit tekort wordt veroorzaakt doordat Egypte dit jaar weigert de 700.000 Loelavs te verkopen, die Israel al jaren importeert vanuit Egypte. Een goede buur is beter dan een verre vriend zegt het gezegde, helaas heeft Israel geen goede buren. Misschien ook maar eens de shoarma boycotten? (lust ik toch al niet).

Gedetineerden in Callcenters

Het is en blijft moeilijk om gedetineerden aan het werk te houden.
Werkzaamheden die hun werkelijke interesse hebben, zoals moorden, verkrachten, inbreken en drugs zijn, als het goed is, niet voorhanden en mogelijk in de gevangenissen.
Gelukkig heeft justitie nu iets geweldigs bedacht: gedetineerden zouden uitstekend
kunnen werken in een callcenter, want producten verkopen kunnen zij goed: wapens verhandelen, drugs en soms zelfs mensen, niets is ze te gek.

Binnenkort worden wij dus, ongetwijfeld ook onder het eten, gebeld door Big Willem of wij interesse hebben in een motor, Ferdi E. over de bonus aanbiedingen (o.k. hij is vrij maar er staat vast wel een opvolger op die het Heijn imperium zal aanvallen), Samir A. met gasmaskers en vuurwerk, en als het tegenzit krijgt dit grapje nog internationale navolging en worden wij gebeld door Saddam over juridische bijstand.
Tevens kunnen de gedetineerden op deze manier gemakkelijk hun eigen zaakjes draaiende houden, daar zij nu onbeperkt kunnen bellen.

Nee het is weer een uitstekend plan, van dezelfde categorie als bijstandsmoeders die op de kinderen van werkenden zouden moeten gaan passen.
Hopelijk gaat dit niet heel Europa door; horen wij straks nog dat Dutroux als kinderoppas is aangesteld.

Een geboorte

Wallie en Maria van Pallas Athene zijn de gelukkige ouders geworden van Jorgeos. Jorgeos is 3.680 kg en 55 cm.

Om alle vooroordelen nog maar eens te bevestigen

Hoe leer je een Duitser zwemmen?

Tobago in verval

Nog maar 4 jaar geleden was Tobago nog een klein, vrolijk eilandje in het Caribisch gebied. Het leven kabbelde er vrolijk voort van zondag naar woensdag naar zondag. Op zondag ging het hele eiland naar Sunday School, niet de zondagsschool zoals wij die nog kennen in afgelegen gebieden, nee het was een feest met steelbands op zondagavond waar elke week flink gefeest werd. Op woensdag was er altijd een talentenjacht bij de Golden Star. Een heuse tropische Idols, de winnaars kregen een pizza of een flesje bier en waren gelukkig zonder dat er echte roem in het verschiet lag. Het leven was er eenvoudig en gelukkig, zoals het leven eigenlijk zou moeten zijn.

Het meest bijzondere waren de mensen, die hadden een speciale gave voor goed-humeurigheid, nu kun je je dat ook wel voorstellen met zo'n zorgeloos leven. Verscheen er toch eens een rimpel in het zorgeloze bestaan dan werd er hard om gelachen en werden de rimpels met veel grapjes weggelachen.

Als toerist werd je behandeld alsof je de koninklijke vertegenwoordiging van je land was. Een wandeling was er niet bij, als iemand je zag wandelen stopte diegene gelijk om je uit te nodigen mee te rijden. Uitleggen dat je graag daar wat rondwandelde was niet aan hen besteed, lopen was niet nodig, "come mam I'll drive you with my car". Aarzelend probeerde je de deur aan de passagierszijde te openen, die meestal muurvast zat en als je geluk had hield je de deur nog net niet in je handen. Terwijl je plaats nam speelde nog even door je hoofd of je niet beroofd zou worden of zo, maar daar had je het al gauw te druk voor: al luisterend naar alle verhalen van de bestuurder en met je ene hand de klep van het handschoenenkastje vast houdend, probeerde je niet uit de auto te vallen, maar altijd zetten ze je netjes af waar je zijn moest en van betalen moesten zij niets weten.




Helaas is het onvermijdelijke toch gebeurd, het groeiende toerisme heeft het eiland negatief beinvloed, heeft criminaliteit gebracht en de onschuldige eenvoud is voorgoed voorbij.
Regelmatig gebeurt er nu een moord en mensen zijn wantrouwender en minder onbevangen geworden.

Hoe kan dat zo snel gaan?
Een belangrijke vraag daarbij is wat te doen, laat je een gebied zonder ontwikkeling om daar zelf nog te kunnen gaan genieten? Of hebben de mensen recht op ontwikkeling, geld en moeten dan maar leven met een veranderde maatschappij?
Wat zouden de mensen zelf kiezen, een simple life, of een (materialistisch) rijker leven?

Aan de AIVD

Geachte heer, mevrouw,

Hierbij wil ik u vragen mijn brochure, die u in Almere in het huis van de ouders van Jermaine W. heeft gevonden terug te sturen.
De plattegrond van Schiphol die inmiddels waarschijnlijk op de achterkant is getekend kunt u er gewoon afscheuren en houden, hier heb ik zelf namelijk, behoudens enkele vakanties, geen enkele interesse in.

Tevens wil ik u vragen of u nu geen spijt heeft dat u mij in maart dit jaar niet heeft aangenomen?

met vriendelijke groeten,

Erika Baardwijk

p.s. bedankt nog voor het terugsturen van al mijn persoonlijke bescheiden.

Het kan in Almere 2

Afgelopen vrijdag heeft Almere wederom het landelijke (en misschien ook internationale) nieuws gehaald. Wederom ook weer met een minder pro-toeristisch feit.
Deze keer weliswaar weer niet toeristisch maar wel terroristisch. What's in a name.
Verdachte Jermaine W. is opgepakt op het centraal station van Almere.

Nu zag ik op tv ook het huis in Almere waar zijn computer in beslag is genomen, en dat deed mij inzien dat het terrorisme dus echt om de hoek schuilt. Ik herkende de portiek, daar ik daar enkele weken geleden nog brochures in de brievenbus heb gedaan om mijn producten te slijten.
Ik doe dat wel vaker in Almere en achterop prijkt dan een sticker met mijn naam en websiteadres.
Wel een vreemd idee dat misschien de AIVD nu ook wel mijn folder in beslag heeft genomen.

Bali

Ga je naar Bali en ontmoet je de man of vrouw van je leven, bezint eer ge begint. Nieuwe regels in Indonesie maken het uiterst moeilijk voor een westerling nog met iemand van daar te trouwen. Om te beginnen moet je 50.000 dollar storten bij een plaatselijke bank, dit alvast uit voorzorg mocht het huwelijk mislopen. Aangezien niet iedereen dit heeft is het aantal ongehuwde, alleenstaande moeders met een kind van een westerse man de laatste tijd aanzienlijk gestegen. Mocht de man wel genoeg gespaard hebben, dan zijn er nog diverse problemen voor het kind, het kind uit een gemengd huwelijk blijft namelijk een buitenlandse status houden.

Mocht je als man een Balinese vrouw zwanger hebben gemaakt dan kun je gelukkig nog wel wat geld besparen van de kapper, want de vader laat zijn haar groeien tijdens de zwangerschap, het mag pas weer geknipt worden als de navelstreng eraf valt rond een week na de geboorte. Het leven kan dan zijn gewone gang weer gaan.De navelstreng wordt ingepakt in gevlochten palmblad, samen met verschillende kruiden en aan de voet van de wieg neergelegd.

Daarnaast moet je vloeiend Bahasa spreken, niet onoverkomelijk maar toch iets om alvast mee te beginnen mocht je plannen in die richting hebben.

Mocht je daarna het leven niet laten door een bom of tsunami dan zul je af en toe toch eens gebruik moeten maken van een badkamer. Neem dan ook flink wat geld mee voor een luxe huis, want een normaal huis heeft een bak met helder water met een pollepel en daarnaast een gat in de grond, tenminste in de bergen. In de stad of of een zichzelf respekterende desa hebben ze een pot, maar nog steeds is daarnaast die bak met water en die pollepel.

Een frustratie blijft je eventuele kind bespaard: je bord hoef je nooit leeg te eten; dit staat namelijk niet netjes, dan denkt de gastvrouw/heer dat je niet genoeg hebt gekregen. Dat is ook wel wat voor mij want ik eet wel vaak maar er blijft vaak veel liggen, hier krijg ik daar altijd veel commentaar op.
Neem geen vloerbedekking in je huis, of nodig geen mensen uit. Het is namelijk ook gewoonte om wat eten en drinken op de vloer te gooien voor de boze geesten.

Ik ben echt blij dat ik voor een Belg heb gekozen, hierdoor blijven mij toch heel wat ongemakken bespaard!

Zondagsrust

Gen. 2,2-3:
Op de zevende dag bracht God het werk dat hij verricht had tot voltooiing. Hij rustte op de zevende dag van al het werk dat Hij verricht had. God zegende de zevende dag en maakte hem heilig, want op die dag rustte God van al het werk dat Hij scheppend tot stand had gebracht.

Voor ons vandaag geen zondagsrust, integendeel, wij hebben alle meubels verplaatst en gelijk ook maar het hele huis schoongemaakt (moest wel, want je schrikt hoe vuil het is als je iets verplaatst). Omdat alle kasten ook uitpuilen moesten die eerst uitgeruimd voordat ze ook maar enigszins verschoven konden worden. Het gekke is dat er hier op de gekste tijden bezoek komt, maar het lijkt wel of ze de ellende roken, want niemand te zien hoor :-). Maar er moet nog een deur uit de sponningen worden getild, dus als iemand zich alsnog geroepen voelt....

De aanleiding voor deze ellendige zondag was (zoals vaak) maar heel klein. Ik zit altijd met mijn laptop aan de tafel, maar nu de zon weer lager gaat staan kan ik vaak niets zien door de zon die op mijn beeldscherm schijnt. Dus dacht ik de tafel aan de andere kant van de kamer te zetten, waar geen zon komt. En als je eenmaal met een meubelstuk begint te schuiven, dan lijken de andere ineens hard te gaan roepen om ook een andere plaats. Toen ze boven allemaal tevreden waren begonnen ze beneden natuurlijk ook te roepen....en voor je het weet heb je het hele huis gehad en is de zondag voorbij.

Schoonmaken is zo'n beetje het vervelendste werk dat er is, maar ik moet zeggen dat het toch wel een heel voldaan gevoel geeft nu alles schoon is en op de juiste plaats staat.
Misschien volgende keer maar "Hoe schoon is jouw huis bellen?"

Nu ga ik eindelijk doen wat ik al wilde sinds gisteren toen ik het gekocht had: lezen, lezen en lezen. Mijn favoriete schrijver Amos Oz heeft een nieuw boek " Een verhaal van liefde en duisternis". Het is (zoals al zijn boeken) weer zo goed, in de winkel heb ik het halve boek al gelezen, maar nu dus de rest.

Odysseus

Telendos heeft geen bezienswaardigheden. Die zouden ze wel kunnen hebben maar niemand lijkt ze te zien. Er zijn oude ruines en oude Romeinse baden, maar deze worden gebruikt als vuilstort, dit omdat ze voor de inwoners onzichtbaar lijken. Vreemde is dat het ze erg dwars zit dat er geen bezienswaardigheden van belang zijn. Met de bezienswaardigheden onder handbereik hebben ze eindeloos nagedacht en vergaderd maar nee hoor er was niets, dat moest hen weer treffen.

Gelukkig heeft Yiannis dit jaar een ezel gekocht, de ezel kreeg een mooie plaats naast zijn woning op de berg. Het leek een leuk huisdier en Yiannis voerde hem elke dag met liefde. Totdat hij de ezel een winterwortel voerde, de ezel begon een oorverdovend lawaai te produceren. Dit was geen gewoon balken, het was een geluid als van een scheepshoorn en dit enkele minuten lang. Het is zo'n hard geluid dat iedereen van het hele eiland gewekt wordt uit hun overpeinzingen. Echt waar, ze horen het zelfs op Kalymnos. Yiannis was blij verrast, dit bleek een wonderezel te zijn! En met de wonderezel zou er nu toch echt een bezienswaardigheid (meer een gehoortergende) bezienswaardigheid zijn op Telendos. Yiannis gaf zijn ezel direct de naam Odysseus en deed hem een ketting aan.

Odysseus bleef ook niet onopgemerkt (dat is ook niet mogelijk met zulk lawaai) en al gauw kwamen er maar liefst 3 cameraploegen naar Telendos om een reportage te maken over bijzondere Odysseus. Dit was een groot succes want de ezel laat zich bij iedere wortel luid horen. Zo kwam Telendos deze zomer maar liefst 3 keer op de televisie in Griekenland en is iedereen ezelentrots op Odysseus. Odysseus werd zelfs volledig aangekleed en zo prijkt zijn foto nu zelfs al op t-shirts. Het zal niet lang duren of de eerste pelgrims zullen hem een bezoek brengen. Yiannis heeft zijn boot al geverfd en gepoetst om al deze stromen bezoekers over te kunnen zetten.

Of de ezel nu bijzonder is of heel gewoon, feit is wel dat je gedurende de dag precies kunt horen wat Odysseus te eten krijgt. Het lijkt een zeer harde scheepshoorn van een schip in nood. Wij hebben Odysseus ook bezocht, natuurlijk met een winterwortel in de hand, en inderdaad zo gauw hij de wortel ziet begint het. Als je naast hem staat is het zo hard dat je bijna van de berg valt van schrik. Verder hebben wij er niets bijzonders aan kunnen ontdekken, zo gauw de wortel op is is het weer een heel gewone ezel volgens mij, maar zeg dat maar niet, dat zou nu bijna godslastering zijn op Telendos.

Unesco en de klompendans

Unesco beschermt honderden materiële erfgoederen in de hele wereld. In 2003 aanvaardde de Algemene Vergadering van Unesco een conventie voor de bescherming van het immateriële erfgoed. Dit betekent dat ook bepaalde gebruiken en rituelen beschermd gaan worden. Elke deelnemende staat dient zijn eigen immateriële erfgoed te inventariseren, er een gericht beleid voor te ontwikkelen en de bevolking te waarschuwen voor de voornaamste bedreigingen van dat cultuurgoed.

Onder immaterieel cultureel erfgoed wordt in het kader van de Conventie verstaan: de gebruiken, de voorstellingen, de expressie, de kennis en vaardigheden – inclusief de bijbehorende instrumenten, voorwerpen, artefacten en ruimtes – die gemeenschappen, groepen en, soms, individuen erkennen als onderdeel van hun cultureel erfgoed.
Voor bescherming komen alleen uitingen en gebruiken in aanmerking die niet in strijd zijn met de universele rechten van de mens. Zij moeten bovendien getuigen van wederzijds respect tussen gemeenschappen.

Gevaar is dat bepaalde rituelen nu meer bedreigd gaan worden. Bepaalde plaatsen en rituelen kunnen nu overspoeld gaan worden door toeristen. Tevens is het gevaar dat rituelen koste wat kost instand gehouden gaan worden, dus dat betekent dat rituelen bijvoorbeeld door acteurs uitgevoerd gaan worden. Wij zitten niet op fake rituelen, ceremonies, etc. te wachten toch?

Wat hebben wij in Nederland?
Voetballiefde kan al niet want dat getuigt over het algemeen van weinig wederzijds respect tussen gemeenschappen.
Sinterklaas dan? Zaklopen? Klootschieten? Klompendansen?
Hebben wij wel iets wat de moeite waard zal zijn?
Of zou schijnheiligheid ook een goede inzending zijn? Daar is Nederland heel goed in, Nederland is bijvoorbeeld erg tolerant, maar tolerante mensen zijn er niet veel.

Wijs Gretta uit

Wat in Nederland al veel langer had moeten gebeuren, maar helaas niet mogelijk is met haar Nederlandse nationaliteit, is in Israel onlangs gebeurd: Gretta Duisenberg is de toegang geweigerd vanwege veiligheidsmaatregelen.
Zeer terecht want Gretta op zichzelf is al een ongeleid projectiel dat, als zij de verkeerde mensen tegenkomt, gemakkelijk tot ontploffing komt.
Gretta doet zeer eenzijdig onderzoek, of liever geen onderzoek. Zij blijft maar denken, met haar ene hersencel, dat Palestijnen zielige mensen zijn. Ik vraag mij wel eens af of zelfs zij wel zo blij met Gretta zijn. Met haar kinderachtige akties valt zij iedereen lastig en tot een goed resultaat heeft het nog niet geleid.

Voor het gemak vergeet Gretta in haar weerzin tegen de muur dat er elke dag levens gered worden door een goede veiligheidscontrole in Israel. Gretta ziet niet in onder wat voor voortdurende dreiging Israel moet leven elke dag. Mensen als Gretta helpen bewust mee aan de zeer eenzijdige berichtgeving. Kunnen ze er niets pro Palestijns van maken dan is er gewoon geen berichtgeving.

Onderstaand bericht ter bevestiging over weer een zorgwekkende dreiging:

JERUSALEM – Israel has information al-Qaida-linked members likely infiltrated the Gaza Strip while its border with Egypt was opened last week, senior security officials told WND.
"Militants linked to Hezbollah, al-Qaida and other international terror groups are now very likely in Gaza," said a senior security official. "The groups had set up bases in the Sinai that are still functioning, and we have information indicating members managed to get inside Gaza. These are people with advanced knowledge in specific kinds of deadly attacks and explosions."
Palestinians officials denied the claim.

Ellende verbroedert

Na de verwoestende aardbeving in Pakistan heeft India hulp aangeboden, welke door Pakistan is geaccepteerd. Hopelijk het begin van meer samenwerking tussen de rivalen. Jammer dat hier zo'n drama voor nodig was. Als alles weer "normaal" is blijft er in de praktijk meestal weinig meer van samenwerking over.
De aardbeving in Pakistan had een geschatte diepte van 10 kilometer. Doordat de beving relatief dicht onder het aardoppervlak gelegen was, zal de intensiteit van de trillingen in het epicentrale gebied zeer groot geweest zijn. De geringe diepte heeft ook als gevolg dat de omvang van het gebied met zeer grote schade beperkt is. De aardbeving komt voort uit de botsing tussen de Indo-Australische plaat met de Eur-Aziatische plaat.

Ik probeer mij voor te stellen hoe het zou zijn een aardbeving. Maar (gelukkig) is dat nauwelijks voor te stellen. Je denkt altijd dat je naar buiten moet als je zoiets meemaakt, maar ooggetuigenverslagen zeggen allemaal dat het zo snel gaat dat je vaak geen tijd meer hebt om uit een gebouw te komen.
Maar ik vond op internet het volgende advies:
Wat moet je doen bij een aardbeving?
Binnen blijven en dekking zoeken onder bijvoorbeeld een tafel, onder de trap of in de deurpost. Ga niet tijdens een aardbeving bij het raam staan of naar buiten lopen in verband met naar beneden vallende dakpannen, stukken glas of schoorstenen.
Dus ja, wat is nu wijsheid? Binnen blijven of naar buiten gaan?

Ik heb even wat rondgekeken op een paar sites en het is letterlijk schokkend om te zien hoeveel aardbevingen er op een dag plaatsvinden. Niet allemaal zo groot en verwoestend, maar toch.

In 1935 ontwierp de Amerikaanse seismoloog Charles Richter zijn magnitudeschaal. Deze is gebaseerd op de sterkte van de trillingen, zoals die gemeten wordt op het seismogram. De magnitude wordt berekend aan de hand van de grootte van de uitslagen van de registratie van de aardbeving. Magnitude is de maat waarmee de sterkte van een aardbeving wordt weer gegeven. Omdat aardbevingen grote variaties in sterkte hebben, zijn de magnitudeschalen logaritmisch. Er zijn verschillende magnitudeschalen. De bekendste is de magnitude van Richter. Andere schalen zijn Momentmagnitude, oppervlaktegolf-magnitude (surface wave magnitude) en ruimtegolf-magnitude (body wave magnitude).

Geachte heer Laden,

Hierbij wil ik solliciteren naar de vacature van medewerkster Internetverklaringen en Videomontages.

Helaas heb ik weinig ervaring met dit soort werkzaamheden maar communicatief ben ik zeer sterk. Zo heb ik ervaring met het praten met bomen, dolfijnen en paarden.
Tevens heb ik in 1983 een grote menigte toegesproken tijdens een demonstratie tegen kruisraketten.

Voor de videomontages kan ik nog enkele lessen volgen bij familieleden die veel homevideos maken van hun kinderen. Ik ben er van overtuigd dat ik daarna ook u wel kan filmen, ik plak er dan een ander achtergrondje achter, bijv. van bomen en niemand ziet meer dat u in de woestijn zit. Ook een nautische achtergrond met dolfijnen kan wonderen voor u doen.

Graag zou ik een en ander in een persoonlijk gesprek nog verder toelichten. Ik wilde u toch al spreken om daarmee aan te tonen dat je het klassieke vijandsbeeld kunt doorbreken met echt open besprekingen. Tevens kunnen wij het dan hebben over de reorganisatie van uw organisatie. Ik stel voor dat er geen aanslagen meer worden gepleegd en dat ik in de toekomst al uw medewerkers leer praten met bomen.

Hopende op een snelle reactie,

met vriendelijke groeten,

Irene Von Lippe-Biesterveld

Het kan in Almere

Net nu Almere een wat positiever imago krijgt staat er weer wat te gebeuren dat alle vooroordelen over Almere gaat bevestigen. De familie Tokkie heeft hun oog laten vallen op een huurhuis in Almere-buiten in de Bloemenbuurt: de Boterbloemweg. De buren zijn er niet blij mee en er is zelfs een speciaal anti Tokkie email adres opgezet: tegentokkies@hotmail.com.
De Tokkies wonen nu op industrieterrein Trekkersveld in Zeewolde, daar had niemand er last van, maar ze moeten er uit omdat zij een deel van de huur zelf moesten betalen met de opbrengst van televisieprogrammas etc., maar hun publiciteit is tanende en dus kwam er niets van betalen schijnbaar.

In Almere heeft de familie grote plannen, Gerrie Tokkie wil er een koeriersbedrijf op gaan zeten: Tokkie Koeriers, daarna willen zij zo snel mogelijk een eigen huis gaan kopen.
De buurt is boos maar het is niet zo dat de familie Tokkie het als een laatste kans ziet, ma Tokkie heeft zelfs gevraagd of het wel een beetje nette buurt is. Het is dus maar weer van welke kant je het ziet. Zelf heb ik navraag gedaan bij bewoners aan de andere kant van de Bloemenbuurt, die zeggen dat de familie prima past tussen de bewoners van de Boterbloemweg. Dit terwijl die zelfde bewoners denken dat zij beter zijn dan de Tokkies.

Ik heb mij vreselijk kwaad gemaakt dat je door asociaal gedrag zo geliefd kunt worden. De laatste tijd echter is het eerder zielig geworden. De familie krijgt veel dreigtelefoontjes en ook al moet iedereen er om lachen niemand wil ze naast zich hebben. De publiciteit is ook niet vanuit hen zelf gekomen, de familie is gewoon gebruikt door de media en door personen die dachten veel geld aan ze te kunnen verdienen. Personen die allemaal denken dat zij veel beter zijn, wat dus zeker niet het geval is. Ik denk zelfs dat de Tokkies op zich goede mensen zijn, zij hebben alleen een wat andere manier van communiceren. En juist dat andere gedrag is zo uitvergroot, in elk interview zag ik de familie heel serieus overal op ingaan, dit terwijl de meeste vragen slechts gesteld zijn om hen belachelijk te maken. Ik vind dus dat ze nu maar eens met rust moeten worden gelaten, al ben ik wel blij dat er bij ons in de straat geen huis leegstaat!

Wonderbaarlijke genezing

Negentig procent van de Griekse bevolking is Grieks Orthodox. Het is de priester toegestaan te trouwen, men slaat een kruis met drie vingers (duim, wijs- en middelvinger) tegen elkaar aan, van voorhoofd naar borst, van rechts naar links, en men kust de ikonen.
In elke plaats vindt je de in het zwart geklede medewerkers van de kerk, de pappas dit zijn de priesters en zij zijn niet alleen centrale figuren in de kerk, maar zeker ook in de dorpjes. Ook Telendos heeft een eigen pappas. Die is weinig in de kerk te vinden en vaak in de tavernas, zo als een goed pappas betaamt.

In juni was de pappas erg ziek, hij hoestte en vooral roggelde dat het een lieve lust was. Ook toen was pappas niet in de kerk en zeker niet in zijn bed te vinden. Pappas lust wel een (vooral sterk) drankje en zat daarom ook toen vaak op de terrassen. Hij roggelde en spuugde overal heen, vaak kon je nog maar net je glas of bord bedekken of het was raak geweest. Lopen kon pappas nog amper, waarschijnlijk door zijn ziekte maar het kan ook door de drank geweest zijn.

Wat er precies gebeurd is is onduidelijk, maar pappas is een tijdje van het eiland verdwenen en kwam helemaal genezen terug. Dat was maar goed ook want zijn vervanger, een jonge pappas, hield het meest van begrafenissen en daar waren er plotseling wel verdacht veel van.
Buiten de begrafenissen deed de vervangpappas niet veel, met als gevolg dat tijdens de afwezigheid van hoofdpappas een aantal gebruiken in verval zijn geraakt. Zo is het de bedoeling dat iedereen die voorbij het kerkje komt even een kruis slaat. Dat was iedereen inmiddels vergeten. Het is nu hard werken voor pappas om alle gebruiken weer terug in te voeren. Zo staat hij nu vaak op het pad naast de kerk, als een flitspaal, om te controleren of de gelovigen wel een kruis slaan. Vreemd genoeg is pappas niet meer op de terrassen te vinden, zou het dan toch geen wonderbaarlijke genezing zijn geweest? Misschien zat hij gewoon een aantal maanden in de Griekse Jellinek.